De hindernissen naar goud

Het NK 10 km op de weg, dit jaar niet in Schoorl in februari maar in Tilburg in september.  Dat betekent na de vacantie de trainingen snel hervatten om op tijd scherp te zijn. De week voor het NK gas terug nemen om lekker te herstellen.  Met weining  trainen voel je je lichaam sterker worden.  Deze herstelweek verliep helaas anders, de spieren wilde niet. Dinsdag begon het met stijve hamstrings, woensdag de kuiten erbij, donderdag de gehele achterkant. Vrijdag scheurde de velg van mijn achterwiel van de fiets. Blokkeerde geheel en met veel kunst en vliegwerk kon ik mij staande  houden , gevolg was dat de voorkant van mijn benen ook heel stijf werden. Vrijdagavond stapte ik gebroken in bed, als dat nog goed moet komen voor zondag  moet ik over een wel heel goede engelbewaarder beschikken, bedacht ik me vlak voor het luiken van de ogen ? Zaterdag 30 minuutjes losgelopen, het voelde niet slecht en kreeg er weer vertouwen in. Zondagmorgen vroeg uit de veren, je moet toch bijtijds weg. Mijn lijf voelde niet om een topprestatie neer te zetten, zware buik, had  ook nog eens mijn slechtste dag van de maand , meer smoesjes waren er niet die vroege zondagmorgen Toen we na half Brabant gezien te hebben in Rijen aankwamen was onze trein net weg. 20 minuten wachten en dan wordt je lekker ontspannen in Tilburg centrum afgezet. Heerlijk rustig liepen Koos en ik  naar het start finish gebied. Door de gemiste trein kon ik de start van Spas niet zien. Het geluk was dat de 10 km langs het statiop ging en ik iedereen aan kon moedige.

Coacing Spas kwam breed glimlachend voorbij, dat zat wel goed. Binnendoor naar de finish en op tijd waren we om Spas ook te zien finishen. 39. 30.Het  ging niet zoals hij wilde maar daar hoorde ik meer atleten over, toch niet zo’n snel parcours? Daarna moest ik echt  opgaan schieten, korte broek aan, nummer op,

Veters_vastmaken alles aan Koos gegeven en inlopen. We zouden elkaar bij het startvak weer zien. Het was een rommelig inlopen, wist niet waar ik heen moest maar na veel vragen was ik op de plaats van  bestemming. Mooie ruime start met goed opgestelde vakken. Was geen VIP en mocht in het tweede vak. Koos mijn laatste spullen gegeven en weldra mochten we weg. Wat een waardeloze start zeg, ik kon niet wegkomen. In een normale wedstrijd spring ik als een hinde overal tussendoor. Nu met al die vrouwen ging dat niet, ze blokkeerde mijn pad. De eerste km alleen maar ingehouden, wilde wel  maar kon gewoon niet  langszij .

2_km_groep Heeft me zeker 20 seconden gekost. Daarna kreeg ik vrij spel en probeerde op te schuiven. Liep wel lekker maar de benen miste de power.

2_km_opzij De tussentijden waren niet de tijden die ik wilde zien. Had nl in het achterhoofd om mijn 10 km record een beetje aan te scherpen en een gouden medaille te halen. Vele stukken weg schoten onder mijn voeten door. de helft was asfalt de ander helft van die remmende klinkertjes. Snel parcours vond ik het niet, ik loop nl niet graag op klinkertjes. Vele vrouwen haalde ik in, denk dat die allemaal iets te hard van start gegaan waren. Had  drie jonge meiden om me heen, bleken later  drie juniore A te zijn, in heftige strijd met elkaar. Finishte in slechts  3 seconden van elkaar.  Het laatste stuk van de wedstrijd ging erg lekker en voelde iets meer power komen.

Nog_250_meter

Op_de_rug haalde er nog een paar in en finishte uiteindelijk als eerste vrouw 50+ in en (tegenvallende) tijd van 38.11. Heel raar maar kon niet meteen genieten van mijn gouden plak, bleef maar over die tijd mekkeren, terwijl ik dondersgoed weet dat het lijf niet optimaal was. Goed uitgelopen en daarna naar de VIP tent. Koos mocht ook mee en konden daar genieten van een drankje en een hapje en gezellig kletsen. Om 16.00 uur de prijsuiteiking in het stadhuis. Dit was heel goed in elkaar gezet. Iedereen werd  in het zonnetje gezet met bloemen en een medaille.

Prijsuitreiking

Prijsuitreiking_alle_drie Alle nummers een nog een keer op het podium en het Wilhelmus werd ten gehore gebracht. De CD was weg en de aanwezige mochten het a kapella zingen, klonk heel mooi en warm , ik kreeg het er gewoon koud van .

Alle_nummers_1 Toen voelde de gouden medaille heel goed, ik was tevreden.  In korte tijd naar het station gewandeld, of was het hardlopen Koos?  We hadden de trein nu wel en konden om 17.15 uur met auto naar huis. Het thuisfront blijgemaakt met een overheerlijk chineese maaltijd. we moeten het goud natuurlijk wel vieren.  Nu herstellen voor donderdag, zou de aanval op het Ned record 5 km baan dan wel lukken?  Was het niet dat ik gisteravond laat keihard tegen de rand van mijn fornuis liep, het vel hing eraan. De spier in mijn bovenbeen kreeg zo’n dreun en werd keihard en pijn!!!!!!!! lopen is nu niet echt lekker, zelfs fietsen is niet lekker. 24 uurs pijn??? ik hoop het. Voor foto’s met oa meer Westlandse atletes zie foto boek;  http://www.ophorstrunners.nl/

Solo_5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s