Power, alsof ik de wind openbrak

Vrijdag en zaterdag genoten op Papendal, mijn Topcoachcurcus deel 4.  De Clinic “hoe bouw je een goede training op” die ik zaterdagmiddag mocht geven, was druk bezocht met een maximum van 35 deelnemers. Heerlijk om te doen, dankbare deelnemers die veel opgestoken hadden en genoten. Daar doe je het voor. Na mijn opsluiting in de WC voorafgaande aan de clinic, (slot viel vast) was mijn  enige zorg, hoe kom ik op tijd bij mijn deelnemers, 3 minuten voor tijd bevrijd. Door deze  enerverende dagen beetje slecht geslapen, een wedstrijdje hardlopen om de geest tot rust te brengen was een goed plan. Ik was uitgenodigd voor Zoetermeer, op de vroege zondagmorgen vroeg erheen. In de wind op de atletiekbaan wachten op het startschot, had veel zin in deze 15 km en ik wilde weg.

Carla_1_Zoetermeer_20181111-2P1A6961Voor de wind over het Ecoduct om daarna het prachtige fietspad, de N8, af te lopen. Harde wind in de rug en zag 3.40 als km tijd op mijn horloge. Het gevoel was goed, het gevoel was vandaag de baas, lekker doorgaan zo.

Carla_2_Zoetermeer_20181111-2P1A6976

 

 

We draaide naar links en maakte een mooie natuurronde om de kleine Aa  heen om vervolgens een stukje Bentwoud te pakken. Was rond 7 km van plaats 3 naar plaats 2 opgeschoven.  De benen hadden veel power en de wind, die was hard maar het voelde alsof de wind werd opengebroken  voor me, ik zoefde erdoorheen. Na een stukje woonwijk terug op de N8, nu de wind tegen.

Carla_5_Zoetermeer_20181111-2P1A7013

 

De laatste km nog wat gas gegeven om daarna in 1.00.29 te finishen op de atletiekbaan. Super tevreden over deze wedstrijd.

Carla_6_Zoetermeer_20181111-2P1A7017De prijsuitreiking was een half uur uitgesteld, mooi de tijd om goed uit te lopen en  de wedstrijd te analyseren. Was een snelle analyse, met veel power en goede mindset was dit een wedstrijd uit het boekje. De prijsuitreiking met 3 RA atleten op het podium, trotse trainer.

fullsizeoutput_23ebMooi boeket bloemen, in nostalgische stijl, zo gingen we weer terug naar huis. Mooie race en het hoofd rustig gelopen, op naar een goed slaapje vannacht 🙂IMG_0780

Advertenties

Lopend over de dijken rondom Dordrecht

Van start, tijdens de goed bezette, drukke halve Drechtstadloop, mijn jaarlijkse uitje. Onderweg kwam ik erachter dat ik het parcours wel heel goed kende. De opening was snel, 3.53 min/km.

Carla_1_Dord_20181104-2P1A6808Ho, ho, de handrem erop terwijl ik dacht aan de editie van 2017. Een jaar geleden waren de benen leeg op 18km, idee om dat vandaag net andersom te doen. De rem was goed aangetrokken en de volgende km ging in 4.10, top dat wilde ik lopen vandaag. Veel mensen langs de kant, de belangrijkste mensen miste ik. Zoon Lex stond met Koos bij de eerste rotonde. Ze hadden niet voor de voetbalwedstrijd gekozen, Carla aanmoedigen vonden ze veel leuker, maar niets zeggen he. Ik was vol concentratie was hun antwoord na de finish.

 

Het klopte, ik was geconcentreerd, op relaxte  en regelmatig lopen, zonder op de klok te kijken. De dijk op, meteen zit je in de polder. Gras links, gras rechts, welkom mooi Nederland. Op een gegeven moment duurde en duurde die dijk. Ik wist vanuit eerdere edities dat we van lieverlee naar links moesten, een prachtig rood fietspad op wat meest vol herfstblaadjes ligt. Geen rood fietspad, weinig herfstblaadjes maar wel de dijk met gras links en gras rechts.  Na 7km dijk mochten we de dijk af, ik spreek over we maar ik was echt alleen, geen man vrouw wilde vandaag naast me lopen, lekker rustig :-). Na de afdaling van de dijk was het meteen weer klimmen, de volgende dijk op. Deze duurde een duurde met gras links en gras rechts. Bij 18km was de dijk op, de dijken rondom Dordrecht belopen. Nu nog even naar de binnenstad en dan was het voorbij. Jammer want ik liep lekker en relaxte. Op 19km besloot ik wat gas bij te geven, handrem eraf en gaan. Het liep zooooo lekker en de tijden per km begonnen nu met een 3. Vanaf de zijlijn hoorde ik vaak: “Zo dat loopt er nog goed bij”, altijd fijn om te horen:-).

IMG_0728

Bocht om, over de mooie grote gladde stenen, bocht om en de finishklok in het vizier.

 

Zette flink ann om onder de 1.28 te blijven, gelukt, 1.27.57. Goed gevoel van een fijne wedstrijd. Snel aankleden om geen kou te krijgen. De prijsuitreiking, overall 5e  en 1e V50+.

 

Mooie  dag, mooie wedstrijd, goede temperatuur, lekker zonnetje en weinig wind. En het meest fijne, sterke benen vanaf 18km ipv de verzuurde anno 2017. Voelt zoveel beter 🙂

Als je van de duinen houdt

De twijfel was er, ga in naar Gorinchem of naar den Haag? De weg ernaar toe, de auto of de fiets gaf de doorslag. Ontspannen fietste ik 20km lang door de duinen naar de place to be. Ingeschreven en met Arthur in gaan lopen, alvast wat hoogte verschillen pakken.
Carla en Arthur Haag

 

De start, rondje op de baan om daarna de duinen op te zoeken. Na 1 km had ik het idee geen adem meer te kunnen halen. de ambrosia zat me al een paar dagen dwars maar dit voelde heel naar. Iets rustiger verder terwijl het vals plat de duinen omhoog was. Een paar km verder voelde het iets beter maar de lucht moest ik uit mijn tenen halen. Rond de 4e km even naar beneden denderen, een niet afgedekt wildrooster over, linke soep. Het 5 km punt was op de baan, even dacht ik aan stoppen, de benen gingen gewoon verder, Ik dus ook.  Het was heel raar maar dat de benen zo goed hun werk deden liep ik eigenlijk best goed. Het ene heft het andere iets op.

image

Foto van Lodewijk

Kreeg zicht op de eerste dame en  even het idee haar in te kunnen halen.  Dat bleek een te mooie gedachte. De laatste km het tempo wat proberen te verhogen, geen goed plan want een piepende ademhaling is not done. In 39.46 kwam ik als 2e vrouw over de finish. heel tevreden.  Met Andre en Marnix wedstrijd evaluerend uit gaan lopen en weer wat hoogte verschillen weten te pakken. Op de fiets naar huis met de zon in mijn gezicht, duinen om me heen en soms een glimpje van de zee. Wat woon ik toch in een mooi stukje Nederland. En die Ambrosia????  die spoelt straks weer uit de lucht, als het maar even gaat regenen.

Perfecte opening cross seizoen

Crossen, de mooiste wedstrijden. Ik hou ervan om door de natuur te rennen, heuvel op en af, over gras, zand, bosgrond en zigzaggend  om bomen heen. Een van de redenen dat ik zaterdag aan de start stond van de cross Challenge in Vlaardingen. Leuke opzet waarbij je 32 minuten de tijd kreeg om zoveel mogelijk rondjes van 2 km af te leggen. Start vanaf de atletiekbaan en meteen een felle bocht naar rechts die je de Broekpolder in stuurde.  Via paadjes met kleine steentje het lange gras in. De eerste beklimming, een dijk over waar je heel goed je voeten neer moest zetten om niet achteruit te glijden. De route ging verder door het hoge gras en al snel doemde de heuvel op. Dat werd  een flinke klim naar boven om daarna, heel gemeen van de organisatie :-), met haakse bochten naar beneden te moeten lopen. Hierna volgde het prettigste  stuk, een bosachtig gras paadje, voor mij de meest ideale ondergrond. Het ging over in los zand en de volgende  beklimming van  de heuvel. Afdaling in gras of het kleine steentje pad, ik koos voor gras, lekker zacht. Een lang pad voerde naar de atletiekbaan. Het tartan zat er natuurlijk niet in, nee het gras buiten de baan werd genomen.

20180310-2P1A1199

Een cross archief foto, voor het visuele beeld 🙂

Op rechte stukken haalde ik best wat atleten in. De eerste ronde in 8.30 en voelde dat het een te snelle start gegaan was. De volgende ronde iets rustiger, haalde wel weer 2 atleten in en het voelde goed. De heuvels waren zwaar, een goede krachttraining. Het ingaan van de 4e ronde, tijd 26.00 was ruim binnen de limiet. Wist dat een 5e ronde niet tot de mogelijkheid ging behoren. Weet je, eigenlijk vond ik 4 rondes wel voldoende :-).  De heuvel werden zwaarder en zwaarder. Na 8,2km kwam ik als 8e atleet binnen in een tijd van 34.49.  Heel tevreden over de eerste cross seizoen 2018/2019

Geen s’Gravenzande, 24 uur later naar Zoetermeer.

Westlands mooiste ging aan mijn neus voorbij. Jammer, zeker omdat het de finale wedstrijd van het Agiumcircuit was. Ga je zoeken voor een vervangende wedstrijd in de hardloopkalender, keuze genoeg. De Geuzenloop in Zoetermeer, in 2017 liep ik daar voor de eerste keer, mooie wedstrijd en besloot er heen te gaan. Halve marathon, wauw dat was even geleden. Duurlopen doe ik vaak en kwa kilometers lang genoeg om voor deze 21,1 km voldoende kracht in de benen te hebben. Met de auto naar Zoetermeer, ramp, ik kon geen parkeerplaats vinden. Gelukkig ging de kerk uit terwijl ik rondjes aan het rijden was. De auto’s verdwenen van het kerkplein en ik wist een plekje te bemachtigen. Snel naar de ruimte waar ik mijn nummer op kon halen. Omkleden en ingaan lopen met het idee niet meer naar de kleedkamer terug te hoeven. Het moment van lekker en relaxte waren terug, voldoende tijd voor een goede warming-up.

42879983_1982203485174226_5390258590126702592_oDe start, het voelde sloom, het tempo van de 5000m afgelopen donderdag zat nog in mijn systeem. Opende in 3.58, dat had eigenlijk 4.10 moeten zijn. Na een aantal km liepen we in het goede tempo. We!!!!  was omdat Richard liep naast me liep, van start tot finish. Soms even wat korte woorden over bijvoorbeeld het slechte wegdek in het mooie groene  Floriade park. Goed naar de vloer kijken om het vallen te voorkomen. De benen waren niet super, de 5000m zat er duidelijk nog in. Eenmaal het Floriadepark uit, onder de A12 door richting het golfpark. Een kleine tempoverhoging zette we in en wat gebeurde er, de 5000m benen verdwenen, macht kwam ervoor in de plaats. De lange weg van en naar de roestige brug verliepen soepel. Via de design brug naar het Westerpark, oh wat genoot ik van de stilte en het groen, het is echt een mooie halve marathon. Stuk langs de A12, achter de geluidswal in een straf tempo.

42833656_1982211618506746_4288961278157783040_oDe laatste km nog een tempoversnelling. Mijn kuiten voelde wat verkrampt aan, die waren duidelijk aan finishen toe. Ik nog niet en sneller en sneller richting de Dorpstraat. Veel mensen langs de kant, applaus van alle kanten. De klok zag ik met 1.26, sneller en sneller om onder de 1.27 te eindigen. Gelukt en finishte als 1e  vrouw in 1.26.55. Richard een hand gegeven en bedankt voor de gezellige en goede race, ook hij was heel tevreden. Oei, dan ga je uitlopen, de kuiten protesteerde, na een kleine km vonden ze het  vermoeid lekker en de 3,5 km werd volgemaakt.

42816433_1982215465173028_6612150560768393216_oDirect daarna de prijsuitreiking, had het niet koud gekregen door te blijven lopen tot het moment  van de huldiging. Ik mocht het podium op. Foto’s maken en daarna een bezoekje en lekker bakkie doen. Gezellige afsluiting van een mooie middag.

42840286_1982213668506541_298754918632652800_o

Foto’s; Wim Bras

Gelukt om een baanwedstrijd 2018 te lopen

27 september 2018, eindelijk stond ik aan de startlijn van een baanwedstrijd, de 5000meter bij RA Rotterdam.
42727699_2622861511061082_2295546340517609472_n

Het jaar 2018 was voor mij meer vallen, opstaan en weer doorgaan. Om op te staan richting het niveau wat ik had, was  in periode’s  van vele baan wedstrijden. Het NK baan voor masters ging aan me voorbij gaan als atleet, als coach was ik er wel. Het is zoals het is en leef het leven zoals het me toekomt, wel met een grote glimlach op mijn gezicht. En zie, 27 september lukte het me een baanwedstrijd te lopen, de vorm was goed, mede door de vele kilometers racefietsen. Serie drie, omringd door 10 atleten van mijn A-Groep gingen we van start. Rondjes 90 had ik in mijn hoofd, ik zag al mijn atleten over me heen komen in rondjes 88 en liet ze gaan. Blij dat hun vorm zo goed was. Ik liep lekker door, was best aanpoten hoor zo’n korte afstand. Iets verval dat was jammert, je weet elke seconden is er weer eentje. Doel werd onder de 19 minuten te lopen, de laatste 100meter in volle snelheid, niet gelukt 😦 . 19.02.37. Jammer, de 12,5 rondjes Tartan waren wel erg  lekker geweest . De resultaten van de atleten maakte de hele avond goed. Het werd een grote PR-en regen.

IMG_0552

Zie ze staan, vele A-groep atleten

Strijd met mijn eigen atleten tijdens de Maasstadloop

Rotterdam, 10km Maasstadloop, na vele jaren weer eens meedoen. Redelijk vroeg, nee, eigenlijk een hele mooie tijd voor een wedstrijd om zo na afloop andere dingen te kunnen ondernemen op je vrije zondag. 10 Uur wandelde ik naar de inschrijftafel, nummer kopen, invullen en nummer ophalen. Ja hoor, alle nummers begonnen met 13. Mijn bijgeloof heeft na de mislukkingen in 2018 nog meer status gekregen. IK WIL GEEN 13 MEER. Het voelt heel raar als je dit echt niet wilt, mensen achter de inschrijftafel met een probleem opzadelen terwijl het jouw probleem is. In ene een handeling die positief uitpakte. Een volgende doos startnummers werd onder de tafel vandaan getrokken en zie, nummer 1499. Oh, ik kon de dame in kwestie wel zoenen en opgelucht met wat OphorstRunners en A-Groep atleten in gaan lopen. 10 minuten voor het startschot, de WC was druk, mijn wedstrijdschoenen moesten nog aan en 4 minuten voor aanvang liep ik al water drinkend naar de start. Op tijd toch :-). Na wat rondjes draaien op de baan, mochten we na 900 meter het Kralingse bos in. Het voelde goed die benen en soepeltjes draaide ze rond.

Maasstadloop_Carla2_20180916-2P1A5758Maasstadloop_Carla1_20180916-2P1A5757Ik liep op kop bij de vrouwen tot 2 km, toen met 4-en. Van beide trainingsgroepen 1 of 2 atleten achter me, de trainer als locomotief. Heerlijk lopen langs de Kralingse plas en het bos. Met 2-en liepen we nu in hetzelfde tempo, gezellig zo. Na 5 km de buitenronde die tegenvallend veel vals plat heuveltjes bleek te hebben. De kilometers waren constant 3.54 en de benen voelde sterk. Ik verloor wat terrein op de 1e dame, eigen race en kijken wat ik in de laatste km nog kan doen. Het 9km bord voorbij, zette aan maar het viel een beetje tegen, kon het gaatje niet veel kleiner maken.

Maasstadloop_Carla3_20180916-2P1A5800Ik hoorde een zware ademhaling dichterbij komen, zag in mn ooghoeken wat A-groep blauw. Mijn ogen stiekem naar links draaien en ja hoor, Marco wilde me voorbij.

Maasstadloop_Carla4_20180916-2P1A5806Tandje erbij wat nu wel lukte en het werd een 300m sprint naar de finish.

Maasstadloop_Carla5_20180916-2P1A5808Even leek Marco sterker te zìjn dan ik maar bij de finish was het slechts 1 sec verschil.  Ik had het idee sneller gelopen te hebben, 39.01 is een mooie tijd en tevreden. Tweede vrouw overall, top. Bij navraag was er een half uur tijd om uit te lopen, een aantal atleten ging mee wat tijd genoeg gaf voor evaluatie van de wedstrijd.  Prijsuitreiking met beker, wijn ed. De wijn was voor Koos, hij maakt altijd mooie foto’s maar vandaag schoot hij wel een super gave foto, mijn glurende blik in de laatste 300meter :-). Naar huis met nog een hele zondagmiddag voor ons.

Prijsuitreiking