Overpeinzingen

Na gisteravond ben ik eens gaan nadenken over het volgende. Het lopen gaat ongelooflijk goed, vanaf 12 mei loop ik steeds een nieuw Nederlands record. Bij de atletiekunie hebben ze zoveel jaar geleden ingesteld dat een Nederlands record alleen op een gecertificeerd parcours gelopen kan worden. Je hebt nu prestatielopen, wedstrijdlopen en wedstrijdlopen op een gecertificeerd parcours. Het verschil bij de laatste twee is minimaal als je de GPS horloges bekijkt na afloop.

  • 12mei, Nederlands record 15km in 57.04 Papendrecht.
  • 17mei, Nederlands record 10km in 37.13 Delft.
  • 03juni, nipt Ned record 10km in 37.29 Boskoop.
  • 09juni, Nederlands record 10km in 37.21 Maasdijk.
  • 22juni, Nederlands record 10km in 37.12 Kwintsheul.

Dit alles gelopen op een niet gecertificeerd, wel wedstrijd parcours. Delft was bijna gecertificeerd, zijn zich nu aan het inspannen om het record alsnog erkend te krijgen. Maar wat zie ik aan de laatste maand? Ik denk dat ik het Nederlands record wel waard ben, Drie maal vet onder de 37.28. Heel jammer dat regels regels zijn, je niet van de regels af mag of wilt wijken. Vanmiddag fietste ik door de polder en maakte 2 foto’s. Paste ze toe op mijn overpeinzingen. De drie eieren liggen in het weiland, komen ze uit of niet, gelijk aan mijn (nog niet erkende) Nederlandse records. Verderop zag ik 3 zwanen, 1 grote, 2 kleintjes. Ze waren uit het ei. Laat dit met mijn records gebeuren, de grote zwaan is voor het nieuwe Nederlands record, 37.12, de kleine zwaantjes, voor de 2 records die uit de boeken gelopen zijn.

Advertenties

De oranjeloop op oranje schoenen

Vrijdagavond, wie gaat er nu hardlopen op een vrijdag vraag je je af. Als je een keertje aan de Oranjeloop meegedaan hebt, wil je niet anders. Je gaat gewoon ook al is het vrijdag. De vrijdag is nl een dag dat ik nooit train, einde van de werkweek, rustdag op het trainingsschema. Vandaag gaan we naar Kwintsheul. Om precies 16.45 uur zaten er 2 broodjes in mijn buik, een met kaas en een met Nutelle met daarbovenop hagelslag, mhhh, als een gebakje voor me. Voor Koos eten klaargemaakt en daarna omkleden en weg. Vroeg voor de 10 km lopers dit jaar, 19.45 uur. Heel veel OphorstRunners waren aanwezig. Inschrijven en met zijn alle naar de handbal, omkleden en inlopen op het grasveld. Vandaag voor mijn oranje Adidas wedstrijd schoenen gekozen. Ik vind dat er bij de Oranjeloop oranje schoenen horen, als je ze toch op de plank hebt staan. Even een groepsfoto gemaakt, een sponsor heeft ons shirts gegeven, daar hoort een foto bij. Daarna naar de start en dit keer was ik goed weg zonder te vallen. Had Thomas gevraagd mij niet onderuit te schoffelen met zijn ellebogen, zou hij vandaag niet doen :-). Een super snelle ronde door het dorp en dat over allemaal klinkertjes. Het dorp uit en zag 2 km bordje, 7.10 minuut, je bent goed bezig dacht ik meteen. Nog even de wind in de rug. Ik wist wat me te wachten stond en een paar mannen opgezocht. Ja hoor de Hooge Beer en de wind vol tegen. Het was ZW 6 รก 7, is niet niks. De wind draaide maar en eigenlijk liep je achter een mannen rug niet fijn. De Harteveldlaan, wind opzij maar ook niet fijn. Veel te veel draaien. Liep met een paar mannen, toch was dat prettig. De passage door het dorp is altijd leuk, even wat publiek en aanmoedigingen. Hoor ik ineens het hijgen van Marja achter me. Ja hoor, had ze even een eindsprint ingezet. Jammer dat ze niet wist dat ze rechts moest houden, naar de finish. Ik zei dat ze snel onder het lint door moest, kostte haar 10 seconden. Ik door en snel was ik het publiek kwijt. Liep nu alleen en best relaรญ. De wind op de Hooge Beer was hard tegen maar ik zoefde erdoor heen. Op de Harteveldlaan nu meer last. Het waren net tornado’s en soms had ik het idee opgepakt te worden door de wind. Liep nog niet in het rood en probeerde het tempo goed hoog te houden. De finish in zicht, probeer nog aan te zetten en loop een mooie 37.12. Weet je weer een Nederlands record, zo snel had ik nog niet gelopen. Helaas geen gecertificeerd parcours, jammer he. Het andere leuke was dat ik 5 km in 18.36 liep. Doe dit maal 2 en je hebt 37.12 ๐Ÿ™‚ Hoezo regelmatig gelopen. Alle OphorstRunners opgevangen en met zijn alle uitgelopen. Lekker douche en naar de prijsuitreiking. Mocht het podium op als 1e V45+ (3e overall). Ook van Judith en Sabina mocht ik de prijs in ontvangst nemen, super. Daarna naar huis met alle bloemen, tomaten ed. Gelukkig waren Marcel en Rijk bij mij om het te vervoeren. Geen tomaatjes verloren onderweg, dat ondanks de vreselijke hobbelweg die we moesten nemen. Oranjeloop, het was geweldig maar wat een wind, niet normaal.

Nieuw, een 10 km in Maasdijk

Maasdijk, altijd een 15 km, vandaag voor de eerste maal een 10 km, lekker. Het waaide zooooooo hard, vandaag lopen voor plek en niet voor tijd. Eenmaal op de fiets richting Maasdijk merkte ik dat de wind uit een gunstige richting kwam. Lekker, het lange stuk van Maassluis naar het Staalduinse bos de wind opzij. Bij de sporthal aangekomen was het een drukte van belang, vele bekende gezichten. Ik was op zoek naar de OphorstRunners, om 13.00 uur afgesproken. Ik wilde mijn startnummer halen en zie ze daar allemaal al staan. Vergat mijn nummer, deze werd na 5 minuten in mijn handen gedrukt. Nummer 1 Jeetje dat is kikke, krijg ik nummer 1. Meestal is deze voor de mannen, vandaag mocht ik hem (haar) op de borst prikken, was er best trots op. Omkleden en inlopen, in korte broek daar schrokken de atleten van. Eenmaal aan het lopen viel de kou wel mee, de wind niet echt. Singlet aan, korte broek (had ik al aan) en naar de start. Daar was het druk en iedereen alvast succes gewenst want hier gaan we elkaar uit het oog verliezen. Met Marlies op de startlijn gaan staan, mogen we wel ๐Ÿ™‚ Start, ohhhhh wat een chaos, ik werd aan alle kanten geduwd en somt te hard. Kon me, net als in Delf, met veel evenwicht zoeken overeind blijven. Marlies schoot als een komeet weg, ik iets rustiger maar zag wel 3.30 op mijn horloge staan bij km 1 ๐Ÿ™‚ Daar liep ik naast Marlies, mijn stapjes gingen iets sneller en ging alleen verder, beukend tegen de wind. Linksaf tussen de kassen door, liep lekker door en het voelde goed. Nu weer eventjes een felle tegen wind, maar daar lonkte het lange pad in de richting van het bos. Liep op kop, had echt geen idee wie er bij me liep. Maurice was er wel en ging opeens versnellen, richting Renate, Ging niet mee, zoals ik later tegen hem zei :”Ik laat me niet gek maken en loop mijn eigen race”. Langzaam maar zeker kwam Renate dichterbij. 6 km punt, he daar stond Bas, leuk dat hij er stond, tussen alle bedrijven door toch de moeite genomen om aan te moedigen. Hier geen wind en ik kreeg het warm, spijt van mijn singlet. Oplossing: shirt onder je BH band proppen, zo krijg je een topje. Heerlijk en via de blote buik kreeg ik verkoeling. Het gaatje met Renate werd niet groter of kleiner terwijl we tussen de kassen door denderde. Km 9 en nu voor de wind naar de finish. Spas liep daar en deed voor hoe ik moest vliegen ๐Ÿ™‚ Ik vloog. De laatste km ging ongeveer in 3.35 wat een eindtijd van 37.21 opleverde. 2e overall en 1e V50, wat een heerlijk gevoel. De wedstrijd was niet net als in Delft, zwaarder door…….. wind en warmte, wie het weet mag het zeggen. De OphorstRunners liepen erg sterk, dat maakte deze wedstrijd tot een feest. Lekker uitlopen met zijn alle. Even douchen en naar de prijsuitreiking. Deze had een heel leuke opzet en ging lekker vlot. Was goed want we kregen het steeds kouder. Op de fiets naar huis met een heerlijk gevoel in mijn buik. Mijn dag kon niet meer kapot. s’Avonds het Nederlands elftal, waar ik, als sport gek, echt helemaal niets om geef. s’Morgens bij de bakker mochten we een eindstand invullen,( ik dacht Nederland- Zweden’!!!!!!!) Wie het goed had kon een taart winnen. 0-1 Schreef ik op; DE TAART GEWONNEN. Dat hoorde ik toen ik bij “The Wicked” zat. Een perfecte musical en waar ik ontzettend van genoten heb. Sorry, maar dit is vele malen beter dan de voetbal. Hoewel het me spijt dat ze niet gewonnen hebben, dat gaat me dan wel weer aan het hart. Foto’s; Met dank aan Marco Zwijnenburg. Koos naar de voetbal, Marco nam het fotograferen over.

Run4Ladies Boskoop

Vandaag werd voor de 6e maal de Run4Ladies gehouden in Boskoop. Ik heb er al 4 maal aan meegedaan. Elk jaar weer een verrassing hoe het weer is. De eerste 2 keer was het erg warm, een jaar regen, verleden jaar veel wind en dit jaar!!!!!!!!!!!!. Het regende en regende de hele nacht, voorspelling ook voor de dag. Nee, stappen we om 11 uur in de auto wordt het droog. Nummer ophalen en met Judith gaan inlopen. Met 9xb0C niet echt warm te noemen en besloot in singlet te gaan lopen. Met inlopen wel wat last van mijn ontbijt, het gekke is, het startschot valt en het hele ontbijt was weg. De benen voelde super aan. Hoorde een kleine snelle pas achter me, niet herkenbaar loopje. Keek naast me een een niet herkenbaar gezicht. Vervolgde mijn eigen ritme, niet harder en ontspannen kijken hoe lang ze het vol zou houden. Na 1.5 km werden de stapjes steeds minder hoorbaar en wist dat het goed was. Met de voorfietser in het zicht vervolgde ik solo de race. Jee wat liep ik lekker. Door het mooie groen van Boskoop, als het koud is en nat is de natuur wel heel mooi. Dat is wel het enige voordeel hoor. Dorpje door en daar zag ik het grote water, vraag me niet welk water het was maarik genoot van het weidse uitzicht. Een bruggetje met het water als keerpunt, daar kon ik zien hoe groot het gat was met nr twee. 100 meter, niet verslappen Carla want 100 meter is niet super veel. Wind in de rug en het ging nog makkelijker en sneller. Even een lastig stuk door wat straatjes met klinkers. Daarna een leuk stukje. Onder het spoor door over een heel smal paadje. Ziet er zo leuk uit, is wel even lastiger lopen. 8 km en wat toeschouwers die heel enthousiast reageerde. De brug over richting de finish. Onder luid applaus kwam ik over de streep in een tijd van 37.29, super. Dat in een solo gelopen race met best veel wind. Judith tegen moet gelopen en even een stuk mee rennen naar de finish. Ze werd 2e V35+, netjes. Samen uitlopen voor 10 minuten, daarna begon de prijsuitreiking. Mooi op tijd terug, geen prijsuitreiking. Over 10 minuten. We besloten nog 8 minuten te gaan lopen. Komen we na 8 minuten terug, staat Koos te seinen, opschieten, je moet het podium op. Met een noodgang rende ik naar het podium, net op tijd werd ik gehuldigd ๐Ÿ™‚ Judith ook het podium op, gaaf. Daarna naar huis. Het was een mooie 6e editie, jammer dat redelijk wat vrouwen afgezegd hadden. Vrouwen laat je niet kisten door het weer, als je eenmaal loopt valt het altijd mee