NK Cross Tilburg 2013

Tilburg, de stad van de mooie loopevenementen. Perfecte organisatie, ik hou ervan. Voor het NK was ik vrij op tijd ingeschreven, de hiel was toen nog niet over maar missen doordat ik te laat met inschrijven zou zijn, wilde ik niet. Gokje wagen. Week na week werd de hiel steeds een beetje beter, veel lof voor mijn fysio, drie maal per week behandelde hij mij. Trainen moest ik de laatste weken voluit doen, net als de uitgezochte wedstrijden. Vrijdag was ik, snotverkouden ondertussen,  er voor een behandeling, het voelde heel goed aan zei hij. Je gaat toch wel lopen ondanks je verkoudheid vroeg hij mij. Alleen koorts houdt mij weg 🙂 Zaterdagmorgen, mijn stem klinkt niet goed, de benen zijn top.  Tilburg, here we come. Bij de universiteit het nummer ophalen. Een nummer voor en achter, weer presteerde ze het om ze zo groot te maken dat, aan elkaar geniet, ik in mijn startnummer pakje aan de start kon verschijnen. Omkleden en lekker in gaan lopen, warm worden, 5 °C is  best fris.Backsite Het parcours verkennen en zag dat er weer een boomstam bij was gekomen, elk jaar eentje meer 🙂 Best een zwaar parcours met de heuveltjes, Berenkuil en die vervelende boomstronken.. 14.25 uur, bij de start opstellen. De meiden om mij heen verbaasd, ik was weer eens de enige op gewone schoenen, onbegrijpelijk vinden ze dat. Hoop ze te laten zien dat gewone schoenen mooie dingen kunnen laten zien. Kreeg een opmerking van de jury, had de Nederlandse vlaggen op mijn nummer te ver omgevouwen, terug vouwen ander zou diskwalificatie kunnen volgen. De vlaggetjes eruit gepeuterd, de jury was tevreden. StartDe start en als herten stoven de meiden weg, ik in iets milder tempo erachter aan, ben niet zo’n snelle starter, even op gang komen hoor.Start Carla Het lange pad naar de berenkuil, kan je lekker gas geven. In de kuil gleed er een voor mij uit en kon er net overheen springen.Berenkuil De boomwortels hadden een oranje kleur gekregen, heel prettig. De boomstammen, nr 1 nam ik als een hinde, dacht ik maar kwam met een klap aan de andere kant neer, au. De volgende netjes voetje erop en afstappen, safe voor mij. Na 1 ronde lag ik als eerste V50+ met nog (te) veel vrouwen voor mij.1 kmDat moet anders en nu ging ik los. Koos zag mij wegstuiven en vele vrouwen oprapen. Jeetje wat was dat zwaar maar als het in mijn hoofd zit zit het niet in mijn kont :-). Even de hindernissen en dan knallen naar de  bel voor de laatste ronde. Zo’n snelle ronde lukt mij  voor de laatste ronde niet nog een keer. Beetje gas eraf en in een iets normaler tempo verder, het ging nog hard. de BalkJeetje, die laatste 3 bomen waren zooooo hoog maar het lukte mij om ze te passeren. Naar de finishDe weg naar de finish, nog een paar heuveltjes en dan is hij daar, de finish welke ik in 23.12 minuut passeer. Over de finishHelemaal kapot maar super voldaan mag ik stoppen. Het goud (nr 36) is binnen, de hiel ging perfect en dat op zo’n parcours, de stem, ja die was weg (lekker rustig) . Koos stond daar te glunderen, jeetje wat ging jij hard die 2e ronde, lachen. Even een foto voor de WhatsApp en dan kleding aan. Heerlijk een half uur uit gaan lopen. Moest toch op de prijsuitreiking wachten en met lopen blijf je lekker warm. 16.10 uur de prijsuitreiking. Deze was heel goed, voor iedereen net zoveel aandacht met medaille, bloemen en zoenen.  Even voor 17.00 uur reden we terug naar het Westland. Tilburg, je was weer fantastisch. Dit was tevens mijn laatste optreden als V50+. over een week ga ik naar een volgende klasse. Podium

Advertenties

Zoetermeer daar zijn we weer :-)

Gisteren was ik al vroeg uit de veren voor de trainersdag in Nijmegen. Om niet de hele dag op mijn billen hoeven te zitten, zette ik de auto aan de overkant van de Waal. Fiets eruit en een tocht van 12 km naar de Universiteit, heerlijk. Was een hele leuke dag, vooral de 3e workshop heeft mij veel nuttige informatie gegeven. Net voor de donker terug op de fiets, leverde dit plaatje op, schitterend contrast. Nijmegen Vanmorgen weer vroeg uit bed (voor de zondag). Voor een volledig ontbijt was ik te laat en met 1 broodje in mijn buik naar Zoetermeer vertrokken. Marlies opgepikt en daar zag ik Spas, Sabina en Joel staan. Omkleden en met zijn alle gezellig inlopen. Mooie regenboog gezien, tekende voor de omstandigheden vandaag. Zo liep je in de zon om het volgende moment bekogeld te worden door hagelstenen. Korte broek en singlet vandaag, geen topje. Bij de start trok ik, heel lomp,  het touw uit mijn broekje 🙂  Liet de atleten om mij heen schrikken door de zeggen dat deze nu afzakte. Gelukkig had ik er een elastiek ingemaakt en de broek bleef keurig op de plaats. De start was rustig, er stonden niet heel veel atleten aan de start.9.9 km 2 Ging niet te gek weg, de billen voelde nog stijf van het zitten van gisteren. Op 3 km nam ik een tussen sprintje en had een groepje te pakken. Deze liepen net niet mijn tempo, steeds een hupje tussendoor om bij te blijven. Niet fijn  en liet mij afzakken. 1 atleet liet het groepje ook gaan en kwam gezellig bij mij lopen. 5 km in 19.15, heel mooi. Deze foto is gemaakt door Henri Cormont7 km  500Tussen 4 km en 8 km was ik niet helemaal ontspannen, liep een beetje te malen en teveel te denken. dat moet je niet doen, loopt minder lekker. Na 8 km kon ik mij weer volledig op het lopen concentreren. Met Marlies voor mij had ik een mooie prooi, probeerde  ernaar toe te lopen. Voelde mij krachtiger worden en beet me vast in mijn doel. 10 km in 39.00. Daarna is het parcours vol klimmen en dalen, bruggen en bochten. Het bleef krachtig voelen maar het gat werd te langzaam iets kleiner. Met nog 1 km te gaan liep Jan ineens  naast mij. Bij blijven en hard naar de finish.9.9 km 1 Liep zo hard dat Koos mij niet zag, oh wat baalde hij, geen foto kunnen maken. Als 2e vrouw in 58.57 kwam ik over de finish. Prooi niet kunnen pakken, wel heel tevreden. Met Sabina op nummer drie vulde we het podium met OphorstRunners.prijs zonder bloemen Maar, eerst nog even uitlopen en gezellig na kletsen. Douche, jeetje sta je vol sop wordt het water koud, brrrrrr. De rest van het sop maar met de handdoek weggehaald. Prijsuitreiking was snel, in de zon met bloemen, met mijn meiden,  super gevoel was dat. Onze nieuwe jasjes stalen de show, mooie groep. Naar de auto, zat ik in de auto, miste ik ineens mijn horloge. Jeetje die zal nog in de kleedkamer liggen. In een sprintje terug en ja hoor, daar lag hij op de grond, lucky me. Eindelijk gereed voor vertrek, Sabina bij den Haag centraal afgezet, Marlies op de Bovendijk, Koos en ik mochten er bij de Schoener uit. Het was een mooie dag, trots.prijs metr bloemen