Een konijntje ipv de wilde dieren

Daar sta je, op het strand van de Beekse Bergen. Net niet te bibberen in de waterkoude temperatuur, mannen en vrouwen master in een wedstrijd. Blij met de mannen om me heen, geeft een groot deelnemersveld, atleten om mee te strijden. Het aantal crossende vrouwen neemt elk jaar verder af terwijl ik de cross wedstrijden het leukst vind.

Start_n

Daar gaan we, alles dendert over me heen. Het starten gaat me best goed af, bij de andere nog beter. Het zijn vier rondes, tijd genoeg om plekjes op te schuiven. De heuveltjes neem ik met gemak.

Tussensprint

Langs de “vloedlijn”  mag je bij een meer eigenlijk niet zo noemen,  loopt het lekker. Goede voetplaatsing en zelfs de boomstammen die hier keurig in een rij van drie aangespoeld zìjn, kan ik nemen zonder mn voet erop te zetten. In het bos met de vele heuveltjes lukte het me  vele atleten inhalen. Tot mijn grote genoegen zijn het veel vrouwen. Doel vandaag is om zo ver mogelijk voorin het vrouwenveld te eindigen.

Zoeken goede af`zet in het zand

De ronden volgen elkaar in rap tempo op. In de bochten werd het zand meer en meer een geul, alsof er een hele kudde paarden doorheen gegaan was. Ik kon gaan hangen in de bocht, tegen de zijkant van de geul aan 🙂 . Even ging het bijna mis, op de heuvel een stukje verderop. Ik haalde een mannelijke atleet in, op het moment dat ik passeer zìe ik een konijnenholletje onder mijn voet. Oei, daar ga ik mijn voet niet neerzetten, ben ik hem kwijt en weet zeker dat ik dan met mijn gezicht in het gras ga belanden. Ik spring naar rechts, tegen de man aan en hij wordt een beetje boos op me. Hij dacht natuurlijk, die vrouw gaat me de pas afsnijden. Ik probeerde hem van het konijnenholletje te vertellen maar je wilt ook hard doorrennen, ik besloot me bij het laatste te houden. Bij het ingaan van de vierde en laatste ronde realiseerde ik me dat de  vrouwen die ik voor wilde blijven allemaal achter mij zaten, ik liep nu op een vierde positie.

Bij bij de finishn

Foto’s zijn gemaakt door Ria van Hoogdalem

Het laatste lange stuk naar de finish, ik zette nog even aan,  alles eruit. Over de finishlijn, kreeg ik het kaartje  V45+ nummer 1, zie meteen naast me, met 1 seconden verschil de 2e  V45+  binnenkomen. Zo, dat had ik niet geweten dat ze zo dicht achter mij zat. Wel gewonnen ook al was het nipt. In de finish-ruimte kwam de man van het konijnenholletje naar me toe; “zo dat was me een rare beweging van je”. Blij dat ik nu zonder hard te lopen uit kon leggen wat er gaande was geweest.  Dit verhaal deed hem zichtbaar goed.

Prijsuitreiking

Op naar de prijsuitreiking, daar mocht ik op nummer 1 gaan staan en prachtige bloemen in ontvangst nemen. Foto’s gemaakt van drie blije vrouwen 45+.  De Warande-cross op de Beekse bergen, naast het Safaripark met een prachtig en uitdagend parcours. Kan niet anders zeggen dat het EK waardig is. Op naar 9 december organisatie, het gaat jullie lukken.Maarten en Carla

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s