Spannende wedstrijd met 5 vrouwen op 100 meter van elkaar

Zondag 29Oct17,   Een uur extra slaap  genoten door het verzetten van de tijd, super uitgerust naar Dordrecht. Gezellig met 8 atleten van de A-groep. Met zijn alle inlopen, vergezeld van gids werden we langs  mooie plekjes van Dordrecht geloodst. Met voldoende inloop kilometers in de benen terug bij de kleedruimte. De juiste kleding aan, naar de start. 5 Minuten later viel het startschot waar we in de volle zon, wind in de rug aan de eerste kilometers begonnen. Judith wilde met me mee lopen, het is een stayer en volgt gewoon. Na 1 km kwam de eerste vrouw langszij en niet veel later volgde er nog twee.

1km Carla

Zo, dat zijn veel vrouwen voor in de wedstrijd. Met veel publiek langs de kant vlogen de  kilometers voorbij. Tunnel door en daar was de polder.  Het was een lekker groepje atleten geworden, vier mannen, twee vrouwen maar al snel waren dat drie vrouwen, Jeanet liet zich heel slim afzakken voordat we tegenwind kregen.  Over de dijk met een wijds uitzicht over de  Biesbosch,  was het heerlijk lopen. De benen voelde goed, de ademhaling tot 12 km, de resterende kipmeters moest ik steeds hoesten, iets zat me in de weg.  Linksaf en daar de mooiste weg van de hele wedstrijd, herfstbomen aan  beide zijde, de weg vol herfstblaadjes, Nederland wat ben je mooi.

Judith, carlaEen man uit het groepje ging versnellen, laten gaan. Hij liep naar Nathalie om haar uit de wind te houden en wij vrouwen, liepen lekker op kop om de wind voor de rest vd groep weg te houden. Op 15km een steile klim de dijk op, de koude noorder wind nu pal tegen. De zon verdween achter de wolken,  ik voelde de kou op mijn schouder. De groep haalde Nathalie bij,  nu nog een  vrouw voor ons. De tri-atlete kreeg het zwaar en al snel haalde we haar bij. Ze bleef knokken om bij de groep te blijven, een groep van 5 vrouwen, hoe gaaf en spannend was dat. Judith kreeg vleugels en nam afstrand. Mijn benen  hadden het beste gehad, het hoesten werd erger  en liet Judith gaan, mooi om haar zo soepel te zien lopen.  De stijd ging nu tussen de drie overgebleven vrouwen, Nathalie was al verder achter. De tri-atlete kon een gaatje slaan rond 19 km, ook daar kon ik niet met mee, ik was blij dat ik het leven had. Ik  wilde wel heel graag derde vrouw worden. Wat een loodzware laatste kilometer was dat. Alles wat ik nog over had propte ik in die laatste km, ik MOEST  winnen van vrouw  nummer vier en het lukte. Tijd was 1.27.05, door de harde tegenwind veel verloren maar was als een kind zo blij. Felicitaties over en weer en dan snel kleding aan gaan doen, de wind liet je snel afkoelen.

Uitlopen, prijsuitreiking, foto maken met de A-groep, prachtige prestaties, blije gezichten even vastgelegd.

Groep dordrechtIedereen dag gezegd, mijn uitlooprondje volgemaakt. Tas opgehaald en hardlopend naar  de parkeergarage.

wachten voor de prijzenGenieten reed ik terug naar huis, wat een prachtige  spannende vrouwenrace was het vandaag geweest..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s