CPC, wie doet er mee?

Weet je nog, verleden jaar, de hagel op de boulevard”?  “die hitte 3 jaar geleden” ? Ik wist het niet precies, wanneer hadden we wat meegemaakt, terwijl ik een goed fotografisch geheugen heb. Het komt denk doordat ik al zoveel jaren in den Haag aanwezig ben voor het lopen van de CPC. Op de een of andere manier is het iets speciaals daar in den Haag. Zeker de laatste jaren met het toename van publiek. De overname van organisatie, de stichting Rotterdam marathon, doet dat nu,  heeft het Rotterdam marathon publiek lijkt wel meegenomen naar den Haag. Het Westland zit ingeklemd tussen beide steden, de Westlanders lopen in beide steden en “hun”  publiek trekt massaal mee.  Niet dat het enkel de Westlanders zijn, over hun enthousiasme valt niet te twisten Zo ook vandaag. De eerste echte lentedag. Van veel kleding naar bijna niets op weg naar de start.

cpc2017 012 van dommelenIn het startvak was het een reünie en genoot van alle “ oud” bekende. De muziek voor de start was een zenuwslopende song. We mochten weg na een harde knal, veel ruimte om de eerste meters een positie keuze te maken. Publiek kan ook nadelig werken, veel euforie en je gaat daardoor  sneller dan je wilt. Vandaag doel tussen de 4.10 en 4.15 te lopen ivm NK halve marathon volgende week. Op de brug in de eerste bocht een mega herrie met waanzinnig publiek, ik moest erom lachen. Het tempo wist ik al snel 4.10 te houden. Als bekend gezicht en naam op het startnummer werd ik vaak aangemoedigd. De mannen naast me zeiden “net doen alsof ze Carla bent”  en ze genoten net zo hard mee . Een atleet van mij kwam naast me lopen, hartslag wilde niet omlaag. Ik vertelde hem dat dat echt met de warmte te maken had, en adviseerde hem het rustige tempo te blijven lopen tot de hartslag onder controle was. Tot de eerste drinkpost wist hij het vol te houden, daarna spurtte hij weg. De andere man naast me ging na 10 km sneller lopen, ik mocht niet mee van mezelf. Was blij met een bocht naar rechts, richting Kijkdijn, beetje wind en de zon even uit het gezicht, zweette vreselijk.

20170312-2P1A6673We kronkelde door straatjes om uiteindelijk weer op een prachtige asfalt weg uit te komen. De brug bij Houtrust, heel veel kinderen die alle heel hard Carla riepen, al het publiek deed mee, een staande ovatie, zo voelde het. Scheveningen doemde op, na wat bochten richting de boulevard. De stijging daar leek vandaag of ik de Mont Blanc moest beklimmen.

20170312-2P1A6684Ondanks het minder snelle tempo van vandaag toch vermoeide benen. Na klimmen komt ook weer dalen en dat deden we vlak bij het Kurhaus. Die vervelende tramrails met rare bokkensprongen proberen te ontwijken.Daar in ene zag ik mijn atleet weer, hij maakte zich zorgen, zijn hartslag bleef maar hoog en besloot heel rustig naar de finish te gaan, verstandig. Ik zette de afdaling in naar de finish. Nou echt niet, er zat nog een hobbel die genomen moet worden, daarna gaan we mm voor mm afdalend naar de finish. Ik hoorde m’n naam en dacht, mmh, dat lijkt mijn broer wel, keek opzij en ja hoor daar stond Ron, mijn kleine grote broer. Leuk dat hij daar was.

cpc2017 056 finishDe laatste km ging in en daar was de lange mooie rechte weg naar de finish, vol publiek en een vrouw die me langszij kwam: “ Kom ga mee”.  Nee zei ik “ volgende week tijdens het NK mag ik, nu niet”.  Finish, 1.28.56 en voor vandaag, opdracht en warmte, heel tevreden. Even niet teveel praten, beetje licht in het hoofd. Een flesje AA dronk ik in 1 teug leeg, mega dorst. Na wat mensen gesproken te hebben, hardlopend naar mijn kleding, kreeg het koud door het natte, spaarzaam geklede lijf. Daarna lekker uitgaan lopen, veel opmerkingen, “je gaat de verkeerde kant uit”, “ben je nog niet klaar”, “ga je nog een keer” enz enz.  Rustige onverharde paden uitgezocht om goed mijn km’s voor herstel te maken. Snel was het 17.15 uur en moest echt de tocht naar huis gaan maken, kreeg honger en had nog 15 fiets km’s voor de boeg, In de zon en voor de wind, is helemaal geen straf. 2017 gaat ten boekke als een warme en mega gezellige CPC

Mocht vroeger nooit, vandaag dwars door de “blubber”plassen.

NK Cross Amsterdam, het verhaal in stripvorm.

Van start, was goed weg, via de groene loper naar t bos.

20170304-2p1a6376

De eerste afdaling, het hobbelige gras gaf je echter geen  momentje van rust.

20170304-2p1a6389

Klimmen, mijn ademhaling wilde niet echt, “blijven knokken Carla”.

20170304-2p1a6395

Prachtige omgeving waar ik doorheen mocht lopen, mijn voorgangster goed in de gaten houden.

20170304-2p1a6400

Daar ergens ga ik, via diepe plassen, bijna het  prachtige stijle omhoog lopende bospad in.

20170304-2p1a6416

De befaamde Ajax berg af, lijkt makkelijker dan het was, het eerste stuk was erg  stijl.

20170304-2p1a6451

Soms stond het water tot aan mijn kuiten, vandaag mocht het, lekker in de plassen stampen.

20170304-2p1a6459

De laatste ronde over het hobbelige gras naar de finish, ik was kapot.

20170304-2p1a6463

Jammer, werd nog net  ingehaald door Sandra, 7e overall, 1e V55 en de tijd zie je (+1sec).

img_1400

Cynthia, Carla, Fa Adda, Augusta, Agnes.

img_0969_1600_vuilebenen

De trail schoenen hebben goed hun werk gedaan, ik was wel heel erg smerig.

img_0965_1600_prijsuitreiking

Prijsuitreiking, heel goed verzorgd. Lief kleine meisje met het kussentje waarop  de gouden medaille , ze glom van trots.

img_0968_1600_prijsuitreiking2

Mooi toch.  Goud om mijn nek,  bloemen in de hand, podium vol prijswinnaars.

Lopen door de polder zonder koeien

6 Dagen na het NK 10 km, in de sneeuw, een volgende wedstrijd. Nu mist voor 30 minuten, daarna volle zon en 7 graden. Nederland zit vol verassingen 🙂 Het was een bijzondere week na het behalen van mijn 50e gouden medaille. Het deed veel bij de mensen om me heen. Kreeg bloemen, kaarten, felicitaties, interview WOS, Interview voor het AD. Een week op een roze wolk voor Carla, ik genoot ervan. Er werd ook gewoon gewerkt, training gegeven, trainen, een normale in een bijzondere week. Vandaag weer een “gewone” wedstrijd, voor het circuit, Midden Delftland, een halve marathon waar ik mezelf een opdracht gaf, 4.10 minuten per km, hard zat, 6 dgn na het NK. Van start in de mist met voelbare warmte. Ik liet me even verleiden door met Ronald mee te gaan. 3.58 en na de eerste km beetje gas terug en hem laten gaan.

2p1a6131Langs het water, de Gaag, liep in mijn uppie lekkere km’s, alles ging volgens plan. Koos zou een verscholen foto maken maar zag ik daar zijn fiets niet staan? Ja hoor, ik zag hem maar deed net of ik niets in de gaten had, er kon zelfs geen lachen vanaf :-).

2p1a6146 Maasland, prachtig dorp met oude, vreselijk om overheen te lopen, klinkertje. Ik nam de stoep waar mogelijk was. Door het mooie weer had ik al vele mensen meer langs de kant zien staan dan in 2016 en 2015 bij elkaar. Maasland uit, richting Bommeer. De stilte daar is zo bijzonder, de vogels in de lucht, ze vlogen naar het noorden, positief teken richting voorjaar, waren de enige die geluid maakten.

2p1a6141Ik liep, ik genoot en ondertussen mijn ogen gericht op de mannen voor me. Soms haalde ik er een in, soms haalde iemand mij in. De Duivenpolder, een zachte bries tegen tot de aan de Gaag. Vanaf daar echt op de terugweg naar Schipluiden. De trambrug over, even een blokje om de huizen om de km’s vol te maken en daar was alweer de laatste km. Ik had zo netjes mijn opgedragen tempo gelopen, mocht nu aanzetten van mezelf. Keek op mijn horloge en dacht nog wel even onder de 1.27 te duiken. Het aanzetten heeft wel geholpen, niet voldoende. Heel voldaan met 1.27.06 en een eerste plaats. Kreeg een prachtige bos rode rozen, met grote doornen, zo in mijn duim 😦 Atleten opgewacht, of zijn waren al op mij aan het wachten. Vele persoonlijke records waren er bij ze gesneuveld, trainer heel blij. Onder het uitlopen ervaringen uitgewisseld, daarna snel naar de prijsuitreiking. Lekkere streek producten kreeg ik, een hele kist vol. Als je daarna met de fiets naar huis moet is er een probleem, hoe krijg je dat in godsnaam mee. Economisch verpakt maar wat was ik blij thuis te zijn, handen beetje afgeklemd door de extra bagage.

248933_kwistophorst-patrick_kwist_en_carla_ophorst_-_foto_wos_media

Foto WOS media. Patrick Kwist en mijn persoon, 3 jaar op rij de winnaars

Voor de 54e maal, het startschot voor een NK

Al heel lang loop ik hard, begon op mijn 26e en liep volgens zeggen, de straatstenen eruit.  6 jaar uit het wedstrijd circuit geweest door drie zwangerschappen, wel lopen tot de 36e zwangerschaps week. Geen trainer, geen wedstrijden, alleen Carla en de baby die op dat moment in mijn buik groeide.  Na die periode een nieuwe trainer opgezocht, gerichter gaan trainen en het wedstrijd lopen weer opgepakt. De Nederlandse kampioenschappen waren de doelen, elk jaar weer. Het NK startschot had dus al 54 maal voor mij geklonken, 49 maal goud, 4 maal zilver. 12Feb17, NK 10km op de weg in Schoorl, goud nummer 50 zou moeten lukken. Ik ging ervoor. De organisatie was al vroeg in touw om de vers gevallen sneeuw van het parcours te halen, alles deden ze eraan om de wedstrijd door te laten gaan, gelukt en om 11.00 uur vertrokken de eerste atleten. Ik was rond dat tijdstip pas 90 minuten  uit bed, start 14.38 uur, geen haast maken op de zondag. Met Koos en Lex vertrokken we om 12.00 uur naar Schoorl. Fietsen meegenomen, de mannen mochten fietsen vanaf Schoorldam, ik inlopen naar de sporthal, 4 km was een mooie  afstand. Omkleden, zo moeilijk te kiezen, t was koud maar misschien ook een beetje warm in het heetst van de strijd. Klaar en snel naar de start om mijn atleten, ze startte 8 minuten eerder, succes te wensen. Ik daarna het startvak in, lekker tussen de atleten, beetje warm blijven. De start, exact 8 minuten na de mannen. Was goed weg, oh wat had ik een koude armen door de harde schrale oosten wind tegen.

2p1a6075_2km_rugNa 1,5 km draaide we naar rechts en de wind hadden we nu scheef achter.

2p1a6081_naar_finish

Dit voelde goed, de armen werden warm en de benen waren lekker reactief. Er liep een man naast me, ik dacht dat hij de geest zou geven, wat een zware ademhaling.

2p1a6093_naar_finishHij bleef naast me lopen en gaf zich niet gewonnen. De klim tussen 2 en 3 km voelde ik wel,  kleine pasjes makend verloor ik naar gevoel weinig tijd. Maria kwam me voorbij, ik ging proberen bij haar te blijven. Het lukte best makkelijk,  ondertussen genietend van het prachtige parcours. Had de neiging de atleten erop te wijzen, de schoonheid van de natuur.

2p1a6066_2kmKijk ernaar, neem het in je op, hardlopen is meer dan alleen je beste beentje voorzetten, het is bovenal genieten van al het moois om je heen. Ik kan het en ben daar heel blij mee. Een keerpunt in het parcours, hier moest de meneer met de harde ademhaling lossen, rust om me heen. Met Maria verder, ik zag dat ze vermoeid raakte en nam de kop over, kleine stimulans zijn voor haar. 9 Km en ik voelde me nog steeds sterk. Na 500m gaf Maria gas, ik deed zo goed en zo kwaad als het kon mee. De duinen af naar de finish. Zo gaaf, Frans de speaker stond 200 meter voor de finish, hij had het onthouden en vertelde dat ik op weg was naar mijn 50e NK goud. Gelukt, een Sara aan goud, voelde best oke. 38.59 als eindtijd, slechts 9 seconden boven mijn Nederlands Record (diep in mijn hart had ik het zo graag verbroken). Kreeg vele felicitaties voor mijn 50e goud. Koos en Lex stonden me op te wachten, trots waren ze, zo gaaf. Snel naar de kleedkamer en mijn atleten zoeken. Er was heel goed gepresteerd, super trots op ze. Had geen tijd voor de douche, alleen even omkleden en naar de prijsuitreiking.

img_0943Is heel goed geregeld daar, een feestje voor iedereen.

2p1a6097_podiumNaar huis, de mannen op de fiets en ik lekker uitlopen. De benen waren een beetje moe, het uitlopen was nodig. Een 50e goud moet je vieren en trakteerde ons op een heerlijk etentje. Wat een prachtige dag was het vandaag.

Crossen, lekker door de blubber

Nog een cross te gaan alvorens het NK cross te mogen lopen. Breda, goede herinneringen aan deze cross. In 1985, ik liep pas 5 maanden hard, werd ik op basis van mijn prestatie tijdens de toen nog sprintcross  uitgezonden naar Tokio. Daar werd het WK Ekiden gehouden en ik mocht als jonkie met de minste ervaring, de Nederlandse top aanvullen, ongelooflijk. 2017 en 32 jaar later sta ik er weer, aan de start van de nu geheten Mastboscross. Het deelnemers aantal  van de vrouwen is drastisch afgenomen, heel jammer.start

Vanaf de start over gras, overgaande in blubber en sompig gras. Het Mastbos in, waar jammer genoeg twee van die vreselijke boomstammen lagen, lijkt de Warandecross wel, een stammetje minder nu :-). Voet erop, niet springen, bang achter die boomstam te blijven hangen.

20170129-2p1a5879Rekende en kwam tot de conclusie dat ik 10 maal over een boomstam heen moest. Terwijl ik rekende rende ik ook heel hard door. Ontweek de blubber niet, gewoon lekker dwars erdoorheen. Ietsje voorzichtig, spikes heb/ wil ik nl niet en deed de cross op mijn lekkere gladde wedstrijdschoenen.

20170129-2p1a5922Het laatste pad naar de finish was het ergste, aan de zijkanten kon je net lopen, wel beetje scheef en glibberig. De finish, daar mocht ik nog niet naar toe, 2 groene ronden lagen nog op me te wachten. Hoorde zeggen dat ik beetje meer ontspanning moest zoeken, voelde dat de persoon gelijk had. Was zo bezig met jonge vrouwen inhalen en deed dat net iets te krampachtig. Pakte m’n ontspanning en  iets makkelijker denderde ik voort. De eerste grote gele ronde, ik moest het gas een beetje laten vieren. Had erg veel gegeven tijdens de eerste drie groene ronde.

20170129-2p1a5897Langs de kanten stond erg leuk publiek en Frans en Frans gaven weer mooi commentaar. Ik hoor alles tijdens het hardlopen en lachte in mijn binnenste, gekke mannen. De laatste ronde, had weer meer kracht in de benen en snelheid schroefde ik een beetje op, of was het slechts het gevoel? De finish kwam in het zicht. Ik sprintte naar het moment van te mogen stoppen.

20170129-2p1a593430.31 was de officiële eindtijd over 7620 meter. Blij van het toch wel sterke optreden. Werd eerste V45+, leuke huldiging met mooie bloemen.

img_0931-jpgDaarna uitlopen en veranderde mijn functie van atleet naar coach. Was leuk om de mannen te zien strijden, je coaching een positief effect had.

20170129-2p1a5946

Blije gezichten na afloop en ik had voldoende uitgelopen. Naar huis, een lange file was daar zomaar🚗🚕🚕🚗🚐🚐🚗. De reis werd verlengd met een vol uur, gelukkig  kom je  uiteindelijk gewoon thuis.

Doel, snelle 21.1 km in Maassluis, zonder pollen graag

Lopen in Maassluis doe ik graag, heel gezellige wedstrijd waar ik ook nog eens naar toe kan fietsen. Door een uit het niets ontstane kramp in mijn kuit op woensdag, dacht ik even dat het niet zou lukken aan de start te staan. Elke dag een beetje kramp minder en zondagmorgen was  slechts 1% rest kramp aanwezig. Door de kou en het minimale krampje besloot ik een lange legging aan te doen. Heel ongewoon voor een wedstrijd, wel lekker warm. Daar stonden we, in de schaduw te bibberen aan de start. Spannende muziek richting startschot, weg. Was goed weg, zag op mijn horloge, te hard in de eerste km. Gevoel, lopen op gevoel, na de 3e km zag ik dat het goed was en vanaf dat moment liet ik het horloge voor wat het was. Langs de A20 werden de groepjes gevormd, ik liep met 2 mannen in het blauw.

2p1a5690

Op 7 km een verbaasde Koos die riep” Lange broek?” Zo vreemd is het dus, je eigen man is na 33 jaar hardlopen verbaast je in een lange broek een wedstrijd te zien lopen. Het tunneltje door, lekker zonnetje. Het gevoel was niet slecht maar de power was ver te zoeken. De benen hadden niet de reactiviteit die bij een wedstrijd passen. Genieten deed ik zeer zeker, snoof de heerlijk, zeg vreselijke, lucht van de Maasvlakte op. Steeds stroken van 500 meter, olielucht, getver. En dat in de mooie polder tussen  Maassluis en Maasdijk, past niet he. Door naar mijn eigen bos, t Staelduinse bos, vele trainingskilometers heb ik hier al liggen. Nu moest ik aan de zijkant langs, oppassen want het asfalt vertoonde vele gaten.

20170122-2p1a5692De Maasdijk langs, op weg naar de finish. Ik keek er naar uit. Het ging niet slecht maar tempo voelde anders dan de werkelijkheid, de 5 km tijdspunten lieten mij rekenen en concluderen dat ik bij elke km ongeveer 10 seconden aan het inleveren was. De pollen concentratie en fijnstof was te hoog voor mijn longen. Zuurstof toevoer  naar mijn bloed en mijn benen, die het zo hard nodig hadden, was sterk verminderd. Je gevoel voor tempo is niet het juiste tempo, wel het gevoel. Wat rest is een mindere wedstrijd, blijven genieten Carla. De laatste klimmetjes met kleine stapjes omhoog, mijn medeloper moest hier lossen, ik blij dat dit nog best lekker ging. De finish was daar, 1.28.35  en 3e vrouw overall.  Dikke keel en ogen, histamine koppie werd mij verteld, nou zo voelde ik me ook. Kuit had het perfect gedaan in mijn lekkere warme lange tight. Stukje uitlopen, ondanks alles gaat dat gewoon door. Gezelligheid in de sporthal tijdens de prijsuitreiking.

img_1348Vele mensen gesproken en heel laat zat ik op de fiets naar huis.

Egmond versus Westvoorne

Een heel mooi begin van het hardloopjaar is de halve marathon van Egmond. Een prachtige omgeving, strand en duinen, een wedstrijd op mijn lijf geschreven. Het enige wat mij weerhoud is de enorme drukte aan atleten. Was een beetje aan het zoeken op internet en zag  de halve van Westvoorne voorbij komen. Mooi gebied bij Oostvoorne waarbij de helft van de wedstrijd   over het strand gaat. In mijn ogen veel overeenkomsten met Egmond alleen veel minder druk. Zo stuurde ik de auto  zondagmorgen vroeg naar Oostvoorne. Auto ergens neergezet zodat het inlopen naar de start voldoende km’s gaf. Ik genoot vanaf minuut  een, wat wil je met de mooie   natuur om je heen. Nummer ophalen, omkleden en nog een klein stukje inlopen. Om 11.15 uur  zonder gedrang en gezellige sfeer bij de start. We gingen op weg, zoekend naar het door mij opgedragen tempo. Al snel liepen we over een “afgedekt” wildrooster de duinen van Oostvoorne in.

p1080355

Met een beetje klimmen en dalen vervolgde ik mijn weg. Liep al snel alleen, iets wat ik niet heel erg vind. De route wisselde af van zandsteentje naar asfalt en terug. Het gekke was dat ik nu helemaal geen asfalt wilde, strand zat er  in mijn gedachten. In ene liep ik in een groepje, was gezellig. In ene was daar een bocht, nam hem vrij scherp en glee weg door de  blubber die daar lag. Net niet  onderuit, had een engeltje op mijn schouder. Plotseling  stonden daar 2 hertjes op de weg.  Ze schrokken van ons,  de een vloog de wei in, de ander sprong over het prikkeldaad, voelde de doornen in mijn eigen buik toen ik zag hoe hij er  nipt  overheen ging. Rockanje voorbij en  we draaide naar rechts, jippie, zand en ik ploegde het duin op. Daar was hij, mijn vriend de zee met zijn strand. Het strand lag er mooi glad bij, constateerde ik bij het naar de vloedlijn lopen. Even een tussen sprint gemaakt, gezelschap zoeken met de man voor mij,  dat liep wel lekker. Ik vond mezelf  veel herrie maken tijdens het lopen, dit kwam door de enorme bergen schelpen die aan de vloedlijn lagen. Het waren hopen in  strepen en ik maakte er een spelletje van, voet steeds tussen het hoopje schelpen zetten en niet de schelpen raken. Dat ging goed, was leuk en liep weer onhoorbaar. De bocht in het strand, daar doemde de lelijke skyline van de Maasvlakte op. Zo zonde maar voordeel is een heel rustige zee en prachtig strand. De route voerde al snel  richting de duinen. Ik was een beetje verbaast, de km’s strand waren voor mij nog niet voldoende geweest. Geluk want het duurde twee km voor we  het strand zouden verlaten.  Duin op door los zand.

p1080652Mijn maatje was gesloopt, ik draafde vrolijk door. Twee kilometer duinen over mooie paden, was echt genieten. De speaker hoorde ik al, een houten  bord met daarop “nog 1000m” stond in de graskant. Mocht van mezelf lekker aanzetten, bocht om, niet wegglijden, doorgaan nu.  De finish, ik was zo snel, de speaker had mij niet eens in de gaten. Tweede  vrouw achter Melanie in 1.30.54, heel tevreden. Lopen op 90% was geslaagd, was zeker niet kapot. Droge kleding aan en uit gaan lopen met een prijsuitreiking tussendoor.

p1080893De laatse km’s deed ik naar de auto.  Tevreden over de lekker gelopen wedstrijd in een omgeving die gelijk is aan Egmond vervolgde ik mijn weg naar t Westland

img_1329