Gouden Golden Ten

Hemelvaartsdag = Delftdag, Koos en ik willen er gewoon bij zijn, de sfeer van Delft tijdens de Golden Ten loop. Op de fiets in de zon erheen. De zee liet ik achter me en elke 100 meter voelde ik het warmer worden. Hoe gaat mijn lijf hierop reageren, altijd spannend maar we gaan van het beste uit. De start was heel goed, geen gedrang, in de voorhoede weg. De grote markt over, ik liep als eerste vrouw, wat een aanmoedigingen kreeg ik nu al, de wedstrijd was net begonnen. De benen voelde heel goed aan, benen die macht hebben, dat is echt een lekker gevoel.

20170525-2P1A8089Peter  van Marrewijk, een jaar niet gezien, kwam gezellig naast me lopen. 32 Jaar geleden hebben we veel trainingen in het Ockenburgse bos en de puinduinen gedaan. We waren de grote en de kleine maar wel allebei van Marrewijk als achternaam. Helaas moest Peter mij vandaag op 3 km laten gaan, tenminste ik zag hem niet meer naast me, Janna wel.

20170525-2P1A8092Mooi gezicht moest dat geweest zijn, twee vrouwen zij aan zij in de wedstrijd met een motorrijden “eerste vrouw” er net voor. Het voelde zo lekker en onder de bomen had ik ook wat verkoeling van de schaduw die de blaadjes aan de bomen gaven. Naast de blaadjes aan de bomen waren er ook stukken zonder bomen en blaadjes, gewoon lekker in de volle zon, dat voelde ik wel, het werd meteen 10 graden warmer :-). 5 Kilometer ging in 19.30, ik was daar best tevreden over. Nu een lang stuk in de zon, de wind in de rug, de zweetdruppels kwamen overal vandaan. Auw, ook een bramenstruik die mijn arm openhaalde. Het bloed stroomde over mijn  onderarm. Ik dacht aan mijn kleding, deze niet onder het bloed te smeren en wat moet het publiek niet denken. Stom he, ben je met een wedstrijd  bezig, ga je aan zulke dingen denken. Sponzenpost, ik pakte een spons, eerst leegknijpen in mijn nek, daarna de arm schoonpoetsen, probleem verholpen en volle focus op de wedstrijd. Janna hoorde ik meer hijgen, ze kreegt het zwaarder en ik ging proberen een gaatje te slaan. Na 7 kilometer trok de macht ook tot mijn benen, mentaal wedstrijdje werd het nu. Op 8 kilometer hoorde ik Janna’s voetstappen niet meer direct achter me.

20170525-2P1A8115Op 9 kilometer verklapte ˜Koos dat er een gat van 20 meter was.

20170525-2P1A8119Ik was best kapot maar mocht geen tempo verliezen in de laatste kilometer. Rechtsaf naar de grote markt. Jemig, ik kreeg er gewoon kippenvel van, dat publiek ging helemaal uit hun dak. Aanmoedigingen zoals ik niet veel meegemaakt had, waanzinnig. Het applaus liet mij het tempo lopen om Janna te verslaan. Als eerste dame overall kwam ik over de finish in 39.38. Super,super blij. Even niet de zon opzoeken, in de schaduw water drinken en op verhaal komen. Snel daarna volgde de prijsuitreiking, een mooi podium met mooie bloemen en prijzen. Delft, je was weer fantastisch

IMG_1188

10km in Ter Heijde, stijden met atleten of zand?

Heerlijk, ik had er zin in. De omloop van ter Heide en fijn dat het strand weer in de wedstrijd opgenomen is. Inlopen met een lekker groepje,  donkere luchten pakte zich samen, zouden we het droog houden?  Ik geloofde buienradar, de zee zou het onweer niet accepteren. Beetje regen maar geen noodweer. De start was een beetje eng, wedstrijdschoenen over natte klinkertjes, dat was glad. Ik ging niet onderuit en al snel was er  stroever asfalt onder mijn voeten. Heerlijke loopomstandigheden, geen wind, lekker regendruppels en 17 graden. Opende snel, wist dat dat niet zo ging blijven. Het duin bij het Schelpenpad op, de secondes werden bij de km tijden opgeteld. Over het tweede duin lag daar een prachtige uitgestrekte zandvlakte, de beruchte zandmotor.  Hard het duin af en dan!!!! sta je geblokkeerd in het zachte zand. Jeetje, ik kon  geen gelijk stukje zand ontdekken en hobbelde van het ene bandenspoor naar het andere.
2P1A7598Net of er een autocross geweest was, om ons atleten  te pesten. Stukje gras gaf verlichting, heel even. Met de mannen ploeterde we verder. Ik had echt het idee zo  bij de vloedlijn te komen, die kwam gewoon niet.

2P1A7617Na 2 km de klim tegen het duin op, het dorp in en zag bij de passage van de eerste ronde een tijd van 22.12.

IMG_1610

Jeetje wat een waardeloze tijd dacht ik bij mezelf. Gas erop, met 2 km asfalt moest er wat goed te maken zijn. Ik maakte redelijk wat goed op het asfalt, ondertussen in mijn hoofd bedenkingen over hoe de zandmotor straks aan te moeten pakken. Ik kwam het duin over, stond weer geparkeerd in het zand.

2P1A7610Nu ging ik meteen rechtdoor richting de vloedlijn, de mannen volgde allemaal. Wat een zaligheid, hard zand. het liep erg af maar dat moest ik mezelf maar even vergeven. Het is nl niet de beste stand voor je heupen, twee km is te doen. Wat een verschil met ronde een, ik vloog  de zee voorbij. Bij de opgang naar het duin nog even zacht zand wielsporen ontwijken. Soepeltjes naar boven, een hele snelle  afdaling, daar was de finish.

IMG_1609Dit werd een snellere ronde,  21.42. Een eindtijd van 43.53 was goed voor een tweede plaats overall. Heerlijk gelopen en heel tevreden begonnen we aan onze cooling down. Voor de prijsuitreiking, in een vreselijk warm gebouw was de cooling down meteen een heating-up :-.  Snelle gezellige prijsuitreiking,  alleen jammer dan nummer 2 en 3 er niet voor de prijsuitreiking waren.

IMG_1608Ging daarna mijn  fiets opzoeken, het was donker, iets wat ik niet verwacht had en geen lichtjes meegenomen. Door de duinen naar huis gefietst, nog donkerder maar daar komt geen politie 🙂

Duinen en tulpen, een super wedstrijd

Een kleine twee weken dwarrel in rond in een heel prettige sfeer. Je kinderen allemaal om je heen, de surprise voor Koos die meer dan top gevallen is, gewoon elke dag als een soort van feestdag. Vandaag was ik vroeg uit bed voor de prachtige halve marathon van Noordwijkerhout. Vroeg lopen, op tijd weer thuis. Dinsdag vertrekken Jim en Tong weer naar Thailand en dan zie ik ze voor een heel jaar niet.
Bij aankomst vele bekende mensen, gezellig. De tijd goed in de gaten houden, ik moest me nog inschrijving en een stukje inlopen.

IMG_160111 uur en we gingen op weg, de weg naar de duinen en de bollenvelden. Twee vrouwen liepen voor me, ik voelde dat ik dat niet fijn vond en liep boven mijn tempo voor een lekkere halve marathon. Gas terug genomen en jeetje, kwam en nog een vrouw voorbij. Liep ik zomaar vierde, komt niet vaak voor. Ik kon me inhouden en volgde in mijn eigen tempo. De benen voelde een beetje zwaar, de klim de duinen op gingen weer heel makkelijk. Lopend over de schelpenpaden door het mooie glooiende duinlandschap, het voelde nog steeds niet super maar ik genoot volop. Rond de 10km heb je een lusje, een goed overzicht en positie bepaling van je medelopers, in mijn geval de vrouwen voor me. Nummer 1 was ver voor, nummer 3 ging net de nummer 2 voorbij en nam waar dat ze niet heel soepel meer ging. Voor het wildrooster stopte ze, 3e plek voor mij 🙂 Er kwam een jongen naast me lopen, lekker ritme en ik had al gezien dat de km tijden teruggebracht werden naar 4.06. Twee kilometer hebben samen mogen lopen, met het zicht op dame twee. Ineens stopte de man, alleen ging ik verder, op mijn prooi af. Langzaam maar zeker kwam ik dichterbij. De duinen hadden we nu verlaten, op het rechte stuk weg, richting de tulpen haalde ik haar in. Mentaal tikje uitgedeeld, door snel afstand te nemen, laten voelen dat je sterker bent. Eerst nog voetstappen in het gehoor, al snel waren de voetstappen verdwenen.

IMG_1545Een harde wind tegen, links gele tulpen, rechts rode tulpen. Toeristen tussen de tulpen, foto’s nemen, ze gingen gewoon op die mooie bloemen zitten. Met zoveel afleiding merkte ik niet dat de wind zo hard was en  voor mijn gevoel mocht ik snel rechtsaf. De laatste 5 km was voor de wind. Kreeg ik daar de lange vlecht en witte shirt van nummer 1 in de gaten? Lekker tempo draaien, goede benen na het inhalen van al twee vrouwen, die nummer 1 wilde ik nu ook voorbij. Niet te gek Carla, langzaam op de prooi af. Het publiek had het al in de gaten en riepen me bemoedigend toe. Rechtsaf, en het 20km punt stond daar. Ik maakte een rekensommetje en wist dat ik nu echt aan moest gaan zetten om de 100 meter verschil in de laatste km goed te kunnen maken. Gas erop, de fietser bij de nummer 1 keek achterom en voelde wat ik van plan was. Als ik me ergens in vastbijt ga ik ook echt voor succes. 500 meter voor de finish ging ik eroverheen. Kreeg een bemoedigend knikje van haar, tof. Rechtsaf en felle wind tegen. Moest het tempo hoog houden, ik wilde dit winnen. De rotonde, de boog en de finish, gelukt en ook nog een mooie tijd voor dit parcours en de wind 1.27.23. Plofte op een bankje neer, was gesloopt door de mega eindsprint.

IMG_1600IMG_1599

De voldoening was groot en gaaf om toch op blok nummer 1 te mogen staan en de felbegeerde bloemen in ontvangst te mogen nemen. Naar huis, met een omweg. Dit om de mooie kleuren die ik onderweg gezien had, vast te leggen, de mensen laten zien hoe mooi het hier vandaag was.

IMG_1543

Ameide, 15km race in een voor mij nieuw stukje Nederland.

Zondag 09Apr17, Als coach in Rotterdam, had meer met mij gedaan dan ik verwacht had. Door de wisselende emoties had ik maandag en dinsdag tijdens het  werk wat moeite met focussen. Mijn gedachte dwaalde steeds  af naar de 20 atleten die ik tijdens de marathon heb mogen begeleiden. Van waanzinnig goed tot aan tranen van verdriet bij je atleten, doet veel met me. Woensdag kwam ik weer langzaam terug op aarde en donderdag was weer een donderdag als vanouds. Weekend, Pasen, de oude Maasloop op 2e paasdag staat als vaste prik in mijn agenda. Laat Koos (60) en mijn vader (87)  nu jarig zijn die dag, de Oude Maasloop gaat hem niet worden. Kwam in de loopagenda Ameide tegen, 15 km, een afstand die  niet vaak op de agenda staat. Koos ging gezellig mee, geen voetbal op paaszaterdag. Samen, een voor ons nieuw stuk Nederland ontdekken. Kleinschalige wedstrijd  in een prachtige omgeving, het voelde meteen goed. Stukje inlopen onderaan de dijk met mijn voeten bijna in de rivier de Lek. Netjes op tijd klaar voor de start. Weg, meteen het dorp uit en de polder in. Het was een parcours van 3 ronde, oei dacht ik van te voren, beetje saai. Het tegendeel was waar. Van het dorp naar het groen. Prachtige frisse natuur, genieten.

20170415-2P1A7361Ik liep in een grote groep mannen,  zag een vrouw voor me.

20170415-2P1A7330Mijn ogen zeiden, een goed atlete daar voor.  Bij het passeren hoorde ik, ze zei me gedag, dat het Renate was. Als snel voelde ik dat ik vandaag sterker was en soepeltjes liep ik bij haar weg.

20170415-2P1A7335Mannen met enkel blauwe shirtjes aan liepen bij me, 1 oudere man in het rood. De een had een kapot shirt op de rechter schouder, het zag eruit als een flinke schuiver met de racefiets gemaakt te hebben. Kon het hem niet vragen maar hij bleef wel lang bij me lopen. De eerste ronde vloog om. Dorp door en ronde 2 was aan de beurt. Met de 5km en 10km lopers, deze waren 10 minuten later gestart, was het een goed gevulde wedstrijd. Er liepen 2 groepjes vrouwen en steeds als ik aankwam deden ze de wave, was zo gaaf en vrolijk om te zien. De 2e ronde met, dacht ik, een tot 2 mannen uitgedunde groep.

20170415-2P1A7353De wind kwam meest opzij, 500meter voor het keerpunt was de wind flink tegen. Omdraaien en de wind mee:-)    Heeft niet elk nadeel ook zijn voordeel  🙂  Bij de passage van de finish, klaar voor de laatste ronde, zag ik 40.05 op de klok, zoooooo , lekker snel waren  mijn gedachten.

20170415-2P1A7369De laatste ronde was ik alleen, voerde het tempo een beetje op, het lopen ging me zo makkelijk af. Het bleef ontspannen aanvoelen en ik genoot van alles om me heen, ook weer van de wave van de vrouwen.

20170415-2P1A738920170415-2P1A7392De finish, even sprintje trekken, 1.00.00 met netto 59.57. Top, 3 seconden sneller dan het Nederlands record, het telt niet door een niet gecertificeerd parcours maar ach, in mijn eigen lijstje telt deze wel. De locale tv, of ik al klaar was voor de uitzending. “ Laat maar komen”  was mijn antwoord, zo makkelijk en ontspannen gelopen, voelde me gewoon goed en uitgerust.

IMG_1023Was een leuk interview, met een man van de krant ernaast. Wat een aandacht, het leuke van zo’ n klein schalige loop. Daarna uitlopen, weer rondje langs de lek. Douchen, omkleden en naar de prijsuitreiking. Kreeg een speciale huldiging, omdat het een Nederlands record geweest had kunnen zijn als……….

IMG_1026Met bloemen en een paashaas naar huis. Net op tijd voor de eters. Keuken in, van atleet naar kok, gastvrouw, een goede maaltijd gekookt en heerlijk gegeten, Lasagne met groene asperges en zalm,  een streling voor het oog en de maag:-).    Ameide, een nieuw dorpje met een goede wedstrijd in mijn gedachten, wat is Nederland toch een prachtig land.

Lekker snel Dwars door Dordt

Dwars door Dordt, de zesde achtereen volgende wedstrijd, even de laatste van een serie waar het NK cross het begin van was. Volgende week de marathon, voor mij als coach, niet als atleet. Mijn atleten liepen in Hilversum, Dordrecht, 6-10Hoven, Roelofarendsveen hun 10km wedstrijd. Mijn persoon met2 A-groep atleten naar Dordrecht. Koos voelde zich niet lekker door een ontstoken kies, geen fotograaf en gezelschap bij me 😫,. In de auto was de radio mijn grote vriend en al zingend reed ik de Dordtse parkeerplaats op. Door een openstaande Merwedebrug, 15 minuten later dan ik wilde. Snel nummer ophalen, omkleden en in gaan lopen. Met een goede warming up, het was echt warm, 19graden, liep ik naar de start. Net op tijd zag ik daar Erwin en Marco. We mochten voor de hele groep opstellen, op de eerste rij, prachtige startplaats. De speaker maakte er een ware komische akt van alvorens het startschot klonk. Tijdens het inlopen voelde de benen zwaar, nu  soepel en krachtig, ik schoot weg. De eerste km is een beetje veel vals plat, opende ondanks dat in een mooie  3.50. Vandaag mocht ik lekker gaan van mezelf, alle remmen los. Over glad asfalt naar de binnenstad. Draaien en keren, brug op en af, kinderhoofdjes, klinkertjes, alles wat de snelheid zou kunnen remmen, lag daar op je te wachten. Alles was goed afgezet met linten en snijden van het parcours kon echt niet. Op 5 km (19.15) kreeg ik het gevoel veel te hard gestart te zijn. Lome benen, sterk het idee dat het tempo zakte. Dat was slechts 1 km zag ik later op Strava. Bijna ging het fout op een kruising in de stad, teveel mensen waren daar. Floepte er als een soort van hinde tussendoor.

IMG_1584Had snel weer een brede rij gladde tegels gevonden, geen kinderhoofdjes 😆. Er fietste steeds iemand van de organisatie vlak voor me, waarom bij mij? Voor mij liep namelijk  een paardenstaart, dat was toch de eerste vrouw? Dunne vrouwelijke benen, de grote zware pas paste meer bij een  man. Ik wist het niet en wetende dat je meer dan je best doet, gewoon eigen tempo blijven gaan. 6 km, Monique kwam voorbij. lekker laten lopen, de wedstrijd is nog lang dacht ik bij mezelf. Na 7 km liep je langs de Merwede richting de lange rechte weg welke  naar de atletiekbaan zou gaan. Een gemene klim. Monique maakte net als ik energie zuinige kleine stapjes omhoog. De mijne waren net iets krachtiger en ik  ging haar voorbij. Aan de ademhaling te horen liep ze flink maximaal. Oke, je kans Carla, dacht ik bij mezelf.  Nu ben je er voorbij en blijven gaan. De laatste klinkertjes liet ik achter me en een mooie gladde asfaltweg lag voor me te glimmen. De dip die ik bij 5 km had was ver weg te zoeken op dit moment. Een paar mannen liepen bij me, was slechts met mezelf (zo voelde het) en de paardenstaart voor me, die liep er nog steeds. Zou het nog lukken om deze vlak voor de finish in te halen. Oei daar liep ook Erwin. Hij had 500m na de start de benen genomen, nu kwam hij langzaam maar zeker dichterbij, nog een  prooi. De dijk af, gemene,  toch wel lekkere afdaling. Even oppassen voor de grote stukken puinsteen die in de bocht lagen. Gas erop en daar was  de baan alweer. De baan veerde in ene heel erg, tartan is geen asfalt. De laatste bocht, paardenstaart en Erwin niet in kunnen halen. Wat zag mijn oog, was het echt waar? Ik gooide er een versnelling bovenop, zo hard als mijn benen nog wilde.  Finish en gelukt, 3 seconden van het Nederlands record af gehaald.

IMG_1582Eerste vrouw, 38.47 (38.44 netto) Zo, ik was echt kapot, de hitte en de snelheid waren hoog geweest,  ik het het toch maar mooi gedaan. Perfecte organisatie, kreeg de aanvraag voor een Nederlands record in handen gedrukt, alles ingevuld. Waar maak je dat mee en voelde me bijzonder vereerd. Met Marco uitgaan lopen, hij was 2e in 32.42, top. Even rondje van 3 km door het park, goed voor de benen. Daarna de prijsuitreiking en we kregen, De geur  hadden we de hele middag al opgesnoven, een blik met stroopwafels, zalig.  Nog even onder de douche gesprongen, het was enkel zout op mijn lijf, herinnerde aan de warme 10 km dwars door Dordt. Oh ja, die paardenstaart dat was een man geweest👀 🙈

Samen Naaldwijk lopen mams? Stimulans om te trainen.

Deze vraag kwam ergens begin 2017. Naaldwijk, de halve marathon is een wedstrijd die ik graag mee wil doen. Moest  even heel goed nadenken, heb ik genoeg halve voor het circuit?  Wat is er meer te lopen die maand? Snel was ik eruit. NK cross, CPC en NK halve in Nijmegen, ik wist dat ik dan eventjes gas terug moest nemen. Vier wedstrijden gelopen voor het halve marathon circuit. Ja Joy, we gaan de 10km van Naaldwijk doen. Eenvoudig schema voor haar gemaakt. Steeds was er iets om niet te kunnen trainen. Twee maal operatie, drie verstandskiezen eruit gesneden, het herstel viel vies tegen.. Toen een tegen sputterend scheenbeen. Met iets minder training kwam ze op vrijdag naar t Westland. Slapen doe je dicht bij de start😝  Zaterdag, mooi weer, mooi shirt voor beide gekocht om echt als moeder en dochter de wedstrijd te lopen. Om 12.15 uur, ik lopen, de rest op de fiets naar Naaldwijk. Onze schoondochter was al bezig aan haar 5 km wedstrijd. Aanmoedigen en stukje meegelopen, het was warm en ze had het zwaar.

20170325-2P1A6937 Ik kwam veel bekende en familie tegen, heel gezellig maar ik had een druk programma en ging steeds snel weer verder.

IMG_1003Met de mannen ingelopen om uiteindelijk met 10km in de benen, samen, met de rest achter de startstreep plaats genomen te hebben. Daar gingen we, Joy gaf het tempo aan, ik bleef strak naast haar lopen. De eerste km’s gingen heel soepel, veel aanmoedigingen. Al 5 jaar uit het Westland weg en dan al die oude bekende langs het parcours of in de wedstrijd te zien.

20170325-2P1A6975Prinsenbos, voor de wind, zon in het gezicht. “Jeetje mam, wat is het warm”, ze was erg blij mijn raad opgevolgd te hebben, extra helmpje uit te doen. Ondertussen genoot ik van alles, het weer, het publiek, over Westlands wegen met je kind te mogen rennen. 5 km in 29.15 en nog steeds oogde ze fris.

20170325-2P1A7004Het stuk tegen wind, ik maakte met 2 mannen een uit de wind hou muur voor haar. Ik zag dat ze het zwaar kreeg Zwarte dijk, zijwind en het tempo zakte. Op 8 km vroeg ik haar of tempo verhogen er in zat. ” niet pushen ma”. Dan weet je,  mond houden en enkel doorlopen.2017 mrt 25 10 km Nldwk Carla O-2155

Ik voelde dat ze harder ging en harder en harder ondanks dat haar voet aan het slapen was. De finish, 49.43 en 11 sec PR!!!!!!

20170325-2P1A7017Moe maar voldaan wat drinken gepakt, dorst😰😰😰.  Het was warm geweest en minder makkelijk dan gedacht. Ivm een feest vertrok ze meteen na de wedstrijd naar het zuiden des lands.

Ik ging nog even verder met mijn geplande duurtraining, de atleten van de halve marathon tegemoet, aanmoedigen, ondersteunen tijdens de laatste zware km’s. Daarna kreeg Ik honger met nog een uur wachttijd voor de prijsuitreiking van het halve marathon circuit. Even de Ab Heijn ingerend  om fruit te kopen. Lekker in de zon uit de wind mijn maag gevuld. Eindelijk mocht ik het podium op voor een mooie prijs, 1e vh circuit, en bloemen.De laatste km’s naar huis rennen, met bloemen in de hand is dat niet eenvoudig. De bos bloemen van links naar rechts, dan kom je er wel. 31 km op de teller, een aardige duurtraining geworden, was dan ook wel 5 uur van huis geweest. Volgende wedstrijd met Joy? Ik wacht tot ze het vraagt, dan zeg ik weer ja, te leuk, te mooi.

Zware tegenstand tijdens het NK, de wind.

Nijmegen,  NK halve marathon tijdens de Stevensloop. De CPC was leuke test geweest, vandaag zou ik lopen zoals mijn benen wilde, hoefde me niet in te houden. De auto in Lent geparkeerd en inlopen met 3-en, Koos op de fiets richting de start. 3 km had ik thuis achter de computer berekend, helaas was het net de verkeerde brug, net de verkeerde trap naar beneden en de straten nemen waar Koos wel mocht fietsen. Na 4,5 km inlopen bij de start aangekomen. Omkleden en wat versnellingen doen. De tijd vloog en daar stonden we te wachten op het startschot. Goed geregelde start en zonder problemen gingen we op weg.

20170319-2P1A6801Naar de meest westelijke brug. Wind tegen, die was hard en mijn brein zei dat de laatste 10 km van de wedstrijd de wind hard tegen zouden krijgen.20170319-2P1A6830

Lekker tempo de eerste brug op en haalde  wat vrouwen in, jonge vrouwtjes, vind ik leuk😜. We draaide en keerde, was een beetje mijn oriëntatie kwijt. Zag Nijmegen in ene rechts terwijl ik de stad links verwacht had. In het midden van de Waal hebben ze soort van natuurgebied gemaakt, daar mochten wij overheen.

20170319-2P1A6809Met de wind in de rug was het een genot hier te mogen lopen. Af en toe checkte ik mijn km tijd maar echt veel waarde hechte ik hier niet aan. Maria doemde voor me op en snel haalde ik haar bij. “kapot” was haar antwoord op mijn vraag hoe het ging. Erop en erover, bij mij ging het goed, nog geen centje vermoeidheid. We liepen door het boerenland, de poeplucht was overal en ik vond het nog lekker ook (mijn droom is een boerderij te kopen). In ene linksaf, een onverhard blubberpad draaide we in, echt een pad wat genomen moest worden omdat de km’s anders teveel werden. De wind van opzij, de benen was ik zo nu en dan  kwijt. Linksaf, de dijk op, de wind pakte me en had het gevoel stil te staan. Kracht bijzetten en blijven gaan. Verwonderde me over alle mannen, loopt het allemaal alleen, ieder voor zich beuken tegen de wind. Langzaam maar zeker vormde zich groepjes. Nee……… ging het allemaal links lopen, geen mogelijkheid om in de slipstream te hangen. Ik ging op kop lopen en maande de mannen tot waaierlopen en kop over kop te nemen. Volgens mij hadden ze daar nooit van gehoord. Het dreigde te lukken toen we in ene rechts de dijk af moesten. Allemaal paarden die met ons mee gingen rennen, gelukkig zat er een hek tussen🙃🐎🐎🐎.  Dijk op en af, niet een van de atleten die het woord samenwerken begreep, nee, ieder voor zich, zo jammer want samen ben je sterker. Lent doemde op, even hadden we zijwind met huizen rechts van je. Ik haalde hier veel vrouwen in, ze waren stuk en ik????  Het ging nog steeds heel voorspoedig.

20170319-2P1A6907De brug, ik wist dat we aan de andere kant over de brug liepen, tijdens het inlopen gezien, hoe komen we daar? Het zwaarste deel van de wedstrijd. Een soort van moderne kinderkopjes (stenen) lagen daar, volle wind tegen naar beneden lopen en daarna ook weer stijgen. Hier lieten veel atleten het koppie hangen, ik vocht tegen tempovermindering. Het lukte en weer passeerde ik 2 vrouwen, “gaat lekker Carla” dacht ik. Hier kon ik even over een mooie gladde betonrand rennen en de kinderkopjes laten voor wat ze waren. De brug, nog meer klimmen en felle wind van opzij.

20170319-2P1A6894Nijmegen, naar het torentje en het hoogste punt van de stad bereikt. Daarna enkel vlak parcours, naar de finish. Stop, 1.28.24 en goud. Meer dan tevreden na zo’n heftige zware wedstrijd. De mannen hadden goed gelopen, snel naar de kleding want ze stonden al even, bijna te bibberen. Ik warm aangekleed naar de prijsuitreiking in de Stevenskerk. Heel goed georganiseerd en blij met goud en bloemen.

IMG_0994Uitlopen naar de auto, Koos op de fiets naast me, slechts 2 trappen op en af. Na de laatste trap vonden mijn benen.  het genoeg, het was pap wat erin zat. Daar stond ons rode autootje, even het gas intrappen en hij bracht ons thuis.