Natuur en industrie op steenworp afstand

Er was afgelopen week regen, te veel regen en wolken. Vandaag was alles verdwenen en vrolijk knipoogde de zon me tegenmoet. Het strand en de duinen lagen er, zover het oog reikte, uitnodigend bij. Het startschot viel, de atleten schoten vooruit, blij dat we mochten beginnen. Het landschap glooide, de zon  maakte de temperatuur iets minder koud.

Over de roosters het natuur reservaat in. 5 Paarden, midden op het pad, grootse toeschouwers maar ze  stonden behoorlijk in de weg. Waarschijnlijk voelde ze mij aan,  gedachte die niet heel positief omtrent hun standplaats was, en galoppeerde de duinen in.

westvoorne_halve_marathon__carla_4_20180107-2P1A0466

De duinen rechts, oud Nederlandse huisjes links, alleen maar genieten hier. Rechtsaf en klimmen, niet zoals ik dacht een zandpad maar via een grasveld het dorp in.

westvoorne_halve_marathon__carla_3_20180107-2P1A04602 Km verder mocht ik het zandpad opklimmen, de voeten goed neerzettend. De zee, jippie, nu had ik beide vriendjes, zon en zee :-).  Ik was  niet alleen langs de vloedlijn. Vele honden met baasje waren een cursus aan het volgen, wie luistert naar wie. Het zand was goed te belopen, vele schelpen en plots doemde een raar wit beeld op. Strandhuisjes, wat was daar?  500 Meter verder zag ik het, judo mannen, vrouwen kinderen, welliswaar niet aan het judoën. Vieze knieën, ellebogen op hun mooie witte pak, veel commando’s schetterde over de zandvlakte. Dit waren  meer zandhazen in judopak met zwarte, gele, rode of groene band, alternatieve training? Duinen voor me, de 2e Maasvlakte in het zicht. De wind nu fel tegen en de industrie van de 1e Maasvlakte was daar. Wat een domper op t mooie uitzicht. Het zand van het strand vormde ribbels onder mijn voeten, lastig lopen. Een klein stekend schelpje in mijn schoen, deze prikte in de zijkant van mijn voet,  lastpost :-(.  Ga je er niet  tijdens een wedstrijd uithalen,  duimen dat ik het naar een ander, niet voelbaar plekje in de schoen kon lopen. Strandopgang, los zand, zwaar maar merkte dat ik veel meer power  had dan de mannen uit mijn groepje. De mooie natuur was weer om mij heen.

westvoorne_halve_marathon__carla_5_20180107-2P1A0487

Leuke kleine onverharde duinpaden, zo slingerde ik (de duinpaden slingerde) naar de finish.

westvoorne_halve_marathon__carla_6_20180107-2P1A04973

In totaal 10 mannen voor me, finishte ik als 1e vrouw in 1.31.42.  50 Seconden langzamer dan in 2017, vandaag  onder veel zwaardere omstandigheden, nog meer tevreden :-).  Met Gerben,  lopende afscheid genomen van de mooie natuur, herstellen na de wedstrijd.   Klaar met uitlopen,  passeerde de plek waar de  prijsuitreiking plaats vond, werd binnen geroepen en kon meteen het podium op, timing:-).

prijstuitreiking_carla_IMG_1601Gerben het podium op (2e in 1.22.50). Na de prijsuitreiking, 1,5 km wandelen, stapte we in  de auto. Reed kris kras door het authentieke  Oostvoorne, daarna de A15. Aan de linker kant alleen industrie met een vleugje olielucht. Rechts de mooie natuur, ik bleef  vooral naar rechts kijken, heb veel meer met natuur.

westvoorne_halve_marathon__carla_gerben_20180107-2P1A0497

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s