Lastige omstandigheden en toch het idee hebben dat je vliegt.

Het is 19Januari, de Noorderwind is hard, in de polder nog harder, het zonnetje schijnt en het is 7 graden. Best oké voor de winter.
Carla_4_Maassluis_202001192P1A6837

De halve marathon van Maassluis, nieuw parcours, door de polder, Keersluis op en langs de waterweg. Het parcours sprak mij niet echt aan. Eerst maar eens lopen en dan kijken of het gevoel klopt.
Ik ging lekker van start, te lekker met 3.58 de eerste km. Rem erop maar wel in het groepje blijven lopen. De mannenruggen braken voor mij de wind en het was gezellig. Tot die ene atleet op mijn hiel trapte en ik bijna languit op de grond zou vallen. Ik kon mij herstellen en fier rechtop ging ik verder.Carla1_Maassluis_202001192P1A6775Carla2_Maassluis_202001192P1A6778Carla3_Maassluis_202001192P1A6784
De klim van de keersluis, zwaar en toch viel het me mee. Kleine pasjes omhoog en daarna naar beneden denderen. Haalde de vrouw uit mijn groepje in en zag haar nooit meer.
De waterweg langs, heerlijk de zon in het gezicht, wind in de rug. Ik heb hier te veel genoten zag ik op strave terug, tijden waren voor het mooi te langzaam :-). Steendijkpolder, de dijk over, een zigzag als keerpunt en dan….. de wind vol tegen. Ik liep al een paar km alleen, nu in mn uppie de wind de baas zien te blijve, Bleek geen probleem, gewoon gaan. Langs deze weg staan sinds een jaar 6 windmolens. Jeetje, als je onder die molen was genoot je van de door de molen gemaakte wind, daar stormde het en je stond bijna stil. Molens op en ja hoor, het England vaardershuisje was daar weer. Carla5_Maassluis_202001192P1A6844Carla6_Maassluis_202001192P1A6851Nu vanaf de andere, steilere kant het spoor over en het huis door. De wind vol tegen, dat was knokken en blij dat ik boven was. Denk je naar beneden te denderen, de harde wind zorgde ervoor dat dat niet mogelijk was. Carla7_Maassluis_202001192P1A6854Nog een klein stukje tegenwind om dan de laatste 4 km wind in de rug, zon in het gezicht te hebben. Tot de tuidersweg liep ik een lekker tempo, keek op mijn horloge en ging rekenen. Aanzetten Carla om onder de 1.30 te lopen. Carla8_Maassluis_202001192P1A6860Ik zette aan, voelde heel goed en haalde man na man ik. Verbaasde blikken en opmerkingen ” zo jij heb er zin in”. ” jij heb nog wel wat over”. De laatste 100m tegen wind een mannenrug voor me, pal erachter om in zn slipstream te komen. P1100378

P1100379

Ben ik blij dan≥ Dank aan Carry voor de foto

 

De finish, nog een versnelling en 1.29.55. Ik maakte tot groot genoegen van het publiek een dansje direct na de finishmat. Zo blij met de tijd, het gevoel Oel tijdens de race. Heerlijk weer een ouderwetse wedstrijd, zonder benauwdheid of geen zin.

P1100386

De media meteen na de finish 🙂

Een stukje uitlopen met een atleet en daarna de prijsuitreiking. Twee maal het podium op.
1- 1e vrouw 50+
2- 3e vrouw overall.
Met een bos prachtige bos SK rozen, 12 km tegen de wind in naar huis fietsen viel door de dikke rozenstelen met doornen niet helemaal mee. Had er er voor over, te mooi en een pronkstuk van een geweldige wedstrijd.
Ik kijk nu anders naar het vernieuwe parcours. Niet echt snel met een harde wind, wel uitdagend. Nu nog wat publiek in de polder, er stonden niet eens schaapjes omgaan te moedigen 🙂429389AB-2C11-47BC-9971-7F50D128D8C0

Nieuwjaars-Cross in Hoek van Holland

Een leuke en gezellige wedstrijd om het nieuwe jaar mee te beginnen. Op de fiets, tegen de wind in,  10km om op te warmen en het ontbijt te verteren. Ik had iets te laat gegeten, zondagsontbijt is normaal ruim een uur later. Nummer ophalen en omkleden. Het was gezellig in de kleedkamer en ik ging net op tijd naar buiten voor een rondje parcours verkenning en  warming-up. Bij de start nog vele atleten en (oud) bekende gelukkig nieuwjaar kunnen wensen, voor weg werden weggeschoten. Tussen de voetballertjes van V.V.V. HvHolland, ze gingen hard weg maar na 400 meter hoorde ik: hoe ver is het nog,? ik heb zere benen”. Succes jongens, nog 4,6km te gaan 🙂

Carla1_HvH_202001052P1A6259

Ontspannern ging ik van start, hier met Leon (508)  achter mij, die wilde ik niet voor mij krijgen en hij wilde voor mij eindigen. Voor beide een goede stimulans.

Carla2_HvH_202001052P1A6270

In de tweede ronde (elke ronde was 2,5km lang) Leon nog steeds op de hielen, hij beet zich echt vast.

Carla3_HvH_202001052P1A6276

Bezig aan de derde ronde.  Leon was gefinisht na de tweede ronde = 5 km, ik ging voor 10km. Vele klimmen, dalen, trapjes, bochten, blubber en hier een grasveld met vele molshopen. Elke ronde werd het een beter te belopen pad. Ronde 1 (10.32) : als ik maar niet in een konijnenholletje stap. Ronde 2 (10.35) ; als ik maar niet over een platgetrapte molshoop struikel. Ronde 3 (10.43), heerlijk ik kan een plat getrapt stuk  gras volgen. Ronde 4 (10.38) , alleen oppassen voor de takken van de boom omdat de bocht steeds scherper genomen werd

Carla4_HvH_202001052P1A6282

Een een vlak stuk parcours. Een atleet in de achtervolging, die dacht mij wel even in te halen

Carla5_HvH_202001052P1A6300

En zie, de man van de achtervolging bij het bankje heb ik al aardig op achterstand gezet, hij komt net door de bocht en ik ben al bovenaan de heuvel. Elke ronde ging ik lekkerder lopen.

Carla6_HvH_202001052P1A6313

Het trapje in de laatste ronde, nog 1 maal de 5 trede nemen, 1 voor 1, op souplesse zonder kracht te verspelen naar boven

Carla7_HvH_202001052P1A6314

Vol aandacht weer 2 trede verder

Carla8_HvH_202001052P1A6318

Bovenaan de trap, net voor het moment dat ik Koos ziet staan. Mooie foto’s zegt hij met een big smile

Carla9_HvH_202001052P1A6321

Kleine demarage, de mannen moest ik passeren : “links” , riep ik dan en ja hoor, ik kon met gemak aan de linkerkant langzij, op weg naar de finish. 2e vrouw in 42.28 wat maar een paar seconden langzamer is dan editie 2019. Heel tevreden kijk ik terug op mijn eerste wedstrijd van 2020.

Na afloop snel naar de kleedkamer om wat warms aan te trekken om daarna nog een rondje uit te lopen. Het was weer te gezellig in de kleedkamer, het uitlooprondje volgde een half uur later maar wel gedaan.
Daarna op de fiets, windje in de rug, terug naar huis.

Sylvestercross wat ben je mooi :-)

31Dec19, oudjaarsdag die we beginnen met een rondje fietsen en oliebollen halen. Warm uit de frituurpan van de bakker, snel naar huis, bakkie zetten en genieten. De knappende buitenkant en de luchtige binnenkant.

61401C36-F02C-456D-9988-141DDF48B95A.jpegDit is voor Koos maar niet voor Carla, boterhammen zijn beter voor als je over drie uur een wedstrijd gaat lopen. Aangekomen is Soest, de mooie bossen, het Soesterduin, het ruikt oudjaar voor ons. Inlopen en parcours verkenning, ziet er goed uit en nergens blubber. Het zand is los, zacht en diep, zwaar gaat het worden, dat is zeker. De start, meteen zacht zand richting het bos. In het bos betekend voor mij demarreren, zoveel mogelijk vrouwen voorbij gaan. De zon scheen uitbundig, heerlijk. Een probleem was wel dat de zon je het zicht soms ontnam. De boomwortels waren soms echt niet te zien door de felle zon in het gezicht. Ik was heel Allert omdat ik niet weer de tanden door mijn lip wilde vallen.

De eerste ronde ging in 9.20 en het voelde goed. Na het geploeter in het zand weer lekker het bos in. De bochten, de heuveltjes en de zon die nu op iets ander plaatsen de ogen verblinde.

201912312P1A6196201912312P1A6197201912312P1A6200Nog een aantal, vooral jonge meiden ingehaald, voelde me gewoon een beetje 25 jaar, krachtig en gemakkelijk als ik liep. De 2e ronde ging in 9.21, blij dat de laatste passage zand voorbij was en ik het bos weer in mocht. Doordat de zon nu minder verblinde gingen de voeten gemakkelijker, zag waar ik over de boomwortels moest springen, rennen, ontwijken. Het laatste stuk bospad en dan de scherpe bocht naar rechts het duin op.

201912312P1A6209Het laatste stukje afzien richting de finish. Als 1e V55+ in een tijd van 27.50 passeerde ik de streep. De 3e ronde ging in 9.10, mijn snelste ronde :-).  Blij was ik met de kracht in de benen, de souplesse en het uitblijven van de benauwdheid :-). Snel kleding  gehaald om aan te trekken in de tijd dat ik op de prijsuitreiking moest wachten,  warm blijven is altijd een dingetje, een belangrijk dingetje. Mooie bloemen, huldiging met uitzicht over de lange duinen, zo mooi.

201912312P1A6226Daarna uitlopen en de mannen van de A-groep aanmoedigen. Ze liepen heel goed en dat maakte het plaatje van vandaag compleet. Een gelukkig atleet en trotse coach, mooie afsluiting van 2019. 201912312P1A6223

2926C990-1158-4CC6-8819-0C28ACBD9B84_1_201_a.jpeg

Een deel van de tegeltjes die je bij de Sylvestercross krijgt. De onderste is van dit jaar

Daar is ie weer, de zanderige cross bij Haag atletiek

26Dec19; 7,5 km cross Haag atletiek.

De Schotse Hooglanders stonden op het mooiste stukje duin, alternatie parcours, het laatste stuk overslaan en direct voor het duin naar de finish. De cross werd daardoor 500m korter.

Carla 1

De start, in het gedrang op het smalle pad, ik kwam er maar niet doorheen.

Carla2_201912262P1A6067

Blijven proberen, hier voor de 1e bocht kon ik nog niet ontsnappen. Ik wist, als straks de zandput komt, krijg ik vrij spel. Het moment van positie zoeken.

Carla4_201912262P1A6075

Demerage nummer een. Leuk de reacties van andere atleten, : mhhhhh, jij achter mij Carla, dat kan toch niet. Het moment van achter die persoon lopen was voorbij, ik ging er voorbij en ze konden niet aanhaken.

Carla5_201912262P1A6081

Langzaam maar zeker, steeds een stukje verder

Carla12_201912262P1A6141

De 2e ronde en voor de 2e keer klim ik de zandput uit, het zwaarste stuk vd wedstrijd. Je moet ook je voeten goed in de voetafdrukken van de lopers voor je plaatsen. Dan heb je grip en kan je sneller naar boven. Dit is wel heel lastig en de voet wiebelt alle kanten op. Uiteindelijk boven, diep ademhalen en doorgaan

Carla11_201912262P1A6120

Door het takkenbos, zojuist de nummer 2 ingehaald, fijn dat ik nu op de 2e positie liep

Carla7_201912262P1A6107

Mooi overzicht van de ondergrond van de cross, veel zand he 🙂

Carla6_201912262P1A6095

In de 2e ronde ging de atleet in de foute kersttrui voorbij. Hij had al vele malen mijn naam gehoord. Draaide zich om en zei: niet weer he Carla. Elk jaar doe je hetzelfde, je loopt mij voorbij en weer kan ik niet met je mee. Het ging inderdaad  zo

Carla10_201912262P1A6117

Probeerde steeds wat vlak zand te vinden. Het omgeploegde zand is zwaarder dan het gladde zand. Er waren stukken waar dit mogelijk was. Ik maakte er goed gebruik van

Carla3_201912262P1A6072

Kale bomen sieren het landschap. Geen blaadjes aan de donker gekleurde takken. Uitkijken geblazen want je loopt er makkelijk dwars in. De zware takken zwiepen, voor een extra stoot tegen je gezicht.

Carla9_201912262P1A6113

De lekkerste stukken, beetje hard, beetje zacht, beetje vlak, op naar de finish

Carla13_201912262P1A6150

Het laatste stuk van de cross,  het grasveld bij het paddenpad, nog 200 meter te gaan. Ik finishte als 2e vrouw in 35.08. Super lekker gelopen en ik had echt zin in deze wedstrijd, even kort en geen asfalt.

Groep_201912262P1A6060

In gezelschap van deze gezellige mensen en OphorstRunners. Lekker in- en uitlopen met elkaar. Tussendoor ieder zn race, die bij iedereen na volle tevredenheid gegaan is.

Linschoten, in 20 jaar tijd deze wedstrijd zien groeien tot……. uitverkocht in 2019

Linschoten, ieder atleet maak ik lekker voor deze halve marathon door nostalgisch Nederland, inclusief de varkentjes als toeschouwer op 15km. Vandaag met aardig wat atleten van de A-groep en OphorstRunners aanwezig.
Linschoten 21Dec19Inlopen, hoe gaat de ademhaling? de belangrijkste vraag voor mij. De afgelopen week voelde ik dat het iets beter ging en vandaag?   Het voelde best oké, fijn.  De start, geen gedrang maar normaal vertrokken we. Ik had een doel vandaag, lekker lopen en me vooral niet als een goudvis voelen om naar adem te moeten happen. Het tempo voelde goed aan en zo liep ik door het oude Linschoten heen. Rond de 2 km kwamen er vragen bij me op, wat doe ik, wat wil ik. Stom he maar eigenlijk had ik helemaal geen zin om hier te lopen. Waarom heb je geen zin, vroeg ik aan mezelf. Daar had ik geen antwoord op. Geen zin maar ik wilde wel lopen. Ga je dan een duurloop doen thuis?  Nee dat vond ik dan weer zonde nu ik hier door het prachtige boerenlandschap liep met vele mensen om mij heen. Zoveel mensen geven gezelligheid. Als je je nu eens niet mee laat sturen door de groep atleten die je passeren. Gewoon laten gaan en de focus op jezelf richten. Zo analyserend kwam ik aan in Oudewater. De bekende brug, keren, klimmen, keren, aangemoedigd worden door veel publiek. Het 10km punt kwam ik voorbij. De gedachten van geen zin hebben was verdwenen, de motivatie om mee te gaan met de atleten die mij passeerde, een scherpe tijd neer te gaan zetten, die had ik nog steeds niet. De atleten liepen bij mij vandaan en ik liep heerlijk in mijn eigen tempo. Een goudvis  voelde ik me gelukkig ook niet. Moest soms even hoesten en had daarna weer een vrije ademhaling. Hier was ik zo blij mee. De varkentjes als toeschouwen op 15 km, keerde ze me allemaal de rug toe toen ik voorbij kwam, had zo op hun geknor gerekend :-). Montfoort is ook een feestje met muziek en veel publiek. Het 17km punt ook alweer voorbij. Wind in de rug en voor het gevoel altijd een lange weg langs het water. Op deze weg liep ik het allerlekkerst, kreeg zelfs zin om een paar mannen in te halen :-). De laatste 2 km, een lang polderpad maakt op 20km plaats voor ” het dorp”. Hier ook een extra lus om de race een echte 21.1km te geven. Draaien, keren, stoep op en stoep af. Was bang om de tanden weer door mijn lip te vallen en keek heel goed uit. Richting de finish  zag ik dat onder de 1.30 niet ging lukken. De 1.30.14 was oké.
Linschoten finish 21Dec19Een goed gevoel hou ik van deze wedstrijd over en een 1e plaats bij de V55+, dus de bloemen mochten weer mee naar huis.Prijsuitreiking

Voor het eerst de Bruggenloop, met hindernissen :-)

Veel over gehoord en nooit gelopen, de druk bezette Bruggenloopin Rotterdam. Waarom niet? zou je zeggen. Te druk, verdwalen tussen wedstrijdsecretariaat, kleedkamer, toilet en de start. Anno 2019 kregen de OphorstRunners via sponsor Agium een gratis startnummer, wat doe je dan, ja zeggen en met de groep naar Rotterdam gaan. Kom doe eens gek en accepteer het nummer. OPhorstrunners Bruggenloop

Laat ik me nu 6 dgn voor de bruggenloop, met  mijn twee voorste kronen  mijn lip  doorboren na een val, waarbij mijn gezicht de klap opving.  Ben niet snel bang maar dacht echt dat ik dood zou bloeden. Het bloed spoot letterlijk uit mijn lip, slagaderbloeding (Dit vertelde de tandarts mij zojuist)  Na de 3e bloeding mocht ik eindelijk naar de centrale huisartsenpost. In paniek kwam ik binnen met de mededeling dat ik echt dood aan het bloeden was. Theedoek, doordrengt met bloed,  deze voor mijn mond houdend. Het was de 8e theedoek op dat moment. Denk dat ik echte paniek-ogen had op het moment van binnenkomen en vertellen aan de assistente. ” Ga eerst eens rustig zitten” en ze loodste me naar de behandeltafel.  ” Oei het is een spuitertje”,  zei ze toen de theedoek van mijn gezicht gehaald werd en het bloed met een straal richting het plafond spoot. Als O.K. verpleegster pakte ze de lip op de juiste manier vast en na 10 minuten leek het bloeden gestopt te zijn.  Het moest  wel gehecht worden, te grote wond en het mocht niet weer gaan bloeden. Heel stil bleef ik zitten tijdens de autorit van Naaldwijk naar Delft. Blij dat het niet weer was gaan bloeden en veilig in Delft aankwamen. Röntgenfoto, om te kijken of er niet een stukje tand in mn lip was gekomen, twee hechtingen erin en een tetanus injectie. Om 3.00 uur stapte we in ons bed. Ik had er een onvergetelijke en lange verjaardag van gemaakt 🙂

Op dinsdag weer wat gaan fietsen en zo training gegeven, lopen durfde ik echt nog niet, mocht wel had de EHBO dokter mij verteld.  Na de training op taart voor mijn verjaardag getrakteerd. Eten lukt me niet, drinken met een rietje en genoot van de atleten die de taarten op aten.

5C66E3AB-FDF5-4A04-8C5C-4CDFEB371129

Bloemen van mijn Top A-Groep atleten, voor mijn verjaardag

Op donderdag naar de training gaan hardlopen, moet toch even testen of dat weer ging Dat lukte  en ik maakte die avond 21 rustige km’s.

Vrijdag en zaterdag fietsen, zondag is dan de Bruggenloop. Besloten te starten en te finishen, het stuk ertussen zo verstandig mogelijk op te vullen. Na de start vlogen de atleten en bekende me voorbij, aanmoedigingen maar ook opmerkingen om mee te gaan. Nee, eigen race, eigen gevoel en vooral lekker lopend deze wedstrijd beleven. Na de Erasmusbrug zat de ademhaling hoog en nam nog meer gas terug. Daarna ging het lopen echt lekker. Nog meer bekende vrouwen die normaal achter mij zitten, gingen voorbij. Zij verbaast en ik denkend, laat maar gaan, het is goed. De van Brienenoordbrug  pakte ik met gemak. Na 12 km kwam de wind vol tegen, kostte me veel moeite en zat weer hoog in de ademhaling. Dan merk je dat je veel bloed verloren bent. de rode bloedlichaampjes (zuurstof-transporters) zijn nog niet op niveau terug.

Bruggenloop 2019De finish in 1.04.04. Maakte me dat blij???? Diep in het hart niet maar voor vandaag wel. Ik kan met een goed gevoel terug kijken op deze drukke maar leuke wedstrijd, lekker gelopen en ik was erbij :-).

Daar waar ik graag train, nu als wedstrijd

Het strand, een plek waar ik graag loop. Dwalend langs de vloedlijn.tijdens mijn lange duurlopen. Binnen 2,5 km loop ik van mijn huis naar de zee, blij met zo’n mooi trainingsgebied als achtertuin. Vandaag de halve van Monster, genaamd: een monster van een tocht.  Voor vandaag 2 uur na hoog water en de wind, Oost 4, in de rug.  Klinkt niet als een monster, we gaan het meemaken. Het startschot viel en de atleten zette zich in beweging. Ik liep in een grote groep. Beetje onrustig zoekende naar het juiste tempo. Ik had 1 doel, dicht achter de Mannen ruggen blijven.

De koude wind was hard tegen en wilde in het begin zo min mogelijk energie verspillen. Kijkduin, keerpunt en het strand ipv asfalt. De mannen die voor me liepen was ik kwijt. Ze gingen te hard naar mijn zin. De ademhaling was nog niet optimaal,  20% kom ik nog tekort om in te ademen. Het losse zand naar de vloedlijn, even hard zand maar daar was de beruchte zandmotor, los zand, ribbeltjes zand, duintjes en zoeken naar de kortste weg. Ik koos verkeerd en stond voor het binnenmeer. Links erom heen gelopen en via pittige duintjes kon ik de vloedlijn onderscheiden, snel erheen. 9B93FA08-8E94-4439-A19E-56ADE4A55E55Zo liep ik lekker door. Soms met een atleet maar meest alleen. Bij Hoek van Holland tegen de oh zo losse zandduinen op, altijd zwaar. Slokje water en ik vervolgde de weg via het Noordlandse pad. Dit om de wedstrijd 21,1km te maken, het is echt een blokje om:-)  Draaide naar rechts, een klim tegen het duinfietspad op en dan  de wind vol tegen met de bijbehorende kou. Via het duinpad mocht ik de weg naar de finish  vervolgen.

Die wind, dat was knokken. Weet je wat zo raar was, normaal krijg je het van tegen de wind inlopen warm. Nu voelde ik de benen, armen en handen kouder en kouder worden. Ik bleef lekker beuken, zeker als ik een paar mannen in kon halen :-). Zo liep ik met groot genot naar de finishlijn, als eerste vrouw mocht ik deze passeren. 1.33.54 Werd de eindtijd, deze tijd viel me niet eens tegen. Ik had de hele weg niet op mijn horloge gekeken, zo had ik echt op mijn gevoel te kunnen lopen.  Gaaf om eerste vrouw te worden in je eigen Westland.  Gauw naar binnen, warme kleding aan en naar buiten voor de cooling down. Ik had het door het nakletsen erg koud gekregen, nu wilde ik de cooling down als een  een soort van warming-up gebruiken. Dat lukte en 4 km later had ik het heerlijk warm. De prijsuitreiking  was goed met vele prijzen en de verloting van de fiets. Ik mocht 2 maal het podium op. Voor de 1e  vrouw overall  en de 1e V45+ Twee maal een prachtige orchidee en applaus, dat blijft zo fijn. De fiets ging aan mijn neus voorbij.

Was tevreden maar ook weer niet helemaal, de benauwdheid wordt minder, die laatste 20% moet ook weg. De reden dat ik na zo’n wedstrijd weer schor ben, het bewijs van TE veel moet adem halen. Nu op naar 100% vrije ademhaling. De komende 24 uur rust voor de longen en benen. Hebben zich toch aardig moeten uitsloven 🙂