Trainingsweekend met een kroontje

16Feb18;     De voorbereidingen waren gedaan, de auto volgeladen, het trainingsweekend van de A-groep kon beginnen.

Auto volDe  A12 was gelukkig vrij van file. Echter, op de A28 bij strand Nulde had een vrachtwagen zijn lading verloren, 50 minuten vertraging. Geprobeerd de omleiding A1 en A50 te volgen maar mijn Tom Tom raakte in Voorthuizen danig in de war en ben weer teruggegaan  naar de A12. De File loste gelukkig langzaam op, kwam  maar een half uur te laat. Blij dat de meeste alteten later waren. Voor het donker wilde ik het uurtje loslopen volbracht hebben. Hub alle spullen uit de auto, plekje in het huis geven. Hardloopkleding aan en naar buiten. De bossen in, Nunspeet door voor een loopje van 10km.

Loop 1

Ik op de fiets als coach en  navigator. Alle trainingen mag ik van mezelf niet meedoen, te belastend voor mijn lijf. Van het lopen en fietsen terug in de mooie grote villa, deze was echt prachtig,  de pannen eten op het vuur om langzaam op te warmen. Had thuis alles gekookt, de Thaise gele curry kip en  zuid Afrikaanse varkensvlees/bonen schotel stonden klaar. Met de hele club aan tafel, honger als paarden en alle pannen waren tot op de bodem leeg. Na het eten, opruimen, handen werden uit de mouwen gestoken daar waar nodig. ’s Avonds kregen er een aantal de ingeving  om te gaan rennen, met koplamp op  het donkere bos in.

schoenenHet meerendeel bleef lekker binnen, veel te donker. Het spel  30 seconds werd door 8 man met veel plezier gespeeld.  Rond 0.00 uur was het huis stil en donker.

17Feb18;     8.00 uur, een  hersteltraining, 10km verborgen dorp. Marco en ik op de fiets, -3°C en koud, brrrrr. Na 5 km lopen of fietsen was daar een onverhard pad met enkel ijsplaten. Navigatie aan de lopers gegeven, daar durfde we niet overheen te fietsen. Marco en ik in volle vaart, over een betonnen fietspad fietsen,  proberen ons weer warm te trappen. Dat lukte niet echt en na 1 uur waren lopers en fietsers (bevroren) weer thuis. Ontbijten, oh wat had ik honger en zag dat ik niet de enige was. Tot 13.30 uur rust en vrije tijd. Er werd vooral Olympische spelen gekeken, was spannend met al die sterk schaatsende Nederlanders.

Om 13.30 uur de zon in, liep nu met de mannen mee, op weg naar de zandvlakte van Doornspijk.

DoornspijkEen mooie maar zware training door het losse zand, over de hei en bospaden. Als toetje een tijdrace naar het hoge duin, een kleine 500m verderop. De langzaamste eerst en het doel, gelijktijdig terug. Er werd gestreden naar de top van het duin en terug tot je op “het rondje” stond. De zon was heerlijk, hij wist mij warm te houden,  deed nl  niet alles mee. Na 2 uur kwamen we moegestreden thuis.

Advies  na de training was goed te eten en om 16.45 uur klaar te staan voor vertrek. Had het geheim gehouden tot het adres, ze moesten toch weten waar de auto heen moest rijden. Ik had 1 atleet in de auto die snel ging zoeken, aha, ik weet het. Mond dicht tot we er zijn was mijn advies, deed hij netjes 😊

Aankondiging

Leuk om bij aankomst de reacties te horen, de kookstudio was een goed plan. Met zijn alle het diner  klaargemaakt. Groepjes van 2 of 3,  een heerlijk traditioneel Italiaans diner. Veel langzame koolhydraten welke de volgende dag meer dan nodig waren.  Eenmaal thuis, duurde het niet lang  voordat het laatste licht uitging

18Feb18;    8.00 uur, dikker dan de vorige dag aangekleed gingen we op pad. Ik op de fiets, de rest hardlopen. Prachtig was het op de zandvlakte en hei. Alles had een bevroren mooie witte uitstraling.

deel vd groepNa het platrijden van 25 kleine kerstboomjes gevraagd of ze aub niet dwars door het bos wilde rennen maar over de paden. Het bleef crossen voor mij maar de natuur bleef heel. Ik genoot ervan en kreeg het “bloedheet”. 10 hele mooie uitdagende km’s gemaakt en zonder lekker band.  Ontbijten en relaxt tot 13.00 uur. De laatste training was een lange duurloop, 3 afstanden, elke afstand passeerde het verscholen dorp, ik wilde ze dit meegeven, te bijzonder. Ik ging op pad met een groepje van 5atleten, 33km voor de boeg, rondje Elspeter hei. Het was een prachtige tocht waarbij ik steeds onverhard kon lopen. Elspeet op 20km, we hadden dorst maar er was niets open, zelfs geen benzinepomp. Racefietser gevraagd om water, nee. 2 Mensen stonden stil met hun fiets, ja, die hadden limonade en daar maakte we dankbaar gebruik van. Mooi pad volgde, dwars over de hei, richting het verborgen dorp. Indrukwekkend, zeker als je het huisje onder de grond betreed, gaat zitten en je realiseerde dat ruim 80 mensen in de oorlog zich hier schuil gehouden hebben.

zwarte groepDoor, naar de finish. Het lange witte, nieuwe betonnen fietspad leek oneindig en de 33km waren al overschreden. De Elsperter weg, nog 2 km en dan waren we weer op de Klaterweg 9A. 36km gelopen, genoten en had 36km lang goede benen. Rekken, douchen en Erwin was alvast begonnen met de bamie, ons vaarwel diner. Eenmaal gedouched samen gekookt en op tijd aan tafel. Alle pannen werden leeggegeten,  veel voldoening van het koken. Opruimen terwijl er steeds een groepje naar huis vertrok. Met 4-en alles opgeruimd, deur op slot en de sleutel ingeleverd. Afscheid genomen en met een mega voldaan gevoel stuurde ik mijn auto richting het Westland. Het was een top weekend geweest, goed getraind, gegeten, geslapen,  met een groep wat voelde als een grote familie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s