Happy to be there, Oranjeloop 2018

In “De Heul”  wedstrijd  nummer 5 van het Agiumruncircuit 2018.
1e – Bij de halve van het Westland was ik coach op de fiets. Maakte een rare manouvre bij het water aangeven, het kapsel in mijn knie sloeg dubbel en het lopen ging even niet meer.
2e – De golden Ten in Delft, mijn knie liet lopen nog niet toe en weer was ik als coach aanwezig, altijd een mooi doel om toch nuttig te zijn bij de wedstrijden.
3e – Den Hoorn, ik mocht meedoen onder het kopje, actief herstel, heel rustig meegedaan met weinig problemen, voelde wel dat de weg naar volledig herstel nog lang was.
4e – Ter Heijde, ondanks het vele zand moest ik lekker meedraaien van de fysio, voelde heel goed aan. Weer had ik een grote stap gemaakt
5e – De Oranjeloop in Kwintsheul, gewoon gaan als vanouds was de opdracht. Fysiek maar ook mentaal moet je daar klaar voor zijn, was ik dat? Fysiek was ik er klaar voor, het koppie bijna. Het is toch 10km in hoog tempo hardlopen, zo’n eind had ik lang niet gedaan. . Had s’ middags met Sander afgesproken dat ik net onder de 40 minuten zou lopen. Dat voelde goed en ontspannen voor mij. Was best een beetje zenuwachtig, met  3 mnd niet zo’n wedstrijd. Met 13 graden een stuk frisser dan de afgelopen tijd, geen verkeerd loopweer. Op de harde noorder wind na. Van start, zag Sander wegvliegen en riep hem terug. Te hard starten is nl zijn bottleneck.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Picture made by Tong

Samen liepen we op. Na de kleine ronde door het dorp, volgde  2 grote snelle ronde over asfalt door het tuinbouwgebied.

Carla1_Kwintsheul_20180622-2P1A4022

Ik weet niet hoeveel voetstappen ik achter mij hoorde maar het waren er veel. Op 2 km zei mijn horloge dat het eigenlijk iets te hard ging en ik temperde het tempo.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Picture made by Tong

Tegen wind, op de Harteveldlaaan werd er goed samengewerkt, kop over kop deed ik met de mannen. Langs de finish , op naar de volgende grote ronde. De groep was aardig kleiner geworden maar Sander bleef netjes naast me lopen, zware ademhaling maar voelde zijn kracht voor succes, onder de 40 minuten. Daar was de bekende Harteveldlaan, geen mannen voor waaier lopen. Voelde me sterk en de hele laan nam ik het voortouw. Tempo zakte iets maar de 40 minuten  was nog steeds  haalbaar. De laatste kilometer. Monique was al van mij weggelopen, ik hielt mijn tempo aan, Sander vroeg of hij bij me moest blijven.

Carla2_Kwintsheul_20180622-2P1A4031

Ik was wat verbaast en zei hem gewoon gas erop een gaan. Hij ging, ik volgde in mijn eigen tempo.

Nog een rondje “de Heul” en dan de finish. 39.44 en dat stemde me heel blij. Alles voelde goed aan en de zekerheid in het koppie heeft een grote sprong gemaakt. Uitlopen met de mannen, ze vonden 3 km wel wat ver maar volgde de coach. Goed tegen de zure beentjes. De prijsuitreiking was snel! Helaas stond ik daar alleen op het podium, de rest was denk douchen. Met een gevulde rugzak vol gezonde tomaten en bloemen in de hand had ik nog een lange weg te gaan naar ons dijkhuisje.

Advertenties

Omloop van ter Heijde, mooie zware wedstrijd

Ter Heijde, het zou mijn 2e wedstrijd van het Agium runcircuit kunnen worden. De fysio zei afgelopen donderdag, rennen, zonder belemmering. Tijdens het inlopen even het strand bekeken, lag er stukken beter bij dan in 2017, maakte mij gelukkig. Tijdens het inlopen was ik een beetje onzeker maar na het startschot  ging ik weg zonder ook maar enige vorm van onzekerheid. Wilde me wel aan mijn eigen opdracht houden, niet als een malle de race in, eigen gevoel, eigen tempo. Flinke tegenwind in de duinen maar veel brede ruggen waar ik achter kon schuilen.

Carla2_20180608-2P1A3189Carla1_20180608-2P1A3147Het Schelpenpad omhoog, een ware kuitenbijter en dan….. is daar de zandmotor, berucht en beroemd. Voelt als dwars de Sahara oversteken op zoek naar de zee. Geen fata morgana, hij lag er gewoon, de grote zoute waterplas. De vloedlijn was er maar beetje hobbelig met zacht zand, liet de voeten de juiste positie zoeken.  Bij Monster was het perfect lopen. Plots riep iemand mijn naam. Ik begreep haar aanwijzingen niet tot ik in ene zag ik dat er aan beide kanten water was. Snel naar links, door ondiep water, een nieuwe vloedlijn zoeken. Allemaal sleuven waar je ontzettend goed op moest letten om niet door de enkels te gaan. Zo lang mogelijk hard zand pakken en dan een haakse bocht naar links het zachte zand door, daarna een steile beklimming van 5 meter tegen het duin op. De afdaling is zalig en ging rap.

Carla3_20180608-2P1A3193Het dorp door, de finishlijn passeren om daarna aan de 2e ronde te beginnen. Weer een brede rug opzoeken om me zo in de duinen tegen de wind te beschermen. De zandmotor over en  weer naar de vloedlijn. Door opkomend water was de vloedlijn nog iets slechter geworden en moest zelfs twee maal door een meertje heen. Heerlijke zware omstandigheden  was genieten en zweten gelijkertijd. Tijdens de beklimming wilde vele atleten  even voor langs.

Ik met kleine stapjes omhoog en met grote passen de afdaling nemen. De finish  was daar en had de 10,4 km in 46.00 minuten gelopen. Tevreden over mijn knie en totale optreden. Tijdens het uitlopen voelde het allemaal heel goed aan. Weer een stap verder in mijn herstel. Stond met een goed gevoel op de 1e plek  als V50+ van het podium.

Carla6_20180608-2P1A3222

Twee maanden vol opdrachten

Na de val van de fiets, opdracht een: stoppen met hardlopen, ga maar racefietsen.
Alles deed ik op de fiets, had geen last van ongeduldigheid, stress of weet ik wat voor frustraties. Het duurde alleen wat lang met de bijbehorende vraag aan de fysio of het wel over zou gaan.
Drie weken geleden werden de opdrachten steeds leuker, ik mocht weer hardloop minuutjes gaan maken. De pijn was voor 10% aanwezig, in de actieve herstelfase is dat niet erg. Elke 48 uur een nieuwe prikkel geven, steeds 5 minuutjes langer lopen. Een week geleden zakte de pijn naar 5%, zo dat was een lekker gevoel. Maandag naar 2% en woensdag liep ik als een zonnetje met 0,1% – 0% pijn. Je denkt dat je bent maar er volgde nog meer opdrachten.
Donderdag had ik een hele mooie opdracht: TEDxJNJ talk voor 400 man in Turnhout Belgie. 41 Jaar werken en hardlopen als hobby, tot een verhaal van 18 minuten gemaakt. Het publiek wist ik door mijn  woorden, dat stukje van mijn leven te laten voelen. Ik kreeg 6 sterren terwijl 5 sterren  het maximaal haalbare is, ik telde als een bijzondere uitzondering  Jeetje wat een super gevoel heb ik van deze opdracht gekregen.
IMG_2743
Vandaag, zaterdag 19May18, Dios lenteloop, meedoen in een tempo van 4.20 – 4.30 per km. Mentaal ook best een dingetje.
Carla startIk ging van start, iets te langzaam maar al snel zat ik heerlijk in de wedstrijd, liep het goede tempo.
carla 5kmDe laatste 500 meter beetje aanzetten om bij de V50+ te winnen, helaas werd ik met 1 sec verslagen. Mijn eindtijd was 44.22 en een gemiddelde van 4.25 min/km, kan het mooier 🙂 Ik was een goede haas geweest en de haas was tevreden met alleen een klein beetje stijfheid van de knie.
Na de finishNa 10 minuten stil gestaan te hebben weer een moeilijke opdracht. Hoe voelt de knie aan als ik 1 km uit ga lopen? Spannend maar na de eerste stappen voelde ik dat dat helemaal niet verkeerd aanvoelde. Heerlijk dat ook deze opdracht goed gegaan is. Mocht na het uitlopen zelfs het podium op als 2e V50+.
Carla den HoornNu even 48 uur rust pakken, dan kan ik maandag weer als hardlopende ipv 2 maanden de fietsende coach, met de training mee.

En toen…… liep het even anders

31Mar18,
Het is een archieffoto maar laat wel zien wat ik die dag voelde. Mijn knie deed pijn. Ik was op 24Mar18 tijdens het coachen gevallen met de fiets. De dag erna liep ik het NK halve marathon, zonder problemen, die kwamen 5 dagen later. De fysio zei dat dat mogelijk was,  constateerde een hele lelijke verdraaiing van mijn knie. Kapsel is niet kapot, wel de oorzaak van het vastlopen van al mijn spieren en pezen rondom de knie

IMG_1205

Wat doe je dan, de racefiets pakken en fietsen naar het werk. Coach op de fiets. Zo blijf ik fit, beweeg de knie, train de knie, heb  met fietsen  totaal geen last.  De eerste 4 weken heel intensieve fysio behandelingen gehad.
de grote berg 700

Ben nu in de fase van actief herstel. Elke 48 uur een paar minuten erbij.  De weg is lang maar uiteindelijk hoop ik zonder racefiets weer een keer op het podium te mogen staan.

Prijsuitreiking met fiets

Een 10km in Oosterhout, bos

16.00 uur, het startschot, kruitdamp op de baan, snel naar het bos. Langs het water, passeer er mannen maar ook vrouwen. De bomen van het bos, geen last van de pollen. Enkel genietend ren ik verder, cross over het bospad, had liever alleen over bosgrond gelopen. Carla het is een wegwedstrijd, het crossen is voorbij. Haal nog een paar mannen in bij het tweede rondje bos. Bos uit op 9 km, terug naar de atletiekbaan voor de finish. Verend over het tartan vlieg in naar de start. Finish als 3e vrouw, oei had gedacht dat ik harder gelopen had, 39.49. Toen een baal momentje, de knie ging toch weer beetje raar gedrag vertonen. De val met de fiets is de oorzaak. Blauwe plek op mijn heup (M.Tensor fasciae Latae). Teveel spanning de pees wat zich uit in de pees aanhechting bij de knie. Blauwe plek moet gewoon weggaan, tot het zover is, beter gaan racefietsen of heel rustig wat hardlopen. Prijsuitreiking, de bloemen kreeg ik uit handen van een verbaasde speaker. Had me voor de gein bij de seniore ingeschreven.

Oosterhout 31mar18

Bloemen, startnummer en de foto van de taart die we in de kleedkamer besproken hadden

Hoezo slechte voorbereiding NK Halve

De nacht na mijn klap met de fiets op het asfalt kon ik niet op mijn favoriete linkerkant slapen, heup te beurs. Zondagmorgen, ik stapte uit bed en dacht: “vandaag is de dag, het NK halve marathon”. De goede vorm die ik de laatste weken voelde, is deze vroege ochtend ver weg. Met mezelf afgesproken, thuis een testrondje te lopen. Als er geen blokkade in de heup  voelbaar is, dan naar Venlo af te reizen.  Zo gezegd zo gedaan, schoentje aan en rondje gaan lopen, Ik werd steeds blijer, heup deed goed mee. Thuis zei Koos: “we blijven thuis”. Nee Koosie, gaan lekker 2 uur in de auto zitten om in Venlo te eindigen. Hij was blij dat het NK door kon gaan. In Venlo aangekomen, druk met auto’s en geen parking te vinden. Uiteindelijk in Tegelen, uur voor de start een plekje voor de auto. Uit voorzorg hadden we de fiets meegenomen, Koos op de fiets en ik naar de start inlopen. Met mijn garmin  als navigatie liepen we er in ene naar toe. Jeetje wat een mensen. Koos de fiets stallen en ik in de tent mijn nummer halen. Dat ging snel maar eenmaal buiten, alleen maar hoofden en geen hoofd van Koos. Ik kreeg een slim idee, in de olijfboom geklommen, mooie opvallende plek en stak overal bovenuit, mijn roze shirt en  witte haar moet hem opvallen. 15 Minuten voor de start hadden we elkaar gevonden. In een hurry omkleden en nummer opspelden. Dag gezegd, in een hurry een wc opzoeken. Dat mocht ik als invite in een verzorgingshuis, voordeeltje.

IMG_1663Een paar minuten voor de start stond ik achter de lijn, de adrealine zat hoog, nu nog rustig zien te worden. De start ging,  in de grote  meute gelukkig goed.  Mijn plan was, door de plotselinge warmte meteen goed in mijn ritme komen in een tijd van rond de 4.05/km. Had het benauwd maar goede benen. De eerste 5 km gingen iets te snel, daarna afhankelijk van of stijgen of dalen heel vlak gelopen. Atleten gingen langszij, keek enkel naar het startnummer, vrouw 55 mocht niet voorbij, verder vond ik alles goed vandaag. Blij dat ik een topje aan had, de zon scheen uitbundig en het was zweten. De mensen langs de kant hadden er een mega feest van gemaakt. Hele straten versierd met balonnen, muziek, ongelooflijk. Het mooie oude Tegelen stond in mijn geheugen gegrift van 5 jaar geleden, nu passerde ik oa de prachtige oude kerk met meer gemak. De brug over de Maas, een stevige klim door een mooi landschap. Achter het glas op de brug, smoorde ik zowat van de hitte. Echt niet normaal, verleden week bevroor ik tijdens mijn duurloop met 3 lagen kleding aan, nu in enkel een topje en korte broek was het zweten. Blerick door, ook hier groot feest en ik begon atleten in te halen. Leuk moment in de wedstrijd. Op 19km een andere brug om de Maas over te steken en dan door 5 rijen dik publiek naar de finish. Was niet echt kapot, wel blij dat ik de klok zag. Mhhhh 1.27, zette aan om onder de 1.28 te komen.

Het werd 1.27.42 wat me echt alles meeviel. Heup was nu stijf maar niet vervelend. Klein stukje uit gaan lopen en dan prijsuitreiking.

2 _2512387619446849169_oWas gaaf, 3 maal goud voor de A-groep en een PR van 2 minuten. Had als trainer / atleet een top dag.Groepsfoto_Venlo_230318_IMG_2458

Even een groepsfoto laten maken en daarna ieder zijn weg. Koos op de fiets, ik hardlopend met in elke hand een bos bloemen, richting de auto. Kreeg  lopend met de bloemen veel applaus van toeschouwers die nog langs het parcours stonden. Blij dat ik bij de auto was, bloemen laten je zwaar lopen, “ïk loop als een zoutzak”,  zei ik tegen Koos, hij zittend als pakezel op de fiets, leuk stel 😊. Blij dat ik de super slechte voorbereiding heel goed heb weten af te sluiten. De reis naar huis kon  beginnen, 2 hele uren sturen :-(.  Ook dat gaat over en je rust lekker uit.

NK Cross, strijd met de elementen

Een stripverhaal van een bijzonder “zwaar”NK Cross

20180310-2P1A1145

De start van het 8km lange NK cross masters 2018, niet te gek weg, wel positie zoekend

20180310-2P1A1152

Een van de best te belopen stukjes in het parcours. ik liep  lekker en had veel kracht

20180310-2P1A1148

De eerste heuvel op, had 2 vrouwen in het zicht die ik wilde passeren

20180310-2P1A1167

Net de gevaarlijke afdaling met 100 boomwortels in het bos gehad, doemt de Ajax berg op. Na de knik een stijgingspercentage van 15%

20180310-2P1A1171

Kleine stapjes naar de top, het was een ware strijd tussen de Ajax berg en Carla

20180310-2P1A1176

Na de top begon de afdaling. Gladde blubber, Carla draagt geen spikes. Zijkant met 4 grassprieten pakken, lintje en de vlaggenstok om zo zonder te gaan glijden de blubber door te komen

20180310-2P1A1180

Daarna kon ik via het grasmoeras de afdaling afmaken, de eerste  maal overleeft

20180310-2P1A1156

Weer een vrouw achter me gelaten, ondanks dat het zwaar was, bleef ik goed draaien. Mijn gespierde benen lieten van zich spreken

20180310-2P1A1161

Hoeveel moeite kost het om de tweede maal de top te bereiken, jeetje wat moest ik diep gaan maar ik was er weer.

20180310-2P1A1182

De laatste ronde ging in, het voelde beter dan ronde twee, ik kwam op stoom, was ook blij met de 8,2km die wij mochten lopen

20180310-2P1A1199

Tong uit de mond, opperste concentratie. Echt heel goed kijken waar je de voeten neer gaat zetten

20180310-2P1A1206

De derde ronde is bijna voltooid, de speaker is erg enthousiast over mijn opbouw van de wedstrijd en mijn lopen. De zoveelste gouden medaille voor Carla Ophorst

20180310-2P1A1208

37.30, goud nummer 54 is binnen. Gesloopt van het parcours, niet van de tegenstand bij de vrouwen 55. Echt er was vandaag geen seconden aan rust in te bouwen geweest. Blubber, los zand, stijgen en dalen volgde elkaar in rap tempo op. Voldoening geeft zo’n wedstrijd zeker.

20180310-2P1A1215

Had goed met best gedaan zo als je hier ziet. Er moest een washand en heel veel zeep aan te pas komen om de benen en vooral tenen weer schoon te krijgen

20180310-2P1A1237

Mooi plaatjes van drie blije V55+.  Ik ben , zoals je  ziet, met goud nr 54 net zo blij als met mijn aller eerste gouden medaille. Het blijft een heel mooi moment. Bloemen, medaille, felicitatie.