Met Carla op pad, er gebeurd altijd wel wat!!!! Het NK

Vandaag gaan we naar Venlo, niet voor de carnaval maar voor het NK halve marathon. Een autorit van 2 uur, is niet niks maar met Koos naast je vliegt de tijd. Om 12.45 uur stond de auto in de parkeergarage en wandelde we naar de kleedgelegenheid voor NK gangers. We werden verwelkomd met een stuk vlaai, brrrrr, uurtje voor de wedstrijd lijkt mij niet zo’n goed plan. Koos wilde ook niet. Hij ging mooie foto momenten verkennen, ik omkleden en inlopen. Volle zon en lekkere hoge temperatuur van 19-20xb0C. Trainen heb ik steeds in 5 xb0C gedaan, lange tight en shirt met lange mouwen, dat is eventjes omschakelen. Inlopen ging redelijk oke, had er zin in. Topje aan, korte broek, halve liter water mee en naar de start. Ik mocht in het 2e vak, achter de toppers, dit had ik te danken aan mijn gouden medaille in Breda 2011. 5 Minuten voor de start de 0.5 liter water naar binnen laten lopen, ik ben er helemaal klaar voor :-). Startschot met een overheerlijke kruitdamp, we vlogen weg. De eerste 3 km gingen door het centrum van Venlo met een enorme hoeveelheid mensen langs de kant, klappen, ratelen, muziek, een groot feest. Door dit alles werd ik gedragen door het centrum. De 1e km gaf 3.34 minuut aan, oei, veel te snel en probeerde te dimmen. Probeerde het maar het lukte niet echt want km 2 en 3 gingen in 3.45. Weet je, het ging hard maar het voelde niet aan zoals ik wilde. De ademhaling wilde niet meewerken, moest veel kuchen en het kuchje wilde niet weg. Aan de buitenkant van de stad was het 5 km punt en klokte 18.55. Liep hier alleen, met alle mensen langs de kant voel je je niet echt alleen. Rond 7 km voelde het niet lekker en wist dat ik nu echt wat aan het tempo moest gaan doen. De ratelende mensen langs de kant maakte veel te veel herrie, rust aan en in mijn hoofd wilde. In Tegelen een mooi stuk om de kerk en daarna het pad langs de Maas richting de brug met een frisse wind tegen en rust, even geen mensen . Een stevige klim de brug op, de tempoverandering deed me goed. Daar zag ik Merel staan, uitgestapt, dat wilde ik niet. Vanaf dat moment ging ik weer lekkerder lopen. In Blerick waren het allemaal heuveltjes op en af en heel veel mensen, die genoten van ons en de zon. Heel veel atleten ging ik inhalen, goed gevoel. Via een andere brug de Maas over, deze was niet zo stijl, daar raapte ik wel 10 atleten op. Aan de opmerkingen van de mensen langs de kant merkte ik wel dat ik er heel fris uitzag, zulke leuke reacties. Nog 2 km naar het centrum van Venlo. De rijen mensen werden dikker en dikker, ze droegen me naar de finish. Frans deed er een schepje bovenop en speakerde me over de finish, 1,23,27 klokte ik. Meteen de TV voor mijn gezicht, interview mocht ik geven, was erg leuk. Wouter Schellevis stond met te roepen, (dagblad de Stem) Koos stond te zwaaien, kaart om mijn nek 1e V50+ en dan de medaille van de loop. Aan het einde van “het fuik” kon Koos mij feliciteren. Wandelde naar de ING tent voor de prijsuitreiking. 15 minuten over en benutte deze om even uit te lopen, was nl best stijf. De prijsuitreiking!!!!!!!!!! mocht niet podium op, stond nl niet bij de eerste 3???? Hoe kan dat nu weer. Geen pardon, ik kreeg de medaille NIET. Allerlei rare argumenten met seniore, masters, ik begreep er niets van, moest de meneer van de atletiekunie morgen eventjes mailen. Woest was ik en ging even onder de douche afkoelen. Daar las ik het SMS-je van Judith, ze maakte het verhaal helder. In de uitslagen stond ik tot 15 km, daarna niet meer. Chip foutje was mijn idee. Na de douche naar de jurywagen gegaan. Iedereen die ik daar tegen kwam feliciteerde mij met mijn mooie optreden en race. Vertelde ze dat ik geen goud kreeg. Iwan (Uitslagen.nl) kon de fout herleiden. De finishmat was losgeraakt en ik had daar last van gehad. Via via heeft hij de gegevens boven tafel gekregen en een goede podium uitdraai gemaakt. Naar de meneer van de unie gegaan en het blaadje laten zien met het verhaal erbij. Oke, medaille wordt opgestuurd. Maar de mooie bloemen en huldiging liep ik mis. Ter compensatie zei een ander van de atletiekunie, mij een boeket bloemen op te sturen. Uislagen.nl aangepast en was tevreden met mijn vasthoudendheid, alles rechtgezet en kan ik vannacht rustig slapen. Koos weet hoe ik ben en was blij dat ik dit, (zoals gewoonlijk meteen opgehelderd wilt hebben) voor elkaar gekregen had. Opgelucht reden we de 2 uur weer naar huis. We wilde even een tussenstop maken bij een goed wegrestaurant, laten we deze nu helemaal niet tegen gekomen zijn, ligt aan de A16 en niet aan de A15 🙂 Thuis een pizza in de oven gezet en ik had nog Creoolse Jambalaya over. Een stevige maaltijd, daar was ik om 20.00uur wel aan toe.

 

Advertenties