Wedstrijdritme opdoen in Uithoorn

Even nog een wedstrijdje pikken voor het NK 10 km in Schoorl. Uithoorn is altijd een mooie wedstrijd en besloot deze te doen. Met Marlies erheen gereden, terwijl het buiten steeds harder ging regenen. Dat wilde ik niet, zeker niet nu mijn rug wat stijf is. Gisteren op de racefiets deed alles me zeer in mijn rug, net alsof het griepvirus op je rug is gaan zitten. Vanmorgen voelde het beter aan maar zeker nog niet weg. Daarom wilde ik er geen regen op hebben. Mijn verzoek werd gehoord want met inlopen was het droog en er is geen druppel meer gevallen. Toch een t-shirt aan gedaan, het was warmer dan ik dacht. De start was vol atleten en onverwacht eerder in tijd. Als een haring in een tonnetje voelde ik me maar kon goed wegkomen. Even zig zaggen door de bochten en over ongelijke stukken straat. Daarna mooie lange asfalt wegen tussen de kassen door. Net of je thuis bent, de vliegtuigen die over vliegen en je bijna aankan raken laten je weten niet thuis te zijn. Het was fijn in een groepje te lopen. Het groepje verdween bij de splitsing 10 km en 10EM. Ineens was ik daar alleen 🙂  Mijn tempo, vandaag wilde ik ontspannen 4.05 lopen, bleef goed. Niet echt lang liep ik alleen, kwam iemand langzij of ik raapte er een op. Ik genoot van het parcours, heerlijk langs het water, was de Amstel volgens mij, het voelde in ieder geval goed.

Gelopen ronde, 600Rond de 10 km voelde ik dat de rug en heupen stijver werden, maande mezelf er niet aan te denken en vooral de ontspanning te houden. Even moesten we door een woonwijk, afknappertje, duurde gelukkig maar kort. Was ingehaald door een jong meisje, liet haar gaan om me aan mijn opdracht te houden. Een nijdig viaduct onderdoor met 3 scherpe bochten. Door een nieuwe woonwijk die nog geen bestrating had, wel veel blubber. De speaker hoorde ik al, nu wat toeschouwers langs de kant en dan de finish, 1.05.34 en vierde totaal eerste boven de 35 jaar. En dan, een rug als een blok beton, jeetje dat had ik niet verwacht. Snel naar de kleedkamer om de rug warm in te pakken. Uitlopen begon moeizaam maar na 200 meter was dat goed te doen. Helaas geen prijs, doen hier alleen 1 tm 3. Marlies wel op het podium maar vergat door de zere rug een foto te maken.  Naar huis en voelde me steeds beroerder worden. Nog iets gegeten en daarna “even liggen”  mooi dat ik 1,5 uur later wakker werd. Het was een mooie “doe wedstrijdritme op”  maar deze afloop had achterwege moeten blijven. Duimen dat het snel hersteld en geen griep gaat worden want zo voelt het wel een beetje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s