Een wegwedstrijd, het idee alleen al geeft een heerlijk gevoel

26Sep21, de dag dat de CPC gelopen zou worden, helaas was deze 3 weken geleden afgeblazen door teveel onzekerheden. In Barendrecht stond een halve marathon klaar voor zijn lancering, deze mocht doorgaan. Naast een 21.1km ook een 5km, 10km en 30km. Met 1000 atleten aan de start, geweldig toch. Bij het betreden van het terrein een QR code check + ID check. Bandje om en je was vrij om in en uit te lopen. Top geregeld. Het was zo fijn om atleten na 2 jaar weer te zien, te spreken. Even vergat ik dat er ook nog ingelopen moest worden. Tussen de bedrijven door liep ik 4,5 km in. Warm was het zeker, een gevoel alsof ik in Thailand aan het lopen was. 26 graden, volle zon en hoge luchtvochtigheid. Een wedstrijd met de nodige voorzichtigheid zou het gaan worden.

Bij de start een halve liter water opgedronken, mijn geheim bij een warme wedstrijd :-). Van start om na 1 minuut getuigen te zijn van vreselijke zware bovenbenen.

Raar want met inlopen had ik daar geen last van gehad Analyserend kwam ik tot de conclusie dat dit aanvoelde als hardlopen in Thailand. Daar is het warm, 31 graden, volle zon en een luchtvochtigheid van 90 -100%. Je loopt maar alles voelt zwaar en na een half uur voel je je als na een zware intervaltraining. Oke, met dit gevoel het tempo, zeker in het begin niet te hoog willen houden. Lopen op gevoel, doe ik graag maar met 2 jaar geen wedstrijd is dat gevoel wel verdwenen. Lopen voor de vuist weg en zoveel mogelijk genieten.

We liepen de stad uit, het groen in. Heerlijk die rust en die zon. Gevolg was dat het nog warmer werd. Niet aan denken, gewoon doorgaan. Op 5 km een communicatie stoornis. We moesten een lusje maken. Ik had het parcours goed bekeken maar geen lusje gezien. Het lusje was zonder einde, de pionnen stonden er niet meer maar geen vrijwilliger die zei dat je om moest draaien. Er werd geschreeuwd “omdraaien”. Ik schrok ervan zette mn horloge stil en vroeg waarom te stoppen. Keren bij de laatste pion was het antwoord. Er volgde wat scheldwoorden van een atleet, dat ging mij wel wat ver maar het was zeker vervelend. Horloge aan en gaan, om de pion heen en terug.

Op de koers terug en ik zag dat de vrouw voor me het moeilijk kreeg. Op dit punt werd het voor mij een wedstrijd, een doel, vlak voor me. Langzaam liep ik erheen. Haalde nog wat oververhitte mannen in en op 8 km de 1e vrouw vd race. Het was een OphorstRunner en hoopte dat ik haar op sleeptouw kon nemen. Met de hoge brug over het spoor, die opdoemde, lukte dat niet. Moe en dan ook nog klimmen, dat werd hem echt niet meer. Bij mij wel en ik pakte de brug met gemak en liep in op een dame vd halve marathon. In de laatste km ging het tempo omhoog, gas erop demarreren. Ook zij gaf ook gas en samen kwamen we hard op de finish af. Ik werd 1e vrouw op de 10km, verrassend blij mee. Ik klokte 43.44 en bleek over een afstand van 10,4km gegaan te zijn (42.02). Het gevoel van die wedstrijd, stemde mij tot grote tevredenheid. Heerlijk om te gaan om je doel te bereiken. Ook al was de tijd niet wat ik wilde, ging ook niet in deze hitte, het gevoel had ik wel opgewekt.. Atleten spreken na hun race, de prijsuitreiking was heel fijn met mooie bloemen en een beker. daarna uit gaan lopen en douchen.

Een dag om in te lijsten is het geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s