Oostland halve marathon, elk jaar weer een verrassing

Voor de zevende maal werd de Halve van Oostland gehouden, voor de vijfde maal zou ik eraan deelnemen.  Een atleet heeft altijd iets voorafgaande aan de wedstrijd maar vandaag had ik echt een zere keel. Nu loop je niet met je keel maar met je benen, duimen dat het virus niet de benen zou aandoen. Inlopen ging wel oké, beetje benauwd.

IMG_2341De start ging heel goed en ik voelde dat het een goede race ging worden. Op 500 meter na de start, op kop van een grote groep mannen, moedigde een groep toeschouwers ons aan. In ene de stem van een klein kind, die goed hoorbaar zei: “he, er loopt ook een oma mee”. De hele groep barstte in lachen uit. Die kleine had wel gelijk, ik ben oma, ik ben 60jaar maar voel me, zeker als ik hardloop met zo’n grote groep jonge mannen achter mij aan, 25 jaar. was kleine confrontatie :-).  We vervolgde onze weg, het groen van Oostland in. vele viaducten moesten we door om van de ene groene zone naar de andere te lopen. Bekend stuk in Berkel, het is een nagemaakt stukje grachtenweg van Delft. Elk jaar geniet  ik van lopen door deze straat, elk jaar worden de kindertjes groter en nu stonden ze hard aan te moedigen, super. Oud Berkel door en dan een beklimming, de groene wal naast de HSL op. Ik liep in een gezellige groep en maakte er een spelletje van om zoveel mogelijk af te snijden. Dan moest je wel over een hobbelig grasveld, oppassen voor putten en bulten maar die paar meter had je weer :-). Het tempo van 4.10 , wat ik vooraf in gedachten had, werd stabiel gelopen.  Een nieuw stuk in het parcours, huizen maakte plaats voor groen, door de weilanden ergens tussen Berkel, Pijnacker en Berschenhoek. Rond de 15km zag ik in mijn ooghoeken iets in oranje achter mij, mhhhh een vrouw?. Ik liep in tweede positie en wilde dat graag zo houden. Ja hoor, ik kreeg gezelschap van Moniek, ze heeft me al een paar keer geslagen dit jaar, nu niet :-).  De buitenkant van mijn kuiten waren vanaf drie kilometer al wat stram. Had vooraf getwijfeld, wel mn ON schoenen aan met hieldrop van 5mm, een week na de 10EM? Of verstandig kiezen voor de Mizuno?  De versnelling op ON voelde zoveel beter en besloot het risico te nemen. Al snel voelde ik dat het toch niet de meest verstandige keuze was geweest,  op 15 km was het uit te houden maar de stramheid was goed aanwezig. Kleine verkeerde beweging van Richard en ik viel bijna. Adrealinebenen was het gevolg, Na een minuut trok het weg. Tijdens deze gebeurtenissen was ik Moniek kwijt  geraakt.  Kijk niet om maar probeerde in mn ooghoeken te zien waar ze was. Bij de bocht op 18km zag ik dat ze ruim 500 meter achter me zat. Geen zorg. We haalde nu de 5km en 10km lopers in en met nog 2 km te gaan mocht het tempo wel omhoog. Het voelde lekker maar verlangde wel naar de finish. Daar was hij, 1.27.22 en als 2e vrouw overall. Heel blij mee en een super vlakke race geweest. Snel mijn andere schoenen aan gaan doen om de kuiten de rust te geven die ze verdiende. Met de hele groep uit gaan lopen. De een soepel, de ander “gebroken”.  Een paar kilometer uitlopen doet de atleet goed.  Om 16.00 uur een dubbele prijsuitreiking en met armen vol bloemen zocht ik mijn auto op.

IMG_2347Mooie dag geweest. En mijn keel, die doet nog meer zeer, tijdens het lopen was hij mij niet tot last, beter 🙂

fullsizeoutput_26f7

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s