En toen…… liep het even anders

31Mar18,
Het is een archieffoto maar laat wel zien wat ik die dag voelde. Mijn knie deed pijn. Ik was op 24Mar18 tijdens het coachen gevallen met de fiets. De dag erna liep ik het NK halve marathon, zonder problemen, die kwamen 5 dagen later. De fysio zei dat dat mogelijk was,  constateerde een hele lelijke verdraaiing van mijn knie. Kapsel is niet kapot, wel de oorzaak van het vastlopen van al mijn spieren en pezen rondom de knie

IMG_1205

Wat doe je dan, de racefiets pakken en fietsen naar het werk. Coach op de fiets. Zo blijf ik fit, beweeg de knie, train de knie, heb  met fietsen  totaal geen last.  De eerste 4 weken heel intensieve fysio behandelingen gehad.
de grote berg 700

Ben nu in de fase van actief herstel. Elke 48 uur een paar minuten erbij.  De weg is lang maar uiteindelijk hoop ik zonder racefiets weer een keer op het podium te mogen staan.

Prijsuitreiking met fiets

Advertenties

Een 10km in Oosterhout, bos

16.00 uur, het startschot, kruitdamp op de baan, snel naar het bos. Langs het water, passeer er mannen maar ook vrouwen. De bomen van het bos, geen last van de pollen. Enkel genietend ren ik verder, cross over het bospad, had liever alleen over bosgrond gelopen. Carla het is een wegwedstrijd, het crossen is voorbij. Haal nog een paar mannen in bij het tweede rondje bos. Bos uit op 9 km, terug naar de atletiekbaan voor de finish. Verend over het tartan vlieg in naar de start. Finish als 3e vrouw, oei had gedacht dat ik harder gelopen had, 39.49. Toen een baal momentje, de knie ging toch weer beetje raar gedrag vertonen. De val met de fiets is de oorzaak. Blauwe plek op mijn heup (M.Tensor fasciae Latae). Teveel spanning de pees wat zich uit in de pees aanhechting bij de knie. Blauwe plek moet gewoon weggaan, tot het zover is, beter gaan racefietsen of heel rustig wat hardlopen. Prijsuitreiking, de bloemen kreeg ik uit handen van een verbaasde speaker. Had me voor de gein bij de seniore ingeschreven.

Oosterhout 31mar18

Bloemen, startnummer en de foto van de taart die we in de kleedkamer besproken hadden

Hoezo slechte voorbereiding NK Halve

De nacht na mijn klap met de fiets op het asfalt kon ik niet op mijn favoriete linkerkant slapen, heup te beurs. Zondagmorgen, ik stapte uit bed en dacht: “vandaag is de dag, het NK halve marathon”. De goede vorm die ik de laatste weken voelde, is deze vroege ochtend ver weg. Met mezelf afgesproken, thuis een testrondje te lopen. Als er geen blokkade in de heup  voelbaar is, dan naar Venlo af te reizen.  Zo gezegd zo gedaan, schoentje aan en rondje gaan lopen, Ik werd steeds blijer, heup deed goed mee. Thuis zei Koos: “we blijven thuis”. Nee Koosie, gaan lekker 2 uur in de auto zitten om in Venlo te eindigen. Hij was blij dat het NK door kon gaan. In Venlo aangekomen, druk met auto’s en geen parking te vinden. Uiteindelijk in Tegelen, uur voor de start een plekje voor de auto. Uit voorzorg hadden we de fiets meegenomen, Koos op de fiets en ik naar de start inlopen. Met mijn garmin  als navigatie liepen we er in ene naar toe. Jeetje wat een mensen. Koos de fiets stallen en ik in de tent mijn nummer halen. Dat ging snel maar eenmaal buiten, alleen maar hoofden en geen hoofd van Koos. Ik kreeg een slim idee, in de olijfboom geklommen, mooie opvallende plek en stak overal bovenuit, mijn roze shirt en  witte haar moet hem opvallen. 15 Minuten voor de start hadden we elkaar gevonden. In een hurry omkleden en nummer opspelden. Dag gezegd, in een hurry een wc opzoeken. Dat mocht ik als invite in een verzorgingshuis, voordeeltje.

IMG_1663Een paar minuten voor de start stond ik achter de lijn, de adrealine zat hoog, nu nog rustig zien te worden. De start ging,  in de grote  meute gelukkig goed.  Mijn plan was, door de plotselinge warmte meteen goed in mijn ritme komen in een tijd van rond de 4.05/km. Had het benauwd maar goede benen. De eerste 5 km gingen iets te snel, daarna afhankelijk van of stijgen of dalen heel vlak gelopen. Atleten gingen langszij, keek enkel naar het startnummer, vrouw 55 mocht niet voorbij, verder vond ik alles goed vandaag. Blij dat ik een topje aan had, de zon scheen uitbundig en het was zweten. De mensen langs de kant hadden er een mega feest van gemaakt. Hele straten versierd met balonnen, muziek, ongelooflijk. Het mooie oude Tegelen stond in mijn geheugen gegrift van 5 jaar geleden, nu passerde ik oa de prachtige oude kerk met meer gemak. De brug over de Maas, een stevige klim door een mooi landschap. Achter het glas op de brug, smoorde ik zowat van de hitte. Echt niet normaal, verleden week bevroor ik tijdens mijn duurloop met 3 lagen kleding aan, nu in enkel een topje en korte broek was het zweten. Blerick door, ook hier groot feest en ik begon atleten in te halen. Leuk moment in de wedstrijd. Op 19km een andere brug om de Maas over te steken en dan door 5 rijen dik publiek naar de finish. Was niet echt kapot, wel blij dat ik de klok zag. Mhhhh 1.27, zette aan om onder de 1.28 te komen.

Het werd 1.27.42 wat me echt alles meeviel. Heup was nu stijf maar niet vervelend. Klein stukje uit gaan lopen en dan prijsuitreiking.

2 _2512387619446849169_oWas gaaf, 3 maal goud voor de A-groep en een PR van 2 minuten. Had als trainer / atleet een top dag.Groepsfoto_Venlo_230318_IMG_2458

Even een groepsfoto laten maken en daarna ieder zijn weg. Koos op de fiets, ik hardlopend met in elke hand een bos bloemen, richting de auto. Kreeg  lopend met de bloemen veel applaus van toeschouwers die nog langs het parcours stonden. Blij dat ik bij de auto was, bloemen laten je zwaar lopen, “ïk loop als een zoutzak”,  zei ik tegen Koos, hij zittend als pakezel op de fiets, leuk stel 😊. Blij dat ik de super slechte voorbereiding heel goed heb weten af te sluiten. De reis naar huis kon  beginnen, 2 hele uren sturen :-(.  Ook dat gaat over en je rust lekker uit.

NK Cross, strijd met de elementen

Een stripverhaal van een bijzonder “zwaar”NK Cross

20180310-2P1A1145

De start van het 8km lange NK cross masters 2018, niet te gek weg, wel positie zoekend

20180310-2P1A1152

Een van de best te belopen stukjes in het parcours. ik liep  lekker en had veel kracht

20180310-2P1A1148

De eerste heuvel op, had 2 vrouwen in het zicht die ik wilde passeren

20180310-2P1A1167

Net de gevaarlijke afdaling met 100 boomwortels in het bos gehad, doemt de Ajax berg op. Na de knik een stijgingspercentage van 15%

20180310-2P1A1171

Kleine stapjes naar de top, het was een ware strijd tussen de Ajax berg en Carla

20180310-2P1A1176

Na de top begon de afdaling. Gladde blubber, Carla draagt geen spikes. Zijkant met 4 grassprieten pakken, lintje en de vlaggenstok om zo zonder te gaan glijden de blubber door te komen

20180310-2P1A1180

Daarna kon ik via het grasmoeras de afdaling afmaken, de eerste  maal overleeft

20180310-2P1A1156

Weer een vrouw achter me gelaten, ondanks dat het zwaar was, bleef ik goed draaien. Mijn gespierde benen lieten van zich spreken

20180310-2P1A1161

Hoeveel moeite kost het om de tweede maal de top te bereiken, jeetje wat moest ik diep gaan maar ik was er weer.

20180310-2P1A1182

De laatste ronde ging in, het voelde beter dan ronde twee, ik kwam op stoom, was ook blij met de 8,2km die wij mochten lopen

20180310-2P1A1199

Tong uit de mond, opperste concentratie. Echt heel goed kijken waar je de voeten neer gaat zetten

20180310-2P1A1206

De derde ronde is bijna voltooid, de speaker is erg enthousiast over mijn opbouw van de wedstrijd en mijn lopen. De zoveelste gouden medaille voor Carla Ophorst

20180310-2P1A1208

37.30, goud nummer 54 is binnen. Gesloopt van het parcours, niet van de tegenstand bij de vrouwen 55. Echt er was vandaag geen seconden aan rust in te bouwen geweest. Blubber, los zand, stijgen en dalen volgde elkaar in rap tempo op. Voldoening geeft zo’n wedstrijd zeker.

20180310-2P1A1215

Had goed met best gedaan zo als je hier ziet. Er moest een washand en heel veel zeep aan te pas komen om de benen en vooral tenen weer schoon te krijgen

20180310-2P1A1237

Mooi plaatjes van drie blije V55+.  Ik ben , zoals je  ziet, met goud nr 54 net zo blij als met mijn aller eerste gouden medaille. Het blijft een heel mooi moment. Bloemen, medaille, felicitatie.

Mooi Midden Delftland, houden zo :-)

Midden Delftland, een gebied welke rust en historie uitstraalt.

halve_middendelfland_schaap_20180224-2P1A1103De start van de 21,1 km wedstrijd in de ’s-Herenstraat van Maasland, staande op de klein klinkertjes naast de dorpsgracht, waan je in de middeleeuwen. Blij dat het 2018 was kwa functionele kleding. De gure oosten wind die we tot aan Schipluiden tegen zouden hebben. Anno 2018 kan je goed nadenken over de juiste kleding, warm, niet voelbaar.  We waren net van start en liepen langs de molens van Maasland  een wervelende harde wind tegen.

halve_middendelfland_carla1_20180224-2P1A1112Atleten die positie zochten, mijn voeten die daar door in de war raakte. Het voelde heel rommelig en zwaar doordat ik niet in mijn ritme kon komen. Na 3 km vormde zich een fijne groep met mannen, het ritme had ik gevonden en vandaag maakte in slim misbruik van de groep. Het kopwerk liet ik aan de mannen over en probeerde zo goed mogelijk achter een brede rug te lopen. Na de trambrug liepen we kriskras door nostalgisch Schipluiden. De kade over, normaal is het tijdens DE wedstrijd (kadeloop) 25°C warmer. Publiek liet vandaag ook verstek gaan, geen weer om aan te  moedigen. Trambrug weer over en nu vloog ik langs het water richting Maasland.

De mannen gevraagd als groep te blijven lopen, de Duivenpolder lag nog op ons te wachten,  daar wederom een kleine 2 km pal tegen de wind in. Oh, wat was ik weer blij met de mannen, de wind was nu het ergst van heel de wedstrijd. De polder is prachtig, rustig, vlak, groen maar ook de wind heeft hier vrij spel. We kwamen bij de kade van het Bommeer.  Met de wind  in de rug  vloog ik naar Maasland, op het lusje na 😊. Op 20km zag ik iets van 1.22 op mijn horloge staan????

Laatse kmZo snel. Het tempo strak vasthoudend richting de finish, welke op de middeleeuwse  ’s-Herenstraat was.

Finish 2022947733_oKwam als eerste vrouw over de finish  in een tijd van 1.26.43. Kon het bijna niet geloven, zo’n snelle tijd, mede veroorzaakt door de brede mannen ruggen. Eenmaal in stilstand koelde ik hard af en moest snel  naar de sporthal lopen. Warmere kleding aan en met Danny 3 km uit gaan lopen. Bij terugkomst meteen mijn eerste prijs in ontvangst mogen nemen.

PrijsuitreikinfAlles in de tas, warme jas aan en op de fiets, voor de wind in de zon naar huis. Mijn gekregen rozen baarde me zorgen. Niet goed verpakt voor tempertuur onder nul., zouden ze de zondag halen?  Zorg voor de dag van morgen, terwijl ik genoot van de prachtige groene en rustige fietstocht naar huis. En genoot van mijn goed gelopen  wedstrijd.

Trainingsweekend met een kroontje

16Feb18;     De voorbereidingen waren gedaan, de auto volgeladen, het trainingsweekend van de A-groep kon beginnen.

Auto volDe  A12 was gelukkig vrij van file. Echter, op de A28 bij strand Nulde had een vrachtwagen zijn lading verloren, 50 minuten vertraging. Geprobeerd de omleiding A1 en A50 te volgen maar mijn Tom Tom raakte in Voorthuizen danig in de war en ben weer teruggegaan  naar de A12. De File loste gelukkig langzaam op, kwam  maar een half uur te laat. Blij dat de meeste alteten later waren. Voor het donker wilde ik het uurtje loslopen volbracht hebben. Hub alle spullen uit de auto, plekje in het huis geven. Hardloopkleding aan en naar buiten. De bossen in, Nunspeet door voor een loopje van 10km.

Loop 1

Ik op de fiets als coach en  navigator. Alle trainingen mag ik van mezelf niet meedoen, te belastend voor mijn lijf. Van het lopen en fietsen terug in de mooie grote villa, deze was echt prachtig,  de pannen eten op het vuur om langzaam op te warmen. Had thuis alles gekookt, de Thaise gele curry kip en  zuid Afrikaanse varkensvlees/bonen schotel stonden klaar. Met de hele club aan tafel, honger als paarden en alle pannen waren tot op de bodem leeg. Na het eten, opruimen, handen werden uit de mouwen gestoken daar waar nodig. ’s Avonds kregen er een aantal de ingeving  om te gaan rennen, met koplamp op  het donkere bos in.

schoenenHet meerendeel bleef lekker binnen, veel te donker. Het spel  30 seconds werd door 8 man met veel plezier gespeeld.  Rond 0.00 uur was het huis stil en donker.

17Feb18;     8.00 uur, een  hersteltraining, 10km verborgen dorp. Marco en ik op de fiets, -3°C en koud, brrrrr. Na 5 km lopen of fietsen was daar een onverhard pad met enkel ijsplaten. Navigatie aan de lopers gegeven, daar durfde we niet overheen te fietsen. Marco en ik in volle vaart, over een betonnen fietspad fietsen,  proberen ons weer warm te trappen. Dat lukte niet echt en na 1 uur waren lopers en fietsers (bevroren) weer thuis. Ontbijten, oh wat had ik honger en zag dat ik niet de enige was. Tot 13.30 uur rust en vrije tijd. Er werd vooral Olympische spelen gekeken, was spannend met al die sterk schaatsende Nederlanders.

Om 13.30 uur de zon in, liep nu met de mannen mee, op weg naar de zandvlakte van Doornspijk.

DoornspijkEen mooie maar zware training door het losse zand, over de hei en bospaden. Als toetje een tijdrace naar het hoge duin, een kleine 500m verderop. De langzaamste eerst en het doel, gelijktijdig terug. Er werd gestreden naar de top van het duin en terug tot je op “het rondje” stond. De zon was heerlijk, hij wist mij warm te houden,  deed nl  niet alles mee. Na 2 uur kwamen we moegestreden thuis.

Advies  na de training was goed te eten en om 16.45 uur klaar te staan voor vertrek. Had het geheim gehouden tot het adres, ze moesten toch weten waar de auto heen moest rijden. Ik had 1 atleet in de auto die snel ging zoeken, aha, ik weet het. Mond dicht tot we er zijn was mijn advies, deed hij netjes 😊

Aankondiging

Leuk om bij aankomst de reacties te horen, de kookstudio was een goed plan. Met zijn alle het diner  klaargemaakt. Groepjes van 2 of 3,  een heerlijk traditioneel Italiaans diner. Veel langzame koolhydraten welke de volgende dag meer dan nodig waren.  Eenmaal thuis, duurde het niet lang  voordat het laatste licht uitging

18Feb18;    8.00 uur, dikker dan de vorige dag aangekleed gingen we op pad. Ik op de fiets, de rest hardlopen. Prachtig was het op de zandvlakte en hei. Alles had een bevroren mooie witte uitstraling.

deel vd groepNa het platrijden van 25 kleine kerstboomjes gevraagd of ze aub niet dwars door het bos wilde rennen maar over de paden. Het bleef crossen voor mij maar de natuur bleef heel. Ik genoot ervan en kreeg het “bloedheet”. 10 hele mooie uitdagende km’s gemaakt en zonder lekker band.  Ontbijten en relaxt tot 13.00 uur. De laatste training was een lange duurloop, 3 afstanden, elke afstand passeerde het verscholen dorp, ik wilde ze dit meegeven, te bijzonder. Ik ging op pad met een groepje van 5atleten, 33km voor de boeg, rondje Elspeter hei. Het was een prachtige tocht waarbij ik steeds onverhard kon lopen. Elspeet op 20km, we hadden dorst maar er was niets open, zelfs geen benzinepomp. Racefietser gevraagd om water, nee. 2 Mensen stonden stil met hun fiets, ja, die hadden limonade en daar maakte we dankbaar gebruik van. Mooi pad volgde, dwars over de hei, richting het verborgen dorp. Indrukwekkend, zeker als je het huisje onder de grond betreed, gaat zitten en je realiseerde dat ruim 80 mensen in de oorlog zich hier schuil gehouden hebben.

zwarte groepDoor, naar de finish. Het lange witte, nieuwe betonnen fietspad leek oneindig en de 33km waren al overschreden. De Elsperter weg, nog 2 km en dan waren we weer op de Klaterweg 9A. 36km gelopen, genoten en had 36km lang goede benen. Rekken, douchen en Erwin was alvast begonnen met de bamie, ons vaarwel diner. Eenmaal gedouched samen gekookt en op tijd aan tafel. Alle pannen werden leeggegeten,  veel voldoening van het koken. Opruimen terwijl er steeds een groepje naar huis vertrok. Met 4-en alles opgeruimd, deur op slot en de sleutel ingeleverd. Afscheid genomen en met een mega voldaan gevoel stuurde ik mijn auto richting het Westland. Het was een top weekend geweest, goed getraind, gegeten, geslapen,  met een groep wat voelde als een grote familie.

Schoorl moet je leren kennen, voor rust tijdens het NK :-)

Het NK 10km is al vele malen in Schoorl gehouden. Prachtige omgeving, goede organisatie maar zo druk met atleten. Ik heb me zelfs een keer in de achterbak van de auto moeten verkleden om toch op tijd bij de start te komen. We stonden in de file, 17 graden die dag en alle dagjes mensen op weg naar de natuur. Dat, wilde ik nooit meer meemaken. Ik had me kruit dat jaar al verschoten en was niet eens aan de wedstrijd begonnen. Het volgende NK met de auto naar Bergen, fietsen achterop om de laatste 5 km fietsend af te leggen,  dat was al veel beter. De beste oplossing kwam in 2017, Koos op de fiets, ik inlopend naar de sporthal. De beste oplossing had ik in 2018 verzonnen. Koos op de fiets, ik weer inlopend naar de sporthal maar nu via de Onderweg. Je loopt dan buiten het dorp, door de polder naar de sporthal. Geen start- finish- terrein, geen uit-lopende 30km en 21.1km lopers. Enkel fietspad, gras en vergezichten. Koos en ik genoten van de rust. Top voorbereiding. In poncho gehuld (de wind was hard en koud, de juiste bescherming zo’n plastic flapper ding) stond ik ruim op tijd bij de start. De start ging goed en soepeltjes liep ik weg. Andere liepen nog harder weg, snelde mij voorbij. Liet me niet gek maken, dit tempo voelde goed. Was benieuwd naar de tijd op 1e km. Stom, mijn horloge stond op resume, ja dan loopt hij niet.

Carla2_Schoorl_20180211-2P1A0975Carla3_Schoorl_20180211-2P1A0977Aangezet terwijl ik vrolijk verder ging. Er liep een man 60+ steeds voor mijn voeten, links, rechts, voor, achter. Hij verstoorde mijn ritme en ik moest proberen hem achter mij te krijgen.

Carla1_Schoorl_20180211-2P1A0971

Gaaf, met mijn nichtje  Lynn (licht blauw) in de wedstrijd

Dat gebeurde op 2,5 km. Was ik nog niet van die man af, zijn horloge piepte ruim 15 seconden als er weer 1 km voorbij was, grrrrrrrrrrr. Rustig Carla, niet aan storen, gaat vanzelf weer voorbij :-(.  Het duin werd beklommen met de wind vol tegen. Het klimmen ging heel goed, het tempo ging wel naar beneden. Rechtsaf en de wind links opzij, beter maar nog een beetje hinderlijk. Daar lag een meisje langs de kant, zag er niet goed uit. Er waren gelukkig mensen bij haar. Met slappe beentjes van “onder de indruk zijn van” ken je dat?  Wist me goed te herpakken en met krachtige pas denderde ik verder. Keerpunt, kan je atleten spieken, hoe zit ik in het veld. 8Km, Groet (is een dorpje) voorbij, ik had super benen. Kon vrij gemakkelijk het tempo verhogen naar 3.55 en 3.52.

Carla5_Schoorl_20180211-2P1A1000

De Nederlandse vlag al boven mijn hoofd 🙂

Carla4_Schoorl_20180211-2P1A0990Het beroemde klimduin, daar de laatste bocht en kon lekker naar beneden denderen. Nog wat versnellen richting de finish en GOUD!!!!!!!!.  Mijn gevoel was een snellere tijd dan de geklokte 39.31.  Maakte  eigenlijk niet uit, het gevoel en goud was het belangrijkste. Koos was daar en blij. Naar de sporthal, atleten ontmoeten, praten en warme kleding aan.

Carla_prijsuitreiking_Schoorl_IMG_1623

Jammer, de nummer 2 en 3 lieten verstek gaan. Op eenzame hoogte 🙂

De prijsuitreiking was snel, verliep niet helemaal soepel, is niets voor Schoorl. Uiteindelijk alle atleten op het podium en het Wilhelmus speelde voor ons allemaal, gaaf.  Nu volgde het mooiste van de rustige weg naar de sporthal. In alle rust fietste Koos en liep ik uit, terug naar de auto 🙂

Goud

Daar ligt hij bij mijn bloemen, nr 53