Nat, natter, het natst. Breda zoals ik Breda niet ken

06Oct19, Singelloop Breda.
Breda een wedstrijd van de Brabantse gezelligheid. Een stad vol mensen die je letterlijk naar de finish schreeuwen. Dit jaar maakte we deel uit van het Agium/ OphorstRunners team op de halve marathon.
De week voorafgaande aan Breda, maakte ik mij (te) druk om de dingen goed geregeld te krijgen voor mijn atleten. Op zondag bleek dat inderdaad top te zijn, blij daarom.
Als je vader van 89 jaar een tia krijgt, met als bijkomstigheid last van een DeLier, is dat verre van leuk. Onrustig is hij vooral in de nacht, besloten om met de 5 kinderen, in afspraak, bij hem te slapen, op het gemak te stellen. Van donderdag op vrijdag was het mijn beurt. Het was een vrij goede nacht maar je slaapt niet echt, meer wakende slapen. Op vrijdag voelde ik me niet zoals andere dagen en lag die avond vroeg op bed en sliep heeeeeel diep.
Dan is het zondag, Breda, de regen komt gestaagd uit de lucht. Vol goede moed naar Breda. De auto stond op 1 km van de verzamelplek. Daar werden we goed ontvangen, alles goed geregeld en na wat regenbestendige kleding aangetrokken te hebben, in gaan lopen met een aantal atleten. Na 2,5 km terug, de regen bleef en wat is nu verstandig om aan te trekken. Een zweethemd onder mijn singlet, vet op de benen en armen, poncho aan en naar het startvak. Wist me in het eerste vak te krijgen (business was het tweede vak, een wedstrijdpopen mag voorin vond ik ūüôā
De start was goed, goed weg, tegelijkertijd begon het harder te regenen. Carla_Breda_1_20191006-2P1A4181Na 2 km was de wind tegen, jeetje wat een koude armen kreeg ik, had meteen geen zin meer. De tussentijden verbaasde mij, die waren snel en de benen voelde goed, nu het hoofd nog:-). Lange lussen maakte we, beetje overzicht van de wedstrijd houden. Klinkertjes, koppelstones en asfalt.

Carla_Breda_2_20191006-2P1A4184Lopen op de asfaltweg was glibberig, als ik op het rode fietspad asfalt ging lopen, was het glibberige weg, beter. We liepen richting het 10km punt, de kleedgelegenheid aan de linkerkant. Ik zag veel atleten uitstappen, op weg naar een droge ruimte.

Carla_Breda_3_20191006-2P1A4195Ik was bijna gestopt, ook naar de warme droge ruimte. Een stem in mijn hoofd zei dat ik dat niet kon maken tegenover mijn atleten. Loop dan maar rustig verder maar loop hem wel uit. Ik luisterde naar die stem. Je zag de snelheid per km “instorten” en mij doorlopen. Even werd het droog, even werd het lekkerder lopen. Rond 16 km begon het weer te stortregenen. De kuiten voelde stram, mijn rechter lies begon te trekken. Nog iets langzamer dan maar. En ondertussen zag ik geen of heel weinig toeschouwers, Breda was uitgestorven. Ik gaf ze geen ongelijk, Thuis bij de kachel was het beste wat je kon doen vandaag. 19km, he he, ik was er bijna. Nog 2 km lange brede stille wegen en dan het centrum in. Glibberende keitjes, de klok met een tijd waar ik niet blij van kon worden maar ook niet de moeite nam om onder de 1.31 te finishen.
Carla_Breda_4_20191006-2P1A4249 1.31.02 werd de eindtijd, ook nog 3e V45+ (wat later bleek, ik niet als wedstrijdloper ingeschreven was, wel mijn licentienummer opgegeven had en al 35 jaar wedstrijd atlete ben ūüė¶ ) beetje jammer. Je stopt en meteen trekt de kou door je hele lijf, dribbelen op zoek naar de kleedruimte, dat viel niet mee, lopende door een voor jou onbekend park. Tas gevonden en zo snel mogelijk alle natte zooi uit en lekkere warme kleding aan. De atleten hadden top gelopen, de een na andere PR, dat maakte mij heel blij. Met het Agium/OphorstRunners team wonnen we de eerste prijs, het podium op, medaille, bloemen, gaaf.
IMG_2490
Kijk, dit alles maakte het toch wel een heel bijzondere en leuke dag. Alleen de wedstrijd was een tegenvaller, verder alleen maar meevallers. Je denkt maar zo, het kan niet elke week feest zijn met het lopen van een goede wedstrijd en goed weer. en die onrustige week vooraf gaande aan Breda is niet goed voor het mentale deel. Op naar beter. IMG_2491

Advertenties

Geuzenloop, 3e jaar op rij naar winst

Geuzenloop Zoetermeer, derde jaar op rij. Steeds kan ik de finaleloop in s‚ÄôGravenzande op zaterdag niet meedoen, Heb die zaterdag ¬†cursus op Papendal. Daar spotte ik deze paddestoel van kabouter Prikkebeen ūüôā
IMG_2456.JPG
De Geuzenloop op de zondag erna, is een heel mooi alternatief.
Gisteren zag het er slecht uit met heel veel regen die voorspeld werd. Bij het opstaan oogde het wat vriendelijker, een blik op de voorspellingen deden mij besluiten naar Zoetermeer af te reizen. Inlopen voelde goed, had het zelfs wat warm. Naar de start in singlet en korte broek, meer was echt niet nodig, mits de regendruppels hoog in de lucht bleven. De start, pal tegen de wind in en ik plakte me vast aan het groepje voor mij. Het tempo lag net iets te hoog dan dat ik wilde, maart even slim lopen  nu.
71557531_913128229065218_7788657285575737344_o.jpgEr liep, een voor mij onbekende vrouw, in het groepje, op 4 km heb ik ze laten gaan. In mijn eigen tempo verder, voelde lekkerder en die vrouw, ach misschien ga ik er later in de wedstrijd wel overheen. Ze liep zwaar, voorovergebogen, het zag er zwoegend uit. Ik voelde mij daarentegen, ontspannen en soepel lopende mijn km’s maken.
fullsizeoutput_27b3Het park door waar het asfalt slecht was, grote putten , opletten geblazen. Slingerende paden door het groen, blaadjes die het glibberig maakte maar oh zo mooi. Na een klein lusje zag ik de vrouw voor me het moeilijker krijgen. Langzaam liep ik op haar in en toen, eroverheen. De man die bij me liep, stak triomfantelijk zijn duim omhoog. Was zo leuk om te zien. Het tempo even wat hoger houden om het mentale tikje te versterken. Langzaam hoorde ik haar voetstappen niet meer, top. Onder de A12 door richting golfterrein. Een hele lange rechte weg, wind in de rug, super benen. Ik zag Patrick op kop lopen die, op het moment ik net onder de brug doorgelopen was, hij de brug overging. Een schreeuw deed hem opkijken. Even zwaaien naar elkaar. De voorfietser  vond het knap dat ik iemand vanaf die afstand kon herkennen  Als je  atleten langer meemaakt worden ze  verraden door de  loophouding. Draaien en nu 1,5 km de wind pal tegen. Snelheid zakte maar het goede krachtige gevoel bleef. De prachtige brug over en daarna het Westerpark in. Raar maar ik voelde me sterker en sterker worden. Haalde mannen in die mij op 4 km voorbij gegaan waren. Ook mijn meeloper kon niet meer volgen en de laatste 2 km denderde ik door. Finish, top gevoel en met 1.28.47 was ik heel blij. Gewoon omdat de benen zo goed voelde, het lopen zo makkelijk ging. Uitlopen met Patrick, ook hij had gewonnen. Na het uitlopen richting de prijsuitreiking, dit keer binnen door de regen die zo nu en dan hard naar beneden kwam.
fullsizeoutput_27b7Mooie bloemen, een ware huldiging maakte ze ervan. Nog even nakletsen om daarna voldaan naar het Westland terug te rijden. 
fullsizeoutput_27bc

Oostland halve marathon, elk jaar weer een verrassing

Voor de zevende maal werd de Halve van Oostland gehouden, voor de vijfde maal zou ik eraan deelnemen.  Een atleet heeft altijd iets voorafgaande aan de wedstrijd maar vandaag had ik echt een zere keel. Nu loop je niet met je keel maar met je benen, duimen dat het virus niet de benen zou aandoen. Inlopen ging wel oké, beetje benauwd.

IMG_2341De start ging heel goed en ik voelde dat het een goede race ging worden. Op 500 meter na de start, op kop van een grote groep mannen, moedigde een groep toeschouwers ons aan. In ene de stem van een klein kind, die goed hoorbaar zei: “he, er loopt ook een oma mee”. De hele groep barstte in lachen uit. Die kleine had wel gelijk, ik ben oma, ik ben 60jaar maar voel me, zeker als ik hardloop met zo’n grote groep jonge mannen achter mij aan, 25 jaar. was kleine confrontatie :-). ¬†We vervolgde onze weg, het groen van Oostland in. vele viaducten moesten we door om van de ene groene zone naar de andere te lopen. Bekend stuk in Berkel, het is een nagemaakt stukje grachtenweg van Delft. Elk jaar geniet ¬†ik van lopen door deze straat, elk jaar worden de kindertjes groter en nu stonden ze hard aan te moedigen, super. Oud Berkel door en dan een beklimming, de groene wal naast de HSL op. Ik liep in een gezellige groep en maakte er een spelletje van om zoveel mogelijk af te snijden. Dan moest je wel over een hobbelig grasveld, oppassen voor putten en bulten maar die paar meter had je weer :-). Het tempo van 4.10 , wat ik vooraf in gedachten had, werd stabiel gelopen. ¬†Een nieuw stuk in het parcours, huizen maakte plaats voor groen, door de weilanden ergens tussen Berkel, Pijnacker en Berschenhoek. Rond de 15km zag ik in mijn ooghoeken iets in oranje achter mij, mhhhh een vrouw?. Ik liep in tweede positie en wilde dat graag zo houden. Ja hoor, ik kreeg gezelschap van Moniek, ze heeft me al een paar keer geslagen dit jaar, nu niet :-). ¬†De buitenkant van mijn kuiten waren vanaf drie kilometer al wat stram. Had vooraf getwijfeld, wel mn ON schoenen aan met hieldrop van 5mm, een week na de 10EM? Of verstandig kiezen voor de Mizuno? ¬†De versnelling op ON voelde zoveel beter en besloot het risico te nemen. Al snel voelde ik dat het toch niet de meest verstandige keuze was geweest, ¬†op 15 km was het uit te houden maar de stramheid was goed aanwezig. Kleine verkeerde beweging van Richard en ik viel bijna. Adrealinebenen was het gevolg, Na een minuut trok het weg. Tijdens deze gebeurtenissen was ik Moniek kwijt ¬†geraakt. ¬†Kijk niet om maar probeerde in mn ooghoeken te zien waar ze was. Bij de bocht op 18km zag ik dat ze ruim 500 meter achter me zat. Geen zorg. We haalde nu de 5km en 10km lopers in en met nog 2 km te gaan mocht het tempo wel omhoog. Het voelde lekker maar verlangde wel naar de finish. Daar was hij, 1.27.22 en als 2e vrouw overall. Heel blij mee en een super vlakke race geweest. Snel mijn andere schoenen aan gaan doen om de kuiten de rust te geven die ze verdiende. Met de hele groep uit gaan lopen. De een soepel, de ander “gebroken”. ¬†Een paar kilometer uitlopen doet de atleet goed. ¬†Om 16.00 uur een dubbele prijsuitreiking en met armen vol bloemen zocht ik mijn auto op.

IMG_2347Mooie dag geweest. En mijn keel, die doet nog meer zeer, tijdens het lopen was hij mij niet tot last, beter ūüôā

fullsizeoutput_26f7

Solo langs de Vliet tijdens de 10EM

Zoekende naar een wedstrijd, kwam ik de Vlietloop tegen. Voor de 44e maal zou hij gehouden worden. Vaak gelopen en in 2019 terug naar het oude en mooie parcours. Om 16.00 uur zouden er 10 man op het eten komen, Een start om 12.00 uur vond ik een mooie tijd, een wedstrijd lopen, rustig naar huis en voldoende tijd om het diner te koken.

Carla voor de start-1

De start verliep goed. Na de eerste kilometer voelde mijn hartritme niet goed, te hoog. Een paar keer diep ademhalen deed wonderen. Op weg via de mooie nieuwe woonwijk langs de vliet, naar de korte Vliet. Jeetje, je zou hier wonen met de achtertuin grenzend aan een voetpad, direct aan het water. Prachtige omgeving.

Langs de vliet, foto Jury

Langs de Vliet, Yuri Boskamp schoot deze foto

Richting de tweede brug om aan de overzijde van de korte vliet terug te lopen. Een stukje door het park met een flinke heuvel, daarna weer een vlakke weg richting het zwembad van Leiden. De 10km lopers waren richting de finish gestuurd en ik dacht even dat ik verkeerd gelopen was. Zag niemand voor me, terwijl ik een kilometer eerder nog twee mannen in het groen geel voor me had zien lopen. Gelukkig, daar waren ze weer, onzichtbaar geweest door een bochtje in de weg :-). Van de Vliet weer naar de korte Vliet, het vers aangelegde voetpad met kleine steentjes over. De wind had ik hier goed tegen, best lekker, kreeg extra zuurstof binnen. Weer de brug over, zo kom je wel aan hoogte meters in een stukje Nederland wat 5 meter beneden ANP ligt. Het water rechts, de bomen links en de schoenen die mij steeds dichter bij de finish brachten. Het kleine bruggetje over waar ik bijna struikelde. Twee voorfietser vergezelde mij de laatste drie kilometer. Fijn gezelschap na 13 km alleen geweest te zijn.Vlietloop-2019-312Carla Finish-1 Het tempo bleef strak, de wind waaide hard tegen maar ik rook de finish en de winst. 1.06.18 werd de eindtijd met 6 mannen voor me en ik als 1e vrouw. lekker toch:-)Podium vlietloop

 

De prijsuitreiking was snel, nooit verkeerd een beetje opschieten. Zonnebloemen, beker, foto, mooie prijsuitreiking met veel publiek. Een klein stukje uitlopen en daarna naar huis.
Was ruim voor de gasten kwamen thuis. Daar ging het feestje door. De opening van mijn kas met de mannen die voor de bouw mogelijk gemaakt hadden. IMG_2327

Daarna het diner, buiten in de tuin, in de zon met lekker eten.

 

Misselijk aan de start, geen gewoonte laten worden :-(

Een week  alsof ik in de tropen op vakantie was. Ben dol op warm weer en het kan me niet snel te warm zijn. Slim je dag indelen om toch dat te doen wat je wilt doen. Alle trainingen gegeven of zelf gedaan. Sta je goed voorbereid aan de start in Maasdijk, denk je. Laat ik nu op het NK atletiek, op vrijdagavond,  iets gegeten hebben wat niet helemaal goed in mijn lichaam terecht kwam. Koos was meteen misselijk, bij mij sluimerde het tot ik in Maasdijk klaar was met inlopen. Met gemengde gevoelens stond ik daar, aan de startstreep. Getver, voelde me echt niet lekker, wilde een ding en dat was geen herhaling van Kwintsheul. Kan ook angst zijn en pepte mezelf of. Gewoon van start en laat het gevoel je deze wedstrijd bepalen. Daar ging ik, geen valpartij, dat was een positief gegeven. Lekker tempo zoeken zodat de maag rustig kon meedeinen op het loopritme. Liep rond de 4 minuten per km, is toch een lekker tempo en  meerdere atleten vonden dat ook. Er had zich een aardige groep groep gevormd toen we bij Maassluis rechtsaf mochten. Richting de manege, oei stinkpaarden, mijn maag maakte spontaan een duikeltje.

De wind kwam vanaf de waterweg en paarden poeplucht maakte plaats voor een heerlijke frisse zilte zeelucht. Deed me goed, het ritme voelde goed, de benen deden lekker mee en de maag bleef onder het punt van vervelend misselijk.

Carla_3_Maasdijk_20190727-2P1A2292Vele atleten liepen rechtdoor naar de finish, ik mocht nog een ronde. Net onder de 20 minuten liep ik de eerste 5 km.  Daar nam in een  vrouw waar, vlak voor me. Verbaast dat ze voor me zat en zette mijn doel op:  passeren om de 2e positie in het vrouwenveld in te nemen. Dat was vrij makkelijk en op 6 km was ik er voorbij.

Met Wim, Amriet en nog 2 mannen vlogen de laatste 4 km onder onze voeten door. Aan het gehijg hoorde ik dat de mannen het zwaar hadden, terwijl mijn misselijkheid over was en de kracht in mijn lijf flink toenam, lekker gevoel.

3 mannen sprinten van me wegsols naar de finishGaan de mannen de laatste 300 meter een versnelling inzetten, jeetje daar had ik niet van terug en zag ze snel bij mij vandaan lopen. Finishte net niet onder de 40 minuten. 40.02 een werd 2e vrouw overall.  Dat was een grote meevaller maar het meest blij was ik dat een herhaling van Kwintsheul uitgebleven was. Met een aardige groep uitgaan lopen. Daarna natuurlijk weer veel te lang staan kletsen zodat ik op een holletje, ongewassen naar de prijsuitreiking moest. Belangrijkste, ik was op tijd.

Na 2 maal een huldiging, 1e V45+ en 2e overall, met mijn atleten van de A-groep een foto gemaakt. Maasdijk  omgetoverd tot het wilde westen gaf me deze leuke foto . We waren met 5 en alle 5 een podium plaats. Een trotse trainer, een blij atleet fietste  naar huis om daar uiteindelijk een verfrissende douche te kunnen nemenfullsizeoutput_26aa

Kadeloop, Pang, na 25 meter, boem

Kadeloop, wat ben je toch een prachtige en spectaculaire loop :-).
Spectakel 1; 1993, Ik zwalkte door uitdroging over de finish zo de ambulance in, die mij naar het ziekenhuis bracht.
Spectakel 2; 2018, Net hersteld van een knieblessure gleed ik bij het betreden van de kleedkamer uit, op mn knie, dag kadeloop
Spectakel 3; 2019, Laat dat vandaag gebeuren.
In 1993 en 2018 droeg ik startnummer 13, bijgelovig voor dat nummer en zei; zie je, nooit meer nummer 13.
Vandaag geen startnummer 13, alle atleten, en ik, opgelucht. Na het inlopen met de groep naar de start. Werd aangekondigd, praatje en meer gekkigheid voor de start, ik had er z√¨n in. Pang, op weg naar Vlaardingen. Was geen hectische start. De verkeersdrempel nam ik met de nodige voorzichtigheid. Niet de voet tegen het oplopende deel zetten, dat lijkt vaak tot een valpartij. Soepeltjes liep ik over de drempel. En toen in ene was er waarschijnlijk iemand achter mij die ook het idee had zijn voet niet tegen het oplopende stuk te zetten maar er bovenop. Helaas was mijn voet nog daar en ik wordt hard tegen de zool van mijn schoen getikt. Het was zo’n harde tik, eer ik het mij realiseerde, boem en ik lag op de grond. Snel naar achteren kijken of er niet die hele drom atleten me zouden verpletteren. Gelukkig werd bleef ik vrij van voetstappen op mn rug. Ik zei een vloek en dacht; “dag Kadeloop”. “Wat, dag Kadeloop, ben je helemaal gek geworden, al die OphorstRunners die hier hun best doen en jij als trainer toont geen karakter, en stapt uit”. Echt niet en ik krabbelde op.fullsizeoutput_267b
Mijn heup deed pijn, schaafplekken van mijn enkel tot aan mijn schouder, pols en hand onder het bloed. Ik zette de eerste stappen, stijf. Elke stap werd minder stijf en ik vervolgde mijn weg. Sprak wel met mezelf af, dat, als het meer zeer zou gaan doen, uit te stappen. Ik kan gelukkig goed naar mezelf luisteren. De Zouteveense weg op. Steeds een atleet naast me die de valpartij had gezien en vroeg of het wel ging, lief. Vanaf mijn pols droop het bloed mijn handpalm in, de armbandjes maakte de net gestolde bloedlaagjes weer kapot en ik bleef bloeden. Mijn redder in nood was Amriet, heel lief gaf hij mij zakdoekjes; “Kan je het schoonmaken”. De energie om schoon te maken had ik niet, zat heel hoog in de ademhaling en was blij dat ik het leven had. De zakdoekjes zorgde wel voor een schone hand en het druppen van het bloed, voelde alsof in geslacht werd, stopte. Op 3 km werd de heup minder stijf, ik blij. De motivatie om hard te gaan was wel verdwenen, alleen maar uitlopen:-). Het was warm voor de wind naar Vlaardingen. Blij de kade te zien, mijn lieveling pad draaide ik op en kreeg de wind vol tegen. Alleen liep ik daar, de wind koelde mijn lijf, koelde mijn hoofd. De mooie omgeving drong diep bij me binnen en ik prees me gelukkig dat ik hier mocht lopen. De motivatie nam toe, kreeg zelf weer zin om te versnellen.

DSC01566Deed dat maar voorzichtig, ben wel gevallen en moest “normaal” blijven doen. De finish kwam in zicht, ik dacht aan de mensen van de EHBO na de finishlijn, die mijn wonden schoon zou maken en me even zouden vertroetelen:-)

49.30 over 12km en 3e vrouw, mooi voordeeltje welke ik mee pikte. De WOS zoomde in op “De gehavende Carla”. Kon even mijn woordje doen en daarna werd ik heerlijk vertroeteld door de mevrouw van de EHBO, was echt heel waardevol voor mij. De OphorstRunners waren daar “Wat heb je nu weer gedaan?” ze kennen me langer dan vandaag. Eerst alles verteld maar daarnaast was ik heel nieuwsgierig naar hun verhalen. Uitlopen en bijpraten is de goede combinatie.

De heup was stijf maar het ging en 4 km gemaakt. De prijsuitreiking liet op zich wachten, het was gezellig en dan kom je er pas achter hoeveel mensen van je vallen gehoord hebben. Ze even bij praten en ondertussen waren daar de uitslagen en de prijzen.Ik was 3e overall en 1e V55+. De regen was na de huldiging gestopt en fietste droog naar huis, zonder last van de heup.
Nu duimen dat ik “mooi” gevallen ben en er geen nare dingen aan over ga houden. Stijf z√†l ik worden, dat is zeker na het spektakel van 2019.

Coach en atleet, van 19.30 – 22.30uur

De 1500 meter op de thuisbasis, Rotterdam Atletiek. Mooie wedstrijd op de trainingsavond, training maakt plaats voor de wedstrijd. Om 19.00 uur zocht ik een parkeerplek, normaal veel ruimte, nu stond alles bijna vol. Het was ongelooflijk druk op de baan, toeschouwers, atleten, muziekgroep en een lekkere zon, prachtig sfeer, fijn om te zien. Na het ophalen van mijn nummer besloot ik alvast  in te gaan lopen. Voor een goede 1500 meter warming-up  veel te vroeg maar ik wist als de wedstrijd om 20.30 uur van start zou gaan, er voor mij geen warming-up meer in zou zitten. Langs het Vroesenpark, de A20 over en ronde door park 16-hoven gemaakt. Terug via de rechterzijde vn het Vroesenpark en na 9 km was ik terug bij de baan. De atleten druppelde binnen. Met ieder een woordje gesproken over hoe of wat. extra kleding aan en naar de startlocatie. Het coachen kon  beginnen. In elke serie had ik 1 atleet, het meest ideale  om te coachen. De tijd vloog om en de 8e serie ging beginnen. Geen atleet in deze serie, tijd voor mezelf. WC bezoek, versnellingen, wedstrijdschoenen aan en dat alles in 7 minuten. Klaar voor de start.Leuk om met 4 OphorstRunners in serie 9 te lopen. De start was goed, op 50 meter ging ik naar baan 2, deed ik dit telepatisch, in baan 1 ontstond er nl een stuikel partij. Ik bleef  vrij van struikelen door mijn positie in baan  2. Richting 100 meter, het ging te langzaam en wilde op kop lopen. Door onervarenheid liep het 2 breed, ik erlangs was 3 breed en geheel niet slim om te doen. Ingehouden wat een tempowisseling opleverde die mij  niet ten goede kwam in de race opbouw.

66645002_2368873806509666_1246959328221462528_oKwam op 300 meter door in 63 seconden, de tijd die ik wilde lopen, maar ¬†een 61 als opening had beter geweest. Daarna was het op gevoel. Ik had gehoopt op rondetijden van de mensen langs de kant richting de atleten om mij heen. Niets hoorde ik. Een 1500 meter tempo gevoel is, door het ontbreken van baantrainingen, niet goed ontwikkeld bij mij. Ik deed mijn best In ene hoorde ik: “je zit 2 seconden onder je streeftijd van 5.15”. Zo he, dacht ik verbaast, dat gaat lukken.

66120545_2368860326511014_3107117751542480896_oFleur kwam mij met nog 300 meter te gaan voorbij, ik haakte aan. Het werd een snelle laatste 300 meter en ik dacht op een prachtige eindtijd af te stevenen.

65685920_2368873606509686_3311657782238773248_oZag ik 5.27 op de finishklok staan. Het eerste wat ik zei was; “wat een waardeloze tijd”. ¬†helemaal niet verwacht. 2 Seconden onder de 5.15 was onjuist opgevangen informatie geweest die mij op het verkeerde been gezet heeft. Ik baalde vreselijk. ¬†Aan de andere en re√ęel kant wist ik dat, als ik echt het Nederlands record wil lopen er goede baan trainingen aan vooraf moeten gaan. En een betrouwbaar persoon langs de kant hebben staan die mij de ronde tijden doorgeeft. Dan gaat het lukken om onder de 5.18 te lopen, dat weet ik zeker. Voor 2019 genoeg 1500 meters gelopen en de 5.27.24 is iets waar ik nu, een dag later zeker genoegen meeneem. Het was als atleet iets minder maar als coach een top avond.