Duinen en tulpen, een super wedstrijd

Een kleine twee weken dwarrel in rond in een heel prettige sfeer. Je kinderen allemaal om je heen, de surprise voor Koos die meer dan top gevallen is, gewoon elke dag als een soort van feestdag. Vandaag was ik vroeg uit bed voor de prachtige halve marathon van Noordwijkerhout. Vroeg lopen, op tijd weer thuis. Dinsdag vertrekken Jim en Tong weer naar Thailand en dan zie ik ze voor een heel jaar niet.
Bij aankomst vele bekende mensen, gezellig. De tijd goed in de gaten houden, ik moest me nog inschrijving en een stukje inlopen.

IMG_160111 uur en we gingen op weg, de weg naar de duinen en de bollenvelden. Twee vrouwen liepen voor me, ik voelde dat ik dat niet fijn vond en liep boven mijn tempo voor een lekkere halve marathon. Gas terug genomen en jeetje, kwam en nog een vrouw voorbij. Liep ik zomaar vierde, komt niet vaak voor. Ik kon me inhouden en volgde in mijn eigen tempo. De benen voelde een beetje zwaar, de klim de duinen op gingen weer heel makkelijk. Lopend over de schelpenpaden door het mooie glooiende duinlandschap, het voelde nog steeds niet super maar ik genoot volop. Rond de 10km heb je een lusje, een goed overzicht en positie bepaling van je medelopers, in mijn geval de vrouwen voor me. Nummer 1 was ver voor, nummer 3 ging net de nummer 2 voorbij en nam waar dat ze niet heel soepel meer ging. Voor het wildrooster stopte ze, 3e plek voor mij 🙂 Er kwam een jongen naast me lopen, lekker ritme en ik had al gezien dat de km tijden teruggebracht werden naar 4.06. Twee kilometer hebben samen mogen lopen, met het zicht op dame twee. Ineens stopte de man, alleen ging ik verder, op mijn prooi af. Langzaam maar zeker kwam ik dichterbij. De duinen hadden we nu verlaten, op het rechte stuk weg, richting de tulpen haalde ik haar in. Mentaal tikje uitgedeeld, door snel afstand te nemen, laten voelen dat je sterker bent. Eerst nog voetstappen in het gehoor, al snel waren de voetstappen verdwenen.

IMG_1545Een harde wind tegen, links gele tulpen, rechts rode tulpen. Toeristen tussen de tulpen, foto’s nemen, ze gingen gewoon op die mooie bloemen zitten. Met zoveel afleiding merkte ik niet dat de wind zo hard was en  voor mijn gevoel mocht ik snel rechtsaf. De laatste 5 km was voor de wind. Kreeg ik daar de lange vlecht en witte shirt van nummer 1 in de gaten? Lekker tempo draaien, goede benen na het inhalen van al twee vrouwen, die nummer 1 wilde ik nu ook voorbij. Niet te gek Carla, langzaam op de prooi af. Het publiek had het al in de gaten en riepen me bemoedigend toe. Rechtsaf, en het 20km punt stond daar. Ik maakte een rekensommetje en wist dat ik nu echt aan moest gaan zetten om de 100 meter verschil in de laatste km goed te kunnen maken. Gas erop, de fietser bij de nummer 1 keek achterom en voelde wat ik van plan was. Als ik me ergens in vastbijt ga ik ook echt voor succes. 500 meter voor de finish ging ik eroverheen. Kreeg een bemoedigend knikje van haar, tof. Rechtsaf en felle wind tegen. Moest het tempo hoog houden, ik wilde dit winnen. De rotonde, de boog en de finish, gelukt en ook nog een mooie tijd voor dit parcours en de wind 1.27.23. Plofte op een bankje neer, was gesloopt door de mega eindsprint.

IMG_1600IMG_1599

De voldoening was groot en gaaf om toch op blok nummer 1 te mogen staan en de felbegeerde bloemen in ontvangst te mogen nemen. Naar huis, met een omweg. Dit om de mooie kleuren die ik onderweg gezien had, vast te leggen, de mensen laten zien hoe mooi het hier vandaag was.

IMG_1543

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s