Dit jaar Soest op de racefiets

Soest, de Sylvestercross, mijn cross. De behandelingen bij de fysio wezen erop dat dit zou gaan lukken. Helaas liep het allemaal anders dan dat wij wilde, het lopen ging steeds slechter. Twee weken geleden was ineens de diagnose helder. kapsel van mijn heup en SI gewricht waren de boosdoenders en niet de pees in de knie die we eerst verdachte. Lopen moet ik van de fysio, wel minder dagen en alles heel rustig. Het gaat langzaam maar zeker de goede kant op. De Sylvestercross moest ik wel schrappen. Wat moet, moet, daar ben ik niet zo moeilijk in, als het maar over gaat. Dan komt de laatste dag van het jaar steeds dichterbij. Het knallende vuurwerk hoor je niet in Soest,  in het Westland wel. Niet alleen ik, ook Koos miste onze uitstap naar Soest. Hij wilde graag foto’s maken van de toppers. Het plan was gemaakt, hij foto’s maken en ik een route uitgestippeld voor de racefiets. De Utrechtse heuvelrug moet heel mooi zijn. Voor de Garmin kon ik zo snel geen goede route vinden. Met de fietskaart via knooppunten de route gemaakt. Alle knooppunten met soms een plaatsnaam op tape genoteerd en op mijn stuur van de fiets geplakt. Kaart in het rugzakje en de Garmin op mijn stuur. Telefoon bij me, zo moeten we elkaar toch weer kunnen vinden. Rond 12.30 uur in Soest, bij de Soesterduinen parkeerde we de auto. Wiel in mijn fiets, schoenen aan, helm en bril op, dag Koos en gaan. Het eerste stuk ging heel voorspoedig, de knooppunten volgde elkaar goed op. Ineens was ik nummer 84 kwijt, met de kaart erbij was dit weer te vinden. Prachtige route door het bos, wel veel onverharde paadjes en best wat blubber. Soms beter idee geweest de mountainbike te nemen. Flink vals plat maar dan mag je ook weer lekker naar beneden racen. In Doorn ging het helemaal fout, ik was rondjes aan het rijden, lullig als je steeds hetzelfde gedenkteken tegen komt. Maarn aanhouden dan maar, zo dat was een gaaf pad. Haalde hier een zwoegende fietser in, ik vloog. Na Maarn werd het weer onduidelijk, de knooppunten was ik helemaal uit het oog verloren, Garmin op de eindbestemming gezet. Nou die maakte er een potje van. Elk pad die hij tegen kwam stuurde hij mij in. Wandelpaden vol bagger en putten, takken en echt niet voor een racefiets geschikt. Fiets je door gaat hij piepen, omdraaien, omdraaien. Soesterberg, ik kom weer in de buurt. Moest ik weer een weg in waar een hek voor stond. Zag ineens dat je er door kon zigzaggen. Nee fiets ik over het vliegveld. Gelukkig was er geen vliegtuig te zien. Kwam steeds dichter bij de Soesterduinen, ging nog een maal heel eigenwijs langs het spoor rijden. Kom ik nr 57 tegen, mijn laatste nummer op de tape op het stuur. Fiets die richting uit en ineens is daar het crossparcours. Zag Fa Adda en Ingrid lopen, even kletsen met ze. Let ik natuurlijk weer niet goed op, rij door een hoop zand heen, ene voet net niet op tijd uit mijn SPD systeen en val zo heel lullig om in het zachte zand. De meiden raapte me op en we vervolgde onze weg.  Even kijken waar Koos was, al naar de auto las ik in een SMS-je. Ik er heen gefietst en allebei na 2,5 uur gelijk bij de auto terug. Hij met veel mooie foto’s en ik met 46 km in de benen. Had meer km’s verwacht maar met zoeken, onverharde wegen, klimmen en kletsen heel tevreden. Vooral ook om dat ik vandaag toch aan Soest heb mogen ruiken. Maar!!!! in 2013 hoop ik er weer te kunnen crossen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s