Kadeloop, Pang, na 25 meter, boem

Kadeloop, wat ben je toch een prachtige en spectaculaire loop :-).
Spectakel 1; 1993, Ik zwalkte door uitdroging over de finish zo de ambulance in, die mij naar het ziekenhuis bracht.
Spectakel 2; 2018, Net hersteld van een knieblessure gleed ik bij het betreden van de kleedkamer uit, op mn knie, dag kadeloop
Spectakel 3; 2019, Laat dat vandaag gebeuren.
In 1993 en 2018 droeg ik startnummer 13, bijgelovig voor dat nummer en zei; zie je, nooit meer nummer 13.
Vandaag geen startnummer 13, alle atleten, en ik, opgelucht. Na het inlopen met de groep naar de start. Werd aangekondigd, praatje en meer gekkigheid voor de start, ik had er zìn in. Pang, op weg naar Vlaardingen. Was geen hectische start. De verkeersdrempel nam ik met de nodige voorzichtigheid. Niet de voet tegen het oplopende deel zetten, dat lijkt vaak tot een valpartij. Soepeltjes liep ik over de drempel. En toen in ene was er waarschijnlijk iemand achter mij die ook het idee had zijn voet niet tegen het oplopende stuk te zetten maar er bovenop. Helaas was mijn voet nog daar en ik wordt hard tegen de zool van mijn schoen getikt. Het was zo’n harde tik, eer ik het mij realiseerde, boem en ik lag op de grond. Snel naar achteren kijken of er niet die hele drom atleten me zouden verpletteren. Gelukkig werd bleef ik vrij van voetstappen op mn rug. Ik zei een vloek en dacht; “dag Kadeloop”. “Wat, dag Kadeloop, ben je helemaal gek geworden, al die OphorstRunners die hier hun best doen en jij als trainer toont geen karakter, en stapt uit”. Echt niet en ik krabbelde op.fullsizeoutput_267b
Mijn heup deed pijn, schaafplekken van mijn enkel tot aan mijn schouder, pols en hand onder het bloed. Ik zette de eerste stappen, stijf. Elke stap werd minder stijf en ik vervolgde mijn weg. Sprak wel met mezelf af, dat, als het meer zeer zou gaan doen, uit te stappen. Ik kan gelukkig goed naar mezelf luisteren. De Zouteveense weg op. Steeds een atleet naast me die de valpartij had gezien en vroeg of het wel ging, lief. Vanaf mijn pols droop het bloed mijn handpalm in, de armbandjes maakte de net gestolde bloedlaagjes weer kapot en ik bleef bloeden. Mijn redder in nood was Amriet, heel lief gaf hij mij zakdoekjes; “Kan je het schoonmaken”. De energie om schoon te maken had ik niet, zat heel hoog in de ademhaling en was blij dat ik het leven had. De zakdoekjes zorgde wel voor een schone hand en het druppen van het bloed, voelde alsof in geslacht werd, stopte. Op 3 km werd de heup minder stijf, ik blij. De motivatie om hard te gaan was wel verdwenen, alleen maar uitlopen:-). Het was warm voor de wind naar Vlaardingen. Blij de kade te zien, mijn lieveling pad draaide ik op en kreeg de wind vol tegen. Alleen liep ik daar, de wind koelde mijn lijf, koelde mijn hoofd. De mooie omgeving drong diep bij me binnen en ik prees me gelukkig dat ik hier mocht lopen. De motivatie nam toe, kreeg zelf weer zin om te versnellen.

DSC01566Deed dat maar voorzichtig, ben wel gevallen en moest “normaal” blijven doen. De finish kwam in zicht, ik dacht aan de mensen van de EHBO na de finishlijn, die mijn wonden schoon zou maken en me even zouden vertroetelen:-)

49.30 over 12km en 3e vrouw, mooi voordeeltje welke ik mee pikte. De WOS zoomde in op “De gehavende Carla”. Kon even mijn woordje doen en daarna werd ik heerlijk vertroeteld door de mevrouw van de EHBO, was echt heel waardevol voor mij. De OphorstRunners waren daar “Wat heb je nu weer gedaan?” ze kennen me langer dan vandaag. Eerst alles verteld maar daarnaast was ik heel nieuwsgierig naar hun verhalen. Uitlopen en bijpraten is de goede combinatie.

De heup was stijf maar het ging en 4 km gemaakt. De prijsuitreiking liet op zich wachten, het was gezellig en dan kom je er pas achter hoeveel mensen van je vallen gehoord hebben. Ze even bij praten en ondertussen waren daar de uitslagen en de prijzen.Ik was 3e overall en 1e V55+. De regen was na de huldiging gestopt en fietste droog naar huis, zonder last van de heup.
Nu duimen dat ik “mooi” gevallen ben en er geen nare dingen aan over ga houden. Stijf zàl ik worden, dat is zeker na het spektakel van 2019.

Een gedachte over “Kadeloop, Pang, na 25 meter, boem

  1. Wat een sprekend verhaal, stond als toeschouwer langs de kant en heb je zien vallen, gebeurde pal voor mijn neus.
    Prachtig om te zien hoe je reageerde, boos en enigszins ontdaan. Je zei iets en daarna liep je weer verder. Heb je daarna ook nog zien finishen als 3e vrouw, prachtig wat een resultaat en wat een sportvrouw ben je toch.
    Hoop voor je dat vallen in de toekomst je gespaard zal blijven.

    Met sportieve groet,

    Herman Brehm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s