De Bar de Burchtloop, Solo met de groep

Een 2 kilometer wedstrijd, een afstand die je niet veel tegenkomt.  De wedstrijd werd in 2020 niet in het dorp Honselersdijk gehouden. De hele feestweek werd dit jaar digitaal georganiseerd ivm  de corona maatregelen.

Vrijdag 3Jul20, de hele dag kreeg je de tijd om een snelle 2 km neer te zetten. Ik had 5 teams ingeschreven en zat zelf in team 5 met Linda en Annemarie.

F047A105-3751-42AF-838F-7DC8B97D5A7B_1_201_aEerder deze week  alle startnummers gemaakt, per team drie atleten, deze voorzien van naam, grote kans dat ze moment suprême even niet meer wisten in welk team ze zaten :-). De wedstrijd kon beginnen.

E88A4B77-9900-41DB-94A5-92CBE3985304Rond het middaguur, op weg naar school, het parcours uitgezet. Elke 500 meter gemarkeerd.

Voor de gezelligheid en stimulans werd het een groepstraining. Inlopen vanaf mijn huis, naar de duinen. Er stond een hele harde wind uit het Zuid-Westen. Het parcours ging door de duinen naar Kijkduin, voor de wind dus :-). Ruim 4 km ingelopen, wat loopscholing, en drie versnellingen over 100 meter, de warming-up was done.  Het extra shirt uit, singlet met startnummer aan. Richting de start waar ik af begon te teller. Start, en daar gingen ze er als een raket vandoor. Ik opende iets mindert snel, wetende dat ik dan ga verzuren rond 1 km, dat wilde ik niet. 202007032P1A8989Met het oog op de meiden van mijn team voor me, liep ik zo snel als mogelijk was voor een korte ongebruikelijke afstand. De 1e km ging in 3.30, dat was bij de markering, strava zei later dat het 3.37 was.  Een klein stukje naar beneden, de wind in de rug, wat voelde dat lekker.

De benen en ademhaling  moeten het tempo ook bij kunnen houden, ik hoorde mezelf vreselijk hard ademen, voelde niet vervelend. Linda kwam in zicht en rond 1,5 km ging ik haar voorbij. Ton kwam ook dichterbij, mijn benen gingen goed en ik probeerde dichter bij hem te komen. In de verte zag ik Stefan bij de finish staan. Nog een klein stukje, aanzetten, wat is nog mogelijk?  De 2000m markering op het asfalt, mijn horloge zei 1.94km en ik moest verder. Botste ik tegen Thomas aan, die stond te dromen midden op het fietspad. Gelukkig zei mijn horloge op dat moment 2 km, ik baalde wel vreselijk, was toch een tempo mindering. 7.21 over 2 km.  Heel tevreden over de tijd en hoe het  gegaan was. Heerlijk om 2 km in een hoog tempo te kunnen lopen. De atleten waren allemaal blij met hun prestatie en vol drukte liepen we terug naar de startplek, nu de wind vol tegen. Daarna was het nog 3 km naar huis waar een bak koffie / thee met cake en amandel boterkoek stond te wachten. we hebben er een Honsels feestje van gemaakt. 3F7A5F99-2DD6-461E-85EB-631B91EC05E4

1-Solo-Run-Together- 5km – Kralingse plas

Rotterdam, 11Jun20

Voor de A-Groep op 11Jun20 de derde wedstrijd  voor het klassement georganiseerd. Een 5 km als rondje om de Kralingse plas.  Met een groot deel van de groep liepen we in van Rotterdam Atletiek naar de Kralingse plas. Goed voor 5 km en een mooie warming-up. Loopscholing en wat versnellingen met de hele groep, een deel was nl meteen vanuit huis in- komen lopen. De start en de groep in tweeën verdeeld om zo voldoende afstand tussen de atleten te  kunnen houden. Nadat ik ja gezegd had ging de eerste groep weg. De rest stelde zich op achter de startstreep en na 10 seconden nogmaals ja en daar gingen we. We want ik deed ook mee. Het is fijn om in de Coronatijd zonder wedstrijden toch het wedstrijd gevoel te krijgen. Het was mooi weer en veel mensen wandelde een rondje om de plas, ons publiek. De eerste 2 km ging goed, daarna kreeg ik het warm en wat benauwd. Met Ron en Hans voor me, een kleine 100m, had ik wel een doel maar moest het solo doen. De enige gedachten die jij had, was ” Tempo hoog houden”.

D956A7ED-988A-4166-908B-B8961BB6F0E5_1_201_a

Het laatste stukje naar de finish, Maarten schoot een foto, leuk. Mijn eindtijd was 20.13. Viel niet eens  tegen, hoewel ik graag 19…. had zien staan. Voor vanavond heel tevreden. De atleten hadden heel goed gelopen en genoten van de wedstrijd die echt als wedstrijd aanvoelde.

D6AF725A-F7A9-4A44-A860-9255375BC9E0

Tijdens het uitlopen, terug naar Rotterdam Atletiek, kwam Bas voorbij. Hij was verbaast mij hier te zien lopen met de groep. Even een foto maken?. Natuurlijk Bas, altijd leuk

7B16BB1C-0A56-4E9B-95E6-E62B3C70F887

Het is niet de complete groep maar wel een mooi overzicht van een blije A-Groep met ieder op 1,5 meter afstand.

1-Solo-Together-10km ipv de Golden Ten

21May20; de dag van de Golden Ten wordt omgedoopt in de 1-Solo- together 10 of 5 km loop. Mijn Rotterdam atleten lopen hem solo en een groep van 4, nabij hun woonomgeving. Voor de OphorstRunners heb ik er, door de versoepeling van Corona maatregelen,  een solo groepswedstrijd van gemaakt.  De startnummers zijn er klaar voor, in de tas met het stoepkrijt, devlaggetjes en het parcours, Om 8.20 uur op de fiets naar het Staalduinse bos.  Het parcours uitzetten, met grote pijlen op de weg wanneer ze de bocht om moeten of juist rechtdoor.
C0EED753-9C71-47DF-9699-6FD56B318107_1_201_a

De kilometers op het asfalt krijten, de GPS niet aan het toeval overlaten, dit zijn de echte kilometers.

ADEA2257-562F-409D-BB48-2FFD2E46BE32

In het bos is het lastig pijlen zetten. Vlaggetjes gemaakt en bij de bochten in de grond gezet

395E1767-520D-492C-9A19-F3003E151688

Kan niet missen toch, zo’n prachtige vlag van een startnummer gemaakt. De boswachter , deze kwam net langszij, vond het goed dat ik ze er plaatste, na afloop wel even weghalen, zou niet anders durven.

C1254AED-CE7D-4BDC-8F87-803D4969016A

Om 10 uur,  op de foto, netjes 1,5 meter van elkaar. Drie rijen atleten laten de dieptewerking van de foto wegvallen, we zijn echt 1,5 meter bij elkaar vandaan 🙂 Het wedstrijdgevoel was er bij mij, beetje tintelingen en zin in een 10km achtereen, in een lekker tempo te mogen lopen. De temperatuur was voor het mooie te hoog, 26 graden en volle zon. Niet te gek van start en kijken hoe het gaat. Luisteren naar je lichaam, sprak ik de atleten ook duidelijk toe.

Groep_202005212P1A8473

De start, meteen de Papendijk op klimmen, in een lange rij, de wedstrijd is begonnen. Zo gaaf dat ook iedereen een startnummer opgespeld heeft. Koos hoorde tijdens het maken van de foto’s, omstanders zeggen: ” Daar gaat nummer 1. Oh nee, daar gaat nog een nummer 1. He, ze hebben allemaal nummer 1 :-).

202005212P1A8365

Hier bij 4 km, zon in het gezicht, een aardige zuiden wind tegen en het viel me niet mee. De warmte zat met dwars. De gedachten aan het bos, via de oude Hooislag zou ik het bos passeren, lekker in de schaduw zal me goed doen.

Carla_2_202005212P1A8395Carla_1_202005212P1A8397

De schaduw was heerlijk maar daarna kom je voor de wind te lopen, vol in de zon en het zweet gutste van mijn hoofd. De parkeerplaats op, kistje aantikken, dat was het 5 km punt, en door. Waterbekers_202005212P1A8471

Op deze slagboom stond ons water, hier slechts 2 overgebleven bekertjes. Handig en ik pakte mijn waterfles, nam een teug, beklom de opgang van de Papendijk en toen zei ik tegen mezelf: ” Nu rustiger aan, anders gaat het niet goed”. Ik luisterde naar mijn innerlijke stem  en liet het tempo een kleine 10 seconden per km zakken.

Carla_4_202005212P1A8433

Bij de draai naar links, naar de Maasdijk, stond Een politieauto en ik schrok, blokkade, kan ik wel verder?  Gelukkig mocht ik voorbij, de politie moedigde me zelfs, bij naam aan  :-).  De Haakweg, jeetje ik was kapot en stopte heel even. Keek achterom en zag Ton aankomen. Gauw, rennen, hij mag me niet inhalen. Dit is nu het mooie van zo’n groepswedstrijd. Je loopt toch alleen maar wel samen, er is meer strijd dan solo.

Carla_3_202005212P1A8437

De laatste  kilometer tegen de wind in, met nog meer zon maar een beter tempo, liet mij lekker naar de finish lopen. Kistje aantikken en 42.50 op je horloge zien staan. Viel me niet tegen. Mijn gevoel zei dat ik de 2e ronde veel langzamer had gelopen. De 5 km ging namelijk in 20.50.  Onder de bomen, in de schaduw, verhitte atleten van de 5 km en daarna kwamen de overige, verhitte alteten van dec 10km over de finish. Het was super gezellig, perfecte inzet en  een mooi alternatief voor de golden Ten.

Nerveus voor de solo wedstrijd :-)

Januari 2020, De astboscross was mijn laatste wedstrijd. Ik kreeg een steek in mijn heup en daar bleef het niet bij. Hamstring en aanhechting aan het schaambeen waren overbelast. Niet door het lopen maar door het putten graven in mijn tuin, voor de nieuwe grote bomen. Goede fysio, goed luisteren en vooral geduld hebben. Elke week ging het beter en toen kwam Corona. Bale, bale maar positief was dat ik nu volledig gefocuste kon zijn op mijn eigen lopen, de groepstrainingen mochten niet meer. Trainingen heel voorzichtig opbouwen, ook nadat ik het teken van de fysio kreeg; “je mag alles weer doen, behalve sprinten”.
De wedstrijd kalender liep leeg, jammer maar begrijpelijk.
Koningsdag, een wedstrijd op die dag is speciaal, maakt de koningsdag compleet. Ik bedacht een solo wedstrijd voor al mijn atleten. Het enthousiasme was groot. Parcours ontwerpers gingen aan de slag, voor het meest aansprekende parcours stond een taart naar keuze. Ik maakte mijn eigen parcours, 180 gr draaipunten, 3 klimmentjes en 6 bruggen maakte het geen snel maar wel mooi parcours. De weg naar en weer vanaf Corona

.50CEA072-1E88-4115-9311-830CCA670E7C_1_201_a

Startnummer maken en via de mail naar alle atleten gestuurd, iedereen met hetzelfde nummer tijdens de race, goed voor het groepsgevoel.4142D5F8-3C44-4FD8-B6B1-392E61A65B14_1_201_a

27Apr20; wakker worden, spanning voelen en op tijd eten zodat de maag leeg zou zijn bij aanvang van de race. Om 9.20 uur, 4 km inlopen naar de middelbroekweg, de start van mijn parcours. Wat versnellingen en ik was er klaar voor. Koos was de fotograaf en legde de start, exact om 10.00 uur, vast.

20200427IMG_3750Daar ging ik (wetende dat alle atleten nu met hun solo wedstrijd bezig waren, stimuleerde waanzinnig) soepeltjes op weg. De 800m lange tuinderslaan naar de Wollebrand, vol in de zon, wat een weelde.

20200427IMG_3784Bij de visvijver aangekomen liep ik drie rondes, elke ronde pakte ik een klim, de tentakels van het Corona virus :-). De vissers waren mijn publiek, leuk.

6 Maal de hoge bruggetjes over, 180 graden keerpunt waarbij je het gevoel had, stil te staan.20200427IMG_377420200427IMG_3770 De drie ronde zaten er alweer op, Koos verbaast; “nu al”. Hij zei mij later, wat gaat dat snel, hij moest echt op de pendalen om op tijd voor de volgende foto op zijn plek te staan.

20200427IMG_3791De laatste bocht en de finish. 21.09. Verbaast over deze “tegenvallende” tijd. Toch was ik heel blij deze 5 km gelopen te hebben. Lastig parcours, eerste wedstrijd na 3,5 maand en ja ik ben geen 60 jaar meer:-).
Heel tevreden liep ik, met Koos op de fiets naast me, naar huis. Op weg naar de wel verdiende oranje tompoezen.
En een telefoon die explodeerde,vde resultaten kwamen binnen, wat een prachtig evenement is dit geweest.

Mastboscross, weinig blubber dit jaar

Zou ik mijn witte wedstrijdschoenen aandoen vandaag, hoe smerig zouden ze worden? Besloot eerst maar eens een parcoursverkenning te doen. De bosgrond was hard, droog, ook erg hobbelig. De blubber achter in het bos was bijna verdwenen. Een mooie harde redelijk droge strook door het midden van de blubber, zo kon je de overkant bereiken en de schoenen wit houden :-). Vier van deze plassen achter elkaar. Oké, de witte schoenen mochten aan, lopen ook het prettigst. Het was iets, nee veel warmer dan gisteren, ze zon scheen en ja hoor, ik had geen singlet meegenomen. Deze had ik eigenlijk graag aangetrokken vandaag. Nu in t-shirt, korte broek aan de start. Het ging hard weg en ik liep vrolijk met de jonge meiden mee. Na de 2e bocht zat ik hoog in de ademhaling en tijd om een beetje gas terug te nemen. Het kijken naar de grond moest je elke seconden doen. De boomworteltjes waren overal en struikelen wilde ik echt voorkomen.

Carla 2De 2e ronde en ik begon aan het tempo te wennen, ademhaling werd beter zonder tempo te verliezen. Haalde een Belgische dame in, leuk. Carla 1In de 3e ronde haalde ik weer een Belgische dame in,  niet ver daarvoor nog een atlete met als doel, passeren de nog jonge atleet.

Helaas waren de 2 boomstammen voor mij een rem, ik moest er met een voetje op zetten en dan eroverheen, durf echt niet te springen.

Daarna weer in de achtervolging en voor het ingaan van de 4e en laatste rond was ik de atlete voorbij. weer liep er, een nog kleiner  meisje voor me, haar trainer is een maatje van de topcoach opleiding. Ik denk dat hij haar de opdracht gegeven had om mij niet voorbij te laten gaan. Het gaatje werd kleiner en ja hoor daar ging ze weer versnellen. Vlak voor de laatste bocht had ik haar bijna te pakken.

Het lange rechte pad op de finish af wist ze mij er met een versnelling uit te lopen. Ik finishte als 1e master overall in 33.33, over 7,95km. Heel tevreden over hoe ik de race gelopen had, een goede strijd geleverd.Carla 10
Na de prijsuitreiking, warme kleding aan om mijn atleten van de A-groep aan te moedigen. Ze liepen top en met een tevreden gevoel reden we terug naar huis aan het einde van een mooie zonnige dag.Carla 12

 

Lastige omstandigheden en toch het idee hebben dat je vliegt.

Het is 19Januari, de Noorderwind is hard, in de polder nog harder, het zonnetje schijnt en het is 7 graden. Best oké voor de winter.
Carla_4_Maassluis_202001192P1A6837

De halve marathon van Maassluis, nieuw parcours, door de polder, Keersluis op en langs de waterweg. Het parcours sprak mij niet echt aan. Eerst maar eens lopen en dan kijken of het gevoel klopt.
Ik ging lekker van start, te lekker met 3.58 de eerste km. Rem erop maar wel in het groepje blijven lopen. De mannenruggen braken voor mij de wind en het was gezellig. Tot die ene atleet op mijn hiel trapte en ik bijna languit op de grond zou vallen. Ik kon mij herstellen en fier rechtop ging ik verder.Carla1_Maassluis_202001192P1A6775Carla2_Maassluis_202001192P1A6778Carla3_Maassluis_202001192P1A6784
De klim van de keersluis, zwaar en toch viel het me mee. Kleine pasjes omhoog en daarna naar beneden denderen. Haalde de vrouw uit mijn groepje in en zag haar nooit meer.
De waterweg langs, heerlijk de zon in het gezicht, wind in de rug. Ik heb hier te veel genoten zag ik op strave terug, tijden waren voor het mooi te langzaam :-). Steendijkpolder, de dijk over, een zigzag als keerpunt en dan….. de wind vol tegen. Ik liep al een paar km alleen, nu in mn uppie de wind de baas zien te blijve, Bleek geen probleem, gewoon gaan. Langs deze weg staan sinds een jaar 6 windmolens. Jeetje, als je onder die molen was genoot je van de door de molen gemaakte wind, daar stormde het en je stond bijna stil. Molens op en ja hoor, het England vaardershuisje was daar weer. Carla5_Maassluis_202001192P1A6844Carla6_Maassluis_202001192P1A6851Nu vanaf de andere, steilere kant het spoor over en het huis door. De wind vol tegen, dat was knokken en blij dat ik boven was. Denk je naar beneden te denderen, de harde wind zorgde ervoor dat dat niet mogelijk was. Carla7_Maassluis_202001192P1A6854Nog een klein stukje tegenwind om dan de laatste 4 km wind in de rug, zon in het gezicht te hebben. Tot de tuidersweg liep ik een lekker tempo, keek op mijn horloge en ging rekenen. Aanzetten Carla om onder de 1.30 te lopen. Carla8_Maassluis_202001192P1A6860Ik zette aan, voelde heel goed en haalde man na man ik. Verbaasde blikken en opmerkingen ” zo jij heb er zin in”. ” jij heb nog wel wat over”. De laatste 100m tegen wind een mannenrug voor me, pal erachter om in zn slipstream te komen. P1100378

P1100379

Ben ik blij dan≥ Dank aan Carry voor de foto

 

De finish, nog een versnelling en 1.29.55. Ik maakte tot groot genoegen van het publiek een dansje direct na de finishmat. Zo blij met de tijd, het gevoel Oel tijdens de race. Heerlijk weer een ouderwetse wedstrijd, zonder benauwdheid of geen zin.

P1100386

De media meteen na de finish 🙂

Een stukje uitlopen met een atleet en daarna de prijsuitreiking. Twee maal het podium op.
1- 1e vrouw 50+
2- 3e vrouw overall.
Met een bos prachtige bos SK rozen, 12 km tegen de wind in naar huis fietsen viel door de dikke rozenstelen met doornen niet helemaal mee. Had er er voor over, te mooi en een pronkstuk van een geweldige wedstrijd.
Ik kijk nu anders naar het vernieuwe parcours. Niet echt snel met een harde wind, wel uitdagend. Nu nog wat publiek in de polder, er stonden niet eens schaapjes omgaan te moedigen 🙂429389AB-2C11-47BC-9971-7F50D128D8C0

Nieuwjaars-Cross in Hoek van Holland

Een leuke en gezellige wedstrijd om het nieuwe jaar mee te beginnen. Op de fiets, tegen de wind in,  10km om op te warmen en het ontbijt te verteren. Ik had iets te laat gegeten, zondagsontbijt is normaal ruim een uur later. Nummer ophalen en omkleden. Het was gezellig in de kleedkamer en ik ging net op tijd naar buiten voor een rondje parcours verkenning en  warming-up. Bij de start nog vele atleten en (oud) bekende gelukkig nieuwjaar kunnen wensen, voor weg werden weggeschoten. Tussen de voetballertjes van V.V.V. HvHolland, ze gingen hard weg maar na 400 meter hoorde ik: hoe ver is het nog,? ik heb zere benen”. Succes jongens, nog 4,6km te gaan 🙂

Carla1_HvH_202001052P1A6259

Ontspannern ging ik van start, hier met Leon (508)  achter mij, die wilde ik niet voor mij krijgen en hij wilde voor mij eindigen. Voor beide een goede stimulans.

Carla2_HvH_202001052P1A6270

In de tweede ronde (elke ronde was 2,5km lang) Leon nog steeds op de hielen, hij beet zich echt vast.

Carla3_HvH_202001052P1A6276

Bezig aan de derde ronde.  Leon was gefinisht na de tweede ronde = 5 km, ik ging voor 10km. Vele klimmen, dalen, trapjes, bochten, blubber en hier een grasveld met vele molshopen. Elke ronde werd het een beter te belopen pad. Ronde 1 (10.32) : als ik maar niet in een konijnenholletje stap. Ronde 2 (10.35) ; als ik maar niet over een platgetrapte molshoop struikel. Ronde 3 (10.43), heerlijk ik kan een plat getrapt stuk  gras volgen. Ronde 4 (10.38) , alleen oppassen voor de takken van de boom omdat de bocht steeds scherper genomen werd

Carla4_HvH_202001052P1A6282

Een een vlak stuk parcours. Een atleet in de achtervolging, die dacht mij wel even in te halen

Carla5_HvH_202001052P1A6300

En zie, de man van de achtervolging bij het bankje heb ik al aardig op achterstand gezet, hij komt net door de bocht en ik ben al bovenaan de heuvel. Elke ronde ging ik lekkerder lopen.

Carla6_HvH_202001052P1A6313

Het trapje in de laatste ronde, nog 1 maal de 5 trede nemen, 1 voor 1, op souplesse zonder kracht te verspelen naar boven

Carla7_HvH_202001052P1A6314

Vol aandacht weer 2 trede verder

Carla8_HvH_202001052P1A6318

Bovenaan de trap, net voor het moment dat ik Koos ziet staan. Mooie foto’s zegt hij met een big smile

Carla9_HvH_202001052P1A6321

Kleine demarage, de mannen moest ik passeren : “links” , riep ik dan en ja hoor, ik kon met gemak aan de linkerkant langzij, op weg naar de finish. 2e vrouw in 42.28 wat maar een paar seconden langzamer is dan editie 2019. Heel tevreden kijk ik terug op mijn eerste wedstrijd van 2020.

Na afloop snel naar de kleedkamer om wat warms aan te trekken om daarna nog een rondje uit te lopen. Het was weer te gezellig in de kleedkamer, het uitlooprondje volgde een half uur later maar wel gedaan.
Daarna op de fiets, windje in de rug, terug naar huis.

Sylvestercross wat ben je mooi :-)

31Dec19, oudjaarsdag die we beginnen met een rondje fietsen en oliebollen halen. Warm uit de frituurpan van de bakker, snel naar huis, bakkie zetten en genieten. De knappende buitenkant en de luchtige binnenkant.

61401C36-F02C-456D-9988-141DDF48B95A.jpegDit is voor Koos maar niet voor Carla, boterhammen zijn beter voor als je over drie uur een wedstrijd gaat lopen. Aangekomen is Soest, de mooie bossen, het Soesterduin, het ruikt oudjaar voor ons. Inlopen en parcours verkenning, ziet er goed uit en nergens blubber. Het zand is los, zacht en diep, zwaar gaat het worden, dat is zeker. De start, meteen zacht zand richting het bos. In het bos betekend voor mij demarreren, zoveel mogelijk vrouwen voorbij gaan. De zon scheen uitbundig, heerlijk. Een probleem was wel dat de zon je het zicht soms ontnam. De boomwortels waren soms echt niet te zien door de felle zon in het gezicht. Ik was heel Allert omdat ik niet weer de tanden door mijn lip wilde vallen.

De eerste ronde ging in 9.20 en het voelde goed. Na het geploeter in het zand weer lekker het bos in. De bochten, de heuveltjes en de zon die nu op iets ander plaatsen de ogen verblinde.

201912312P1A6196201912312P1A6197201912312P1A6200Nog een aantal, vooral jonge meiden ingehaald, voelde me gewoon een beetje 25 jaar, krachtig en gemakkelijk als ik liep. De 2e ronde ging in 9.21, blij dat de laatste passage zand voorbij was en ik het bos weer in mocht. Doordat de zon nu minder verblinde gingen de voeten gemakkelijker, zag waar ik over de boomwortels moest springen, rennen, ontwijken. Het laatste stuk bospad en dan de scherpe bocht naar rechts het duin op.

201912312P1A6209Het laatste stukje afzien richting de finish. Als 1e V55+ in een tijd van 27.50 passeerde ik de streep. De 3e ronde ging in 9.10, mijn snelste ronde :-).  Blij was ik met de kracht in de benen, de souplesse en het uitblijven van de benauwdheid :-). Snel kleding  gehaald om aan te trekken in de tijd dat ik op de prijsuitreiking moest wachten,  warm blijven is altijd een dingetje, een belangrijk dingetje. Mooie bloemen, huldiging met uitzicht over de lange duinen, zo mooi.

201912312P1A6226Daarna uitlopen en de mannen van de A-groep aanmoedigen. Ze liepen heel goed en dat maakte het plaatje van vandaag compleet. Een gelukkig atleet en trotse coach, mooie afsluiting van 2019. 201912312P1A6223

2926C990-1158-4CC6-8819-0C28ACBD9B84_1_201_a.jpeg

Een deel van de tegeltjes die je bij de Sylvestercross krijgt. De onderste is van dit jaar

Daar is ie weer, de zanderige cross bij Haag atletiek

26Dec19; 7,5 km cross Haag atletiek.

De Schotse Hooglanders stonden op het mooiste stukje duin, alternatie parcours, het laatste stuk overslaan en direct voor het duin naar de finish. De cross werd daardoor 500m korter.

Carla 1

De start, in het gedrang op het smalle pad, ik kwam er maar niet doorheen.

Carla2_201912262P1A6067

Blijven proberen, hier voor de 1e bocht kon ik nog niet ontsnappen. Ik wist, als straks de zandput komt, krijg ik vrij spel. Het moment van positie zoeken.

Carla4_201912262P1A6075

Demerage nummer een. Leuk de reacties van andere atleten, : mhhhhh, jij achter mij Carla, dat kan toch niet. Het moment van achter die persoon lopen was voorbij, ik ging er voorbij en ze konden niet aanhaken.

Carla5_201912262P1A6081

Langzaam maar zeker, steeds een stukje verder

Carla12_201912262P1A6141

De 2e ronde en voor de 2e keer klim ik de zandput uit, het zwaarste stuk vd wedstrijd. Je moet ook je voeten goed in de voetafdrukken van de lopers voor je plaatsen. Dan heb je grip en kan je sneller naar boven. Dit is wel heel lastig en de voet wiebelt alle kanten op. Uiteindelijk boven, diep ademhalen en doorgaan

Carla11_201912262P1A6120

Door het takkenbos, zojuist de nummer 2 ingehaald, fijn dat ik nu op de 2e positie liep

Carla7_201912262P1A6107

Mooi overzicht van de ondergrond van de cross, veel zand he 🙂

Carla6_201912262P1A6095

In de 2e ronde ging de atleet in de foute kersttrui voorbij. Hij had al vele malen mijn naam gehoord. Draaide zich om en zei: niet weer he Carla. Elk jaar doe je hetzelfde, je loopt mij voorbij en weer kan ik niet met je mee. Het ging inderdaad  zo

Carla10_201912262P1A6117

Probeerde steeds wat vlak zand te vinden. Het omgeploegde zand is zwaarder dan het gladde zand. Er waren stukken waar dit mogelijk was. Ik maakte er goed gebruik van

Carla3_201912262P1A6072

Kale bomen sieren het landschap. Geen blaadjes aan de donker gekleurde takken. Uitkijken geblazen want je loopt er makkelijk dwars in. De zware takken zwiepen, voor een extra stoot tegen je gezicht.

Carla9_201912262P1A6113

De lekkerste stukken, beetje hard, beetje zacht, beetje vlak, op naar de finish

Carla13_201912262P1A6150

Het laatste stuk van de cross,  het grasveld bij het paddenpad, nog 200 meter te gaan. Ik finishte als 2e vrouw in 35.08. Super lekker gelopen en ik had echt zin in deze wedstrijd, even kort en geen asfalt.

Groep_201912262P1A6060

In gezelschap van deze gezellige mensen en OphorstRunners. Lekker in- en uitlopen met elkaar. Tussendoor ieder zn race, die bij iedereen na volle tevredenheid gegaan is.

Linschoten, in 20 jaar tijd deze wedstrijd zien groeien tot……. uitverkocht in 2019

Linschoten, ieder atleet maak ik lekker voor deze halve marathon door nostalgisch Nederland, inclusief de varkentjes als toeschouwer op 15km. Vandaag met aardig wat atleten van de A-groep en OphorstRunners aanwezig.
Linschoten 21Dec19Inlopen, hoe gaat de ademhaling? de belangrijkste vraag voor mij. De afgelopen week voelde ik dat het iets beter ging en vandaag?   Het voelde best oké, fijn.  De start, geen gedrang maar normaal vertrokken we. Ik had een doel vandaag, lekker lopen en me vooral niet als een goudvis voelen om naar adem te moeten happen. Het tempo voelde goed aan en zo liep ik door het oude Linschoten heen. Rond de 2 km kwamen er vragen bij me op, wat doe ik, wat wil ik. Stom he maar eigenlijk had ik helemaal geen zin om hier te lopen. Waarom heb je geen zin, vroeg ik aan mezelf. Daar had ik geen antwoord op. Geen zin maar ik wilde wel lopen. Ga je dan een duurloop doen thuis?  Nee dat vond ik dan weer zonde nu ik hier door het prachtige boerenlandschap liep met vele mensen om mij heen. Zoveel mensen geven gezelligheid. Als je je nu eens niet mee laat sturen door de groep atleten die je passeren. Gewoon laten gaan en de focus op jezelf richten. Zo analyserend kwam ik aan in Oudewater. De bekende brug, keren, klimmen, keren, aangemoedigd worden door veel publiek. Het 10km punt kwam ik voorbij. De gedachten van geen zin hebben was verdwenen, de motivatie om mee te gaan met de atleten die mij passeerde, een scherpe tijd neer te gaan zetten, die had ik nog steeds niet. De atleten liepen bij mij vandaan en ik liep heerlijk in mijn eigen tempo. Een goudvis  voelde ik me gelukkig ook niet. Moest soms even hoesten en had daarna weer een vrije ademhaling. Hier was ik zo blij mee. De varkentjes als toeschouwen op 15 km, keerde ze me allemaal de rug toe toen ik voorbij kwam, had zo op hun geknor gerekend :-). Montfoort is ook een feestje met muziek en veel publiek. Het 17km punt ook alweer voorbij. Wind in de rug en voor het gevoel altijd een lange weg langs het water. Op deze weg liep ik het allerlekkerst, kreeg zelfs zin om een paar mannen in te halen :-). De laatste 2 km, een lang polderpad maakt op 20km plaats voor ” het dorp”. Hier ook een extra lus om de race een echte 21.1km te geven. Draaien, keren, stoep op en stoep af. Was bang om de tanden weer door mijn lip te vallen en keek heel goed uit. Richting de finish  zag ik dat onder de 1.30 niet ging lukken. De 1.30.14 was oké.
Linschoten finish 21Dec19Een goed gevoel hou ik van deze wedstrijd over en een 1e plaats bij de V55+, dus de bloemen mochten weer mee naar huis.Prijsuitreiking