Een wedstrijd is altijd meer dan een wedstrijd

Vrijdag liet ik de Zandmotor voor wat hij was, geen 10 km in het Westland maar een 10 km in den Haag. Had ik een hele dag extra rust omdat de Royal Ten een wedstrijd  op zondag is. Afgesproken met een aantal RA atleten op het plein van den Haag centraal. Ik ging natuurlijk iets te laat weg, wil altijd op tijd zijn, dan moet je op de pendalen. Met een felle NO wind tegen presteerde ik het om toch op tijd  te zijn,. De atleten kwamen net centraal station uitlopen. Met z’n vieren wandelde we naar de genodigde ruimte, dit was op een andere plek dan in 2015,  daar werden we net op tijd op gewezen. Fiets, waar moest ik nu mijn mooie fiets laten, elke paal stond vol en zonder  m’n fiets aan iets vast te ketenen laat ik hem niet achter.  Nam hem mee de trap op, naar binnen. ” He, het is toch een hardloop wedstrijd, geen toertocht”.  Met mijn liefste gezicht vroeg ik de bewaker of mijn fiets hier ergens mocht staan. Eigenlijk niet maar vooruit, omdat ik het was mocht het, jippie, gelukt. Rustig kon ik me gaan klaarmaken voor de wedstrijd. Stukje inlopen, het liep lekker maar het zweet gutste van mijn lijf, het was warm maar belangrijker, de benen voelde  goed. Versnellingen gingen soepel en ik had er vertrouwen in. Nog even naar de kleedkamer en daar deed ik weer eens iets stoms. Twijfelde waar m’n spullen te laten, toch maar in de locker, alleen deurtje dicht is toch voldoende? Tas in de locker, deurtje dicht en die ging dus niet meer open. Ik had geen code ingetoetst om hem weer open te kunnen  maken, wat een ei was ik toch. De bewaker gevraagd of hij na de wedstrijd de locker kon openen voor mij, geen probleem en ik kon met een gerust hart aan de wedstrijd beginnen. Via de genodigde ingang het startvak in, alle ruimte om nog wat te dribbelen. Wachten op het startschot, ik voelde mijn hart sneller gaan kloppen.toch een beetje spanning? Het startschot en ik had een vrij van voeten te belopen stuk weg. IK ging voor een ideale wedstrijd,  op gevoel en ontspannen lopen. Ik zag atleten voor me waar ik een vet vraagteken bijzette, zo snel geworden?  Waarschijnlijk zou ik ze later in de wedstrijd weer voorbij gaan. Het voelde heel goed, ontspannen en elke stap was raak, zoveel kracht. De eerste vrouw die belangrijk was  voor het Haags kampioenschap, kwam dichterbij. Ik passeerde en ze haakte aan. Woongebied Marlot door,  het voelde nog heel goed hier rond 4 km, de benen hadden er zin in.

UnknownBij 5 km nog een vrouw voor het kampioenschap voorbij. Ze was stuk en moest ons tweeën echt laten gaan. Wauw, zou ik toch een plekje op het podium gaan halen?  Even een nare bocht van 180 graden. Stilstaan, 180 graden draaien en doorgaan, is een bescherming voor mijn heupen en gaat gewoon snel. Het Haagse bos, de vrouw bij me kreeg het zwaárder en ik plaatste, heel gemeen, een kleine versnelling, even een mentaal tikje uitdelen. Het werkte, ik was los. Nu werd het zaak de ontspanning te bewaren en de  steeds vermoeidere benen toch soepel te laten draaien.

IMG_0430

De klinkertjes maakte plaats voor schelpjes en daar was de laan van NOI, asfalt. Voor de horeca school, hier heb ik zoon lief vaak opgehaald, nog een lang eind klinkertjes. De controle over mijn benen was niet meer top en het voelde als lullig lopen. De laatste bocht,  de finish was in ene heel dichtbij. Ik zag de klok en zette aan omdat ik toch graag een verbetering van m’n Nederlands record wilde vandaag. 38.51 bruto, 38.49 netto. Netto wel, bruto niet en bruto telt dus geen nieuw NR. Maar eerste V55+ en had zelfs sneller dan de mannen 55+ gelopen, tevens 2e bij het Haags kampioenschap. Mijn RA atleten hadden goed gelopen, iedereen blij. Kleding aan gaan doen maar eerst mijn locker unlocken. Man van de beveiliging mee en hij maakt hem open. Mhhh, dat is niet mijn tas. Oei hij zal toch niet in de locker ernaast staan. Ik deed die deur open, niet op slot en ja hoor, daar stond mijn tas, wat een ei. De bewaker moest hard lachen, gelukkig zag hij er de humor van in😝. Uitlopen, oh nee eerst de huldiging van de nummers 1 tm 3. Ik mocht 2 maal het podium op, 2 maal een schoentje, 2 maar felicitaties en 2 maal  bloemen 😉. Daarna konden we gaan uitlopen, Het werd ruim 4 km, rondje Haagse bos, heerlijk met z’n alle de wedstrijd evalueren en de benen ontzuren. Daarna een sprong onder de douche en als laatste verliet ik het pand. De mannen  van de beveiliging hadden netjes op m’n fiets gepast. Heerlijk 15 km uitfietsen. Hoorde een gekraak achter me, werd ik bij gehouden door een jongen, die z’n vriendin achterop had zitten, hij deed wedstrijdje met me. Daar ben ik altijd voor in en dacht, ik zal je krijgen. Na het stoplicht even een versnelling harder gaan trappen, het gepiep bleef, nog beetje gas erbij en het ging hard. Het piepen werd langzaam minder en jeh, gewonnen. 5 km later bij een stoplicht zwelde het piepen weer aan, naast me stond hij,  doorweekt van het zweet met een lachende vriendin achterop, ze gaven niet op. Na dit laatste stoplicht heb ik ze niet meer gezien 😀

Advertenties

Een gedachte over “Een wedstrijd is altijd meer dan een wedstrijd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s