De omloop van ter Heijde, heerlijk buffelen

Op vrijdag de 13e, mijn bij geloof in de kast gestopt, ingeschreven en op de fiets naar de omloop van ter Heijde. Te leuke, mooie, zware wedstrijd, dichtbij huis, die kan ik niet overslaan. Zeker na de lange jaren zonder wedstrijden weer een goede voor het wedstrijdritme. Steeds weer blij de oude bekende te zien, jaartjes ouder maar nog steeds actief met hardlopen. Omkleden en in gaan lopen. Niet een zo stijf, ik liep 2,5km in om echt soepel te worden.

Om 20.15 uur de start en ik liep in mijn eigen tempo weg, niet gek laten maken. Het viel me op dat vele snellere bij me liepen, ga ik zo hard? Op het duinpad bleef ik over en de snellere gingen er vandoor, toch goed gevoeld. Windje in de rug, fijne benen op weg naar de eerste klim bij het Schelpenpad.

Marcel liep de hele wedstrijd bij me, gezellig. Hier de klim Schelpenpad

De beruchte Zandmotor strekte zich voor mij uit. De meest verstandige route gekozen, scheef naar de vloedlijn, lekker door het losse zand. Mijn schoenen liepen vol zand en ik liep behalve over de duintjes ook op bergjes in mijn schoenen. Een harde ZW wind tegen, kop over kop met 4 atleten, ik genoot. Weet je dat ik het liefst tegen wind loopt met zachte ondergrond.

Hier mag ik even wat kopwerk verrichten, fijn is dat (meen ik, is echt fijn de mannen op sleeptouw nemen)
Om en om op kop, bedankt mannen.

Het duin bij ter Heijde was nu aan de beurt, een mega klim om bovenop het duin te komen, fijn met beton onder je voeten, de steile afdaling en de passage door het dorp. Veel aanmoedigingen en zo de volgende ronde ingegaan. Wind in de rug, asfalt onder de voeten, toch minder lekker dan het zand.

Na het Schelpenpad duin mocht ik weer, zandhappen en “ploeteren”. Heerlijk en ik liep echt te genieten langs de vloedlijn.

Nog een keer het hoge duin over, de afdaling, de mannen stoven bij me weg om te kijken wie het eerst over de finish zou komen. Ik vervolgde in mijn eigen tempo de wedstrijd en finishte als 2e vrouw overall de streep. Eindtijd 49.55 over een lengte van 10,2 km ( Het is maar hoe je naar de vloedlijn loopt, met een ommetje dus 🙂 ) Het voelde goed, lekker gelopen, genoten van de wedstrijd. Dat ik 2e overall werd was een verrassing en leuk dat ik het eerste podium op mocht bij de V55+ en ouder. Het bleef lang gezellig in het buurthuis. De knorrende maag liet mij weten dat het tijd was om op de fiets te stappen en naar huis te gaan.

Gekozen voor een andere omgeving en snellere duurloop

01May22; Noordwijkerhout

Aan het begin van de week viel mijn oog op de omloop van Noordwijkerhout. Mooi parcours van 21,1km door de duinen, over het strand en door de bollenvelden. Zin om in een andere omgeving mijn lange duurloop in een iets hoger tempo te lopen. Wedstrijdritme pakken op een andere manier. Ingeschreven en met Koos op zondagmorgen richting de bollenstreek. Bij het ophalen van mijn startnummer bleek het parcours van de halve aangepast te zijn. Een vergunning was last minute ingetrokken en de organisatie was genoodzaakt snel te handelen. Dan twee ronde van 10,2 km. Ik baalde, gekozen voor een mooie ronde, krijg ik er twee voorgeschoteld. Positief benaderen, snel handelen van de organisatie maakte het mogelijk toch te kunnen lopen.

Na het inlopen, had erge stroeve benen en dat inlopen was zeker nodig, naar de start. Succes gewenst en om 11.20 uur vertrokken we. Grote groep 10,2 km en 20,4 km lopers. Ik pakte meteen mijn tempo, voelde goed en iets sneller dan duurtempo.

Ik liep langs de bollen, mooie kleuren maar ook hele velden aan het einde van hun bloei. Richting de duinen waar een prachtig bos me tegenmoet kwam.

Het was lekker lopen en genieten van al het groen om me heen. 22 minuten op de 5 km, was er tevreden mee. Wat klimmen en dalen, over het wildrooster (eng al die spijlen) het bos weer uit.

Links de provinciale weg, rechts de bollen en vele toeristen. Deze waren tevens publiek, moedigde aan en het voelde gezellig. De 1e ronde (44.45) zat erop en ik had geen moeite om nog een ronde te lopen. Eigenlijk wilde ik stiekem nog een keer genieten van het mooie groen om me heen. Nu liep ik met veel minder atleten om me heen maar had wel een loop maatje. Af en toe zeiden we wat tegen elkaar, tot verbazing van de toeschouwers. “als je niet praat, heb je meer energie voor het lopen”. Ja zeiden wij, het moet ook een beetje gezellig zijn :-).

Zo vervolgde we onze weg. Hij wees me op de vele herten in het duingebied, de zweefvliegtuigen en zo leerde ik wat van de omgeving, leuk. Op 18 km ging mijn maatje versnellen, ik twijfelde wat te doen.

Op een gegeven moment had ik ook wel zin in een wat sneller tempo en gaf wat gas bij. Dat waren 2 heerlijke km’s, met een voorfietser want ik bleek de 1e vrouw te zijn. Finish in 1.29.30 en was tevreden. Heel vlak gelopen, daar was ik heel tevreden over. De prijsuitreiking volgde snel en mocht op het 1e podium. Nooit gedacht dat ik daar vandaag zou staan met een mooie bos tulpen en een bruine enveloppe, blij. Nog een stukje uitlopen om soepel te worden en na een Bakkie met Koos reden we terug naar het Westland.