1500meter, hoe voelt dat?

08Jul21; Barendrecht. Donderdagochtend na het ontbijt naar buiten voor een warming-up. de warming-up voor de baanwedstrtijd vanavond rond de klok van 21.30 uur? Het klinkt heel raar, is ook best wel raar maar ik doe het wel. 4,5 km inlopen, wat versnellingen. Ik ga dan voor 5x300m in 66 seconden en 100m pauze. Ze gaan in 65-66 seconden en ze voelen goed. Na het uitlopen dacht ik “De 1500 meter heb ik alvast in 5.28 gelopen” al is het in stukjes 🙂

De dag vloog om en snel was het 19.00 uur, tijd om naar Barendrecht te rijden. Veel atleten van de A-Groep aanwezig, 3 OphorstRunners en vele andere atleten. In gaan lopen met een aantal atleten, wat versnellingen en dan gaan coachen, 9 series met steeds 1,2 of 3 atleten.

Het ging hard, de bekende 1500 meter kuchjes hoorde ik net als vele mooie finish-tijden. Na 1 uur coachen/aanmoedigen kwam mijn serie, de 10e, dichterbij. Snel de WC opzoeken, wat versnellingen en plaats nemen achter de startlijn. Verre van ideaal maar deze keuze maak ik zelf en ben toch meer coach dan atleet. Zie het als de coach die de 1500 meter tussen de bedrijven door loopt, even voelen wat een 1500meter ook weer is.

Nog 1 km te gaan

Start en weg, liep al snel op Richard in en ik was verbaast, ben ik zo snel of hij zo langzaam? Later hoorde ik hem zeggen dat langzaam starten hem veel beter bevalt dan een te snel begin. Bij 400meter raakte k hem kwijt terwijl ik opende in 64 sec 😦 Vanmorgen was het tempotesten op 66 seconden, dus te snel). Ik voelde me krachtig, liep heel erg lekker en genoot van alle aanmoedigingen. Ondertussen zag ik de alteten van me weglopen, ga ik zo langzaam? . Als de klok een 6-4-2-0 liet zien in elke volgende ronde, dan was het goed. Ik zag een 4-8-3 en bij de finish……..5.47.10. Ik schrok daar wel een beetje van en zei: “wat een waardeloze tijd”. Ik had geen zere keel, was niet kapot en wist dat ik niet heel erg mijn best gedaan had. Ik had wel heel lekker gelopen, Is me ook veel waard.

Terug naar de startplek want er was nog een serie te coachen, weer mooie tijden en zere keeltjes. De wedstrijd was voorbij en met vele uit gaan lopen en napraten. Dat is het moment dat je als coach blij bent dat je ook de wedstrijd gelopen hebt, je eigen verhaal buiten alles wat je als coach waargenomen hebt.

Ik weet dat als ik de wedstrijd hard wil maken ik alleen naar zo’n wedstrijd moet gaan, focus op mezelf. Laat mij maar meer coach zijn en even een serie als atleet, dit is veel te mooi om te doen.

Nog 200m te gaan

Terug in het wedstrijdritme

02Jul21, De bar de Burchtloop. Een teamwedstrijd over 2 km door de dorpsstraat van Honselersdijk, Door de nog geldende Corona regels is een wedstrijd alleen op een afgesloten omgeving mogelijk. Uitwijken naar de Olympus atletiekbaan in Naaldwijk was een bijzonder goede zet van de organisatie dorpsfeest Honselersdijk. Met 9 OphorstRunners, 3 teams gemaakt en met zijn alle stukje inlopen.

Grootse plannen werden er gemaakt. Vcor ons team afgesproken om en om 400 meter te lopen in een tempo 90 seconden per ronde. Testen over 100m ging goed, nu voor het echie. Als 3e team, met Annemarie en Linda van start. De meiden op hun snelle Vaporfly schoenen, ik op mijn reactieve wedstrijd schoentjes en zonder ons mooie roze team shirt. Het was in ene zo warm met de volle zon en wilde niet meer dan een topje aan.

Na 1 ronde klokte ik 93 seconden en dat voelde best zwaar.

Op 550 meter nam Annemarie over en het was zoeken naar het tempo. Veel voeten wissel bij mij maar na 100 meter was het tempo goed. Oei 94 seconden, dat was eigenlijk. niet de bedoeling maar mijn benen zeiden dat het goed was. Linda nam over en weer rondje 94. Ik mocht weer op kop, dat loopt toch het lekkerst maar ook ik rondje 94. Wel een regelmatig tempo.

De laatste 250 meter naast elkaar op de finish af, versnellen ging nog en in 7.49 kwamen we over de finish.

Leuk om te weten is dat het Nederlands Record V60 op de 2000m op 7.46 staat. We werden eerste vrouwenteam en mochten het podium op nadat alle teams gelopen hadden. Nu was er ook maar 1 vrouwenteam 🙂

Super leuk, met 3-en daar te staan en bloemen te krijgen met applaus. Het voelde zo ouderwets vertrouwd lekker aan.

Daarna met alle OphorstRunners uitlopen waarbij ik koos voor het viaduct en de snelbinder, leuk vonden de atleten het na hun snelle wedstrijd 🙂

Heerlijke avond gehad, vele mensen gesproken die ik heel lang niet gezien had. Dit mag van mij, en vele andere, regelmatiger gebeuren, Laat het wedstrijd seizoen maar beginnen. Wedstrijdritme opbouwen want dat kan ik wel gebruiken na alle trainingen en trainingen geven + GPX wedstrijd organiseren.

GPX Oranje-koningsdag 10km testloop

Koningsdag 2021, de boeken in als “gelijk aan” koningsdag 2020. We zijn een jaar verder, weten meer van het virus. Wat we weten, het is ook uitgesproken door het RIVM, is dat het buiten 18 maal minder tot besmettingen leidt dan binnen. In 2020 organiseerde ik de SOLO Run Together Koningsloop. Ieder voor zich een 5 km. Opdracht was om tijdens die 5 km een Strava afbeelding te creëren die iets met koningsdag en/of Corona te maken had. Het was een succes, wat een mooie tekeningen kwamen er in Strava naar boven.

Anno 2021, trainen met groepjes van 4 op sportaccommodaties of in aangewezene sport groengebieden. De Broekpolder/ Midden Delfland is zo’n gebied. Veel gedaan met GPX crossen afgelopen periode en voor vandaag een 10 km GPX route uitgezet. De dag ervoor met waterverf wat blauwe pijlen neergezet, om de atleten de goede afslagen te laten nemen in het heetst van de strijd. De A-Groep, C-Groep en OphorstRunners hadden veel zin in een 10km en de opkomst was goed. Na een warming-up, die ik met Marco en Ton deed terug naar de auto. Goede kleding aan, de zon scheen, de wind Oost 2 en 10 graden lieten mij korte broek en singlet aantrekken. De snelste atleten gingen als eerste van start, als deze minimaal 100 meter weg waren, mochten de volgende 4 atleten starten . Ik ging met de groep van Ton, Tim en Annemarie mee maar liep meteen mijn eigen tempo. De benen zijn al sinds de vaccinatie van 5 dgn geleden moe en stijf. Daarbij ben ik ook een groot stuk gras aan het weghalen in de tuin. Geen goede voorbereiding? maakt niet zoveel uit want ik merk als je langer meedraait (36 jaar nu) kan je je mentaal minder opladen, zeker als het geen wedstrijd is. Lekker meedoen is belangrijker en zo vervolgde ik mijn weg.

Genoot van de uitgestrekte weilanden en liep richting Maasland. Een dorp wat echt oud Nederland is, met zijn mooie huisjes en uitgestrekte boerenland. Na het pannenkoeken huis twee maal rechtsaf richting de Foppenplas. Ik zag 5 km op mijn horloge staan en vond het gekozen hogere tempo goed geweest, 21.20 op de 5 km. Het tempo naar beneden en rustiger mijn weg vervolgen. De vogeltjes floten volop hier terwijl de Foppenplas links van mij lag. De hoge brug over, die na ruim een jaar nog steeds voor de helft afgesloten is. Er was een boot tegenaan gevaren, herstellen gaat traag maar hij is open. Een kuiten bijter hoorde ik achteraf van de atleten. De “beklimming” van de dijk om de Broekpolder in te komen was ook een heftige. En ik? ik nam hem met gemak in een tempo van 4.30 per km. Ik zag geen atleet, geen wandelaar, hoe mooi is het om toch met elkaar over eenzelfde parcours te rennen en elkaar niet zien. De zon was sterk en ik kreeg het warm, lekker warm. De laatste 500 meter ging ik Eva voorbij, zij deed met Alex 5 km of lopen of fietsen. Voelt wel lekker om toch nog iemand in te kunnen halen.

De finish was bij het rode fietspad, 43.51 was mijn totale tijd. Tevreden voor vandaag en ik had heerlijk gelopen. Terug naar de manege waar ik de Tea cakes met citroen en bosbessen uit de auto haalde, in het midden op het terrein zette en iedereen, als finish presentje, een uit kon halen.

Ik kleine groepje napraten over de testloop. Handhaving kwam tot twee maal toe voorbij rijden, “voorbij” een teken dat de regels netjes nageleefd werden. Ik wilde uitlopen en deed dat met Stefan. Nog even van de mooie Broekpolder genieten over vele onverharde paden. We liepen nog een deel van het crossparcours, toen tot je enkels in het water, nu kurkdroog :-). Tevreden reed ik terug naar huis om de rest van koningsdag met ˜koos te “vieren”. In de zon want de dag bleef zonnig en warm

GPX halve marathon test

20Mar21; s’Gravenzande

Na het succes van het GPX cross circuit, nu verder naar testlopen op de weg. Kijken of je een goede voorbereiding gehad hebt, wat kan ik op de marathon dit voorjaar? Na wat tekenen en rekenen had ik een mooi parcours gevonden van exact 10,55km lang. Elke 5 km langs de startplaats, handig om daar water of wat je nodig denkt te hebben neer te zetten.

De route om en door het Staelduinse bos

Rondje inlopen van ruim 5 km en daarna kijken wat de beste kleiding is om aan te doen. Ik wilde er een snellere duurloop van maken. Ik had donderdag nog hard getraind, de hooikoorts zit me nog steeds dwars en wist dat ik niet teveel van mezelf moest gaan vergen. Juiste kleding aan, Duo bij Duo ging op weg en ik sloot de rij. Heerlijk in de zon, nagenoeg windstil, gewoon ik en mijn regelmatige ritme.

Begon in 4.38 per km, een tempo wat ik 21.1km vol wist te houden. Na 5 km asfalt, de keien voelen onder je voeten op de Oude Hooislag. Op de een of andere manier raak je uit je ritme. Best fijn om even uit het ritme te gaan, sommige ervaren dit als vervelend. Links lopen zorgde voor minder keitjes en meer bosgrond.

Het pad is 500 meter lang en snel kwam ik weer in de zon, affalt en op naar de volgende ronde, om het 8-ie van het parcours vol te maken. Voor mij is het bekend gebied, heb hier 2 jaar mogen wonen en kwam veel bekende tegen.

De eerste ronde van het totale parcours zat er alweer op, het voelde goed, op de zware ademhaling na. Opvallend genoeg werd de ademhaling op de Haakweg beter en op de Oranje Sluisdijk slechter. Wetende dat de Haakweg dichterbij de zee ligt en zeelucht vaak minder allergenen in de lucht heeft zweven. Deze analyses deed ik terwijl ik solo mijn weg vervolgde. Vooraf had ik berekend dat de snelste mannen van de A-Groep mij in het bos zouden inhalen. Zij op weg naar de finish en ik nog 1 ronde te gaan.

Op het fietspad achter het bos speurde ik de weg af naar de bekende blauwe kleding van de atleten. En zie, ik draaide de Òude Hooislag op en al snel liep Marco achter me met Ton op korte afstand. Daarachter Arthur en Lars sloot de rij van de groep die allemaal in de 1.11 zou lopen. Koos stond daar en ik riep hem een foto te maken met mij op kop en de atleten achter mij :-). Helaas lukte dat niet.

Marco, Ton, Arthur, Lars, alle in de achtervolging, ik loop er net voor.

Terwijl mijn achtervolgers finishte , vervolgde ik mijn laatste rondje. Na zo’n finish en de gelopen tijden die ik hoorde, kreeg ik een enorme boost en huppelde als het ware mijn laatste 5,6 km. Achter het bos was het iets harder gaan waaien maar nog steeds super loopweer. Mijn laatste passage in het bos kreeg ik applaus van atleten van de A-Groep, ze gingen uitlopen. Wat een heerlijk gevoel :-). Mijn tijd stopte op 1.37.24 dat voelde goed en was ook wat ik in gedachten had gehad. Even bijkomen, trui aan en een kleine 3 km met Stefan uitlopen, door het bos nu. Met een totaal van 31 km tevreden aan de warme chocolade melk en eigen gebakken cake van Ton.

Het was een perfecte test geweest, de atleten verkeren in goede vorm, ik loop lekker mee. Op naar een periode van meer mooie tijden en voor mij zonder allergenen.

De 8e, alweer laatste GPX cross.

13Mar21; Het Breede water, Voornse duinen.

De 8e GPX cross heb ik het NK van de GPX crossen genoemd. Het NK cross zou in deze periode gelopen worden. Met de opbouw voor de eerste periode heb ik al deze wedstrijden als doel meegenomen. Via GPX is alles goed te organiseren. Vandaag dus in Rockanje. Auto geparkeerd, schoenen vast gemaakt en daar ging ik met wat mede atleten op afstand. De route in mijn Garmin voor een verkenningsronde. Kleine markeringen gemaakt, de ronde van 6 km was een goede warming up geworden. Ik had het erg warm na de warming-up. Korte broek, t-shirt en singlet vond ik voldoende kleding voor vandaag. Steeds ging er een duo of Solo loper van start. Ik ging Solo, door de pollen benauwdheid had ik genoeg aan mezelf.

Net na de start, zie, het t-shirt is nog aan

Op gevoel en zeker in het begin niet te gek doen. De omgeving is zo mooi en ik wilde gewoon genieten van de natuur. Op 4 km, net na een strook van 200 meter blubber plassen, zat mijn t-shirt me danig in de weg. Hoe zal ik dit shirt nu uitdoen? Lopende was een beetje gevaarlijk met alle bochten, putten, klimmetjes en afdalingen. Stoppen leek mij het beste, zet je je horloge op stop en doe het t-shirt uit, singlet weer aan. Horloge aan en ik vervolgde mijn cross. Het gaat om de tijd, je loopt solo en geen echte wedstrijd. Dan mag je de tijd best even stilzetten 🙂 Op 6 km stond Koos foto’s te maken een ik gooide het t-shirt naar hem toe (zie de foto serie).

Het lopen aan korte broek en dunne singlet voelde veel beter.

Naarmate de km’s vorderde ging de ademhaling iets beter aanvoelen. Op 9 km een haakse bocht naar links en het pad naar de finish was ingeslagen. Heuvel af en de snelheid ging omhoog. Na het klaphek een strook gras / blubber en dan….. de 10km lijn.

Finish van ons eigen NK in 47.53. Mijn stem was door de pollen nagenoeg verdwenen. Voor mij een teken dat het echt te benauwd geweest was. Er was hard gelopen door de aanwezige atleten. mooie strijd voor de beste plek in het totale circuit. Leuk om de onderlinge strijd te zien. Solo en toch een gezamenlijk doel.

Richting de finish

Iets meer kleding aan om een rondje uit te lopen. Er lag veel water en daar stonden we, op een heuvel omringd door water. Gelukkig was er een heel smal pad en na 5 km waren we weer terug bij de auto. Mijn vieze blubber schoenen uit, droge sokken en schoenen aandoen. Met een goed gevoel van een mooie afsluitende cross naar huis. De atleten hebben nog tot 2 april de tijd om de GPX crossen te lopen, alles voor de mooiste tijd = meeste punten maar ook een totaal van 5 crossen om mee te kunnen doen.

Overzicht van alle GPX crossen. Westduinpark – Broekpolder – Paddenpad – Strandloop HvHolland – Staelduinse bos – Voornse duinen – Puinduinen – Breede water Rockanje.

De 7e GPX cross, Klimmen in de Puinduinen

27Feb21;De Puinduinen Kijkduin

De 7e GPX cross werd op de 27e gelanceerd. Vanuit huis liep ik in, slechts 5 km tot het plekje waar de start en finish was van de GPX route. De benen zwabberde, de zuurstof moest ik uit mijn tenen halen. Jeetje wat een hoge pollen concentratie was er vroeg in de morgen aanwezig. Na een verkenningsrondje wist ik, lopen op de ademhaling en niet sneller. Lekker solo ipv als duo van start en echter mijn cross lopen

Naar beneden loopt altijd lekker, de ochtend dauw hangt aan de draden tussen de paaltjes
De 2e ronde, balen dat ik niet kon doen wat ik wilde, knallen. Probeerde er wel zoveel mogelijk van te genieten.
Hier komt Linda, die kan waanzinnig klimmen, ij voorbij. Laten gaan, genoeg aan mezelf
Door de graskant, stukje vlak en langs het prachtige riet. Nog 2 maal klimmen en dan zit de 9 km er alweer op.
Naar het eindpunt, blij dat ik het gelopen heb. Tijd viel me nog niet helemaal tegen. 41.52

Het pollen probleem komt helaas elk jaar weer terug. Elk jaar hoop ik er overheen gegroeid te zijn. Ook in 2021is dit weer niet gelukt. Ach het wordt vanzelf april en dan kan ik weer vrij ademhalen. Ondertussen is het genieten van de prestaties die de deelnemende atleten neerzetten. Steeds weer uitslagen die binnen komen. Op naar de finale en wie heeft de 5 beste crossen gelopen GPX cross circuit 2020 / 2021

De 6e GPX cross door de Voornse duinen.

Op 6 februari 2021 lanceerde ik de volgende cross voor het GPX cross circuit. Dit maal bracht het de atleten , en mezelf, naar Rockanje. Met Rob, die in Hellevoetsluis woont, de cross uitgezet, aangepast, als test gelopen, kleine verandering en toen…. klaar voor gebruik.

Om 9.15 uur parkeerde ik de auto op de grote parkeerplaats in Rockanje. Koos was mee, hij wilde foto’s maken van de atleten. De atleten die meteen na de lancering de GPX route zouden lopen. Koos volgde de route via Google Maps zodat hij wist waar wij zouden lopen. Ik zette mijn Garmin aan en volgde de blauwe lijn naar de start. De start was aan de voet van de duinen. Eerst maar eens een verkenningsronde lopen. Het was geen ingewikkelde route maar een paar markeringen waren wel handig. Terug bij de start had ik het warm en besloot dat 1 dun shirt voldoende was. Als duo ging ik met Thomas van start. Bijna verticaal omhoog bij het beklimmen van de duinen, 350 meter door het losse duinzand ploeteren. Linksaf en de echte ronde was begonnen.

Dit stukje bos doet mij ook nu weer denken aan het donkere bos van Harry Potter. De zwarte boomstammen en takken, de donkere ondergrond, een naargeestig toverbos. Ondertussen moest ik erg opletten, grote blubberplassen door, zonder uit te glijden. Vieze voeten was geen probleem, vallen wel. Maar ik was de blubber voorbij, liet het enge bos achter mij en liep door de duinen.

Prachtig landschap met duinmeertjes waar je vlak langs moest. Kleine duintjes op en af welke van zand waren of een laagje gras met mos. Twee kilometer lang mocht ik rennen over de “prairie”. Daarna kwam het bos weer, niet zo donker in het eerste deel. Wel opletten voor lage bomen, wortels die boven de grond groeide en takken die uitstaken. In ene een aanvaring met een tak. Hij boorde in mijn bovenarm, zo dat voelde ik wel. Kreeg het idee dat ik aan een sateestokje geregen werd. Het bos werd donkerde, rende een heuveltje af en daar stond ook in oog met de fotograaf :-). He Koos, leuk dat je er ook bent, mooie plaatjes zullen dat worden.

De tweede ronde, Thomas wist de weg en hij ging ervan door, ik solo in mijn eigen super regelmatige tempo verder. Het ging snel, ik liep heerlijk en bij het ingaan van de derde ronde vond ik het jammer, heel jammer dat het alweer de laatste ronde was.

Het zat erop en ik sloeg linksaf, het losse zand in en het duin op. 350 meter afzien en dan de finishpaal. 49.38 stond er op mijn horloge. Heel tevreden met de tijd maar nog meer met mijn constante tempo. Echt op de seconden liep ik de ronde in dezelfde tijd, 15.08. Na de finish op zoek naar mijn tas die ik ingegraven had. Snel twee extra laagjes kleding aan om het niet echt koud te krijgen. Daarna langs de vloedlijn, gezellig kletsend met een atleet terug naar de auto. Blij met een take away koffie, napraten met hen die ook een koffie gehaald hadden. Daarna voldaan naar huis. Voldaan omdat er veel atleten heel blij waren met deze mooie cross. Voor mezelf, gewoon omdat crossen heel erg leuk is.

De 5e GPX cross lopen in mijn oude achtertuin

16Januari, de lancering van de 5e GPX cross. Een route van 9,6 km door het Staelduinse bos. Drie ronde uitgezet om het niet al te ingewikkeld te maken. De GPX had ik de week ervoor rondgestuurd en een beschrijving hoe je via Google Maps de GPX kan importeren en zo via je telefoon de route kan volgen. Om de atleten echt GPX leren te gebruiken, inlopen met de route en zelf markeringen maken op de punten die in je ogen cruciaal zijn.

Om 9.30 uur ging ik van start voor een inloop ronde, de atleten die er waren konden mij volgen, als duo en op afstand. Voor mij was het een makkie, na het uitzetten, controle loopjes doen was het juist lopen voor mij nu appeltje eitje. Het was koud, gevoel -3, maar ik wilde niet de fout maken om het te warm te krijgen, zoals op oudjaarsdag. Odlo shirt aan en t-shirtje moest voldoende zijn, en een legging natuurlijk :-). De duo’s mochten met 50 meter afstand met een volgend duo vertrekken, ik ging voor solo. Ronde 1 was begonnen. Door het bos rennen is zo fijn. De kleine hoogteverschillen in de bos zijn er ongekend veel en zonder dat je er erg in hebt voel je de zwaarte van deze cross. Een klim na 500 meter, je loopt hier de bunkers op, bedekt onder bosgrond merk je niet dat je op beton loopt. Een smal pad volgde met boomstammen om overheen te springen, wortels, in grote getallen die het hardlopen een stukje onmogelijk maakte, ik ging wandelen om niet op mijn gezicht in het zand te belanden. De heuvel af maar zie, de volgende klim kondigde zich al aan. Een hoge smalle heuvel op en af rennen. Hierna volgde een stuk vlakke ondergrond. Het was zo vlak, de boswachter had

de dag ervoor alle blubber van het pad gehaald, dat vond ik heel jammer, de blubber uitdaging weg. In ene was daar weer het echte bospad met de kleine hoogte verschillen.

Stukje oude Hooislag en weer verdween je in het kale, nog niet met groene bladeren dichtgegroeide bos. Dit is het mooiste stuk van het bos, slinger de slang tussen de bomen door. Even uitkijken halverwege dit pad, 2 ronde palen, ingegraven in de grond, het laatste stukje boven de grond, kunnen je laten glijden, struikelen of enkels verzwikken. (Deze palen, vertel ik de mensen die op dat moment bij mij zijn, is een souvenier uit de 2e wereldoorlog is, de lorrie van de soldaten reed hier overheen 🙂 )

Ondertussen rende ik door en was op een lang recht pad aangekomen. 400 meter later naar rechts, langs een hele grote boom die ze na jaren eindelijk ik stukken gezaagd hebben. Lastig stukje om de route te onthouden, rechts, links, rechts binnen 10 meter.

Kleine heuveltjes en dan een hoge heuvel over met aan de horizon de kassen van het Westland. Rechtsaf een open stuk grasland over. Langs de inrit van bezoekerscentrum op weg naar de laatste heuvel. Mooie glooiende aanloop, stijle beklimming en goede afdaling waar je met grote pas vanaf kon rennen. De Oude Hooislag, stukje naar links en dan tegenover de Peppellaan het bos weer in. De 2e ronde was begonnen. Ronde 1 met een lengte van 3,2km ging in 15.14. Tijdens de 2e ronde

merkte ik wel dat ik de klimmetjes iets rustiger moest doen om zo de rest van het parcours op een aangenamere manier te kunnen lopen. De 2e ronde ging in 15.32 en de laatste ronde in 15.31. De laatste ronde ging steeds lekkerder en voor mijn gevoel had ik nog wel een half uur door kunnen gaan.

Eindtijd was 46.21 een heel tevreden. Het was erg koud aan het worden maar toch wilde ik de atleten die deze ochtend gestart waren aanmoedigen. Twee hadden een lusje teveel gelopen, 2 een lusje te weinig. Het bos was best lastig voor een GPX route. Twee ronden verkennen en wat takken ter markering neerleggen is handig om uiteindelijk de route in ene te kunnen lopen. Mijn handen waren erg koud en ik liep uit naar mijn oude huisje waar der fiets stond te wachten. Goed aangekleed, voor de wind en de sneeuw uit, naar huis. Daar wacht een heerlijke pan erwtensoep. Echt erwtensoep weer, nu ook de sneeuw langzaam begon te vallen en de wereld wit kleurde. Lekker soepie

Oudjaarsdag, lancering van de 4e GPX cross

Op 30December aan de slag in mijn “kassie”, lekker oliebollen bakken. Dat was alweer wat jaartjes geleden,. Kinders de deur uit, geen hongerige vriendjes aan de deur die ervoor zorgde dat de 200 warme oliebollen binnen no time opgegeten waren. Voor 40 oliebollen wilde ik mijn pan olie in 2020 graag opwarmen, genieten van het bakken, zelf ruikend naar de oliebollen, al snel lagen ze klaar, aan de vooravond van de 4e GPX cross.

Vroeg in de morgen alles Coronaproof verpakt. Oliebol in een papieren zakje, suiker erop en 10 zakjes per plastic zak. Om 9.45 uur op de fiets naar Hoek van Holland, deze cross loopt langs de vloedlijn. 5 km naar de overstort vh gemaal ter hoogte van Ter Heijde, omdraaien en terug. Ik had de atleten als advies gegeven om tussen 9.00 uur en 12.00 uur te lopen omdat het water dan laag stond en het strand hard zand zou hebben.

Zelf zou ik er om 9.30 uur zijn, dat lukte exact, vlaggetjes bij start en finish neergezet, Koos als fotograaf bij het Arendsduin om foto’s te maken en na afloop waren er oliebollen om het jaar af te sluiten. Met bevroren tenen kwam ik de parkeerplaats op rijden en zag atleten inlopen. Snel de fiets op slot en ook warm gaan lopen. Meer en meer atleten zag ik inlopen, netjes als duo. Om 10 uur zouden de eerste duo’s van start gaan, na zeker 15 seconden mocht er weer een duo of solo van start. Zelf ging ik ook van start onder een stralende zon, 3 graden en geen wind, hoe mooi kan het zijn op oudjaarsdag. Na 3 km kreeg ik het te warm, verkeerde keuze, teveel kleding aan. Als ik het zo warm krijg kan ik niet meer lekker lopen. Stroopte mijn mouwen op, de broekspijpen tot onder de knie optrekken, dat gaf wat verkoeling.

Ik zag Koos op 4 km staan en riep hem toe dat ik het veel te heet had. Dan het 5kmn punt, de pier met de overstortcontainer, dat betekende omdraaien en hoefde alleen nog maar naar het beginpunt terug :-). Atleten die tegenmoet kwamen of van achteren voorbij raasde, aangemoedigd.

Het lopen voelde bij mij gewoon niet lekker en het werd meer en meer een duurloop, als ik maar bij de finish kwam. Jeetje wat verlangde ik naar mijn korte broek en singlet. Daar doemde de finishvlag op en de gekleurde shirts van de reeds gefinishte atleten. Done, wat was ik blij dat ik mocht stoppen. op zo’n moment voel ik mij echt 62 jaar. Al snel genoot ik weer, de atleten maakte mij blij. Ze hadden een heerlijke strandloop / cross gelopen over een prachtig vlak strand, blauwe lucht en geen wind, hoe kreeg ik dat voor elkaar?. Best leuk want ja, behalve de route uitzetten in GPX kan ik niets aan het weer doen, daar moet je de weermannetjes voor bedanken. Langzaam maar zeker liep iedereen terug naar de parkeerplaats, naar de oliebollen. De regels werden bijzonder goed nageleefd en ik was reuze trots op ze.

De afsluiting van een jaar waarin weinig tot niets mocht. Ik heb geprobeerd om van niets iets te maken, dit alles om de motivatie erin te houden. Voor mezelf is dat niet zo moeilijk, ik ga wel. De atleten is soms een ander verhaal, hoe hou ik ze gemotiveerd met toch een doel voor ogen. Eerst was er het Solo-One-Run-Together-Klassement met de prijsuitreiking vlak voor de 2e Coronagolf. In november het GPX cross circuit gestart. Crossen maakt sterk, past in de opbouw, is gewoon leuk. Vandaag was de 4e cross en in 2021 hebben we er nog 4 te gaan. Op naar 2021 met nog meer cross geweld.

Terug uit zee, de nieuwjaarsduik onder de regenboog, voorspelling voor een heel bijzonder en mooi jaar?

3e GPX cross, technisch lopen in zand.

2e Kerstdag, traditioneel de kerstcross van Haag atletiek. Helaas liet Corona ook deze niet doorgaan. Na het idee van een GPX cross circuit, besloot ik deze ook toe te voegen aan het totaal van 8 crossen. De route was snel gemaakt, als je deze cross al 20 jaar loopt is er altijd wel een goede route te vinden en als GPX om te zetten, het bestand naar alle atleten gestuurd. De aftrap van de cross was vandaag om 12.00 uur. De atleten die graag met wat wegwijzers lopen deden er goed aan vandaag te lopen. Tijdens een ronde inlopen plaatste ik de wegwijzers en zette pijlen op het asfalt,. Slechts 200 meter asfalt, herstel momentje :-). Als duo of Solo gingen de atleten van start.

Mijn maatje werd Ton en zij aan zij, Ton voorop en dan ik weer voorop, rende we over het zand. De lange zandbak in denderen (grote passen, jezelf als het ware naar beneden laten vallen) maar de zandbak ook weer uit “klimmen” (kleine pasjes op souplesse naar boven).

Een stukje vlak volgde, deze gebruikte ik om op adem te komen na de zware klim. De meest gemene zandvlakte doemde voor ons op. Vele voetstappen stonden in het zand, goed uitkijken waar je je voeten neer kon zetten. Helemaal rechts was het redelijk onbelopen en ik schoot naar rechts om over harder zand mijn weg te vervolgen. Meer snelheid genereren over hard zand is fijn

Aan het einde van deze zandweg stond een hekje die je open moest trekken. Asfalt onder de voeten en ik, als souplesse loopster kon de krachtloper Ton hier voorbij denderen. Oei dat wilde hij niet en hij haalde de opgelopen afstand tussen ons in met een sprintje Hekje openduwen en langzaam het duin beklimmen met steeds meer los zand onder de voeten. De lange zandbak mochten we weer in, nu voor de terugweg.

Rechtdoor lopend en een van de mooiste stukje duin over. Aan het einde nogmaals een hekje opentrekken, grasveld oversteken en terug bij start. Nog geen finish. Ronde een was gelopen, nog twee te gaan. Met grote regelmaat liep ik de kilometers en Ton week geen moment van mijn zijde tot hij in de laatste ronde gas gaf. Ik dacht even “hou hem bij” . Dat was maar even en snel ging ik terug naar mijn eigen tempo, dat liep lekker. Een kleine 20 seconde na Ton finishte ik in 39.42. Met een voldaan gevoel mocht ik stoppen en voor de 21e maal heb ik deze cross mogen lopen. Na de finish snel rondjes om het grasveld uit gaan lopen, ik wilde geen kou krijgen. Op deze actieve manier zag ik meer duo’s en solo’s finishen, iedereen kon met een voldaan gevoel aan uit gaan lopen.