Klaverbladloop Zoetermeer, na Jaren weer een keer.

Het was zelfs de speaker die het op viel, Carla Ophorst was er weer. “ He Carla, waar ben je al die tijd geweest”? Ja waar was ik geweest. 2016  zat ik in Thailand bij onze zoon, 2015 met de andere zoon de Amstel Curacou gereden. In 2014 viel de wedstrijd gelijk met de halve van Monster. Nu was ik er weer, nam jammer genoeg vreselijk weer mee naar Zoetermeer. In de regen en kou gaan inlopen. Lange broek, zweet shirt + singlet gekozen voor de wedstrijd. 7 graden, regen, wind, brrrrr, doet me teveel aan Maassluis denken, lang geleden, was toen niet 2/3 van de atleten onderkoeld?   Bibberend in het startvak, ieder blij dat we mochten gaan. De benen voelde wel lekker aan. Ik keek naar de lucht, waar was die regen nu?,  ik was erop gekleed. Daar hing een donkere grijze wolk, toch goed de kleding gekozen Carla. Mooie route door nieuw Zoetermeer, Beetje klimmen en dalen over de wegen, prachtige fietspaden langs veel waterpartijen, complimenten voor de stedenbouwkundig ontwerpers, super mooi gemaakt.IMG_2101

 

We kwamen op het oude parcours van deze loop, het water de AA langs. Ondertussen was de lucht wit en blauw aan het worden en Carla, die begon te ontploffen. Zweetshirt opgerold, dat koelde voor 5 minuten. Jeetje mina wat had ik het warm. Rond de 6 km moest dat zweethemd uit, koelen en het koppie rustig krijgen. Tempo laten vieren, singlet uit, even tussen de broek proppen, oei, dadelijk maak ik mijn chip kapot :-(.  Shirt uit, singlet met veel gehannis weer aangekregen. Tempo kon weer omhoog terwijl ik een goed plekje voor mijn shirt zocht. Verloor 45 seconden maar na een km ging kreeg het lopen in alleen de singlet effect, het ging lekkerder. We draaide wat langs water, brug over en daar waren de 10km lopers. Kon ik ze lekker in gaan halen, doet de atleet goed. Heerlijk denderde ik ze voorbij. Zo nu en dan herkende iemand mij en kreeg positieve feedback. Auw, stapte ik toch op een grote witte kei, mijn hele voet klapte dubbel, ik veerde zo goed mogelijk op, om de klap te verzachten. Gelukkig geen effect op de voet en kon vrolijk verder.

IMG_2100Daar was de beklimming weer, ging best makkelijk, de benen voelde steeds beter aan. De speaker, Nog 500m tot de finish. Van asfalt naar tartan is lekker, en een blik op de finishklok. Onder de 1.01 ging echt niet lukken, zette aan voor zo min mogelijk secondes daarboven. Winst en 1.01.10 als eindtijd, tevreden. Atleten goed en heel goed gelopen. Uit gaan lopen en je raad het nooit, stortregen. Duurde gelukkig niet zo lang en konde 3 lekkere km’s maken.

prijsuitreikingDe prijsuitreiking volgde snel, prachtige bos bloemen, echt heel mooi, uit de mond van een Westlandse he J.  Daarna volgde een heerlijke warme douch, was erg nat en blubbering geworden,deze had ik verdiend.Bloemen

Advertenties

Spannende wedstrijd met 5 vrouwen op 100 meter van elkaar

Zondag 29Oct17,   Een uur extra slaap  genoten door het verzetten van de tijd, super uitgerust naar Dordrecht. Gezellig met 8 atleten van de A-groep. Met zijn alle inlopen, vergezeld van gids werden we langs  mooie plekjes van Dordrecht geloodst. Met voldoende inloop kilometers in de benen terug bij de kleedruimte. De juiste kleding aan, naar de start. 5 Minuten later viel het startschot waar we in de volle zon, wind in de rug aan de eerste kilometers begonnen. Judith wilde met me mee lopen, het is een stayer en volgt gewoon. Na 1 km kwam de eerste vrouw langszij en niet veel later volgde er nog twee.

1km Carla

Zo, dat zijn veel vrouwen voor in de wedstrijd. Met veel publiek langs de kant vlogen de  kilometers voorbij. Tunnel door en daar was de polder.  Het was een lekker groepje atleten geworden, vier mannen, twee vrouwen maar al snel waren dat drie vrouwen, Jeanet liet zich heel slim afzakken voordat we tegenwind kregen.  Over de dijk met een wijds uitzicht over de  Biesbosch,  was het heerlijk lopen. De benen voelde goed, de ademhaling tot 12 km, de resterende kipmeters moest ik steeds hoesten, iets zat me in de weg.  Linksaf en daar de mooiste weg van de hele wedstrijd, herfstbomen aan  beide zijde, de weg vol herfstblaadjes, Nederland wat ben je mooi.

Judith, carlaEen man uit het groepje ging versnellen, laten gaan. Hij liep naar Nathalie om haar uit de wind te houden en wij vrouwen, liepen lekker op kop om de wind voor de rest vd groep weg te houden. Op 15km een steile klim de dijk op, de koude noorder wind nu pal tegen. De zon verdween achter de wolken,  ik voelde de kou op mijn schouder. De groep haalde Nathalie bij,  nu nog een  vrouw voor ons. De tri-atlete kreeg het zwaar en al snel haalde we haar bij. Ze bleef knokken om bij de groep te blijven, een groep van 5 vrouwen, hoe gaaf en spannend was dat. Judith kreeg vleugels en nam afstrand. Mijn benen  hadden het beste gehad, het hoesten werd erger  en liet Judith gaan, mooi om haar zo soepel te zien lopen.  De stijd ging nu tussen de drie overgebleven vrouwen, Nathalie was al verder achter. De tri-atlete kon een gaatje slaan rond 19 km, ook daar kon ik niet met mee, ik was blij dat ik het leven had. Ik  wilde wel heel graag derde vrouw worden. Wat een loodzware laatste kilometer was dat. Alles wat ik nog over had propte ik in die laatste km, ik MOEST  winnen van vrouw  nummer vier en het lukte. Tijd was 1.27.05, door de harde tegenwind veel verloren maar was als een kind zo blij. Felicitaties over en weer en dan snel kleding aan gaan doen, de wind liet je snel afkoelen.

Uitlopen, prijsuitreiking, foto maken met de A-groep, prachtige prestaties, blije gezichten even vastgelegd.

Groep dordrechtIedereen dag gezegd, mijn uitlooprondje volgemaakt. Tas opgehaald en hardlopend naar  de parkeergarage.

wachten voor de prijzenGenieten reed ik terug naar huis, wat een prachtige  spannende vrouwenrace was het vandaag geweest..

Ik wilde eventjes op mijn wedstrijdschoenen lopen

Zaterdag, het zonnetje schijnt vrolijk en met 19 graden super mooi weer op 21 oktober.

Mijn wedstrijdschoenen staan al een tijdje werkloos in de kast. Wedstrijden tot 10km dan trek ik ze aan, langere afstanden durf ik eigenlijk niet zo goed. Het waren  veel halve marathon wedstrijden de laatste weken.  Die schoenen stonden echt te trappelen en ik nam ze vandaag mee. De reis ging naar Gorinchem, een 10km wedstrijd, vaak gelopen, mooie herinneringen. Inlopen, de schoentjes mochten meteen aan, zitten ze goed, niet te strak of te los? Het was erg warm tijdens het inlopen, tijdens  de race niet teveel kleding aan.  De start was op een heel smal weggetje, via de slootkant sloop ik langzaam naar voren.

Molen Gorinchem

Molen van Gorichem

Het startschot en iedereen vloog weg. Ik was een beetje verbaast, ging niet mee,  luisterde goed naar mijn gevoel. Al snel haalde ik de snelle starters bij. Goed groepje, lekker tempo, wind in de rug en de lichte wedstrijdschoentjes lieten mij onhoorbaar lopen. In ene hoorde ik stampen naast me. In de schaduw zag ik een haarknotje  wiebelen, mhhh een vrouw, wie kan dat zijn? Renate had een zwart shirt aan, in mijn ooghoeken zag ik iets wits en Renate stampt ook niet.  Een voor mij onbekende vrouw zag ik, liepen gezellig samen op met nog een mannetje of zes.  Bij 5 km in 19.15 (snel 🙂 ) draaide we naar links en de wind voelde ik goed, hadden we hem nog niet eens tegen. Voelde me sterk en deed mijn werk, ontspannen kilometers maken. Het was een  prachtig open polder landschap met de dieren als publiek:-).

ToeschouwerNu was de wind vol tegen, ook al ben je sterk, het tempo zakt. Probeerde het groepje waaier te laten lopen, dat ging 1 maal goed, ik nam daarna kop over en de rest bleef lekker hangen, gelijk hebben ze. Niet wetende dat ik met een groep mannen achter me lekkerder ga lopen, is mentaal zo’n goed gevoel dat je net te sterk voor ze bent. De wind de laatste 1,5 km in de rug, tempo ging  omhoog,  de vrouw naast me maakte iets meer snelheid.  De schoentjes maande ik tot meer reactiviteit, scheelt secondes en deze had ik nu net nodig. Jammer haalde haar niet meer bij, 2e overall in 39.24 en heel tevreden. Ook al had de wind 1 hele minuut verval tussen 5km en 10km  gegeven, het gevoel was  goed. De wedstrijdschoenen mochten uit, ze mochten weer gaan rusten en op een ander paar ben ik uit gaan lopen. 2,5 km met Anne, 2,5 km met mezelf. De prijsuitreiking begon toen ik net uitgelopen was. Al met al, het liep op rolletjes vandaag, dank aan mijn Mizuno Wafe Hitogami.

Hitogami

Archief wedstrijd, wel DE schoenen

Over hindernissen naar  de halve van Eindhoven

De dag voor de halve marathon van Eindhoven  kwam snel dichtbij.  De hele had ik al laten varen, kwam niet uit.  Verjaardag bij dochter en schoonzoon  op zaterdagavond in Nederwette, blijven slapen  om de volgende dag in alle rust naar Eindhoven te kunnen fietsen. Mooi plan, was het niet dat op vrijdag de hoofdwaterleiding  in hun huis klapte en ze tot de enkels door het water liepen.  Brandweer,  Brabant water en hulptroepen om het water op te zuigen en heaters ed neer te zetten. Redden wat er nog te redden viel.  Verjaardag afgeblazen, wij wel gewoon gegaan. Het was erg gezellig, gezeten tussen de herrie, wat erg wende, van  de motoren. Nadeel  was, erg warm in huis en  een heel droge atmosfeer omdat al het water in de lucht, die door de heaters  gemaakt was, opgezogen werd door condensopvangers.  In de nacht veel gedronken. Niet het idee hebben dat ik verzadigd raakte.  In de morgen gezellig ontbeten en daarna vertrok ik naar Eindhoven op de fiets,  het gezin  zou  mij aanmoedigen op 3 km en bij de finish.  Heerlijk op de fiets door het boerenland,   geen oponthoud of file problemen. Nummer opgehaald, omkleden, tas afgegeven en in gaan lopen. Door drukte een klein stukje ingelopen,  het lopen ging wel oke. Een halve liter water 5 minuten voor de start gedronken, merkte dat ik dat nodig had. De start, opende een paar seconden te snel, na 2 km liep ik het juiste tempo. Wilde 4.01 per km lopen.  Ik  kreeg het echter  vreselijk benauwd en had moeite om  die tijd  te halen. Geen zin om te forceren en snoepte er een paar seconden bij. Daar stond  het (bijna hele) gezin. 20171008-IMG_3233Hoorde later dat Koos gezegd had “gaat niet goed, ma kijkt niet blij” . Koos  had het bij het rechte eind. Vaak  ging ik heel diep ademhalen om toch voldoende zuurstof binnen te krijgen.
Ik had mijn nieuwe schoenen aangedaan, Mizuno Shadow, 3 maal op gelopen zonder problemen, nee gaan mijn voorvoeten toch branden, kan er ook nog wel bij:-)

20171008-IMG_3235 Na 7km gingen de longen meer open,  het voelde meteen een stuk beter. De benen en het koppie  wilde wel. Genoten van het vele publiek en de brandende voorvoeten nam ik voor lief.  Langzaam  maar zeker begon ik atleten in te halen, van 9e positie bij de vrouwen naar plaats 5, doet goed. Een mooi rood fietspad door de bossen was echt het mooiste stuk vandaag. Nog 5 km, leuk dat ze hier aftelde.  Het centrum van de stad  doemde op met meer en meer mensen langs de kant,  allemaal even enthousiast. Ik passeerde  “de kroegenstraat”.  Wat een discipline, slechts een gele lijn op de straat, al het publiek bleef achter de gele lijn, iedereen met of zonder glas bier in de hand, moedigde  aan, het was een feest20171008-IMG_3244

20171008-IMG_3247 Nog 1 km, ik kreeg het nu zwaarder maar bij het zien van de finish en de klok liet mij versnellen, 1.26.59 super gaaf. 1e V55, dat had ik aan het begin van de wedstrijd niet  verwacht.

Carla finish klein

Man en kinderen waren daar om te feliciteren. Nummer af, medaille afgegeven om uit te gaan lopen, ze zouden mij appen waar ze een drankje aan het doen waren. Totaal 3 km uitgelopen  in ene  realiseerde ik me dat mijn tas weggezet was op mijn startnummer, oei, die had  Lex. Gelukkig wist ik het nummer uit mijn hoofd en de man was zo aardig mij gewoon de tas te geven. Omkleden en het gezin op gaan zoeken. Eerst wat gedronken en toen aan het diner om de dag te vieren. Ondanks alles was het een super weekend geworden.

08Oct17 uit eten

Van l->R Koos, Natas, Joy, Pieter, Lex, Carla’s jas

s’Gravenzande als tussendoortje

Rare titel?  Met een 10EM tussen twee “belangrijke”  halve marathons, voelt het een beetje als tussendoor wedstrijd. Knallen, easy,  knallen, in deze volgorde wilde ik deze wedstrijden gaan lopen. Vandaag dus easy.  Easy is vooral heel ontspannen lopen, zonder pushen de kilometers onder de voeten door laten gaan. De  start was goed en lopende door een haag van publiek voelde het erg lekker. Lopen in je eigen Westland voelt altijd heel lekker, vele mensen vinden het leuk om jouw persoontje te zien lopen en aan te moedigen. Na het dorp s’Gravenzande volgende zijdijk, een groep werd langzaam gevormd.  Gelijkmatig passen naast me, het voelde gewoon lekker.

2km Carla met groep

De kilometer waren rond de 4.03, misschien iets sneller dan ik in gedachten had, het gevoel zei dat het goed was. Rechtsaf met daar beneden het witte dijkhuisje waar we straks een jaar gaan wonen, enkel en alleen omdat ons huis verkocht is en het nieuwe huis nog niet klaar. Mooie plek om te wonen hoor :-). Langs en een stukje door het bos, veel bekende stonden daar aan te moedigen. Het  water en de sponzen posten waren goed verzorgd. Omdat ik voor de start mijn halve liter water gemist had (was spa rood en durfde mijn buik geen bubbels te geven), nam ik nu steeds een bekertje aan.  Ik heb me maar twee keer verslikt, valt mee he:-). Een keer kreeg ik een flesje aangereikt, dat was goed drinken, gewoon de slokdarm in ipv de luchtpijp.

sgravenzande2017 021

De Bonnenlaan, is eigenlijk een heel vervelend stuk in de wedstrijd, lang en uitzichtloos. Probeerde me op leuke dingen te focussen. De mannen voor me begonnen te sleuren, dat was niet de bedoeling. Zei tegen Wim dat ik het gevoel had dat ze sneller gingen. Wim antwoord volmondig hetzelfde en met zijn tweeën niet meegegaan, eigen tempo vast gehouden. Toch wel fijn zo zij aan zij de Bonnenlaan vol te maken, daarna rechtsaf de Haakweg op te mogen. We moesten vaak of links of rechtsaf. In ene de tunnel onder de Maasdijk door, 14 km’s  waren er alweer voorbij. De benen voelde nog steeds erg goed aan. Een lange km de wind tegen, met de klok op 15 km. Zag 1.00.06, zat maar 5 seconden boven mijn Nederlands record, ik had best aardig doorgelopen. Rechtsaf, langs de huizen naar het centrum, lees finish, op de markt.

Finish CarlaFinish Carla rug s'GravezandeKlein eind sprintje en finishte in 1.04.29, super tevreden. 2e vrouw overall, lekker!!!!!!! Er waren mooie tijden gelopen en met een groep euforische atleten gaan uitlopen, heerlijk was dat.

30Sep17. kleinZelf de 3km uitlopen volgemaakt, om gaan kleden, alles op het gemak, de prijsuitreiking laat toch altijd op zich wachten. Helaas voor mij, ik was te laat voor  de eerste uitreiking. Melde me en mocht in mn uppie het podium op.

Voor de finale van het Agiumcircuit was ik wel op tijd. Gezellige uitreiking met alle atleten aanwezig, mooie vrolijke kleuren van de uitgereikte bloemen. Met een goed gevoel en  handen vol bloemen fietste ik rond 17.00 uur naar huis.  Het was een easy mooie wedstrijd geworden

Carla 30Sep17

Soms wijkt een doel voor een ander doel

Het werd een moeten, de marathontrainingen. De knoop doorgehakt en mijn marathom om laten zetten naar de halve marathon. Huis verkopen, nieuw huis bouwen en 2 verhuizingen voor de boeg, rust in je hoofd creeren is erg belangrijk. Met het afzeggen van de marathon,  geen verplichte lange duurlopen, nieuwe wedstrijden mogelijk. De eerste die zich voordeed was de Geuzenloop in Zoetermeer, een halve marathon in een prachtige omgeving.  Afgelopen zondag was het zover, ik had er zin in. De zon zou zich de hele dag laten zien, misschien een beetje te warm maar dat gaan we meemaken. Na het parkeren van de auto in een blauwe zone, (na 3 uur even de parkeerschijf verder zetten) de inschrijving opgezocht. Kwam Marco daar tegen en na het nummer opgehaald te hebben naar zijn kantoor gelopen. We werden hartelijk ontvangen  door de bewoners. Omkleden en in gaan lopen.  Zagen Marlies lopen  en met zijn drieen een mooie ronde gemaakt. Nog even een sanitaire stop, krap 3 minuten voor de start was ik klaar,  haasten was dat zeker als je dan ook nog je halve liter water naar binnen wilt werken, gelukt. Startschot en weg waren we.

21951008_1566940776700501_2545716151162691063_o Start GeuzenloopHet was niet een heel sterk deelnemersveld en liep meteen eerste vrouw met ongeveer 20 mannen voor me. Het ging lekker,  opende iets te snel. Terug naar 4.05 per km, het streven vandaag. Onder de A12  door naar het Floriadepark. Ik begon in ene vreselijk te zweten, het lijf werd te warm en wilde sterk afkoelen. Hoorde mijn naam “schreeuwen”. Leuk, een entousiaste collega langs de kant. De paden in het park waren aan vervanging toe, veel gaten in het asfalt en moest best opletten niet mis te stappen. Ik had het aardig  benauwd van de Ambrosia (allergie bom). Moest  veel hoesten,  maar dat deed de longen goed. 

6 km Geuzenloop 2017

Ik liep eigenlijk de hele wedstrijd alleen. Soms liep ik naar 1 of 2 mannen toe, haakte aan, ging eroverheen en liet ze los. Mijn tempo was te hoog voor de mannen. Het was rond de 14Km, ik liep naar de roestige designbrug toe naast het Westerpark. Zie ik Marco al op de brug lopen, met voorfietser. Ik was aan het rekenen en zag dat hij rond de 1.09 liep, perfect. In de schaduw van de bomen was het even lekker lopen. Een Man ging met me mee maar zodra we de zon weer op ons lijf kregen haakte hij af. Ik had nu ook een voorfietser bij me, wel gezellig, ben je toch niet alleen 🙂  Klimmen  gaat mij goed  af en ik nam de roestige designbrug,  daar mocht in nu overheen, met gemak. Bij de overgang, brug, asfalt, lag een put, had hem niet gezien en maakte een  misstap. Gelukkig  niet een harde klap op mijn rug, kon zonder problemen, alleen schrik, verder.

DSC01954 16km Geuzenloop 2017

Een waterpost, nam een beker en gooide die over mijn  hoofd leeg, het zout liep hierdoor  in mijn ogen, niet fijn. Ik vroeg de voorfietser of hij misschien een zakdoekje had om het zout weg te vegen. Dat had hij niet maar wel een bidon water, hij schoefde de dop er van af en ik had veel water om mijn gezicht te wassen. Een muziek bandje in het bos maakte gezellige herrie 🙂. Een stuk langs de snelweg waar ik weer 2 mannen achter me kon laten, lekker gevoel hoor. Linksaf, richting  het centrum, blij dat de finish in zicht kwam, kreeg het toch wel warm nu. Lekker wat publiek, zeker in de dorpstraat en met luid applaus werd ik binnen gehaald. 1.27.29 werd de eindtijd en was er heel tevreden mee, eerste vrouw met  slechts 5 mannen voor me.

Finish Geuzenloop

Marco 1.10.25 gelopen, 1e plaats. Marlies 37.34 gelopen, 1e plaats. Halen we met de A-groep mooi drie 1e plaatsen weg. Na de prijsuitreiking even met z’n 3-en op het  1e podium een foto maken, gaaf. 

Daarna  naar de ijscoman, we werden getracteerd op: het Zoetermeertje, dat moesten we geproefd hebben. Kan je zeggen dat het sterk aan te bevelen is, lekker, lekker. Een mooie afsluiting van een mooie wedstrijd cq dag.

Bruin worden tijdens de halve van Oostland :-)

3Sept17, De halve van Oostland prijkt op de kalender.

OverallMooi moment om te testen hoe het er met de marathontrainingen voor staat.  Met Koos richting het 2e Westland, tussen de “warenhuizen = kassen” voelen we ons thuis.  Voor het 4e jaar ga ik  deze wedstrijd lopen, voordeel is dat je alles goed weet te vinden. Auto parkeren deed ik bijna blind, zo ook het vinden van het schooltje met de “ik waan me weer kleuter” stoeltjes, tafeltjes en WC’tjes, waar Jan ons hartelijk ontving. Startnummer 3 opgespeld en met Marco in gaan lopen. We dwaalde door Pijnacker en ik vertelde hem dat een oom en tante van mij hier ruim 40 jaar geleden een huis gekocht hadden. Het geld was op en een  bierkratje deed dienst als tafel. Door de jaren heen hebben ze het huis in kunnen richten, wonen er nog steeds. Ik graafde in mijn geheugen om de straatnaam naar boven te toveren. “De Rivieralaan riep ik. Marco op zìjn beurt attendeerde mij op het straatnaam bordje :-), liepen we gewoon door die straat. Het nummer wist ik niet, nog even tante Nel geroepen maar er kwam  niemand naar buiten :-). Het inlopen was klaar, voelde niet top aan, bovenbeentjes beetje stram, maar dat kan verdwenen zijn na de start. Helaas, de start was geweest maar de bovenbenen voelde nog stram. Twee vrouwen vlogen mij voorbij na een eerste km van 3.45, laten gaan Carla, gaat veel te hard. De zon scheen vrolijk op mijn lijf, goed weer om mijn huid een extra bruine laag te geven, dank je zon :-).  De zon was daar  goed voor vandaag, voor de atmosfeer was hij minder, benauwd. Onder al dit geklaag van mezelf liep ik wel rustig door, je moet toch naar de finish.

carla1_20170903-2P1A9058Afwisselende omgeving, polder, heel veel bruggen en viaducten, mooie straten met veel publiek, langs het zwembad waar een orkest iets te treurige muziek maakte. Na al dit moois ging ik met kleine pas een hoge brug over, onder mij een N-weg en tramrails. Daar was het natuurgebied Oostland, prachtig groen.

carla2_20170903-2P1A9065Beetje tegenwind liet mijn verhitte hoofd wat afkoelen. Veel atleten waren aan het wandelen, even op adem komen zoals ze zeiden. Zelf had ik ook zin om te gaan wandelen maar mocht niet. De waterpost op 14km, even water drinken, mag ik altijd stoppen van mezelf om goed water te drinken en niet te stikken omdat  het water in de luchtpijp ipv slokdarm terecht komt. Oke, nu weer gang maken, rustpauze gehad en  op naar de finish. Met lopen op zachte ondergrond heb ik iets, alle duurlopen probeer ik daarop te doen. Rond 15km zette ik mijn voeten op schelpjes, heerlijk schelpjes dachten mijn hersenen en er gebeurde iets met het lijf. De benen gingen nu lekker, het tempo nog niet, veel snelheidsverlies door de verminderde afzet op deze ondergrond. Ik zag atleten dichterbij komen, de strijd in mezelf naar boven komen, op naar vrouw nummer twee, ik kom eraan. Met het vorderen van de km’s zag ik Pauline steeds dichterbij komen, jammer dat de km’s zo snel gingen want het was best nog een gaatje met haar. De laatste beklimming om  Oostland uit te komen, Pijnacker in.

carla3_0170903-2P1A9098carla4_20170903-2P1A9101carla5_20170903-2P1A9105

Nog 2 km te gaan en moest nu echt aan gaan zetten. De lange duurlopen hebben goed gedaan, energie genoeg om de km tijden terug te brengen naar 4.04. Haalde 10km lopers in, vele aanmoedigingen kreeg ik. Halve marathonlopers haalde ik ook in en had het idee vleugels te hebben, denderde door de straten. Nog 100 meter achter Pauline, jammer genoeg met minder dan 500m wedstrijd meters. Haalde haar niet in en werd 3e vrouw overall,  ruim 1e V55+ in een tijd van 1.27.56.  Blij met zo’n goede afsluiting van een toch wel zware wedstrijd, de bovenbenen werden mega  stijf na de finish. Klein interview gegeven, Bruun propte de microfoon onder mijn neus nadat hij gevraagd had of ik alweer kon praten, was leuk.  PrijsuitreikingNa veel mensen gesproken te hebben, ruim 3km uit gaan lopen met Marnix, even ontzuren. Opgefrist mocht ik een half uur later twee maal naar de prijsuitreiking voor 3e overall en 1e V55+, ze maakte mij blij met een prachtige grote bos bloemen.

IMG_1408IMG_1402IMG_1406