Oranjeloop, hoe loopt het?

Hoe loopt het? Een vraag die ik me stelde na de drie weken die ik  anders in gedachte had gehad
Golden Ten liep goed, het was warm maar ik vol power, niet kapot te krijgen.
Royal Ten, slechts 4 dgn later, liep net zo lekker als de golden ten.
Den Hoorn, slechts 6 dagen later en ik liep helemaal niet lekker. Ik voelde me na afloop gesloopt.
Het NK, weer 6 dagen later, nu na den Hoorn. 5000m en 1500 meter, stijve kuiten lieten de benen gewoon niet lopen.
Blij het NK afgezegd te hebben want een kleine 5 dagen later waren de kuiten weer soepel en  kon ik ontspannen lopen, 26km duurloop, zalig. Had wel besloten een hele week rustig te lopen om het herstel van de kuiten 100% te geven
Een week met warme dagen volgde, veel zweten maar goed water gedronken en extra zout genomen, denk aan de kuiten 🙂
Dan is het vrijdag, je staat aan de start van de 10km en dan mag je je best afvragen : “hoe loopt het”?   Even wachten, over 40 minuten kan ik je meer vertellen.
Het startschot en lekker weg. Rondje van 700m, publieksrondje, de voeten houden niet van kleine keitjes. Na 1,5 km de polder en kassengebied in. Een lekker groepje mannen liepen bij me of ik bij de mannen. Maakt niet uit, het was een groep die heel verstandig bij elkaar bleef lopen. Na 3 km denderde we de dijk af, wind vol tegen, het waaide flink. Heerlijk als je dan in een groep loopt, ieder een stukje vol in de wind voor zijn rekening neemt. Een km later bocht naar rechts en de wind in de linker flank. Soms voor, soms tegen.

20170623-2P1A8328Het was een spel die de wind met ons speelde. Ik liep lekker, had het alleen vreselijk warm en de zweetdruppels prikte in mijn ogen. Ronde een was voorbij, 19.38. Terwijl we het dorp Kwintsheul door denderde was ik aan het rekenen. 2 maal 19.38 geeft 39.16, maar dan zal ik dit tempo moeten blijven lopen, ga ik dat redden? Ik voelde de mannen trekken, tempo omhoog gooiend. Stop, ik ga dat niet doen en koos voor mijn eigen tempo, dan liever alleen door de wind. Het waren eerst 2 mannen die ook achterbleven maar al snel had zich toch weer een hele groep om mij heen gevormd. lekker :-). De Hooghe Beer met zijn westen wind kracht 5, gieren tussen de kassen. Daar dacht ik van : “ja, ik heb hem, de wedstrijd voelde nu goed in de benen, de power groeide”. Weet je wat voor een lekker gevoel dat is? nee? De baas zìjn over je lijf, is super.

20170623-2P1A8332

De Harteveldlaan met zijn spelende wind was nu alleen spelen met de wind tegen, lekker knokken. Mannen gingen er vandoor en mannen raapte ik op. Mijn eigen tempo, dat volgde ik. Bocht om, het dorp in.

20170623-2P1A8339Nu kwam een stuk van het parcours wat ik lastig vind. Vroeger mocht je stoppen, nu moet je nog een ronde van 700 meter alvorens te mogen finishen, blijft een mentaal stukje. Rondje gedaan, beetje gas bijgegeven en dan…. de finish over. Eindtijd van 39.27 en 2e vrouw. Hoe het liep? perfectio, ik was tevreden. De kuiten waren de hele wedstrijd soepel. gebleven. Het lastige was vooral het zweten geweest, maakte het benauwder dan je zou willen. De prijsuitreiking zou direct na de wedstrijd zijn. Ik zag de 5km lopers nog wachten en wist dat ik geen haast hoefde te maken, rustig uitlopen dus. Even een droog shirt aan om geen kou te vatten en een paar uitloop km’s gaan maken. Daarna volgde de uitreiking.

IMG_1642Mooie bos bloemen en een doos vol tomaten. Hoeveel verschillende soorten in een doos, 20? Gaaf, maar hoe kom ik thuis?. Alle tomaatje in mn reserve schoenen gedaan, beker ergens tussen geschoven, bloemen in de hand. De tas met 2 riemen goed vast om het lijf gesnoerd. Zo ging ik naar huis en het liep goed. geen schommelende tas, geen gekneusde tomaten bij thuiskomst en de bloemen waren onbeschadigd. Al met al was het een prima avond geweest.

IMG_1270

Paar OphorstRunners, Marnix, Ton, Carla, Stefan.

Advertenties

Gecompliceerde eenvoud :-)

Brug Vlaardingen

De gecompliceerde eenvoud  van mens en brug

Day -6;   Zware wedstrijd in den Hoorn, had richting het NK een easy wedstrijd moeten worden. Na vandaag zal ik echt gas terug gaan nemen
Day -5;   Mooie zonnige zondag met veel wind. Heerlijke tocht op de racefiets, super benen.
Day -4;   Fartlektraining met de OphorstRunners, alles rustig meegedaan. De trap van 75 treden blijft een uitdaging, deze ging ik met de atleten 3 maal op, even afzien, het mocht.
Day -3;   Storm, met de A-Groep in Rotterdam, het was een gevecht met de wind. Als Hekken sluiter volgde ik de groep, kon alles goed overzien. Hele zware benen en zelfs rustig meedoen voelde zwaar.
Day -2;   Halverwege de dag begon ik mijn kuiten te voelen, beide benen dezelfde stijfheid. wat heb ik gedaan voor geks om nu spierpijn te krijgen?
Day -1;   Na een nacht met steeds pijnlijkere kuiten volgde een dag vol stijfheid. Ik baalde, waarom juist nu, ik die (bijna) nooit kuit spierpijn heb.
Day 0;   De spierpijn lijkt iets minder. Een dag vol vragen, kan ik zo een NK 5000m lopen vanavond?
Na het inlopen, de kuiten werden niet soepel, afgemeld. Dit voelt niet als verstandig, starten tijdens het NK Masters.
Na een hersteltraining door het groene hart, kroop in een andere rol, 10000M mannen coachen.
Day +1;   Wakker met….. gevoelige kuiten. Het wordt minder stijf, besloot me nu al af te melden, geen getwijfel maar knopen hakken.
De dag anders indelen en ging lekker op de racefiets naar het NK als coach.

Zo zie je, je kan hier heel gecompliceerd over doen, zoals het vlechtwerk van de brug. De eenvoud zit hem in loslaten en nieuwe plannen trekken, de lijnen van de brug zijn in hun eenvoud tot een mooi geheel gemaakt, voor mij als het leven.

Relaxed loopje, de Dios-lenteloop.

Delft, Den Haag, den Hoorn, allemaal 10 kilometertjes. De 10km van vandaag wilde ik gewoon rustig lopen, enkel voor het circuit, het NK baan volgende week in ogenschouw nemend. Het gekke is als ik een wedstrijd ga lopen met enkel die gedachten, ga ik treuzelen. Nog even 100kg zand halen en naar de tuin brengen, taart bakken kan ook nog wel even met als gevolg, later eten, later weg. Fietsend in de zon, lekker warm met een verkoelende harde wind. Inschrijven, omkleden en in gaan lopen. Lekker rondje  over het  parcours van de wedstrijd. Veel mensen die even een praatje wilde maken, mijn  schoondochter had ook gelopen en ook mijn zoon nog even opzoeken en dag zeggen. Na 2 versnellingen net op tijd achter de startstreep. Weg door een straatje met verkeersdrempeltjes, goed opletten om niet te struikelen. Langs het water richting het  parkje. Na de eerste km hoorde ik Lodewijk 3.56 roepen.

IMG_1199Dit was het tempo wat ik ongeveer in gedachten had, exact het goede tempo te pakken tijdens de opening van de wedstrijd, top.  Aardig wat atleten om me heen en zo vervolgde we de wedstrijd. Na 3 km was daar de zon en de wind, warm maar verkoelend door de wind. Toch voelde het niet zo heel easy aan als ik gehoopt had. Erg was een km tijd van 4.19 mhhhhhh wat is er aan de hand, mijn tempogevoel weg of was het echt zo zwaar?

IMG_1201Na de eerste ronde zag ik weer een 3.58 staan, tempogevoel is goed:-).  Ik begon niet met tegenzin aan de tweede ronde, had de finish daar geweest had ik het vandaag niet erg gevonden. De groep bestond uit zwaar ademende mannen, water pakken en zweten, wie was er erger aan toe zij of ik. Mentaal  probeerde ik me op te peppen, met het idee dat de mannen echt op hun tandvlees liepen en ik het een stuk minder zwaar had. Het  voelde ook als een kudde dieren die achter de herder (ik)  aanliepen. Deze gedachten hielpen mij het tempo vast te houden. Water  over het hoofd gooiend, even de verkoeling pakken want wat was het warm, benauwd. De laatste straatjes kwamen in zich en jeeeeh daar was de finish, 40.28 😦 . Ik voelde me gesloopt, kwam dat enkel door de wedstrijd of ook door het zien van de eindtijd……. Ik weert bij het zien van de eindtijd voelde ik me gewoon nog meer gesloopt.

IMG_1204 Even uitblazen en klagen om daarna een lekkere 4 km uit te lopen. Na deze lekkere rustige km was meteen de prijsuitreiking. Gezellige dorpse prijsuitreiking met een praatje, podium en bloemen.

2P1A8293Nog even een foto voor de site en dan, de douche. Het warme water was niet op en ik genoot van het wegwassende zout. Er was nog een “naamloze” vrouw in de kleedkamer. Na het douchen lang gesproken over sporten en werken, hoe dit te combineren en hoe belangrijk sporten voor de mens is. Voor we het wisten zaten we in overtime, de kleedkamers zouden om 17.00 uur gesloten worden. Gelukkig zaten we niet opgesloten en vervolgde ieder zijn weg. Eenmaal thuis de Garmin uploaden. Bij het zien van de gelopen lijnen, waar echt niets van klopte en met het missen van mijn tempogevoel, afstandmeter geopend. Exact het parcours na gemeten en zag dat een ronde 5.15 km was, de 10km was dus 10.3 km. Maakt voor de wedstrijd niet uit, wel voor mijn gevoel van tempo, die was gewoon top. Het gesloopte gevoel werd hiermee verzacht, ik had  gelopen wat ik in gedachten had, alleen was het zwaarder geweest. Mooie generale voor volgende week geweest, nu ga ik taperen 🙂

Golden Ten, 3 dagen later Royal Ten

Keuzes maken is niet altijd gemakkelijk, zie de keuze tussen golden of Royal Ten. Als Hemelvaart voor het vierde weekend van mei valt, sta je voor een keuze probleem. Ik hou niet van problemen en ging het anders oplossen. Ik loop beide wedstrijden met op de dag een keuze makend tussen hard of ontspannen hard. The golden Ten was door de warmte en de focus op eerste vrouw, een pittige wedstrijd geworden. Vandaag tijdens de Royal Ten plaatste ik ontspannen hardlopen bovenaan de lijst. Met een deel van de A groep was het gezellig inlopen, in het VIP startvak opstellen. Vele onbekende, bekende mensen langs de kant, een hand, een foto, een praatje, heel leuk om ” je fans” te ontmoeten. Na het startschot was ik best snel weg, na de 1e km meteen een tandje terug. Janna, Laury, Sanne kwamen me voorbij, mannen attendeerde mij de vrouwen te volgen.

20170528-2P1A8170

Nee mannen, eigen race lopen vandaag en alles laten gaan. Afwisselend de zon op het lichaam en dan weer bomen die veel schaduw gaven, het was goed te doen. Marlot door voelt op de een of ander manier altijd lastig. Draaien en keren voelt altijd zo…….. Ja ik weet het niet hoe het voelt maar een grote ronde ver uit elkaar is gewoon lekkerder. Na Marlot voerde de weg richting het Haagse bos.

20170528-2P1A8209Ben gek op lopen in het bos en wachtte de bomen met smart af. 5 km voorbij, een beker water gepakt om over mijn hoofd leeg te kiepen. Even voelde het als onderwater zwemmen, mijn ogen zaten vol water. Even knipperen met de ogen en dan genieten van de verkoeling die het water aan het lichaam geeft, zalig. Daar was het bos, prachtig groen en…….. schaduw. De temperatuur voelde je dalen, nog een pluspunt. Op 6 km een; hoe maak ik mijn 10 km echt 10km, lusje. Keerpunt is 180 graden om je as draaien. Voor mij betekend dat, stil staan, omdraaien en weer aanzetten. Het voelde steeds lekkerder, ontspannen vol reactiviteit vloog ik door het bos. In mijn gezelschap 2 mannen die mij, ik in ieder geval niet hen, probeerde bij te houden. 8 km en ik zag Janna voor me lopen, steeds een stukje dichterbij. Zou het me lukken  haar in te halen? Het moest ontspannen gaan anders mocht ik niet van mezelf, daar ging ik, op mijn prooi af.

20170528-2P1A8218Koos zag me lopen, maakte mooie foto’s en kon niets anders zeggen dat het er zo soepel en ontspannen uitzag, tijdens mijn sluip naar de prooi fase. Bos uit, vol in de zon, warm maar na 200 meter het bos weer in. Ik merkte dat ik een steeds hoger tempo ging lopen, de man in het blauw naast me ook, maar ging mee. 9 km, nog een kleine 100 meter  verschil.   Je zou vol gas willen gaan, wilde echter niets maar dan ook niets forceren, mijn echte doel is over 2 weken, wist me onder controle te houden. Janna haar beentjes maakte bewegingen van; ” ik ben moe en kan eigenlijk niet meer, fijn gezicht voor de achtervolger. Nog 500 meter en hoeveel meter tussen ons? Niet veel. Na de bocht richting de finish moest het gebeuren.

IMG_1625Helaas, na de bocht was daar de finish, ze hadden hem naar voren gehaald en ik moest 5 sec toegeven op Janna. Maakt niet uit, goed gelopen en het was een mooi doel voor mij geweestj. Werd bij m’n schouder genomen, oplettende man van de tijdwaarneming had gezien dat mijn chip haperde. Mijn geregistreerde tijd vragen, dan kon hij mij in de uitslagen plaatsen. Top handeling meneer van de tijd, blij met de oplettendheid van de mens.
Atleten opzoeken en tijden vragen. Bijna allemaal tevreden. Wat kleding aan en gaan uitlopen, de prijsuitreiking laat altijd op zich wachten en ging eerst met de mannen lekker uitlopen, 4 km door het bos, bij terugkeer kon Ik meteen het podium op, goede timing.

IMG_1624

Eenmaal podium voor beste V55, eigenlijk beste master >35+. Daarna voor derde vrouw open Haags kampioenschap.

IMG_1623De bloemen aan de mannen gegeven, die stonden te wachten en verdienen ook een bloemetje. Gezamenlijk naar het station. Of met  de tram, trein en ik de fiets naar huis. Goed ge oel van de wedstrijd, keurig aan mijn opdracht gehouden en een mooie plaats behaald. De eindtijd van 39.19 is ook niet verkeerd.

IMG_1627

Gouden Golden Ten

Hemelvaartsdag = Delftdag, Koos en ik willen er gewoon bij zijn, de sfeer van Delft tijdens de Golden Ten loop. Op de fiets in de zon erheen. De zee liet ik achter me en elke 100 meter voelde ik het warmer worden. Hoe gaat mijn lijf hierop reageren, altijd spannend maar we gaan van het beste uit. De start was heel goed, geen gedrang, in de voorhoede weg. De grote markt over, ik liep als eerste vrouw, wat een aanmoedigingen kreeg ik nu al, de wedstrijd was net begonnen. De benen voelde heel goed aan, benen die macht hebben, dat is echt een lekker gevoel.

20170525-2P1A8089Peter  van Marrewijk, een jaar niet gezien, kwam gezellig naast me lopen. 32 Jaar geleden hebben we veel trainingen in het Ockenburgse bos en de puinduinen gedaan. We waren de grote en de kleine maar wel allebei van Marrewijk als achternaam. Helaas moest Peter mij vandaag op 3 km laten gaan, tenminste ik zag hem niet meer naast me, Janna wel.

20170525-2P1A8092Mooi gezicht moest dat geweest zijn, twee vrouwen zij aan zij in de wedstrijd met een motorrijden “eerste vrouw” er net voor. Het voelde zo lekker en onder de bomen had ik ook wat verkoeling van de schaduw die de blaadjes aan de bomen gaven. Naast de blaadjes aan de bomen waren er ook stukken zonder bomen en blaadjes, gewoon lekker in de volle zon, dat voelde ik wel, het werd meteen 10 graden warmer :-). 5 Kilometer ging in 19.30, ik was daar best tevreden over. Nu een lang stuk in de zon, de wind in de rug, de zweetdruppels kwamen overal vandaan. Auw, ook een bramenstruik die mijn arm openhaalde. Het bloed stroomde over mijn  onderarm. Ik dacht aan mijn kleding, deze niet onder het bloed te smeren en wat moet het publiek niet denken. Stom he, ben je met een wedstrijd  bezig, ga je aan zulke dingen denken. Sponzenpost, ik pakte een spons, eerst leegknijpen in mijn nek, daarna de arm schoonpoetsen, probleem verholpen en volle focus op de wedstrijd. Janna hoorde ik meer hijgen, ze kreegt het zwaarder en ik ging proberen een gaatje te slaan. Na 7 kilometer trok de macht ook tot mijn benen, mentaal wedstrijdje werd het nu. Op 8 kilometer hoorde ik Janna’s voetstappen niet meer direct achter me.

20170525-2P1A8115Op 9 kilometer verklapte ˜Koos dat er een gat van 20 meter was.

20170525-2P1A8119Ik was best kapot maar mocht geen tempo verliezen in de laatste kilometer. Rechtsaf naar de grote markt. Jemig, ik kreeg er gewoon kippenvel van, dat publiek ging helemaal uit hun dak. Aanmoedigingen zoals ik niet veel meegemaakt had, waanzinnig. Het applaus liet mij het tempo lopen om Janna te verslaan. Als eerste dame overall kwam ik over de finish in 39.38. Super,super blij. Even niet de zon opzoeken, in de schaduw water drinken en op verhaal komen. Snel daarna volgde de prijsuitreiking, een mooi podium met mooie bloemen en prijzen. Delft, je was weer fantastisch

IMG_1188

10km in Ter Heijde, stijden met atleten of zand?

Heerlijk, ik had er zin in. De omloop van ter Heide en fijn dat het strand weer in de wedstrijd opgenomen is. Inlopen met een lekker groepje,  donkere luchten pakte zich samen, zouden we het droog houden?  Ik geloofde buienradar, de zee zou het onweer niet accepteren. Beetje regen maar geen noodweer. De start was een beetje eng, wedstrijdschoenen over natte klinkertjes, dat was glad. Ik ging niet onderuit en al snel was er  stroever asfalt onder mijn voeten. Heerlijke loopomstandigheden, geen wind, lekker regendruppels en 17 graden. Opende snel, wist dat dat niet zo ging blijven. Het duin bij het Schelpenpad op, de secondes werden bij de km tijden opgeteld. Over het tweede duin lag daar een prachtige uitgestrekte zandvlakte, de beruchte zandmotor.  Hard het duin af en dan!!!! sta je geblokkeerd in het zachte zand. Jeetje, ik kon  geen gelijk stukje zand ontdekken en hobbelde van het ene bandenspoor naar het andere.
2P1A7598Net of er een autocross geweest was, om ons atleten  te pesten. Stukje gras gaf verlichting, heel even. Met de mannen ploeterde we verder. Ik had echt het idee zo  bij de vloedlijn te komen, die kwam gewoon niet.

2P1A7617Na 2 km de klim tegen het duin op, het dorp in en zag bij de passage van de eerste ronde een tijd van 22.12.

IMG_1610

Jeetje wat een waardeloze tijd dacht ik bij mezelf. Gas erop, met 2 km asfalt moest er wat goed te maken zijn. Ik maakte redelijk wat goed op het asfalt, ondertussen in mijn hoofd bedenkingen over hoe de zandmotor straks aan te moeten pakken. Ik kwam het duin over, stond weer geparkeerd in het zand.

2P1A7610Nu ging ik meteen rechtdoor richting de vloedlijn, de mannen volgde allemaal. Wat een zaligheid, hard zand. het liep erg af maar dat moest ik mezelf maar even vergeven. Het is nl niet de beste stand voor je heupen, twee km is te doen. Wat een verschil met ronde een, ik vloog  de zee voorbij. Bij de opgang naar het duin nog even zacht zand wielsporen ontwijken. Soepeltjes naar boven, een hele snelle  afdaling, daar was de finish.

IMG_1609Dit werd een snellere ronde,  21.42. Een eindtijd van 43.53 was goed voor een tweede plaats overall. Heerlijk gelopen en heel tevreden begonnen we aan onze cooling down. Voor de prijsuitreiking, in een vreselijk warm gebouw was de cooling down meteen een heating-up :-.  Snelle gezellige prijsuitreiking,  alleen jammer dan nummer 2 en 3 er niet voor de prijsuitreiking waren.

IMG_1608Ging daarna mijn  fiets opzoeken, het was donker, iets wat ik niet verwacht had en geen lichtjes meegenomen. Door de duinen naar huis gefietst, nog donkerder maar daar komt geen politie 🙂

Duinen en tulpen, een super wedstrijd

Een kleine twee weken dwarrel in rond in een heel prettige sfeer. Je kinderen allemaal om je heen, de surprise voor Koos die meer dan top gevallen is, gewoon elke dag als een soort van feestdag. Vandaag was ik vroeg uit bed voor de prachtige halve marathon van Noordwijkerhout. Vroeg lopen, op tijd weer thuis. Dinsdag vertrekken Jim en Tong weer naar Thailand en dan zie ik ze voor een heel jaar niet.
Bij aankomst vele bekende mensen, gezellig. De tijd goed in de gaten houden, ik moest me nog inschrijving en een stukje inlopen.

IMG_160111 uur en we gingen op weg, de weg naar de duinen en de bollenvelden. Twee vrouwen liepen voor me, ik voelde dat ik dat niet fijn vond en liep boven mijn tempo voor een lekkere halve marathon. Gas terug genomen en jeetje, kwam en nog een vrouw voorbij. Liep ik zomaar vierde, komt niet vaak voor. Ik kon me inhouden en volgde in mijn eigen tempo. De benen voelde een beetje zwaar, de klim de duinen op gingen weer heel makkelijk. Lopend over de schelpenpaden door het mooie glooiende duinlandschap, het voelde nog steeds niet super maar ik genoot volop. Rond de 10km heb je een lusje, een goed overzicht en positie bepaling van je medelopers, in mijn geval de vrouwen voor me. Nummer 1 was ver voor, nummer 3 ging net de nummer 2 voorbij en nam waar dat ze niet heel soepel meer ging. Voor het wildrooster stopte ze, 3e plek voor mij 🙂 Er kwam een jongen naast me lopen, lekker ritme en ik had al gezien dat de km tijden teruggebracht werden naar 4.06. Twee kilometer hebben samen mogen lopen, met het zicht op dame twee. Ineens stopte de man, alleen ging ik verder, op mijn prooi af. Langzaam maar zeker kwam ik dichterbij. De duinen hadden we nu verlaten, op het rechte stuk weg, richting de tulpen haalde ik haar in. Mentaal tikje uitgedeeld, door snel afstand te nemen, laten voelen dat je sterker bent. Eerst nog voetstappen in het gehoor, al snel waren de voetstappen verdwenen.

IMG_1545Een harde wind tegen, links gele tulpen, rechts rode tulpen. Toeristen tussen de tulpen, foto’s nemen, ze gingen gewoon op die mooie bloemen zitten. Met zoveel afleiding merkte ik niet dat de wind zo hard was en  voor mijn gevoel mocht ik snel rechtsaf. De laatste 5 km was voor de wind. Kreeg ik daar de lange vlecht en witte shirt van nummer 1 in de gaten? Lekker tempo draaien, goede benen na het inhalen van al twee vrouwen, die nummer 1 wilde ik nu ook voorbij. Niet te gek Carla, langzaam op de prooi af. Het publiek had het al in de gaten en riepen me bemoedigend toe. Rechtsaf, en het 20km punt stond daar. Ik maakte een rekensommetje en wist dat ik nu echt aan moest gaan zetten om de 100 meter verschil in de laatste km goed te kunnen maken. Gas erop, de fietser bij de nummer 1 keek achterom en voelde wat ik van plan was. Als ik me ergens in vastbijt ga ik ook echt voor succes. 500 meter voor de finish ging ik eroverheen. Kreeg een bemoedigend knikje van haar, tof. Rechtsaf en felle wind tegen. Moest het tempo hoog houden, ik wilde dit winnen. De rotonde, de boog en de finish, gelukt en ook nog een mooie tijd voor dit parcours en de wind 1.27.23. Plofte op een bankje neer, was gesloopt door de mega eindsprint.

IMG_1600IMG_1599

De voldoening was groot en gaaf om toch op blok nummer 1 te mogen staan en de felbegeerde bloemen in ontvangst te mogen nemen. Naar huis, met een omweg. Dit om de mooie kleuren die ik onderweg gezien had, vast te leggen, de mensen laten zien hoe mooi het hier vandaag was.

IMG_1543