Voor de 54e maal, het startschot voor een NK

Al heel lang loop ik hard, begon op mijn 26e en liep volgens zeggen, de straatstenen eruit.  6 jaar uit het wedstrijd circuit geweest door drie zwangerschappen, wel lopen tot de 36e zwangerschaps week. Geen trainer, geen wedstrijden, alleen Carla en de baby die op dat moment in mijn buik groeide.  Na die periode een nieuwe trainer opgezocht, gerichter gaan trainen en het wedstrijd lopen weer opgepakt. De Nederlandse kampioenschappen waren de doelen, elk jaar weer. Het NK startschot had dus al 54 maal voor mij geklonken, 49 maal goud, 4 maal zilver. 12Feb17, NK 10km op de weg in Schoorl, goud nummer 50 zou moeten lukken. Ik ging ervoor. De organisatie was al vroeg in touw om de vers gevallen sneeuw van het parcours te halen, alles deden ze eraan om de wedstrijd door te laten gaan, gelukt en om 11.00 uur vertrokken de eerste atleten. Ik was rond dat tijdstip pas 90 minuten  uit bed, start 14.38 uur, geen haast maken op de zondag. Met Koos en Lex vertrokken we om 12.00 uur naar Schoorl. Fietsen meegenomen, de mannen mochten fietsen vanaf Schoorldam, ik inlopen naar de sporthal, 4 km was een mooie  afstand. Omkleden, zo moeilijk te kiezen, t was koud maar misschien ook een beetje warm in het heetst van de strijd. Klaar en snel naar de start om mijn atleten, ze startte 8 minuten eerder, succes te wensen. Ik daarna het startvak in, lekker tussen de atleten, beetje warm blijven. De start, exact 8 minuten na de mannen. Was goed weg, oh wat had ik een koude armen door de harde schrale oosten wind tegen.

2p1a6075_2km_rugNa 1,5 km draaide we naar rechts en de wind hadden we nu scheef achter.

2p1a6081_naar_finish

Dit voelde goed, de armen werden warm en de benen waren lekker reactief. Er liep een man naast me, ik dacht dat hij de geest zou geven, wat een zware ademhaling.

2p1a6093_naar_finishHij bleef naast me lopen en gaf zich niet gewonnen. De klim tussen 2 en 3 km voelde ik wel,  kleine pasjes makend verloor ik naar gevoel weinig tijd. Maria kwam me voorbij, ik ging proberen bij haar te blijven. Het lukte best makkelijk,  ondertussen genietend van het prachtige parcours. Had de neiging de atleten erop te wijzen, de schoonheid van de natuur.

2p1a6066_2kmKijk ernaar, neem het in je op, hardlopen is meer dan alleen je beste beentje voorzetten, het is bovenal genieten van al het moois om je heen. Ik kan het en ben daar heel blij mee. Een keerpunt in het parcours, hier moest de meneer met de harde ademhaling lossen, rust om me heen. Met Maria verder, ik zag dat ze vermoeid raakte en nam de kop over, kleine stimulans zijn voor haar. 9 Km en ik voelde me nog steeds sterk. Na 500m gaf Maria gas, ik deed zo goed en zo kwaad als het kon mee. De duinen af naar de finish. Zo gaaf, Frans de speaker stond 200 meter voor de finish, hij had het onthouden en vertelde dat ik op weg was naar mijn 50e NK goud. Gelukt, een Sara aan goud, voelde best oke. 38.59 als eindtijd, slechts 9 seconden boven mijn Nederlands Record (diep in mijn hart had ik het zo graag verbroken). Kreeg vele felicitaties voor mijn 50e goud. Koos en Lex stonden me op te wachten, trots waren ze, zo gaaf. Snel naar de kleedkamer en mijn atleten zoeken. Er was heel goed gepresteerd, super trots op ze. Had geen tijd voor de douche, alleen even omkleden en naar de prijsuitreiking.

img_0943Is heel goed geregeld daar, een feestje voor iedereen.

2p1a6097_podiumNaar huis, de mannen op de fiets en ik lekker uitlopen. De benen waren een beetje moe, het uitlopen was nodig. Een 50e goud moet je vieren en trakteerde ons op een heerlijk etentje. Wat een prachtige dag was het vandaag.

Crossen, lekker door de blubber

Nog een cross te gaan alvorens het NK cross te mogen lopen. Breda, goede herinneringen aan deze cross. In 1985, ik liep pas 5 maanden hard, werd ik op basis van mijn prestatie tijdens de toen nog sprintcross  uitgezonden naar Tokio. Daar werd het WK Ekiden gehouden en ik mocht als jonkie met de minste ervaring, de Nederlandse top aanvullen, ongelooflijk. 2017 en 32 jaar later sta ik er weer, aan de start van de nu geheten Mastboscross. Het deelnemers aantal  van de vrouwen is drastisch afgenomen, heel jammer.start

Vanaf de start over gras, overgaande in blubber en sompig gras. Het Mastbos in, waar jammer genoeg twee van die vreselijke boomstammen lagen, lijkt de Warandecross wel, een stammetje minder nu :-). Voet erop, niet springen, bang achter die boomstam te blijven hangen.

20170129-2p1a5879Rekende en kwam tot de conclusie dat ik 10 maal over een boomstam heen moest. Terwijl ik rekende rende ik ook heel hard door. Ontweek de blubber niet, gewoon lekker dwars erdoorheen. Ietsje voorzichtig, spikes heb/ wil ik nl niet en deed de cross op mijn lekkere gladde wedstrijdschoenen.

20170129-2p1a5922Het laatste pad naar de finish was het ergste, aan de zijkanten kon je net lopen, wel beetje scheef en glibberig. De finish, daar mocht ik nog niet naar toe, 2 groene ronden lagen nog op me te wachten. Hoorde zeggen dat ik beetje meer ontspanning moest zoeken, voelde dat de persoon gelijk had. Was zo bezig met jonge vrouwen inhalen en deed dat net iets te krampachtig. Pakte m’n ontspanning en  iets makkelijker denderde ik voort. De eerste grote gele ronde, ik moest het gas een beetje laten vieren. Had erg veel gegeven tijdens de eerste drie groene ronde.

20170129-2p1a5897Langs de kanten stond erg leuk publiek en Frans en Frans gaven weer mooi commentaar. Ik hoor alles tijdens het hardlopen en lachte in mijn binnenste, gekke mannen. De laatste ronde, had weer meer kracht in de benen en snelheid schroefde ik een beetje op, of was het slechts het gevoel? De finish kwam in het zicht. Ik sprintte naar het moment van te mogen stoppen.

20170129-2p1a593430.31 was de officiële eindtijd over 7620 meter. Blij van het toch wel sterke optreden. Werd eerste V45+, leuke huldiging met mooie bloemen.

img_0931-jpgDaarna uitlopen en veranderde mijn functie van atleet naar coach. Was leuk om de mannen te zien strijden, je coaching een positief effect had.

20170129-2p1a5946

Blije gezichten na afloop en ik had voldoende uitgelopen. Naar huis, een lange file was daar zomaar🚗🚕🚕🚗🚐🚐🚗. De reis werd verlengd met een vol uur, gelukkig  kom je  uiteindelijk gewoon thuis.

Doel, snelle 21.1 km in Maassluis, zonder pollen graag

Lopen in Maassluis doe ik graag, heel gezellige wedstrijd waar ik ook nog eens naar toe kan fietsen. Door een uit het niets ontstane kramp in mijn kuit op woensdag, dacht ik even dat het niet zou lukken aan de start te staan. Elke dag een beetje kramp minder en zondagmorgen was  slechts 1% rest kramp aanwezig. Door de kou en het minimale krampje besloot ik een lange legging aan te doen. Heel ongewoon voor een wedstrijd, wel lekker warm. Daar stonden we, in de schaduw te bibberen aan de start. Spannende muziek richting startschot, weg. Was goed weg, zag op mijn horloge, te hard in de eerste km. Gevoel, lopen op gevoel, na de 3e km zag ik dat het goed was en vanaf dat moment liet ik het horloge voor wat het was. Langs de A20 werden de groepjes gevormd, ik liep met 2 mannen in het blauw.

2p1a5690

Op 7 km een verbaasde Koos die riep” Lange broek?” Zo vreemd is het dus, je eigen man is na 33 jaar hardlopen verbaast je in een lange broek een wedstrijd te zien lopen. Het tunneltje door, lekker zonnetje. Het gevoel was niet slecht maar de power was ver te zoeken. De benen hadden niet de reactiviteit die bij een wedstrijd passen. Genieten deed ik zeer zeker, snoof de heerlijk, zeg vreselijke, lucht van de Maasvlakte op. Steeds stroken van 500 meter, olielucht, getver. En dat in de mooie polder tussen  Maassluis en Maasdijk, past niet he. Door naar mijn eigen bos, t Staelduinse bos, vele trainingskilometers heb ik hier al liggen. Nu moest ik aan de zijkant langs, oppassen want het asfalt vertoonde vele gaten.

20170122-2p1a5692De Maasdijk langs, op weg naar de finish. Ik keek er naar uit. Het ging niet slecht maar tempo voelde anders dan de werkelijkheid, de 5 km tijdspunten lieten mij rekenen en concluderen dat ik bij elke km ongeveer 10 seconden aan het inleveren was. De pollen concentratie en fijnstof was te hoog voor mijn longen. Zuurstof toevoer  naar mijn bloed en mijn benen, die het zo hard nodig hadden, was sterk verminderd. Je gevoel voor tempo is niet het juiste tempo, wel het gevoel. Wat rest is een mindere wedstrijd, blijven genieten Carla. De laatste klimmetjes met kleine stapjes omhoog, mijn medeloper moest hier lossen, ik blij dat dit nog best lekker ging. De finish was daar, 1.28.35  en 3e vrouw overall.  Dikke keel en ogen, histamine koppie werd mij verteld, nou zo voelde ik me ook. Kuit had het perfect gedaan in mijn lekkere warme lange tight. Stukje uitlopen, ondanks alles gaat dat gewoon door. Gezelligheid in de sporthal tijdens de prijsuitreiking.

img_1348Vele mensen gesproken en heel laat zat ik op de fiets naar huis.

Egmond versus Westvoorne

Een heel mooi begin van het hardloopjaar is de halve marathon van Egmond. Een prachtige omgeving, strand en duinen, een wedstrijd op mijn lijf geschreven. Het enige wat mij weerhoud is de enorme drukte aan atleten. Was een beetje aan het zoeken op internet en zag  de halve van Westvoorne voorbij komen. Mooi gebied bij Oostvoorne waarbij de helft van de wedstrijd   over het strand gaat. In mijn ogen veel overeenkomsten met Egmond alleen veel minder druk. Zo stuurde ik de auto  zondagmorgen vroeg naar Oostvoorne. Auto ergens neergezet zodat het inlopen naar de start voldoende km’s gaf. Ik genoot vanaf minuut  een, wat wil je met de mooie   natuur om je heen. Nummer ophalen, omkleden en nog een klein stukje inlopen. Om 11.15 uur  zonder gedrang en gezellige sfeer bij de start. We gingen op weg, zoekend naar het door mij opgedragen tempo. Al snel liepen we over een “afgedekt” wildrooster de duinen van Oostvoorne in.

p1080355

Met een beetje klimmen en dalen vervolgde ik mijn weg. Liep al snel alleen, iets wat ik niet heel erg vind. De route wisselde af van zandsteentje naar asfalt en terug. Het gekke was dat ik nu helemaal geen asfalt wilde, strand zat er  in mijn gedachten. In ene liep ik in een groepje, was gezellig. In ene was daar een bocht, nam hem vrij scherp en glee weg door de  blubber die daar lag. Net niet  onderuit, had een engeltje op mijn schouder. Plotseling  stonden daar 2 hertjes op de weg.  Ze schrokken van ons,  de een vloog de wei in, de ander sprong over het prikkeldaad, voelde de doornen in mijn eigen buik toen ik zag hoe hij er  nipt  overheen ging. Rockanje voorbij en  we draaide naar rechts, jippie, zand en ik ploegde het duin op. Daar was hij, mijn vriend de zee met zijn strand. Het strand lag er mooi glad bij, constateerde ik bij het naar de vloedlijn lopen. Even een tussen sprint gemaakt, gezelschap zoeken met de man voor mij,  dat liep wel lekker. Ik vond mezelf  veel herrie maken tijdens het lopen, dit kwam door de enorme bergen schelpen die aan de vloedlijn lagen. Het waren hopen in  strepen en ik maakte er een spelletje van, voet steeds tussen het hoopje schelpen zetten en niet de schelpen raken. Dat ging goed, was leuk en liep weer onhoorbaar. De bocht in het strand, daar doemde de lelijke skyline van de Maasvlakte op. Zo zonde maar voordeel is een heel rustige zee en prachtig strand. De route voerde al snel  richting de duinen. Ik was een beetje verbaast, de km’s strand waren voor mij nog niet voldoende geweest. Geluk want het duurde twee km voor we  het strand zouden verlaten.  Duin op door los zand.

p1080652Mijn maatje was gesloopt, ik draafde vrolijk door. Twee kilometer duinen over mooie paden, was echt genieten. De speaker hoorde ik al, een houten  bord met daarop “nog 1000m” stond in de graskant. Mocht van mezelf lekker aanzetten, bocht om, niet wegglijden, doorgaan nu.  De finish, ik was zo snel, de speaker had mij niet eens in de gaten. Tweede  vrouw achter Melanie in 1.30.54, heel tevreden. Lopen op 90% was geslaagd, was zeker niet kapot. Droge kleding aan en uit gaan lopen met een prijsuitreiking tussendoor.

p1080893De laatse km’s deed ik naar de auto.  Tevreden over de lekker gelopen wedstrijd in een omgeving die gelijk is aan Egmond vervolgde ik mijn weg naar t Westland

img_1329

 

 

Zand structuren tijdens de Sylvestercross

Op tweede kerstdag had ik het zand in de duinen tijdens de Haagse kerstcross, als je dat zand overleefd heb is Soest een makkie tussen haakjes. Vijf dagen later, met de auto ipv op de fiets vele kilometers van huis richting de  Soesterduinen. De cross van het jaar werd daar weer gehouden, ik mocht er  weer aanwezig  zijn. Inlopen voor parcoursverkenning. Het parcours lag er  mooi bij, geen blubber en lekker veel zand. De start,  altijd drama voor mij. Die meiden gaan te hard weg, met mega zacht zand onder de voeten, erger dan het duinzand, had ik het idee stil te staan. Ik zwoegde voort naar de eerste bocht het bos in. heerlijk, nu ging het echt beginnen voor mij. Krachtig schoot ik vooruit, inhalen al die meiden.

20161231-2p1a5483De bosgrond voelde wel veel zanderiger aan dan andere jaren het eerste deel van het bos. De klimmetjes over de heuveltjes gingen goed, oppassen voor de wortels, behorende bij alle bomen om je heen. Stukje recht pad met nu wat donkerder zand, liep lekker maar erg los als ondergrond. Naar links, voor mij  het stuk waar ik op mn sterks ben, zeker met weer een bocht naar links, kleine heuvel op, niet tegen de boom aanknallen die daar in de midden staat. Weer linksaf, pakte het gras in het begin want ook hier hadden ze volgens mij een vrachtwagen zand uitgestrooid.

20161231-2p1a5510Na dit pad was al het zand peanuts geweest. Kleine stappen, voeten goed neerzetten en zo de Soesterduinen beklimmen en afdalen. De eerste ronde was voorbij en ik had vele atleten ingehaald. De tweede ronde voelde ik me steeds sterker worden en ook hier haalde ik er weer een paar in. Op mijn favoriete heuvel stapte ik toch mis en mijn enkel sloeg dubbel, daar gaat mijn wedstrijd, waren de eerste gedachte. Even inhouden, proberen en het ging, gelukkig. Ik zette weer aan en kon goed tempo maken en houden.

20161231-2p1a5487Zo liet ik het zand, heuvels, bochten en alles achter mij in de laatste ronde. Als 7e master vrouw finishte ik in 26.58 en eerste V55+.

20161231-2p1a5512Tevreden over de kracht die ik had, het zand en de ademhaling waren  in het nadeel geweest maar zal niet mopperen. Een prachtige prijsuitreiking met mooie bloemen waren de kers op de taart.

img_0889Daarna uitlopen en mijn atleten aanmoedigen.

20161231-2p1a5532Ze deden heel goed hun best, hadden het zwaar maar gingen ervoor. Heel tevreden over deze dag reden we net voor het donker terug naar het Westland.

Crossen tussen konijn en Zalm in :-)

Het maakt voor mij niet veel uit wat voor dag van het jaar het is kwa sporten, sporten hoort er, ongeacht de dag,  gewoon bij. De eerste kerstdag heerlijk aan het koken geweest voor het gezin, konijn stond er op het menu. De tweede kerstdag heeft als voorgerecht de kerstcross bij Haag atletiek op het menu staan, elk jaar hetzelfde voorgerecht . Fietsend  door het bos en de duinen naar de atletiekbaan. Ingeschreven, omgekleed en daarna inlopend naar de start aan het paddenpad, met een omweg voor de kilometers. Het was koud door de wind en had eigenlijk iets te weinig kleding aan, dacht ik voor de start. Na de start was het dringen geblazen richting  het mulle zand.

20161226-2p1a5397In het geultje van de paarden liepen we achter elkaar aan, zag veel vrouwen voor me :-). Daar was de zandpan, had het al lekker warm door het  ploeteren in het zand. De route was veranderd, nu, meteen na de zandpan kwam er weer een lange klim het duin op.

20161226-2p1a5392

Let op het kind links op de foto, die kruipt naar boven 🙂

Met de toch wel koude noorder wind uit zee was dit een mega zwaar stuk. Probeerde zand op te zoeken waar niet veel stapjes gezet waren. Het hek door, nu voor een kleine 300 meter asfalt, het volgende hek en…….zand. Het was hier minder mul en kon redelijk goed uit de voeten. De zandpan weer door, langs het egeltjes huis, een dan een smal pad met veel hoogteverschillen door het duin. Hekje door en daar was de finish…..11.15…..nog niet, ik mocht gelukkig nog twee ronde, liep lekker, had er zin in en liep nog geen eerste vrouw. In de tweede ronde kwam de vrouw dichterbij,  op het koude duin haalde ik haar in, ze bleef in het zuigje hangen.20161226-2p1a5415

Zelfs op het asfalt raakte ik haar niet kwijt. De duinen door en dacht haar hier kwijt te raken maar na passage ronde 2,  (rondje 10.56) zat ze 1 cm achter mij. Kwam zeker door het speciale publiek, de koeien met grote horens lopen daar los en stonden ons goed te bekijken. In de laatste ronde moest het gebeuren. Meer kracht en souplesse in het zand gebruiken, net wat meer gas geven op t asfalt, ik zag haar schaduw verdwijnen, het ging lukken.

20161226-2p1a5435Laatste keer de zandpan door, ik vloog over het smalle duinpad en daar was de finish , rondje 10.46 zegt genoeg, ik had haar verslagen en kwam als eerste vrouw over de finish. Eindtijd was 32.57 met een heel goed gevoel.

20161226-2p1a5447

Niet te lang stilgestaan, de wind was echt koud en koelde mij te snel af. 4,5 km uitgelopen, douchen en een bakkie gedaan in de kantine, met kerststol. Daarna naar huis, het hoofdgerecht was nu aan de beurt maar moest  nog wel gemaakt worden, een zalmpastei. Sportende mensen moeten goed eten 🙂

Overpeinzingen 21.1 km Linschoten

Even over het hek klimmen, dit voor een goede startpositie. De mannen maakte plaats voor me en heerlijk tussen de warme lijven was het wachten op het startschot. Lekker ontspannen weg.  Er werd gevraagd wat ik ging doen. : “Ach, 1.25, 1.26 en zo ging ik tot 1.30 door”. Een man bleef gezellig naast me lopen, de 1.27 sprak hem wel aan.  Er kwam een vrouw bij, ook zij wilde vooral genieten vandaag. De 5 km passeerde  ik in 19.11, tempo lag iets te hoog maar ik liep zo lekker. Ervaring genoeg opgedaan in 32 jaar en ging iets langzamer lopen, de vrouw liep van me weg. Nu liep ik als 4e vrouw. Vond dat best jammer  maar bleef netjes lopen wat ik wilde. Op 8 km een zachte ademhaling, een bescheiden snuiten, dat moet een vrouw zijn, wie komt mij achterop? ik wil geen 5e vrouw lopen. Keek voorzichtig opzij en ja hoor, een vrouw. Vertelde haar dat ik aan het ademhalen hoorde dat dat van een vrouw moest zijn, ze lachte. Met zijn 2-en liepen we lekker op, de man van 1.27 was er niet meer, ik liep te snel 🙂  Oudewater was een feest, keerde op de brug, naar het bekende  grindpad daar. Op de dijk, uiensoep aroma, lekker en niet lekker die lucht, de varkens en  koeienlucht wonnen vandaag, passen beter bij de omgeving, ik kan daar erg van genieten. Vele voetstappen achter me, net een kudde paarden. Langszij een hele groep Haag atletiek mannen met Lodewijk op de fiets en water, hij vroeg of ik wat wilde. Heerlijk smaakte dat en geen geklieder. De mannen gingen stevig door en ik probeerde bij te blijven. De vrouw moest lossen, jippie maar in de Haag groep liep weer een vrouw, bleef 5e. Het hogere tempo voelde  goed, wat een macht en kracht had ik in mijn benen en daarbij die ontspanning, super 🙂 . Montfoort, was net de kleine biggetjes bij het viaduct gepasseerd, leuk publiek, ook hier veel (mensen) publiek, muziek en ook hier maakte ze er een feestje van. Bij het verlaten van het dorp zag ik de vrouw van de groep moeilijker gaan lopen, vol power erover heen, mentaal tikje uitdelen en door. De vrouw die op 5 km bij me weggelopen was, kwam nu snel dichterbij en ook haar haalde ik in, positie is 3e vrouw. Haalde veel atleten in, de macht groeide en groeide en wat zag ik daar?  weer een vrouw. Ja hoor en zonder moeite passeerde ik ook haar, nog slechts 1  vrouw voor me. Dat was een van mijn eigen atleten, die mag winnen maar toch……

img_1293

Foto Thierry Schut.  Foto waarbij alleen de kleding klopt met Linschoten 🙂

Linksaf, de smalle polderweg in naar de finish, door de weinige wind tegen kreeg ik het iets kouder, blij met mijn  shirt met mouwtje. Een vreselijk wegdek hier door de straten, pakte snel de stoep. Links af en de brug over, linksaf en het finishdoek zien. De klok stond nog  op een ongelooflijke 1.24, gas erop….. 1.25.04, net niet maar meer dan tevreden. Het Nederlands record had  vanaf nu 1.25.04 kunnen zijn, helaas, niet gecertificeerd. Wat was ik blij en na het horen van de tijden van mijn atleten nog veel blijer. Linschoten was weer top