Gelukt om een baanwedstrijd 2018 te lopen

27 september 2018, eindelijk stond ik aan de startlijn van een baanwedstrijd, de 5000meter bij RA Rotterdam.
42727699_2622861511061082_2295546340517609472_n

Het jaar 2018 was voor mij meer vallen, opstaan en weer doorgaan. Om op te staan richting het niveau wat ik had, was  in periode’s  van vele baan wedstrijden. Het NK baan voor masters ging aan me voorbij gaan als atleet, als coach was ik er wel. Het is zoals het is en leef het leven zoals het me toekomt, wel met een grote glimlach op mijn gezicht. En zie, 27 september lukte het me een baanwedstrijd te lopen, de vorm was goed, mede door de vele kilometers racefietsen. Serie drie, omringd door 10 atleten van mijn A-Groep gingen we van start. Rondjes 90 had ik in mijn hoofd, ik zag al mijn atleten over me heen komen in rondjes 88 en liet ze gaan. Blij dat hun vorm zo goed was. Ik liep lekker door, was best aanpoten hoor zo’n korte afstand. Iets verval dat was jammert, je weet elke seconden is er weer eentje. Doel werd onder de 19 minuten te lopen, de laatste 100meter in volle snelheid, niet gelukt 😦 . 19.02.37. Jammer, de 12,5 rondjes Tartan waren wel erg  lekker geweest . De resultaten van de atleten maakte de hele avond goed. Het werd een grote PR-en regen.

IMG_0552

Zie ze staan, vele A-groep atleten

Advertenties

Strijd met mijn eigen atleten tijdens de Maasstadloop

Rotterdam, 10km Maasstadloop, na vele jaren weer eens meedoen. Redelijk vroeg, nee, eigenlijk een hele mooie tijd voor een wedstrijd om zo na afloop andere dingen te kunnen ondernemen op je vrije zondag. 10 Uur wandelde ik naar de inschrijftafel, nummer kopen, invullen en nummer ophalen. Ja hoor, alle nummers begonnen met 13. Mijn bijgeloof heeft na de mislukkingen in 2018 nog meer status gekregen. IK WIL GEEN 13 MEER. Het voelt heel raar als je dit echt niet wilt, mensen achter de inschrijftafel met een probleem opzadelen terwijl het jouw probleem is. In ene een handeling die positief uitpakte. Een volgende doos startnummers werd onder de tafel vandaan getrokken en zie, nummer 1499. Oh, ik kon de dame in kwestie wel zoenen en opgelucht met wat OphorstRunners en A-Groep atleten in gaan lopen. 10 minuten voor het startschot, de WC was druk, mijn wedstrijdschoenen moesten nog aan en 4 minuten voor aanvang liep ik al water drinkend naar de start. Op tijd toch :-). Na wat rondjes draaien op de baan, mochten we na 900 meter het Kralingse bos in. Het voelde goed die benen en soepeltjes draaide ze rond.

Maasstadloop_Carla2_20180916-2P1A5758Maasstadloop_Carla1_20180916-2P1A5757Ik liep op kop bij de vrouwen tot 2 km, toen met 4-en. Van beide trainingsgroepen 1 of 2 atleten achter me, de trainer als locomotief. Heerlijk lopen langs de Kralingse plas en het bos. Met 2-en liepen we nu in hetzelfde tempo, gezellig zo. Na 5 km de buitenronde die tegenvallend veel vals plat heuveltjes bleek te hebben. De kilometers waren constant 3.54 en de benen voelde sterk. Ik verloor wat terrein op de 1e dame, eigen race en kijken wat ik in de laatste km nog kan doen. Het 9km bord voorbij, zette aan maar het viel een beetje tegen, kon het gaatje niet veel kleiner maken.

Maasstadloop_Carla3_20180916-2P1A5800Ik hoorde een zware ademhaling dichterbij komen, zag in mn ooghoeken wat A-groep blauw. Mijn ogen stiekem naar links draaien en ja hoor, Marco wilde me voorbij.

Maasstadloop_Carla4_20180916-2P1A5806Tandje erbij wat nu wel lukte en het werd een 300m sprint naar de finish.

Maasstadloop_Carla5_20180916-2P1A5808Even leek Marco sterker te zìjn dan ik maar bij de finish was het slechts 1 sec verschil.  Ik had het idee sneller gelopen te hebben, 39.01 is een mooie tijd en tevreden. Tweede vrouw overall, top. Bij navraag was er een half uur tijd om uit te lopen, een aantal atleten ging mee wat tijd genoeg gaf voor evaluatie van de wedstrijd.  Prijsuitreiking met beker, wijn ed. De wijn was voor Koos, hij maakt altijd mooie foto’s maar vandaag schoot hij wel een super gave foto, mijn glurende blik in de laatste 300meter :-). Naar huis met nog een hele zondagmiddag voor ons.

Prijsuitreiking

200 kilometer fietsen, de Freshride

Zaterdagochtend vroeg de wekker, beetje gezonde spanning. Een andere uitdaging stond er voor vandaag op het programma, de Freshride. Zoon Lex  kwam een aantal maanden enthousiast vertellen dat hij zich ingeschreven had voor deze tocht. Bij het horen ging het bij mij  kriebelen, die uitdaging wil ik ook aangaan. Een week later was ik ingeschreven. Ik fiets veel, maakte iets meer of veel meer kilometers de afgelopen maanden, ik was er klaar voor. Om 7 uur richting Harvest House voor de start, de hele organisatie werd door het bedrijf gedaan.

IMG_0460

Trots om met je zoon 200km te mogen fietsen

Om 8.00 uur werden we door de vrachtauto’s weg getoeterd.

Met ongeveer 40 man richting Hillegom. Motorrijders voor en achter zorgde voor een veilige route, zette zijwegen af, zodat de hele groep door kon gaan. Vele bekende plekken passeerde ik, daar had ik wel eens een wedstrijd gelopen.  In Nieuw Vennep bij Looye tomaten, 75km hadden we erop zitten, stond de koffie klaar met gebak en bananen.

IMG_0458

Bij Looye kwekers

Lekker even wat eten en drinken en een WC opzoeken. De rit vervolgde we via Leimuiden, Nieuwveen, Boskoop. Daar begon mijn trapper raar te doen, ketting bleef niet op het grote blad liggen. Naar de linkerkant van de weg, uit de groep want het voelde niet goed. De crank was losgedraaid, wat baalde ik, wilde fietsen:-(. Mocht in de bezemwagen, die me 20km verderop bij Koppert Biological Systems afzette. Het was  gezellig in de bus met de 2 mannen (70 en 72jaar)  die me vertelde , als  je 30km in de dorpstraat rijdt, is  dat te langzaam. Nu ga je 200km in 30km per uur achter de fietsers aanrijden :-), hoezo langzaam. Door het plezier die ze aan de tocht beleefde  was rustig rijden niet meer aan de orde. Tijdens de lunch wisten de technische mannen de crank  te maken. Gelukkig,  ik kon weer op de pedalen na een goed verzorgde lunch.

Met een lusje terug naar Gouda en via Moordrecht naar de  de IJssel.  De wind kregen we pal tegen  op de dijk, de IJssel links van ons, richting de van Brienenoordbrug. Een kleine  pauze was daar gepland maar het busje kon ons niet vinden, zonder proviand pauze  aan  de beklimming van de brug kon begonnen.

IMG_0459

Wachten op het bussie

De mannen hebben meer kracht in de benen, ik meer uithoudingsvermogen en halverwege de brug kon ik er toch heel veel voorbij “scheuren”, lekker gevoel. Via Rotterdam zuid, Barendrecht naar de Beneluxtunnel. De middenbuis is ook een fietsoptie, wist ik niet, geen trap maar gewoon helemaal er doorheen  fietsen. Weer was het dalen en klimmen en weer was ik rap boven. Via de Vlaardingse dijk naar Maassluis.   Oud Maassluis waren we gepasseerd, aan het fietsgedrag merkte je dat de we vlakbij de stal waren. Het werd wat onrustig, iedereen schoof langzaam naar voren.  De laatste rotonde in Maassluis voorbij, daar ging het gas erop, iedereen stoof weg. Weg brede ruggen en  de wind pal tegen, toch haalde ik nog een snelheid van 38 km per uur.  Vloog  Harvest House bijna voorbij . Niet moe, heel  voldaan zette ik de fiets tegen de gevel. De BBQ stond al aan, dat smaakte pas goed. Blij dat zoon Lex de rit zonder moeite uitgereden heeft, het bij mij zo makkelijk ging. Na het eten en gezellig napraten weer op de fiets, met een ommetje naar huis. De 18 verloren km in de bezemwagen wilde ik toch goed maken want als ik 200km ga fietsen, wil ik ook echt 200km fietsen. Thuis met een goed gevoel en 201km op de teller 🙂

Loop naar de pomp, passeer deze 4 maal

01Sep18; Noordeloos

Niet veel mensen zullen direct weten waar dit dorpje ligt, bij Gorinchem linksaf, mits je op de A15 rijdt en vanuit het Westland komt. Zover kwam ik niet want ik hoorde dat er een enorme file stond, 20 minuten vertraging . Bij Hardinxveld Giessendam schoot ik van de snelweg af, eerst op gevoel, later met behulp van de TomTom. 40 Minuten voor de start, de parkeerplaats (weiland) op kunnen rijden. Op een drafje naar de inschrijving, dit alles verliep bijzonder snel en voor ik het wist stond ik klaar voor de start.

01Sep18 startVer weg het land in met veel bekende atleten om mij heen. Op weg naar het centrum van het dorp, is dat niet gewoon de dorpstraat. Heerlijk, ik hou van dorpjes, knus, vriendelijk en ons kent ons. Voor de 1e maal op 275 meter langs de pomp. Een polderweggetje in met een watertje naast je, vriendelijke huisjes aan de rand van het weggetje. Mensen op stoeltjes, bakkie doen of biertje drinken en aanmoedigen. En ik?  Ik liep heel ontspannen mijn eerste km. Met Anne en nog een vrouw voor me. Lekker laten lopen, eigen strategie bepalen.

01Sep16 ronde1De eerste ronde van 3,3 km was voorbij eer ik er erg in had, voor 2e maal de pomp langs. In de volgende ronde weet je wat er komt. Het boerenerf op bij een soort van keerpunt had veel indruk op me gemaakt. Ook best eng, grote punten in de keien, lekker met dunne zooltjes van de wedstrijdschoentjes. Ik liep op cloud’s  en had meer  bescherming van de botjes in de voeten. Daar waren ze, beetje positie zoeken, keren, aanzetten, wit grind en weer keren en aanzetten. Lopend in een deel van de wedstrijd waar je de tegenliggers kon spotten. Bruggetje over, mooie bomenlanen en weer de pomp langs. Het tempo voelde stabiel en goed. Ik was net voor het ingaan van de laatste ronde ook Anne voorbij gegaan en liep op kop. De benen voelde super, de ademhaling regelmatig terwijl het zweet van mijn lijf gutste. Na deze mooie zomer ben ik volledig gewend aan de warmte, geen last van de zon, laat me nog maar beetje bruin worden. De laatste km, de laatste 500meter, nog even aanzetten, wat me heel makkelijk afging. Finish in 39.04, eigen geklokte tijd.

01Sep18 winstSuper blij en zeker als je de 3 rondjes optelt, daar komt het startdeel van 275 meter nog bij, kom je een kleine 180 meter verder dan 10km. Leuk om zelf te berekenen en jezelf voor de gek te houden of niet :-). En zie, de parcours meting vd organisatie. Liep gewoon 38.17 op de 10km !!!!!!!!!!!10km NoordeloosKreeg meteen de plaatselijk omroep voor een interview bij me, na afloop van de tv ook de krant erbij.

01Sep18 IntertviewNapraten met wat atleten en uitlopen over een weggetje wat teveel zware tractoren gereden hadden. Douchen was mogelijk voor de prijsuitreiking, even het zout eraf gewassen. De prijsuitreiking, het podium stond  voor de pomp en wat kreeg ik behalve een prachtig commentaar, een groot stuk speculaas met daarop de pomp. De wedstrijd doet zijn naam eer aan.

fullsizeoutput_2353

 

Zoals de speaker zei, Carla hoort bij de ronde van West

Vele jaren geleden werd ik uitgenodigd voor deelname aan de ronde van West. Had nog nooit van deze wedstrijd gehoord, wist gelukkig waar Capelle ad IJssel lag en nam de uitnodiging aan. Het was een prachtig ontvangst. In het startvak werd ik aangekondigd als een soort van heldin, kreeg een enorme bos bloemen en dat terwijl de wedstrijd nog moest beginnen. Patrick Kwist liep zijn allereerste  wedstrijd en stond als jong ventje naast me. Ik won, zette het parcours record neer, ergens in de 37 minuten. Elk jaar was ik er weer, leuke loop, gezellig publiek en een mooie ronde die best zwaar is door het beklimmen van alle dijkjes. Al drie jaar wordt ook de hele A-Groep uitgenodigd, vanavond met 17 atleten aan de start, gaaf.

Voorafgaande aan de start ga ik 3 dagen terug in de tijd. Zaterdag heel tevreden, weer eens een 10km naar behoren kunnen lopen, de 2 maal knieproblemen waren over. Heerlijke wedstrijd en genoten van een lichaam wat toch weer volledig hersteld was.

Tot ik maandagavond tijdens de OphorstRunners training een smak maakte, vol op de bosgrond, (gelukkig bosgrond, is lekker zacht). Had een boomwortel over het hoofd gezien en ging erop staan. Knie kapot, meer een grote schaaf van mijn scheen tot bovenbeen. Knieen steken wat uit en daar was het vel er het meest vanaf gestroopt. Mijn arm dik,  pijnlijk, tevens  mijn grote teen waar de boomwortel onder gezeten had. Bam, daar sta je weer te balen, weer die linker knie, dat verzin je toch niet. Nu kon ik de training gelukkig wel afmaken, de knie deed geen pijn. s’ Ochtend bij het opstaan tevreden en stiekem ergens op de dag 100 meter hardgelopen, dat ging. Op naar Capelle en inlopen met de mannen. Mijn rechter voet voelde ik een beetje en die arm waar een halve liter vocht in hing, klotste.
IMG_0354Wedstrijdschoenen aan en na een startaankondiging waar ik een beetje zenuwachtig van werd, weg. He, ik voelde mijn voet niet, dank aan de wedstrijdschoentjes?  Op naar de rotonde die ik zo scherp mogelijk nam en terug ging naar start. Veel publiek, gaaf. Met 3 vrouwen passeerde we de eerste km.
IMG_0353Ik wilde rustig beginnen, als het lijf goed voelde langzaam aan steeds een beetje sneller. Mocht het toch niet goed aanvoelen dan  rond of langzamer dan 4.05  lopen.  Hoorde aan “ het hijgen”  dat Annick achter mij liep, doel was haar te snel af te zijn. Na de 5e km merkte ik dat het beklimmen van de dijkjes haar moeite kostte en ik langzaam maar zeker afstand nam. Ik voelde me steeds sterker  worden, het tempo ging omhoog en ik genoot. Zalig lopend over de IJsseldijk met zijn lange rode fietspad. Een lus waarbij je door een nostalgisch stukje Capelle loopt met heel enthousiaste mensen. Een iemand riep met toe dat ik zo bruin was, leuk toch. Nog 500 meter tot de stijle afdaling richting de finish.
IMG_0361Liep safe zonder de zware ademhaling van Annick te  horen. Denderde naar beneden “doe alsof je een vliegtuig bent”  vertel ik mijn atleten altijd. Ik voelde mij als een vliegtuig en vloog op de finish aan. 39.39 en 2e vrouw.  Goed gevoel en blij dat de val van de avond ervoor mij vanavond toch gewoon heeft doen lopen. Direct na de finish vroeg de speaker of ik wat wilde vertellen  Jij bent wel de atlete die er elk jaar bij is, soort van boegbeeld :-), leuk toch.  Kort interview waarbij ik merkte dat het erg warm was geweest, het zweet gutste van mij af terwijl ik mijn verhaal over de race vertelde. Mooie tijden van de A-groep, we bezette veel plekken op het podium.
39871952_255474688413618_704809072485990400_n Na het uitlopen spullen gepakt en naar huis, het was al donker eer ik thuis was en toch zei Koos: “ wat ben je vroeg”   🙂
39891457_485564878521969_4824234535338115072_n

Met macht in de benen door de Lier

Op de een of andere manier is het altijd druk tijdens de 5 en 10km wedstrijd in de Lier. Kijken hoe je ervoor staan na de vacantie, kilo’s eraf lopen of een test na alle trainingen. Voor mij het laatste, niet weg  geweest. In juni, heerlijk thuis gebleven waar zoon Jim  en schoondochter hun 3 weekse vacantie doorbrachten. Ik vind het fijn, hoef je geen koffers in- en uitpakken, een verzorger voor de beesten regelen, dorstige planten die iemand nodig hebben om water te geven.

Doortrainen dus, eindelijk weer normaal de trainingen kunnen doen na veel minder kilometers van knie blessure en frontale knieval. Met de OphorstRunners en de A-groep mee, of alleen mijn km’s maken.  Het was warm maar bij mij gaan de trainingen altijd door, bij de ergste hitte week ik uit naar het Staalduinse bos, mijn achtertuin. Het liep lekker, steeds lekkerder en voelde me steeds sterker worden.  Met de vele fiets kilometers erbij (Freshride 205 km op 8Sept18)  waren de benen soms moe. Is het niet zo dat je na deze vermoeidheid een supercompensatie krijgt? Ja, goed bezig dus.

2P1A5068.JPG

Nu stond ik in de Lier, klaar voor een 10km test.  Ik hoopte een beetje op een start de andere kant uit, dan kregen we de wind in de rug langs het kanaal. Nee dus en het was beuken of slim lopen langs het kanaal. Ik liep  makkelijk maar was ook  slim om langs het kanaal een brede mannenrug op te zoeken, er waren er genoeg in de eerste ronde. Op 4 km, zwetend met de wind in de rug voelde ik de macht in de benen komen. Reactief en sterk voelde ik me.

de Lier_Carla_6_20180818-2P1A5_4905 km in 19 minuten en nog iets stemde mij allang tevreden, ik ging  enkel voor een tijd onder de 40 minuten. Even het publiek en de speaker langs om zo na de positieve impuls van het publiek aan de volgende ronde te beginnen. Het kanaal kwam eraan met nu veel minder atleten voor me. Amriet kwam langszij, maakte een volle sprint naar de man voor hem en ik?   Ik er in de volle sprint achteraan, om even 1,5 km te kunnen “hangen”.

de Lier_Carla_2_20180818-2P1A5426  Na de bocht versnelde de mannen, ik volgde mijn gevoel, wilde zo  de wedstrijd afmaken.  Op 8km een  bocht van 180 graden, hek vastpakken en in stilstand de bocht maken (beter voor de heupen)  om daarna vol aan te zetten.  Bekend gebied, bekend publiek, heerlijk om in je eigen streek te kunnen lopen.

de Lier_Carla_5_20180818-2P1A5488

Klinkertjes, hou ik niet van en liep door naar de stoep, mooie vierkante tegels, uitkijkend voor de voetgangers en publiek die op de stoep stonden.

de Lier_Carla_7_20180818-2P1A5497de Lier_Carla_8_20180818-2P1A5501Je kan het niet maken ze omver te lopen. 250 meter tot de finish, de macht in mijn benen zette ik nu om in snelheid, het ging ik had veel energie over.

de Lier_Carla_3_20180818-2P1A5453de Lier_Carla_4_20180818-2P1A5455Het resulteerde in een eindtijd van 39.14, jeetje mijn beste 10km van 2018. De regelmatige trainingen werpen hun vruchten af.  Voor de prijsuitreikingen was 6,5 km uitlopen mogelijk, de 20km van het schema volmaken, de mannen liepen mee, top. De prijsuitreiking, een mooie volle doos groenten, het applaus. Wat kan ik daarvan genieten, ja echt, zelfs nog na 34 jaar huldigingen.

Prijsuitreiking

Lopen door de Lier heeft mij goed gedaan, het lijf doet het nog 🙂

 

 

Een spektakel in Maasdijk tijdens het spektakelfeest

Mijn struikelen in Schipluiden  gooide flink roet in het eten. Was teleurgesteld in mijn eigen onhandigheid en kwaad omdat ik pas 1 week volledig hersteld was van de blessure aan dezelfde knie. Niet weer drie maanden in de lappenmand. De fysio liet mij de woensdag erna een stukje wandelen, dribbelen en hardlopen op de loopband. “Je bent netjes gevallen en buiten vocht geen schade aan de knie”, was zijn conclusie. Dat zijn nog eens goede berichten. Ik mocht gaan joggen, om de dag van 15 naar 20 minuten. Dat is fijn lopen als je geen pijn voelt, ook al gaat het veel te langzaam. Zaterdag een uur mogen lopen met een lekker tempo maken. Maandag bleek er nog een beetje vocht in het gewricht te zitten, normaal gaan trainen, dan zou dat verdwijnen. Kreeg groen licht en deed als vanouds met de trainingen mee. Misschien een beetje te veel  in aanloop naar de wedstrijd. Het vocht moest eruit, dat was het hoofddoel. Dan is het zaterdag, Maasdijk, een thuiswedstrijd nu we voor een jaartje aan het Staalduinse bos wonen. Drie keer trappen op de pendalen van mijn fiets en ik was bij de inschrijftafel. Inlopen met een aantal atleten, het was zwaar en echt, ik voelde me gesloopt na het inlooprondje. De versnellingen voelde weer goed en had vertrouwen in de wedstrijd. Starten met de wind in de rug, de zon op je lijf tussen de kassen, dat noemen ze een warme start.

Carla1_Maasdijk_20180721-2P1A5011 Met 5 vrouwen in de groep, deed me denken aan lang geleden, 5 gelijkwaardige vrouwen, maakte de wedstrijd echt spannend, misschien vandaag weer.

Carla2_Maasdijk_20180721-2P1A5014Na 2,5 km kregen we een harde noorder wind tegen, groepjes vormen en om beurten op kop. Kreeg weer lucht en liep lekker.

Carla3_Maasdijk_20180721-2P1A5019Na 2 km keren, de wind weg, de kassen met een extra afgifte aan warmte, het begon te koken van binnen en het zweet gutste van mijn lijf.

Carla4_Maasdijk_20180721-2P1A5035De tweede ronde , je voelde het slopende effect van zon, warmte en een harde wind. Met vier vrouwen, een ervan aan het elastiek  in de race, hoe zal de ontknoping zijn. Het stuk tegenwind, ik zag een RA atleet voor me. Had net de kop positie ingenomen en dacht, naar Alex, gebruik ik hem als wind vanger. Alex begreep me en was een prima windscherm. Alex ik ben je heel dankbaar voor deze mooie actie :-). De laatste maal rechtsaf, het was nog 1,5 km tot de finish.

Carla6_Maasdijk_20180721-2P1A5044Carla5_Maasdijk_20180721-2P1A5038De vierde vrouw heeft moet lossen, dat scheelt, het gevecht tussen ons drie kon beginnen. Mijn hoofd begon te suizen, teken dat ik op moet gaan passen, overkook momentje. Een  versnelling van de meiden, ik liet ze  gaan, moest dit niet willen doen ook al wilde ik zo graag. In eigen tempo heelhuids naar de finish. Dat ging goed, als 4e vrouw passeerde ik de finish in 40.22. Geen daverende plek en tijd maar voor vandaag meer dan tevreden. Een sterke race gelopen, heel gebleven,  de warmte en wind overleeft. Verhitte gezichten, zware benen en niemand echt tevreden. De wind en de warmte hebben veel atleten het gevoel gegeven uit vorm te zijn. Beter te genieten en vergeten. Het was een  spektakel geweest tijdens deze 10km,  veroorzaakt door rennende atleten in de brandende zon. beukend tegen de wind in, vandaag in Maasdijk.

IMG_018837553633_1297005840434219_118291130272972800_nHet spektakel van Maasdijk heeft zijn naam eer aan gedaan.

IMG_0186

Trots op mijn RA mannen, Marco 1e senior, Peter 1eM55, Patrick 1e M45+