De duinen van Duinrell of bruggen van Rotterdam

Moeilijk  soms om een keuze te maken. De duinen van de Duinrell cross genoten mijn voorkeur maar wat als de helft van de A groep naar de Bruggenloop gaat? Dan moet je er als coach wel bijzijn en ik probeerde een startnummer te bemachtigen van geblesseerde atleten. Tot, ik erachter kwam dat ik helemaal niet kon, hardlopen aan het einde van de dag. Soms is er gewoon iets wat voor het lopen gaat, zoals de afspraak deze middag.  Duinrell won dus, crossen vind ik heerlijk en zondagmorgen vroeg maar Wassenaar. We waren wat laat en ik ging alvast inlopend naar de inschrijving, een leuk hutje verstopt in het bos, het zijnde een sprookje. De eerste km had ik er al opzitten, inschrijven ging snel en terwijl ik m’n startnummer aan het opspelden was kwam Koos aangewandeld.  Zo heb je makkelijk veel tijd gewonnen. Nog een stukje inlopen en besloot parcoursverkenning. Ik was mega verkouden geworden en bij het beklimmen van de eerste heuvel had ik het idee te stikken, mijn longen hadden geen zin.

20161211-2p1a5275

Gewoon doorgegaan en het parcours lag er mooi bij. Veel boomwortels onder het bladerdek, oppassen geblazen straks. Omkleden, ik had het warm en lekker een singlet en korte broek aan. In het startvak waren er niet veel zo “koud” gekleed maar ik wist dat ik de juiste keuze gemaakt had. Een klein manneke van hooguit 8 jaar stond naast me, hij ging voor 2 rondjes. Ik kreeg het idee dat hij nog niet wist wat hem te wachten stond, na 1 rondje is dat kind gesloopt.

20161211-2p1a5307

De start en die kleine stoof me voorbij, ik denk dat hij als eerste bij de heuvel wilde zijn. Een beklimming van totaal een km, na 400 meter passeerde ik hem, hij hijgde zo hard, zou hij de eerste ronde wel volmaken?  Ik heb hem niet meer gezien. Het inlopen had mijn longen goed gedaan en liep redelijk makkelijk naar boven. Daar was hij, de steile zandafdaling. Dit is een afdaling die sommige als een razende nemen, ik niet want dan heb ik echt het idee over mijn as naar beneden te gaan rollen.

20161211-2p1a5264

Hakken in het zand en makkelijker dan de jaren ervoor kwam ik beneden. Daarna slingerend het bos door, klimmen en dalen en was in mijn element. Zo’n eerste ronde is nog wat druk en moest me soms inhouden, te smal om daar een atleet te passeren. Eenmaal op het bladerdeken ging ik echt inhalen, wat een heerlijk gevoel. Ronde twee, gelijk aan ronde een, nu geen atleten voor me en had vrij spel.

20161211-2p1a5299Eenmaal in de derde ronde liepen er weer atleten ” in de weg” . Leuk was om te horen : ” jeetje die loopt drie ronde en wij pas twee”,  de finish in 38.27.

20161211-2p1a5310Loop ik met zulke snottebellen verkoudheid gewoon 40 seconden sneller dan in 2015. Tweede vrouw en lekker wat mannen achter me gehouden. Warme kleding aan en uit gaan lopen. Nam de heuvel naast de rodelbaan, geen goed idee, te hoog en wilde nu even geen heuvels meer. Terug naar mijn bladerdek en daarna naar de auto. Verdwaalde tussen de bungalow huisjes, ik weer :-(.  Het mooie was dat ik nu wel 5 lekkere km’s uitgelopen had. Crossen is eigenlijk het mooiste wat er is, een met de natuur, daar hou ik van.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s