Golden Ten, goud, zilver, brons of?

Het is een dubbele feestdag, Hemelvaart en bevrijdingsdag. Voordeel is dat nu iedereen vrij is op bevrijdingsdag. Talloze activiteiten, mooi weer, wat willen we nog meer. Voor mij, en vele met mij, stond de Golden Ten in Delft op de lijst van graag te lopen wedstrijden. Laat in de middag heeft als voordeel dat je s’morgens activiteiten = schoonmaken, in huis kan ondernemen. 13.00 uur, ik werd al een beetje onrustig, wilde weg, Koos zou later komen. Ik ben een snellere fietser en zeker als ik onrustig ben. Op tijd in Delft, afgesproken 13.45 uur voor het stadhuis. Alle atleten op tijd en gezamenlijk naar de kleedruimte gewandeld. Omkleden om daarna een mooie inloop ronde door Delft te maken. Het was warm, na de hagel en kou van verleden week is 22 graden een beetje een groot verschil voor het menselijk lichaam, take care tijdens wedstrijd. Naar de start, welke een kleine  500 meter verderop was. Ik mocht lekker voorin starten, in alle rust en ontspanning voor de wedstrijd   een kort interview gegeven. Best gaaf met al het publiek langs de kant, in afwachting van de start. Het startschot en iedereen was snel weg. Ik probeerde het tempo wat te drukken, viel niet helemaal mee en de eerste km ging in 3.45. Dit hoorde ik van Lodewijk die op het 1 km punt stond. Had bewust mijn horloge op stil staan, alleen 0, 5 en 10 km klokken, handmatig, niet kijken = lopen puur op gevoel.

2P1A2095

Die eerste km wist ik dus dat het een beetje te hard ging. We draaide naar links, de zon in volle glorie op het lijf, wind in de rug, je voelde hem branden. Het was nog erg druk en nam stukjes gras om te passeren. Bij de klim langs het gemaal op 3 km, deden de benen ineens een beetje raar. Hadden ze nu al geen zin meer, kom op. Ik maande ze tot normaal doen en probeerde het tempo vast te houden. Het Delftse hout, kleine blaadjes aan de bomen zorgde voor iets minder scherp zonlicht is iets verkoeling. Mijn benen reageerde daar goed op en het lopen voelde beter aan. Er liep een vreselijk onrustige atleet voor me, elke minuut keek hij op zijn horloge en versnelde . Ik begrijp dat niet, lopen op je GPS snelheid is niet even nauwkeurig, zeker niet is een bosrijke omgeving. De atleet lekker zijn ding laten doen, er voorbij om zo zijn onrust niet te voelen, mijn eigen ontspanning, dat wilde ik.

2P1A2125

Lekker kris kras door het groen gebied, soms een schelpenpad, hou ik van. Er werden foto’s gemaakt en spotte de bekende langs de kant. De brug over en de zon was weer in volle glorie terug. De benen voelde steeds beter en de weg naar de finish ging goed. Vlak voor 9 km haalde ik Esmee in, altijd leuk om nog een vrouw in te halen.Veel publiek langs de kant en mega veel aanmoedigingen, zo gaaf, wat een sfeer.

IMG_1375

Daar was de finish, snel na de bocht. 4e overall en 1e V55+ in 39.22. Geen super tijd maar heel tevreden. Goede tijden van mijn atleten, soms iets minder omdat de warmte ook hen geen goed gedaan had. Ik probeerde naar de kleedruimte te lopen, werd vaak geroepen door bekende, even praten en weer door. Uitlopen met een klein groepje, het kan want ik weet dat de prijsuitreiking op zich laat wachten. Ook vandaag was ik op tijd.

IMG_0364

Mooie huldiging en genoot met volle teugen van mijn eerste plek. Zoon Lex en Natas waren ook gekomen. Na de prijsuitreiking neergestreken op de goed gevulde grote markt. Kreeg al snel honger en daar een lekker biefstuk gegeten. Aan de overkant nog een mega Italiaanse ijs gehaald, wat wilt de mens nog meer. Golden Ten, je was goud voor mij vandaag

IMG_1376

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s