Happy to be there, Oranjeloop 2018

In “De Heul”  wedstrijd  nummer 5 van het Agiumruncircuit 2018.
1e – Bij de halve van het Westland was ik coach op de fiets. Maakte een rare manouvre bij het water aangeven, het kapsel in mijn knie sloeg dubbel en het lopen ging even niet meer.
2e – De golden Ten in Delft, mijn knie liet lopen nog niet toe en weer was ik als coach aanwezig, altijd een mooi doel om toch nuttig te zijn bij de wedstrijden.
3e – Den Hoorn, ik mocht meedoen onder het kopje, actief herstel, heel rustig meegedaan met weinig problemen, voelde wel dat de weg naar volledig herstel nog lang was.
4e – Ter Heijde, ondanks het vele zand moest ik lekker meedraaien van de fysio, voelde heel goed aan. Weer had ik een grote stap gemaakt
5e – De Oranjeloop in Kwintsheul, gewoon gaan als vanouds was de opdracht. Fysiek maar ook mentaal moet je daar klaar voor zijn, was ik dat? Fysiek was ik er klaar voor, het koppie bijna. Het is toch 10km in hoog tempo hardlopen, zo’n eind had ik lang niet gedaan. . Had s’ middags met Sander afgesproken dat ik net onder de 40 minuten zou lopen. Dat voelde goed en ontspannen voor mij. Was best een beetje zenuwachtig, met  3 mnd niet zo’n wedstrijd. Met 13 graden een stuk frisser dan de afgelopen tijd, geen verkeerd loopweer. Op de harde noorder wind na. Van start, zag Sander wegvliegen en riep hem terug. Te hard starten is nl zijn bottleneck.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Picture made by Tong

Samen liepen we op. Na de kleine ronde door het dorp, volgde  2 grote snelle ronde over asfalt door het tuinbouwgebied.

Carla1_Kwintsheul_20180622-2P1A4022

Ik weet niet hoeveel voetstappen ik achter mij hoorde maar het waren er veel. Op 2 km zei mijn horloge dat het eigenlijk iets te hard ging en ik temperde het tempo.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Picture made by Tong

Tegen wind, op de Harteveldlaaan werd er goed samengewerkt, kop over kop deed ik met de mannen. Langs de finish , op naar de volgende grote ronde. De groep was aardig kleiner geworden maar Sander bleef netjes naast me lopen, zware ademhaling maar voelde zijn kracht voor succes, onder de 40 minuten. Daar was de bekende Harteveldlaan, geen mannen voor waaier lopen. Voelde me sterk en de hele laan nam ik het voortouw. Tempo zakte iets maar de 40 minuten  was nog steeds  haalbaar. De laatste kilometer. Monique was al van mij weggelopen, ik hielt mijn tempo aan, Sander vroeg of hij bij me moest blijven.

Carla2_Kwintsheul_20180622-2P1A4031

Ik was wat verbaast en zei hem gewoon gas erop een gaan. Hij ging, ik volgde in mijn eigen tempo.

Nog een rondje “de Heul” en dan de finish. 39.44 en dat stemde me heel blij. Alles voelde goed aan en de zekerheid in het koppie heeft een grote sprong gemaakt. Uitlopen met de mannen, ze vonden 3 km wel wat ver maar volgde de coach. Goed tegen de zure beentjes. De prijsuitreiking was snel! Helaas stond ik daar alleen op het podium, de rest was denk douchen. Met een gevulde rugzak vol gezonde tomaten en bloemen in de hand had ik nog een lange weg te gaan naar ons dijkhuisje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s