NK masters, 3e jaar Gouda, 1e jaar deelname

Zaterdag 18May19; 1500 meter Gouda

Zenuwachtig voor een wedstrijd? Ben je gek daar heb ik geen last van. Hoe drukker ik ben voor aanvang, hoe beter. Een baanwedstrijd is van een heel ander kaliber, ook de zenuwen, die spelen mij parten. Het inlopen ging goed, de versnellingen kwamen iets minder tot snelheid dan ik wilde. Opstellen, die stippellijn, daar gaat het beginnen. Mijn hartslag gaat omhoog en bij “op uw plaatsen” zit mijn hartslag  van tenen tot in de  kruin. Startschot,  normaal kan ik dan heel ontspannen de benen bewegen. Nu zaten de zenuwen diep in de benen en het voelde alsof ik op een eieren liep. De openingstijd was goed,. de benen na 400 meter gelukkig weer normaal. Alleen op kop, zonder horloge en enkel op gevoel lopen richting de gouden medaille. De bel voor de laatste ronde klonk, ik zat voor mijn gevoel niet eens goed in de wedstrijd. Toch maar aanzetten en dan finishen in 5.24.09. Heerlijk gelopen wedstrijd, was het niet te lekker geweest :-). Maakt niet uit, met een goed gevoel terug kijkende op mn gouden medaille

1500m podium alleen

1e Vrouw 60+

1500m 3-en

Toch een vol podium met de nr 1 V55+, V70+ en ik als V60+

Zondag 19May19; 5000m Gouda

Erg relaxte aan de dag begonnen, was de planten in de tuin water aan het geven. Koos vroeg of we niet weg moesten. 12.00 uur had ik in gedachten maar dan gingen we de op tijdmelding  niet redden. Uiterste meldingstijd!!! we stonden net op de parkeerplaats, belletje naar de organisatie ik kom eraan” was voldoende om niet van de startlijst afgehaald te worden.  Inlopen voelde niet stijf, wel vermoeidheid van de 1500 meter. Na 4 km inlopen en versnellen klaar voor de 5000m. Gelukkig niet zo zenuwachtig, gaat wennen :-).

20190519-2P1A0602

Van de Callroom naar de start

Van start  in mijn vooraf opgestelde plannetje. Wist dat ik alles alleen moest doen en had mezelf 93 per ronde als doel gesteld.

20190519-2P1A0610Bij het passeren van de startlijn 5000m drukte ik mijn horloge in, Laptijd ingesteld tot heel groot op het scherm.

20190519-2P1A0616Mooi afleiding en vol concentratie zat ik in de wedstrijd. Het  voelde goed, het  voelde soepel.

20190519-2P1A0622Genoot van de aanmoedigingen, ondanks de concentratie bleef ik dat horen.  Een keer hoorde ik een stem, kon hem niet plaatsen en was nieuwsgierig.

20190519-2P1A0632Keek om en herkende de persoon, dat heb ik moeten horen na afloop “concentratie !!!!!!!”. Ach het ging toch goed.20190519-2P1A0643

Heel soms werd het een rondje 94, de wind in de  bocht naar de finish was daar  schuldig aan .

20190519-2P1A0646Laatste 2 ronde, gaan die in ene zwaarder aanvoelden. Je wilt de  bel voor de laatste ronde, de bel komt maar dan nog een hele ronde.

20190519-2P1A0650Vreemd genoeg gaat het toch heel snel,  heel soepel en nog  steeds in rondjes 93.

De finishklok,  beetje aanzetten want elke seconden telt. 19.26.94 als finishtijd en goud. 20190519-2P1A0679[1]Nog veel mooier was het aanscherpen van het Nederlands record. 42 seconden sneller dan de tijd uit 2017. Ik gooide mijn armen in de lucht en er volgde een enorm applaus, werd er gewoon een beetje verlegen van. Na het uitlopen volgde de prijsuitreiking, nogmaals de felicitaties voor het aanscherpen van het Nederlands Record.

Met een super goed gevoel reden we van een zonnig en warm, 20 graden Gouda naar een mistig en koud, 12 graden Poeldijk. Blij met een weekend Gouda. Mooie wedstrijden, zon, goud en leuke contacten.

Advertenties

Phuket –> 9.537,59 km –> Ter Heijde

Woensdag 08May19;  Laatste view, Farm to table area van zoon JimIMG_1659
Donderdag 09May19; 0.10; Phuket –> 6.40 uur (3.40 uur) Dubai
Donderdag 09May19; 8.40; Dubai–>(1 uur vertraging) 16.40 uur(13.40 uur) Amsterdam.
Donderdag 09May19; 15.30 uur; Amsterdam –> 16.15 uur Poeldijk
Thuis!!!!!!!!!!!!!!!

Fijn weer thuis te zijn.
Een dag later een wedstrijd op het programma, ter Heijde is een van mijn geliefde wedstrijden en gewoon doen. Voelde me niet top, al een aantal dagen last van maag en darmen (besmette salade op het strand gegeten). Nog steeds kan ik weinig tot niets eten, toch wilde ik starten. Gaat het niet dan ben ik er zo uit. Waren met grote groep atleten, heerlijk om mijn atleten na 2 weken weer te zien. Inlopen ging wel oke. 20.15 uur, de start van de 10km wedstrijd. Het ging best hard. Zat in een lekkere grote groep en rende achter de mannen ruggen aan. Na de 2 hoge duinen van het Schelpenpad, het strand op.

Carla_TerHeide_1_20190510-2P1A0041Carla_TerHeide_2_20190510-2P1A0043Liep in een rechte lijn naar de vloedlijn. Viel me tegen, heel veel los zand en verloor afstand op de groep. Voelde mijn maag omhoog komen als ik een tussensprint wilde maken. Eigen tempo en zeker niet te hard.

Carla_TerHeide_3_20190510-2P1A0046Lopen onder de grens van heeeeeeel misselijk worden. Kon ondanks alles heel erg genieten van het zand dat sterk varieerde van los zacht zand naar sompig nat zand en gewoon lekker hard nat zand.

Carla_TerHeide_9_20190510-2P1A0131Minder was de sterke geur van dode algen. Hele schuimkragen lagen er op het strand. Ga er maar niet doorheen lopen want de geur gaat nooit meer uit je schoenen. Mocht het strand af, richting de duinen van ter Heijde. En wat voor duinen 🙂 Een mega krachtsinspanning om boven te komen.

60251494_2659624997385780_6861700392732852224_oMotiverende mensen die heel goed wisten dat de klim een ware kuitenbijter is, ze loodste je zo naar de top van het duin. Een ronde was voorbij (21.55). Over het geasfalteerde pad door de duinen, aanzetten en ja hoor, daar was het weer en dacht langs te kant te moeten gaan staan om over te geven. Meteen tempo lasten vieren en het nare gevoel zakte. Zo maakte ik mijn volgende ronde. Het voelde als een golfbeweging, misselijk, op willen geven, Heel sterk voelen, door knallen. Het sterke gevoel duurde alleen veel korter, beetje jammer. Ondanks alles ging het best snel voorbij, deze mooie strandrace.

Het duin nog eenmaal beklimmen, werd door atleten meegetrokken, “bij blijven Carla”. De kracht had ik gewoon niet (fysiek en mentaal). Was al zo blij dat ik zou gaan finishen.

59967090_2659624647385815_4614075940094345216_oAls 3e vrouw overall in 45.06 (2e ronde van 23.11. Had wel de andere route naar de vloedlijn genomen = 150meter langer maar veel meer hard zand. Stukje uitlopen met de atleten, maakte er 4,5 km van, tijd genoeg om de wedstrijd met iedereen door te nemen. Precies op tijd terug voor de prijsuitreiking. 1e Vrouw 60, mooie huldiging en mocht mijn eigen bloemen uitkiezen, altijd leuk.

IMG_1695Na de prijsuitreiking was het te gezellig en was pas laat thuis. Nog steeds niets gegeten, nog steeds geen lust om iets in de maag te stoppen. Slapen en duimen dat het morgen beter zal gaan.

Als je eerste kleinkind in Thailand geboren wordt

26Apr19; Phuket town Thailand.                                                                                                    Jayden is 5,5 week oud

e30a69c1-db4b-4bdb-a3b7-624fc3ccf675

Een ongelooflijk mooi moment als je aan de andere kant van de wereld je eerste kleinkind mag bewonderen en vasthouden

IMG_1619

Uitzicht vanuit ons appartement, op slechts 500 meter van  zoon, schoondochter en kleinkind.

IMG_1622

Zwembad en tuin boven op het dak, prachtig uitzicht

IMG_1675

Mijn sportritme snel gevonden. Na 9 km op de loopband (airco)  een cooling down van 12km op de fiets. Tussen alle scooters op weg naar het park

IMG_1593

Een prachtig blauw fietspad /atletiekbaan van 4 km. Hier maakte ik een ronde door de prachtige natuur.

806A225E-DEF1-43D1-AD59-3FDC33699015

Een keer ging het mis, de weg was nat, ik moest plotseling remmen en gleed weg. Was niet fijn maar werd geholpen door vele mensen. Zelfs op de fiets terug, wachtend voor het stoplicht, reikte een vrouw me, op haar scooter een zakdoekje aan. Om het bloeden te stelpen. Wat een lieve mensen wonen hier. Oprecht lief, behulpzaam en vriendelijke mensen

IMG_1654

Prachtige brug welke ik elke ochtend in het park mocht aanschouwen

fullsizeoutput_e30

Twee maal bij zoon Jim wezen eten. In november zijn eerste Michelinster behaald. Dat weet je wel dat het eten fantastisch is.

IMG_1628

Nagerecht van ananas en bacelicum ijs

IMG_1624

Cobia fish, een ware smaak sensatie

IMG_1645

Ons gezin houdt van goed eten, op zondag bij een visrestaurant wezen lunchen in het zuiden van Phuket eiland

IMG_1643

Uitzicht vanaf  het restaurant, de Thaise vissersbootjes  aan wal

IMG_1669

Op maandag met Jim op de locale markt verse  vis, groenten en kruiden halen

IMG_1670

Voor mezelf ook een mandje meegenomen voor  een gerecht in de avond

335c6139-f05b-480a-9a7e-3e52a06ddcb4

Konden Jim mooi helpen sjouwen, alles naar zijn restaurant brengen, in de koeling tot morgen. Wandeling door het oerwoud van het prachtige resort

IMG_1665

Een bakkie koffie halen bij een van de beste locale koffietentjes

IMG_1661

Naar Jim zijn restaurant tuin. Alle producten waar hij mee kookt komen van zijn eigen farm of de locale bevolking. Enkel Thaise ingredienten.  De ganzen voor de eieren

IMG_1659

De steiger naar een van de hutjes, op de boerderij. Ziet er altijd zo mooi uit, kon het niet laten een foto te maken

c185c7b9-3b4b-4d48-87a9-b674300ffd62

Soms even lekker genieten van de zon en niets doen

D3FF3B52-38FB-4255-88CA-E6D2FA9265BC

Tijd voor een hapje aan de beach met Koos en Joy

IMG_1672

Prachtig uitzicht op het terras van Jims restaurant; PRU

IMG_1648

Wandelen deden we veel door de stad, prachtige local plaatjes                                             Tempel in Phuket town

fullsizeoutput_e38

Prachtig, als patient van het ziekenhuis, loop je met infuus standaard naar de winkel 7-eleven

IMG_1679

Langs de kant van de weg staan volop wasmachines. Voor 20 Bath draai je daar je was

5496648d-defc-4483-aee1-7a37637964d1

8 May19, laatste dag, afscheid nemen is niet fijn. Over een jaar zie ik je weer lieve kleinzoon. Op deze foto probeer ik hem te laten duimen. Het is gelukt voor 8 mei, hij kan nu duimen zonder hulp van oma

IMG_1642

Je zou maar oma mogen zijn van dit prachtige kind. TROTS

Als Coach een atleet hazen naar 10km tijd die steeds niet lukte

Op het randje van de lente, met 2 graden in de ochtend beter handschoenen en winterjas aan te trekken, dit alles onder een stralende zon. Tijd voor de lenteloop bij Haag atletiek, mooie loop door de duinen waar de bomen uitlopen en de bloesem geurt. Met 4 OphorstRunner afgesproken.

Op vrijdag stonden 4 pellets grasrollen te wachten, die moet je niet te lang laten wachten, gras is zo geel, bruin en niet meer bruikbaar, snel aan het werk dus. We hebben een grote tuin bij ons nieuwe huis, gras voor het gazon maar ook voor de kippenwei. Zaterdagmiddag was het af, kleine 10 uur spieren laten werken die niet altijd werkzaam zijn. Gevolg; bovenbenen van beton. Zondagmorgen nog stijf, dan maar voor plan B vandaag.


Inlopen met de mannen, stijf maar het viel me niet helemaal tegen. De start, heel rustig begonnen met het idee tot de verzuring te gaan lopen, zeker niet eroverheen. Loop ik naast Marnix in een tempo van 4.15 per km. Dat is wat hij moet kunnen. Volhouden lukt hem niet terwijl ik weet dat het moet lukken. Ik veranderde van atleet in haas en besloot bij mijn OphorstRunner atleet Marnix te blijven. Proberen om hem in een strak tempo naar een mooie eindtijd te hazen.

Carla_Marnix_4_Kijkduin_20190414-2P1A9771De eerste ronde, 5 km, gingen heel goed. heuveltjes pakte hij netjes, tegenwind fungeerde ik als windscherm en vroeg hem goed in de luwte te blijven lopen.

Carla_Marnix_1_Kijkduin_20190414-2P1A9745Carla_Marnix_2_Kijkduin_20190414-2P1A9748Na een rondje atletiekbaan mochten we nog 4,5 km door de duinen. Zijn ademhaling werd zwaarder, goed in de gaten houdend vervolgde we het strakke tempo. Tegenwind, de ademhaling van Marnix veranderde, bleef wel regelmatig maar de 2e uitademing leek op een fluitketel :-). De wind was sterker, “nog beter achter mij schuilen Marnix”.

Carla_Marnix_5_Kijkduin_20190414-2P1A9779

Carla_Marnix_6_Kijkduin_20190414-2P1A9782Positieve impuls geven en zo nu en dan wat opjutten. Na de laatste afdaling, richting de baan, het tempo langzaam opvoeren, Marnix volgde me letterlijk op de voet. Zij aan zij kwamen we de baan op, met als resultaat een gelijke eindtijd. Prachtige tijd voor Marnix, 41.48 wat net geen PR was. Ik was trots op hem. Zelf werd ik nog 2e vrouw. Had heerlijk gelopen maar de bovenbenen waren in ene weer stijf na de finish.  Het uitlopen was verstandig om te doen. voel ik me morgen weer soepel. Na de gezellige prijsuitreiking, voor de wind in een aangenamere temperatuur op de fiets, als een blije coach, naar huis.

Nederlands kampioenschap met een extra gouden rand

In Venlo werd ook dit jaar  het NK halve marathon georganiseerd. Na de chaos van verleden jaar, dit jaar alles keurig weten te regelen. De auto weer in Tegelen, Koos fietsen, ik inlopen naar het wedstrijdterrein. Nummer ophalen, opspelden, weggooi kleding aan, Koos dag gezegd en rustig naar het startvak. Zo’n begin voelt in ieder geval een stuk beter aan dan in 2018. De start was relaxte, geen porrende handen en armen, tot er een atleet voor me struikelde. Daar bleef het bij omdat hij zich overeind wist te houden,  we liepen verder. Rondje Venlo met zoveel publiek, nog nooit meegemaakt zoveel mensen langs de kant. Met de atleten die je voorbij raasde had ik het gevoel heel langzaam te zijn. Bij de 1e kilometer (3.54)  bleek dat niet te kloppen, veel te snel. Had 4.03 – 4.06 ingedachte voor vandaag.
Venlo_Carla_1_20190331-2P1A9517Venlo_Carla_2_20190331-2P1A9520Denk dat ik 7 km nodig had om mezelf te temperen tot de juiste tijd. Het ging te makkelijk. Waarom loop je dat tempo dan gewoon niet zou je zeggen. Ja, ik denk dat ik me niet helemaal stuk wil lopen, een vlakke race geeft mij een heerijk gevoel. In het zuiden van Tegelen, de Maasstraat,  daar was het feest, groot feest. De hele straat versierd met ballonnen, spandoeken en mensen rijen dik langs het parcours. Loop je net in het juiste tempo, wordt je opgezweept door alle Limburgse vrolijkheid. Tussen 11,5 km en 13,5 km  voerde het parcours langs de Maas, frisse  best harde Noorderwind tegen. was blij met de mannen voor me. De eerste brug om de Maas over te steken. Kleine pasjes omhoog en de Maas over, prachtig gezicht.

Venlo_Carla_3_20190331-2P1A9536-2Venlo_Carla_4_20190331-2P1A9545Aan de overkant was het weer klimmen. Mijn kuiten liepen een beetje vol, was ik niet blij mee. Na klimmen volgt dalen en herstellen, de kuiten herstelde redelijk. Twee maal een prachtig oud centrum door en overal publiek. 19km, de brug moest bijna komen, verlangde een beetje naar het einde van de wedstrijd. De brug, flinke klim maar mijn kleine pasjes zijn bijzonder effectief, de hele groep liet ik achter me. Met nog 1 km te gaan liep ik het centrum in. Het publiek van de heenweg stond er nog en in aantal toegenomen.

Venlo_Carla_5_20190331-2P1A9554Telde 10 rijen dik en ik vloog naar de finish, 500meter, 250 meter en in ene het finishdoek. Frans wist niet meer hoeveel goud ik gewonnen had, maakte er meer dan honderd van :-). Het werd mijn 57e goud maar ook een prachtig Nederlands Record. Snoepte 5.14 minuut van het V60+ record af. Eindtijd van 1.26.09 (netto).  Dit deed ook Koos verbaast staan. “Jeetje wat heb jij snel gelopen, niet normaal”  was zijn antwoord nadat we elkaar gevonden hadden in de drukte. Heerlijk in de zon achter een windscherm rustig omgekleed, wat gedronken en gegeten, wachten op de prijsuitreiking. Mocht 2 maal het podium op. IMG_2604Goud bij de Vrouwen 60+,

1e V60 in de internationale wedstrijd. Twee prachtige bossen tulpen kreeg ik en zo liep ik terug naar de auto. Koos een bos in de hand op de fiets, ik een bos in de hand, uitlopen. Venlo was top vandaag.

Weet je, het was dat er geen gecertificeerde matten lagen op de 5km punten, anders had ik 5 Nederlandse Records gelopen 🙂
5km – 19.57 (??)
10km -40.22 (staat op 41.24)
15km – 1.00.54 (staat op 1.03.07)
20km – 1.2142 (staat op 131.07)
21.1km – 1.26.09 (staat op 1.31.25) Nu per 31Mar19 op 1.26.13 (bruto tijd)

Wedstrijd na 2 mnd van alles en nog wat

20januari, het lijkt lang geleden dat ik mijn laatste wedstrijd liep. Toen op halve kracht omdat ik 31Dec18 een aantal boomwortels niet had gezien. Half januari het moment van oplevering  van ons nieuwe huis, het klussen kon beginnen. IMG_1206

Plamuren, schuren, primen, verven, behangen  en het (rino) behang 2x verven, vloer leggen, lampen ophangen, alles zelf gedaan met hulp van 3 maatjes. 10februari, Schoorl 10km NK afgezegd, lag met griep en 40.2 graden koorts in bed. Dat was schrikken, na 25 jaar  weer door de griep gepakt te worden. Koortsvrij, het laatste stuk vloer leggen, inpakken en verhuizen. IMG_1276

De verhuisdatum was op de dag van het NK. Soms is het gewoon niet mogelijk en laat je het voor wat het is, van oud huis naar nieuw huis was belangrijker. IMG_1290

De rust keerde langzaam terug na een toch wel drukke maar leuke tijd. CPC, daar wilde ik weer staan. Afgelast, dat vond ik niet leuk en zocht naar een alternatief. De 15km in Reeuwijk, prachtige wedstrijd en goed passend in de opbouw naar het NK halve marathon. Westen wind kracht 7 a 8 (langs de plassen), het was droog en 11graden.  Van start met de wind vol tegen. Na 1 km wist ik naar het groepje te lopen met Richard en Amriet.  De wind in de rug, dat liep lekker en ontspannen. Het waren 7 km’s met voor, tegen en wind van opzij. Tussen de bomen was het redelijk te doen maar na 7 km was daar de Reeuwijkse plas. Ik kon hangen op de wind. Over de brug linksaf, de wind van opzij en ietsje mee.

Maassluis_20180121-2P1A0547_Carla_na_brug_2

Archiefoto maar de outfit van vandaag was hetzelfde 🙂

Met aan 2 kanten water was het opletten, ik wilde geen nat pak omdat de wind mij op zou tillen en ergens anders los zou laten. Het laatste stuk zijwind gebeurde het bijna. Rechtsaf, het zwaarste stuk hadden ze gezegd, viel heel erg mee. Met Richard als windscherm maar ook het riet langs de oever brak de wind. Weer rechtsaf, Liep nog alleen met Richard, wind nu heel  verraderlijk van links,  knokken en het lijf stabiel houden. Een stuk weg onder water, de Reeuwijkse plas was buiten de oever getreden, nat voetje, 2 voetjes halen :-). Linksaf door het vakantiepark, wind in de rug en aanzetten. Daar kwam de finish in zicht. Richard en ik zette aan, onder de 1.01.30……… 1.01.35 werd het. Super tevreden als 1e vrouw overall en  bijna 2 minuten van het V60+ Nederlands record af gelopen. IMG_1331

Hoorde 15 minuren later dat het niet gecertificeerd is, helaas telt het record dan niet. Maakt niet uit, was te tevreden en blij met de conditie en kracht in mijn lijf. Regelmatige race met 5 km’s van 20.31 – 20.35 – 20.27. Stukje uitlopen, de prijsuitreiking en daarna voldaan naar huis. 53916332_2119675231420631_7065119879346520064_n

Opkrabbelen na het struikelen over een boomwortel

Carla_5_20181231-2P1A8090

Op 31Dec18 na de perfecte Sivestercross in Soest. Tijdens het coachen en uitlopen struikelde ik over een boomwortel zonder te vallen.  2 Dagen later kondigde zich langzaam maar zeker de ge volgen van het struikelen aan, heb ik weer.  Verleden week Fysio, mijn SI gewricht is  minder soepel. Werk aan de winkel en elke 1,5 uur oefeningen doen. Gaat beter en op 20Jan19 mocht ik meedoen met de Ruitenburg halve marathon 

carla_ton_20190120-2p1a8444-2

Op 80% mocht ik lopen en deed dat keurig. Haalde een atleet van mij bij, even wat energie aan hem geven. Ik had veel over door de 4.24 min/km die ik liep

carla_ton_c_20190120-2p1a8444

Op 9 km de splitsing, het voelde goed en rechtsaf voor de halve marathon, het Westland in

carla_2_20190120-2p1a8471

Net het 15km gepasseerd, nog steeds voelt het SI gewricht goed aan, mocht rechtsaf en niet linksaf naar huis. Fijn als je op 300meter van  je huis af bent

carla_3_20190120-2p1a8475

Op kop, de mannen “hazen” naar de finish. Redelijk vlak gelopen, geen pijn tijdens en na de race. Werd 4e vrouw overall en 1e V50, was zeker niet mijn doel, wel leuk. Eindtijd werd 1.32.24 en zo blij dat ik dit toch het mogen en kunnen doen met nummer 1 op de borst 🙂