Ameide, 15km race in een voor mij nieuw stukje Nederland.

Zondag 09Apr17, Als coach in Rotterdam, had meer met mij gedaan dan ik verwacht had. Door de wisselende emoties had ik maandag en dinsdag tijdens het  werk wat moeite met focussen. Mijn gedachte dwaalde steeds  af naar de 20 atleten die ik tijdens de marathon heb mogen begeleiden. Van waanzinnig goed tot aan tranen van verdriet bij je atleten, doet veel met me. Woensdag kwam ik weer langzaam terug op aarde en donderdag was weer een donderdag als vanouds. Weekend, Pasen, de oude Maasloop op 2e paasdag staat als vaste prik in mijn agenda. Laat Koos (60) en mijn vader (87)  nu jarig zijn die dag, de Oude Maasloop gaat hem niet worden. Kwam in de loopagenda Ameide tegen, 15 km, een afstand die  niet vaak op de agenda staat. Koos ging gezellig mee, geen voetbal op paaszaterdag. Samen, een voor ons nieuw stuk Nederland ontdekken. Kleinschalige wedstrijd  in een prachtige omgeving, het voelde meteen goed. Stukje inlopen onderaan de dijk met mijn voeten bijna in de rivier de Lek. Netjes op tijd klaar voor de start. Weg, meteen het dorp uit en de polder in. Het was een parcours van 3 ronde, oei dacht ik van te voren, beetje saai. Het tegendeel was waar. Van het dorp naar het groen. Prachtige frisse natuur, genieten.

20170415-2P1A7361Ik liep in een grote groep mannen,  zag een vrouw voor me.

20170415-2P1A7330Mijn ogen zeiden, een goed atlete daar voor.  Bij het passeren hoorde ik, ze zei me gedag, dat het Renate was. Als snel voelde ik dat ik vandaag sterker was en soepeltjes liep ik bij haar weg.

20170415-2P1A7335Mannen met enkel blauwe shirtjes aan liepen bij me, 1 oudere man in het rood. De een had een kapot shirt op de rechter schouder, het zag eruit als een flinke schuiver met de racefiets gemaakt te hebben. Kon het hem niet vragen maar hij bleef wel lang bij me lopen. De eerste ronde vloog om. Dorp door en ronde 2 was aan de beurt. Met de 5km en 10km lopers, deze waren 10 minuten later gestart, was het een goed gevulde wedstrijd. Er liepen 2 groepjes vrouwen en steeds als ik aankwam deden ze de wave, was zo gaaf en vrolijk om te zien. De 2e ronde met, dacht ik, een tot 2 mannen uitgedunde groep.

20170415-2P1A7353De wind kwam meest opzij, 500meter voor het keerpunt was de wind flink tegen. Omdraaien en de wind mee:-)    Heeft niet elk nadeel ook zijn voordeel  🙂  Bij de passage van de finish, klaar voor de laatste ronde, zag ik 40.05 op de klok, zoooooo , lekker snel waren  mijn gedachten.

20170415-2P1A7369De laatste ronde was ik alleen, voerde het tempo een beetje op, het lopen ging me zo makkelijk af. Het bleef ontspannen aanvoelen en ik genoot van alles om me heen, ook weer van de wave van de vrouwen.

20170415-2P1A738920170415-2P1A7392De finish, even sprintje trekken, 1.00.00 met netto 59.57. Top, 3 seconden sneller dan het Nederlands record, het telt niet door een niet gecertificeerd parcours maar ach, in mijn eigen lijstje telt deze wel. De locale tv, of ik al klaar was voor de uitzending. “ Laat maar komen”  was mijn antwoord, zo makkelijk en ontspannen gelopen, voelde me gewoon goed en uitgerust.

IMG_1023Was een leuk interview, met een man van de krant ernaast. Wat een aandacht, het leuke van zo’ n klein schalige loop. Daarna uitlopen, weer rondje langs de lek. Douchen, omkleden en naar de prijsuitreiking. Kreeg een speciale huldiging, omdat het een Nederlands record geweest had kunnen zijn als……….

IMG_1026Met bloemen en een paashaas naar huis. Net op tijd voor de eters. Keuken in, van atleet naar kok, gastvrouw, een goede maaltijd gekookt en heerlijk gegeten, Lasagne met groene asperges en zalm,  een streling voor het oog en de maag:-).    Ameide, een nieuw dorpje met een goede wedstrijd in mijn gedachten, wat is Nederland toch een prachtig land.

Lekker snel Dwars door Dordt

Dwars door Dordt, de zesde achtereen volgende wedstrijd, even de laatste van een serie waar het NK cross het begin van was. Volgende week de marathon, voor mij als coach, niet als atleet. Mijn atleten liepen in Hilversum, Dordrecht, 6-10Hoven, Roelofarendsveen hun 10km wedstrijd. Mijn persoon met2 A-groep atleten naar Dordrecht. Koos voelde zich niet lekker door een ontstoken kies, geen fotograaf en gezelschap bij me 😫,. In de auto was de radio mijn grote vriend en al zingend reed ik de Dordtse parkeerplaats op. Door een openstaande Merwedebrug, 15 minuten later dan ik wilde. Snel nummer ophalen, omkleden en in gaan lopen. Met een goede warming up, het was echt warm, 19graden, liep ik naar de start. Net op tijd zag ik daar Erwin en Marco. We mochten voor de hele groep opstellen, op de eerste rij, prachtige startplaats. De speaker maakte er een ware komische akt van alvorens het startschot klonk. Tijdens het inlopen voelde de benen zwaar, nu  soepel en krachtig, ik schoot weg. De eerste km is een beetje veel vals plat, opende ondanks dat in een mooie  3.50. Vandaag mocht ik lekker gaan van mezelf, alle remmen los. Over glad asfalt naar de binnenstad. Draaien en keren, brug op en af, kinderhoofdjes, klinkertjes, alles wat de snelheid zou kunnen remmen, lag daar op je te wachten. Alles was goed afgezet met linten en snijden van het parcours kon echt niet. Op 5 km (19.15) kreeg ik het gevoel veel te hard gestart te zijn. Lome benen, sterk het idee dat het tempo zakte. Dat was slechts 1 km zag ik later op Strava. Bijna ging het fout op een kruising in de stad, teveel mensen waren daar. Floepte er als een soort van hinde tussendoor.

IMG_1584Had snel weer een brede rij gladde tegels gevonden, geen kinderhoofdjes 😆. Er fietste steeds iemand van de organisatie vlak voor me, waarom bij mij? Voor mij liep namelijk  een paardenstaart, dat was toch de eerste vrouw? Dunne vrouwelijke benen, de grote zware pas paste meer bij een  man. Ik wist het niet en wetende dat je meer dan je best doet, gewoon eigen tempo blijven gaan. 6 km, Monique kwam voorbij. lekker laten lopen, de wedstrijd is nog lang dacht ik bij mezelf. Na 7 km liep je langs de Merwede richting de lange rechte weg welke  naar de atletiekbaan zou gaan. Een gemene klim. Monique maakte net als ik energie zuinige kleine stapjes omhoog. De mijne waren net iets krachtiger en ik  ging haar voorbij. Aan de ademhaling te horen liep ze flink maximaal. Oke, je kans Carla, dacht ik bij mezelf.  Nu ben je er voorbij en blijven gaan. De laatste klinkertjes liet ik achter me en een mooie gladde asfaltweg lag voor me te glimmen. De dip die ik bij 5 km had was ver weg te zoeken op dit moment. Een paar mannen liepen bij me, was slechts met mezelf (zo voelde het) en de paardenstaart voor me, die liep er nog steeds. Zou het nog lukken om deze vlak voor de finish in te halen. Oei daar liep ook Erwin. Hij had 500m na de start de benen genomen, nu kwam hij langzaam maar zeker dichterbij, nog een  prooi. De dijk af, gemene,  toch wel lekkere afdaling. Even oppassen voor de grote stukken puinsteen die in de bocht lagen. Gas erop en daar was  de baan alweer. De baan veerde in ene heel erg, tartan is geen asfalt. De laatste bocht, paardenstaart en Erwin niet in kunnen halen. Wat zag mijn oog, was het echt waar? Ik gooide er een versnelling bovenop, zo hard als mijn benen nog wilde.  Finish en gelukt, 3 seconden van het Nederlands record af gehaald.

IMG_1582Eerste vrouw, 38.47 (38.44 netto) Zo, ik was echt kapot, de hitte en de snelheid waren hoog geweest,  ik het het toch maar mooi gedaan. Perfecte organisatie, kreeg de aanvraag voor een Nederlands record in handen gedrukt, alles ingevuld. Waar maak je dat mee en voelde me bijzonder vereerd. Met Marco uitgaan lopen, hij was 2e in 32.42, top. Even rondje van 3 km door het park, goed voor de benen. Daarna de prijsuitreiking en we kregen, De geur  hadden we de hele middag al opgesnoven, een blik met stroopwafels, zalig.  Nog even onder de douche gesprongen, het was enkel zout op mijn lijf, herinnerde aan de warme 10 km dwars door Dordt. Oh ja, die paardenstaart dat was een man geweest👀 🙈

Samen Naaldwijk lopen mams? Stimulans om te trainen.

Deze vraag kwam ergens begin 2017. Naaldwijk, de halve marathon is een wedstrijd die ik graag mee wil doen. Moest  even heel goed nadenken, heb ik genoeg halve voor het circuit?  Wat is er meer te lopen die maand? Snel was ik eruit. NK cross, CPC en NK halve in Nijmegen, ik wist dat ik dan eventjes gas terug moest nemen. Vier wedstrijden gelopen voor het halve marathon circuit. Ja Joy, we gaan de 10km van Naaldwijk doen. Eenvoudig schema voor haar gemaakt. Steeds was er iets om niet te kunnen trainen. Twee maal operatie, drie verstandskiezen eruit gesneden, het herstel viel vies tegen.. Toen een tegen sputterend scheenbeen. Met iets minder training kwam ze op vrijdag naar t Westland. Slapen doe je dicht bij de start😝  Zaterdag, mooi weer, mooi shirt voor beide gekocht om echt als moeder en dochter de wedstrijd te lopen. Om 12.15 uur, ik lopen, de rest op de fiets naar Naaldwijk. Onze schoondochter was al bezig aan haar 5 km wedstrijd. Aanmoedigen en stukje meegelopen, het was warm en ze had het zwaar.

20170325-2P1A6937 Ik kwam veel bekende en familie tegen, heel gezellig maar ik had een druk programma en ging steeds snel weer verder.

IMG_1003Met de mannen ingelopen om uiteindelijk met 10km in de benen, samen, met de rest achter de startstreep plaats genomen te hebben. Daar gingen we, Joy gaf het tempo aan, ik bleef strak naast haar lopen. De eerste km’s gingen heel soepel, veel aanmoedigingen. Al 5 jaar uit het Westland weg en dan al die oude bekende langs het parcours of in de wedstrijd te zien.

20170325-2P1A6975Prinsenbos, voor de wind, zon in het gezicht. “Jeetje mam, wat is het warm”, ze was erg blij mijn raad opgevolgd te hebben, extra helmpje uit te doen. Ondertussen genoot ik van alles, het weer, het publiek, over Westlands wegen met je kind te mogen rennen. 5 km in 29.15 en nog steeds oogde ze fris.

20170325-2P1A7004Het stuk tegen wind, ik maakte met 2 mannen een uit de wind hou muur voor haar. Ik zag dat ze het zwaar kreeg Zwarte dijk, zijwind en het tempo zakte. Op 8 km vroeg ik haar of tempo verhogen er in zat. ” niet pushen ma”. Dan weet je,  mond houden en enkel doorlopen.2017 mrt 25 10 km Nldwk Carla O-2155

Ik voelde dat ze harder ging en harder en harder ondanks dat haar voet aan het slapen was. De finish, 49.43 en 11 sec PR!!!!!!

20170325-2P1A7017Moe maar voldaan wat drinken gepakt, dorst😰😰😰.  Het was warm geweest en minder makkelijk dan gedacht. Ivm een feest vertrok ze meteen na de wedstrijd naar het zuiden des lands.

Ik ging nog even verder met mijn geplande duurtraining, de atleten van de halve marathon tegemoet, aanmoedigen, ondersteunen tijdens de laatste zware km’s. Daarna kreeg Ik honger met nog een uur wachttijd voor de prijsuitreiking van het halve marathon circuit. Even de Ab Heijn ingerend  om fruit te kopen. Lekker in de zon uit de wind mijn maag gevuld. Eindelijk mocht ik het podium op voor een mooie prijs, 1e vh circuit, en bloemen.De laatste km’s naar huis rennen, met bloemen in de hand is dat niet eenvoudig. De bos bloemen van links naar rechts, dan kom je er wel. 31 km op de teller, een aardige duurtraining geworden, was dan ook wel 5 uur van huis geweest. Volgende wedstrijd met Joy? Ik wacht tot ze het vraagt, dan zeg ik weer ja, te leuk, te mooi.

Zware tegenstand tijdens het NK, de wind.

Nijmegen,  NK halve marathon tijdens de Stevensloop. De CPC was leuke test geweest, vandaag zou ik lopen zoals mijn benen wilde, hoefde me niet in te houden. De auto in Lent geparkeerd en inlopen met 3-en, Koos op de fiets richting de start. 3 km had ik thuis achter de computer berekend, helaas was het net de verkeerde brug, net de verkeerde trap naar beneden en de straten nemen waar Koos wel mocht fietsen. Na 4,5 km inlopen bij de start aangekomen. Omkleden en wat versnellingen doen. De tijd vloog en daar stonden we te wachten op het startschot. Goed geregelde start en zonder problemen gingen we op weg.

20170319-2P1A6801Naar de meest westelijke brug. Wind tegen, die was hard en mijn brein zei dat de laatste 10 km van de wedstrijd de wind hard tegen zouden krijgen.20170319-2P1A6830

Lekker tempo de eerste brug op en haalde  wat vrouwen in, jonge vrouwtjes, vind ik leuk😜. We draaide en keerde, was een beetje mijn oriëntatie kwijt. Zag Nijmegen in ene rechts terwijl ik de stad links verwacht had. In het midden van de Waal hebben ze soort van natuurgebied gemaakt, daar mochten wij overheen.

20170319-2P1A6809Met de wind in de rug was het een genot hier te mogen lopen. Af en toe checkte ik mijn km tijd maar echt veel waarde hechte ik hier niet aan. Maria doemde voor me op en snel haalde ik haar bij. “kapot” was haar antwoord op mijn vraag hoe het ging. Erop en erover, bij mij ging het goed, nog geen centje vermoeidheid. We liepen door het boerenland, de poeplucht was overal en ik vond het nog lekker ook (mijn droom is een boerderij te kopen). In ene linksaf, een onverhard blubberpad draaide we in, echt een pad wat genomen moest worden omdat de km’s anders teveel werden. De wind van opzij, de benen was ik zo nu en dan  kwijt. Linksaf, de dijk op, de wind pakte me en had het gevoel stil te staan. Kracht bijzetten en blijven gaan. Verwonderde me over alle mannen, loopt het allemaal alleen, ieder voor zich beuken tegen de wind. Langzaam maar zeker vormde zich groepjes. Nee……… ging het allemaal links lopen, geen mogelijkheid om in de slipstream te hangen. Ik ging op kop lopen en maande de mannen tot waaierlopen en kop over kop te nemen. Volgens mij hadden ze daar nooit van gehoord. Het dreigde te lukken toen we in ene rechts de dijk af moesten. Allemaal paarden die met ons mee gingen rennen, gelukkig zat er een hek tussen🙃🐎🐎🐎.  Dijk op en af, niet een van de atleten die het woord samenwerken begreep, nee, ieder voor zich, zo jammer want samen ben je sterker. Lent doemde op, even hadden we zijwind met huizen rechts van je. Ik haalde hier veel vrouwen in, ze waren stuk en ik????  Het ging nog steeds heel voorspoedig.

20170319-2P1A6907De brug, ik wist dat we aan de andere kant over de brug liepen, tijdens het inlopen gezien, hoe komen we daar? Het zwaarste deel van de wedstrijd. Een soort van moderne kinderkopjes (stenen) lagen daar, volle wind tegen naar beneden lopen en daarna ook weer stijgen. Hier lieten veel atleten het koppie hangen, ik vocht tegen tempovermindering. Het lukte en weer passeerde ik 2 vrouwen, “gaat lekker Carla” dacht ik. Hier kon ik even over een mooie gladde betonrand rennen en de kinderkopjes laten voor wat ze waren. De brug, nog meer klimmen en felle wind van opzij.

20170319-2P1A6894Nijmegen, naar het torentje en het hoogste punt van de stad bereikt. Daarna enkel vlak parcours, naar de finish. Stop, 1.28.24 en goud. Meer dan tevreden na zo’n heftige zware wedstrijd. De mannen hadden goed gelopen, snel naar de kleding want ze stonden al even, bijna te bibberen. Ik warm aangekleed naar de prijsuitreiking in de Stevenskerk. Heel goed georganiseerd en blij met goud en bloemen.

IMG_0994Uitlopen naar de auto, Koos op de fiets naast me, slechts 2 trappen op en af. Na de laatste trap vonden mijn benen.  het genoeg, het was pap wat erin zat. Daar stond ons rode autootje, even het gas intrappen en hij bracht ons thuis.

CPC, wie doet er mee?

Weet je nog, verleden jaar, de hagel op de boulevard”?  “die hitte 3 jaar geleden” ? Ik wist het niet precies, wanneer hadden we wat meegemaakt, terwijl ik een goed fotografisch geheugen heb. Het komt denk doordat ik al zoveel jaren in den Haag aanwezig ben voor het lopen van de CPC. Op de een of andere manier is het iets speciaals daar in den Haag. Zeker de laatste jaren met het toename van publiek. De overname van organisatie, de stichting Rotterdam marathon, doet dat nu,  heeft het Rotterdam marathon publiek lijkt wel meegenomen naar den Haag. Het Westland zit ingeklemd tussen beide steden, de Westlanders lopen in beide steden en “hun”  publiek trekt massaal mee.  Niet dat het enkel de Westlanders zijn, over hun enthousiasme valt niet te twisten Zo ook vandaag. De eerste echte lentedag. Van veel kleding naar bijna niets op weg naar de start.

cpc2017 012 van dommelenIn het startvak was het een reünie en genoot van alle “ oud” bekende. De muziek voor de start was een zenuwslopende song. We mochten weg na een harde knal, veel ruimte om de eerste meters een positie keuze te maken. Publiek kan ook nadelig werken, veel euforie en je gaat daardoor  sneller dan je wilt. Vandaag doel tussen de 4.10 en 4.15 te lopen ivm NK halve marathon volgende week. Op de brug in de eerste bocht een mega herrie met waanzinnig publiek, ik moest erom lachen. Het tempo wist ik al snel 4.10 te houden. Als bekend gezicht en naam op het startnummer werd ik vaak aangemoedigd. De mannen naast me zeiden “net doen alsof ze Carla bent”  en ze genoten net zo hard mee . Een atleet van mij kwam naast me lopen, hartslag wilde niet omlaag. Ik vertelde hem dat dat echt met de warmte te maken had, en adviseerde hem het rustige tempo te blijven lopen tot de hartslag onder controle was. Tot de eerste drinkpost wist hij het vol te houden, daarna spurtte hij weg. De andere man naast me ging na 10 km sneller lopen, ik mocht niet mee van mezelf. Was blij met een bocht naar rechts, richting Kijkdijn, beetje wind en de zon even uit het gezicht, zweette vreselijk.

20170312-2P1A6673We kronkelde door straatjes om uiteindelijk weer op een prachtige asfalt weg uit te komen. De brug bij Houtrust, heel veel kinderen die alle heel hard Carla riepen, al het publiek deed mee, een staande ovatie, zo voelde het. Scheveningen doemde op, na wat bochten richting de boulevard. De stijging daar leek vandaag of ik de Mont Blanc moest beklimmen.

20170312-2P1A6684Ondanks het minder snelle tempo van vandaag toch vermoeide benen. Na klimmen komt ook weer dalen en dat deden we vlak bij het Kurhaus. Die vervelende tramrails met rare bokkensprongen proberen te ontwijken.Daar in ene zag ik mijn atleet weer, hij maakte zich zorgen, zijn hartslag bleef maar hoog en besloot heel rustig naar de finish te gaan, verstandig. Ik zette de afdaling in naar de finish. Nou echt niet, er zat nog een hobbel die genomen moet worden, daarna gaan we mm voor mm afdalend naar de finish. Ik hoorde m’n naam en dacht, mmh, dat lijkt mijn broer wel, keek opzij en ja hoor daar stond Ron, mijn kleine grote broer. Leuk dat hij daar was.

cpc2017 056 finishDe laatste km ging in en daar was de lange mooie rechte weg naar de finish, vol publiek en een vrouw die me langszij kwam: “ Kom ga mee”.  Nee zei ik “ volgende week tijdens het NK mag ik, nu niet”.  Finish, 1.28.56 en voor vandaag, opdracht en warmte, heel tevreden. Even niet teveel praten, beetje licht in het hoofd. Een flesje AA dronk ik in 1 teug leeg, mega dorst. Na wat mensen gesproken te hebben, hardlopend naar mijn kleding, kreeg het koud door het natte, spaarzaam geklede lijf. Daarna lekker uitgaan lopen, veel opmerkingen, “je gaat de verkeerde kant uit”, “ben je nog niet klaar”, “ga je nog een keer” enz enz.  Rustige onverharde paden uitgezocht om goed mijn km’s voor herstel te maken. Snel was het 17.15 uur en moest echt de tocht naar huis gaan maken, kreeg honger en had nog 15 fiets km’s voor de boeg, In de zon en voor de wind, is helemaal geen straf. 2017 gaat ten boekke als een warme en mega gezellige CPC

Mocht vroeger nooit, vandaag dwars door de “blubber”plassen.

NK Cross Amsterdam, het verhaal in stripvorm.

Van start, was goed weg, via de groene loper naar t bos.

20170304-2p1a6376

De eerste afdaling, het hobbelige gras gaf je echter geen  momentje van rust.

20170304-2p1a6389

Klimmen, mijn ademhaling wilde niet echt, “blijven knokken Carla”.

20170304-2p1a6395

Prachtige omgeving waar ik doorheen mocht lopen, mijn voorgangster goed in de gaten houden.

20170304-2p1a6400

Daar ergens ga ik, via diepe plassen, bijna het  prachtige stijle omhoog lopende bospad in.

20170304-2p1a6416

De befaamde Ajax berg af, lijkt makkelijker dan het was, het eerste stuk was erg  stijl.

20170304-2p1a6451

Soms stond het water tot aan mijn kuiten, vandaag mocht het, lekker in de plassen stampen.

20170304-2p1a6459

De laatste ronde over het hobbelige gras naar de finish, ik was kapot.

20170304-2p1a6463

Jammer, werd nog net  ingehaald door Sandra, 7e overall, 1e V55 en de tijd zie je (+1sec).

img_1400

Cynthia, Carla, Fa Adda, Augusta, Agnes.

img_0969_1600_vuilebenen

De trail schoenen hebben goed hun werk gedaan, ik was wel heel erg smerig.

img_0965_1600_prijsuitreiking

Prijsuitreiking, heel goed verzorgd. Lief kleine meisje met het kussentje waarop  de gouden medaille , ze glom van trots.

img_0968_1600_prijsuitreiking2

Mooi toch.  Goud om mijn nek,  bloemen in de hand, podium vol prijswinnaars.

Lopen door de polder zonder koeien

6 Dagen na het NK 10 km, in de sneeuw, een volgende wedstrijd. Nu mist voor 30 minuten, daarna volle zon en 7 graden. Nederland zit vol verassingen 🙂 Het was een bijzondere week na het behalen van mijn 50e gouden medaille. Het deed veel bij de mensen om me heen. Kreeg bloemen, kaarten, felicitaties, interview WOS, Interview voor het AD. Een week op een roze wolk voor Carla, ik genoot ervan. Er werd ook gewoon gewerkt, training gegeven, trainen, een normale in een bijzondere week. Vandaag weer een “gewone” wedstrijd, voor het circuit, Midden Delftland, een halve marathon waar ik mezelf een opdracht gaf, 4.10 minuten per km, hard zat, 6 dgn na het NK. Van start in de mist met voelbare warmte. Ik liet me even verleiden door met Ronald mee te gaan. 3.58 en na de eerste km beetje gas terug en hem laten gaan.

2p1a6131Langs het water, de Gaag, liep in mijn uppie lekkere km’s, alles ging volgens plan. Koos zou een verscholen foto maken maar zag ik daar zijn fiets niet staan? Ja hoor, ik zag hem maar deed net of ik niets in de gaten had, er kon zelfs geen lachen vanaf :-).

2p1a6146 Maasland, prachtig dorp met oude, vreselijk om overheen te lopen, klinkertje. Ik nam de stoep waar mogelijk was. Door het mooie weer had ik al vele mensen meer langs de kant zien staan dan in 2016 en 2015 bij elkaar. Maasland uit, richting Bommeer. De stilte daar is zo bijzonder, de vogels in de lucht, ze vlogen naar het noorden, positief teken richting voorjaar, waren de enige die geluid maakten.

2p1a6141Ik liep, ik genoot en ondertussen mijn ogen gericht op de mannen voor me. Soms haalde ik er een in, soms haalde iemand mij in. De Duivenpolder, een zachte bries tegen tot de aan de Gaag. Vanaf daar echt op de terugweg naar Schipluiden. De trambrug over, even een blokje om de huizen om de km’s vol te maken en daar was alweer de laatste km. Ik had zo netjes mijn opgedragen tempo gelopen, mocht nu aanzetten van mezelf. Keek op mijn horloge en dacht nog wel even onder de 1.27 te duiken. Het aanzetten heeft wel geholpen, niet voldoende. Heel voldaan met 1.27.06 en een eerste plaats. Kreeg een prachtige bos rode rozen, met grote doornen, zo in mijn duim 😦 Atleten opgewacht, of zijn waren al op mij aan het wachten. Vele persoonlijke records waren er bij ze gesneuveld, trainer heel blij. Onder het uitlopen ervaringen uitgewisseld, daarna snel naar de prijsuitreiking. Lekkere streek producten kreeg ik, een hele kist vol. Als je daarna met de fiets naar huis moet is er een probleem, hoe krijg je dat in godsnaam mee. Economisch verpakt maar wat was ik blij thuis te zijn, handen beetje afgeklemd door de extra bagage.

248933_kwistophorst-patrick_kwist_en_carla_ophorst_-_foto_wos_media

Foto WOS media. Patrick Kwist en mijn persoon, 3 jaar op rij de winnaars