Ameide, 15km race in een voor mij nieuw stukje Nederland.

Zondag 09Apr17, Als coach in Rotterdam, had meer met mij gedaan dan ik verwacht had. Door de wisselende emoties had ik maandag en dinsdag tijdens het  werk wat moeite met focussen. Mijn gedachte dwaalde steeds  af naar de 20 atleten die ik tijdens de marathon heb mogen begeleiden. Van waanzinnig goed tot aan tranen van verdriet bij je atleten, doet veel met me. Woensdag kwam ik weer langzaam terug op aarde en donderdag was weer een donderdag als vanouds. Weekend, Pasen, de oude Maasloop op 2e paasdag staat als vaste prik in mijn agenda. Laat Koos (60) en mijn vader (87)  nu jarig zijn die dag, de Oude Maasloop gaat hem niet worden. Kwam in de loopagenda Ameide tegen, 15 km, een afstand die  niet vaak op de agenda staat. Koos ging gezellig mee, geen voetbal op paaszaterdag. Samen, een voor ons nieuw stuk Nederland ontdekken. Kleinschalige wedstrijd  in een prachtige omgeving, het voelde meteen goed. Stukje inlopen onderaan de dijk met mijn voeten bijna in de rivier de Lek. Netjes op tijd klaar voor de start. Weg, meteen het dorp uit en de polder in. Het was een parcours van 3 ronde, oei dacht ik van te voren, beetje saai. Het tegendeel was waar. Van het dorp naar het groen. Prachtige frisse natuur, genieten.

20170415-2P1A7361Ik liep in een grote groep mannen,  zag een vrouw voor me.

20170415-2P1A7330Mijn ogen zeiden, een goed atlete daar voor.  Bij het passeren hoorde ik, ze zei me gedag, dat het Renate was. Als snel voelde ik dat ik vandaag sterker was en soepeltjes liep ik bij haar weg.

20170415-2P1A7335Mannen met enkel blauwe shirtjes aan liepen bij me, 1 oudere man in het rood. De een had een kapot shirt op de rechter schouder, het zag eruit als een flinke schuiver met de racefiets gemaakt te hebben. Kon het hem niet vragen maar hij bleef wel lang bij me lopen. De eerste ronde vloog om. Dorp door en ronde 2 was aan de beurt. Met de 5km en 10km lopers, deze waren 10 minuten later gestart, was het een goed gevulde wedstrijd. Er liepen 2 groepjes vrouwen en steeds als ik aankwam deden ze de wave, was zo gaaf en vrolijk om te zien. De 2e ronde met, dacht ik, een tot 2 mannen uitgedunde groep.

20170415-2P1A7353De wind kwam meest opzij, 500meter voor het keerpunt was de wind flink tegen. Omdraaien en de wind mee:-)    Heeft niet elk nadeel ook zijn voordeel  🙂  Bij de passage van de finish, klaar voor de laatste ronde, zag ik 40.05 op de klok, zoooooo , lekker snel waren  mijn gedachten.

20170415-2P1A7369De laatste ronde was ik alleen, voerde het tempo een beetje op, het lopen ging me zo makkelijk af. Het bleef ontspannen aanvoelen en ik genoot van alles om me heen, ook weer van de wave van de vrouwen.

20170415-2P1A738920170415-2P1A7392De finish, even sprintje trekken, 1.00.00 met netto 59.57. Top, 3 seconden sneller dan het Nederlands record, het telt niet door een niet gecertificeerd parcours maar ach, in mijn eigen lijstje telt deze wel. De locale tv, of ik al klaar was voor de uitzending. “ Laat maar komen”  was mijn antwoord, zo makkelijk en ontspannen gelopen, voelde me gewoon goed en uitgerust.

IMG_1023Was een leuk interview, met een man van de krant ernaast. Wat een aandacht, het leuke van zo’ n klein schalige loop. Daarna uitlopen, weer rondje langs de lek. Douchen, omkleden en naar de prijsuitreiking. Kreeg een speciale huldiging, omdat het een Nederlands record geweest had kunnen zijn als……….

IMG_1026Met bloemen en een paashaas naar huis. Net op tijd voor de eters. Keuken in, van atleet naar kok, gastvrouw, een goede maaltijd gekookt en heerlijk gegeten, Lasagne met groene asperges en zalm,  een streling voor het oog en de maag:-).    Ameide, een nieuw dorpje met een goede wedstrijd in mijn gedachten, wat is Nederland toch een prachtig land.

Lekker snel Dwars door Dordt

Dwars door Dordt, de zesde achtereen volgende wedstrijd, even de laatste van een serie waar het NK cross het begin van was. Volgende week de marathon, voor mij als coach, niet als atleet. Mijn atleten liepen in Hilversum, Dordrecht, 6-10Hoven, Roelofarendsveen hun 10km wedstrijd. Mijn persoon met2 A-groep atleten naar Dordrecht. Koos voelde zich niet lekker door een ontstoken kies, geen fotograaf en gezelschap bij me 😫,. In de auto was de radio mijn grote vriend en al zingend reed ik de Dordtse parkeerplaats op. Door een openstaande Merwedebrug, 15 minuten later dan ik wilde. Snel nummer ophalen, omkleden en in gaan lopen. Met een goede warming up, het was echt warm, 19graden, liep ik naar de start. Net op tijd zag ik daar Erwin en Marco. We mochten voor de hele groep opstellen, op de eerste rij, prachtige startplaats. De speaker maakte er een ware komische akt van alvorens het startschot klonk. Tijdens het inlopen voelde de benen zwaar, nu  soepel en krachtig, ik schoot weg. De eerste km is een beetje veel vals plat, opende ondanks dat in een mooie  3.50. Vandaag mocht ik lekker gaan van mezelf, alle remmen los. Over glad asfalt naar de binnenstad. Draaien en keren, brug op en af, kinderhoofdjes, klinkertjes, alles wat de snelheid zou kunnen remmen, lag daar op je te wachten. Alles was goed afgezet met linten en snijden van het parcours kon echt niet. Op 5 km (19.15) kreeg ik het gevoel veel te hard gestart te zijn. Lome benen, sterk het idee dat het tempo zakte. Dat was slechts 1 km zag ik later op Strava. Bijna ging het fout op een kruising in de stad, teveel mensen waren daar. Floepte er als een soort van hinde tussendoor.

IMG_1584Had snel weer een brede rij gladde tegels gevonden, geen kinderhoofdjes 😆. Er fietste steeds iemand van de organisatie vlak voor me, waarom bij mij? Voor mij liep namelijk  een paardenstaart, dat was toch de eerste vrouw? Dunne vrouwelijke benen, de grote zware pas paste meer bij een  man. Ik wist het niet en wetende dat je meer dan je best doet, gewoon eigen tempo blijven gaan. 6 km, Monique kwam voorbij. lekker laten lopen, de wedstrijd is nog lang dacht ik bij mezelf. Na 7 km liep je langs de Merwede richting de lange rechte weg welke  naar de atletiekbaan zou gaan. Een gemene klim. Monique maakte net als ik energie zuinige kleine stapjes omhoog. De mijne waren net iets krachtiger en ik  ging haar voorbij. Aan de ademhaling te horen liep ze flink maximaal. Oke, je kans Carla, dacht ik bij mezelf.  Nu ben je er voorbij en blijven gaan. De laatste klinkertjes liet ik achter me en een mooie gladde asfaltweg lag voor me te glimmen. De dip die ik bij 5 km had was ver weg te zoeken op dit moment. Een paar mannen liepen bij me, was slechts met mezelf (zo voelde het) en de paardenstaart voor me, die liep er nog steeds. Zou het nog lukken om deze vlak voor de finish in te halen. Oei daar liep ook Erwin. Hij had 500m na de start de benen genomen, nu kwam hij langzaam maar zeker dichterbij, nog een  prooi. De dijk af, gemene,  toch wel lekkere afdaling. Even oppassen voor de grote stukken puinsteen die in de bocht lagen. Gas erop en daar was  de baan alweer. De baan veerde in ene heel erg, tartan is geen asfalt. De laatste bocht, paardenstaart en Erwin niet in kunnen halen. Wat zag mijn oog, was het echt waar? Ik gooide er een versnelling bovenop, zo hard als mijn benen nog wilde.  Finish en gelukt, 3 seconden van het Nederlands record af gehaald.

IMG_1582Eerste vrouw, 38.47 (38.44 netto) Zo, ik was echt kapot, de hitte en de snelheid waren hoog geweest,  ik het het toch maar mooi gedaan. Perfecte organisatie, kreeg de aanvraag voor een Nederlands record in handen gedrukt, alles ingevuld. Waar maak je dat mee en voelde me bijzonder vereerd. Met Marco uitgaan lopen, hij was 2e in 32.42, top. Even rondje van 3 km door het park, goed voor de benen. Daarna de prijsuitreiking en we kregen, De geur  hadden we de hele middag al opgesnoven, een blik met stroopwafels, zalig.  Nog even onder de douche gesprongen, het was enkel zout op mijn lijf, herinnerde aan de warme 10 km dwars door Dordt. Oh ja, die paardenstaart dat was een man geweest👀 🙈