De omloop van ter Heijde, heerlijk buffelen

Op vrijdag de 13e, mijn bij geloof in de kast gestopt, ingeschreven en op de fiets naar de omloop van ter Heijde. Te leuke, mooie, zware wedstrijd, dichtbij huis, die kan ik niet overslaan. Zeker na de lange jaren zonder wedstrijden weer een goede voor het wedstrijdritme. Steeds weer blij de oude bekende te zien, jaartjes ouder maar nog steeds actief met hardlopen. Omkleden en in gaan lopen. Niet een zo stijf, ik liep 2,5km in om echt soepel te worden.

Om 20.15 uur de start en ik liep in mijn eigen tempo weg, niet gek laten maken. Het viel me op dat vele snellere bij me liepen, ga ik zo hard? Op het duinpad bleef ik over en de snellere gingen er vandoor, toch goed gevoeld. Windje in de rug, fijne benen op weg naar de eerste klim bij het Schelpenpad.

Marcel liep de hele wedstrijd bij me, gezellig. Hier de klim Schelpenpad

De beruchte Zandmotor strekte zich voor mij uit. De meest verstandige route gekozen, scheef naar de vloedlijn, lekker door het losse zand. Mijn schoenen liepen vol zand en ik liep behalve over de duintjes ook op bergjes in mijn schoenen. Een harde ZW wind tegen, kop over kop met 4 atleten, ik genoot. Weet je dat ik het liefst tegen wind loopt met zachte ondergrond.

Hier mag ik even wat kopwerk verrichten, fijn is dat (meen ik, is echt fijn de mannen op sleeptouw nemen)
Om en om op kop, bedankt mannen.

Het duin bij ter Heijde was nu aan de beurt, een mega klim om bovenop het duin te komen, fijn met beton onder je voeten, de steile afdaling en de passage door het dorp. Veel aanmoedigingen en zo de volgende ronde ingegaan. Wind in de rug, asfalt onder de voeten, toch minder lekker dan het zand.

Na het Schelpenpad duin mocht ik weer, zandhappen en “ploeteren”. Heerlijk en ik liep echt te genieten langs de vloedlijn.

Nog een keer het hoge duin over, de afdaling, de mannen stoven bij me weg om te kijken wie het eerst over de finish zou komen. Ik vervolgde in mijn eigen tempo de wedstrijd en finishte als 2e vrouw overall de streep. Eindtijd 49.55 over een lengte van 10,2 km ( Het is maar hoe je naar de vloedlijn loopt, met een ommetje dus 🙂 ) Het voelde goed, lekker gelopen, genoten van de wedstrijd. Dat ik 2e overall werd was een verrassing en leuk dat ik het eerste podium op mocht bij de V55+ en ouder. Het bleef lang gezellig in het buurthuis. De knorrende maag liet mij weten dat het tijd was om op de fiets te stappen en naar huis te gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s