Egmond versus Westvoorne

Een heel mooi begin van het hardloopjaar is de halve marathon van Egmond. Een prachtige omgeving, strand en duinen, een wedstrijd op mijn lijf geschreven. Het enige wat mij weerhoud is de enorme drukte aan atleten. Was een beetje aan het zoeken op internet en zag  de halve van Westvoorne voorbij komen. Mooi gebied bij Oostvoorne waarbij de helft van de wedstrijd   over het strand gaat. In mijn ogen veel overeenkomsten met Egmond alleen veel minder druk. Zo stuurde ik de auto  zondagmorgen vroeg naar Oostvoorne. Auto ergens neergezet zodat het inlopen naar de start voldoende km’s gaf. Ik genoot vanaf minuut  een, wat wil je met de mooie   natuur om je heen. Nummer ophalen, omkleden en nog een klein stukje inlopen. Om 11.15 uur  zonder gedrang en gezellige sfeer bij de start. We gingen op weg, zoekend naar het door mij opgedragen tempo. Al snel liepen we over een “afgedekt” wildrooster de duinen van Oostvoorne in.

p1080355

Met een beetje klimmen en dalen vervolgde ik mijn weg. Liep al snel alleen, iets wat ik niet heel erg vind. De route wisselde af van zandsteentje naar asfalt en terug. Het gekke was dat ik nu helemaal geen asfalt wilde, strand zat er  in mijn gedachten. In ene liep ik in een groepje, was gezellig. In ene was daar een bocht, nam hem vrij scherp en glee weg door de  blubber die daar lag. Net niet  onderuit, had een engeltje op mijn schouder. Plotseling  stonden daar 2 hertjes op de weg.  Ze schrokken van ons,  de een vloog de wei in, de ander sprong over het prikkeldaad, voelde de doornen in mijn eigen buik toen ik zag hoe hij er  nipt  overheen ging. Rockanje voorbij en  we draaide naar rechts, jippie, zand en ik ploegde het duin op. Daar was hij, mijn vriend de zee met zijn strand. Het strand lag er mooi glad bij, constateerde ik bij het naar de vloedlijn lopen. Even een tussen sprint gemaakt, gezelschap zoeken met de man voor mij,  dat liep wel lekker. Ik vond mezelf  veel herrie maken tijdens het lopen, dit kwam door de enorme bergen schelpen die aan de vloedlijn lagen. Het waren hopen in  strepen en ik maakte er een spelletje van, voet steeds tussen het hoopje schelpen zetten en niet de schelpen raken. Dat ging goed, was leuk en liep weer onhoorbaar. De bocht in het strand, daar doemde de lelijke skyline van de Maasvlakte op. Zo zonde maar voordeel is een heel rustige zee en prachtig strand. De route voerde al snel  richting de duinen. Ik was een beetje verbaast, de km’s strand waren voor mij nog niet voldoende geweest. Geluk want het duurde twee km voor we  het strand zouden verlaten.  Duin op door los zand.

p1080652Mijn maatje was gesloopt, ik draafde vrolijk door. Twee kilometer duinen over mooie paden, was echt genieten. De speaker hoorde ik al, een houten  bord met daarop “nog 1000m” stond in de graskant. Mocht van mezelf lekker aanzetten, bocht om, niet wegglijden, doorgaan nu.  De finish, ik was zo snel, de speaker had mij niet eens in de gaten. Tweede  vrouw achter Melanie in 1.30.54, heel tevreden. Lopen op 90% was geslaagd, was zeker niet kapot. Droge kleding aan en uit gaan lopen met een prijsuitreiking tussendoor.

p1080893De laatse km’s deed ik naar de auto.  Tevreden over de lekker gelopen wedstrijd in een omgeving die gelijk is aan Egmond vervolgde ik mijn weg naar t Westland

img_1329

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s