Een start en finish in 3.40minuut

De week was best heftig geweest. Na de miss Brabant verkiezing, afgelopen zondag in s’Hertogenbosch, is dochterJoy tot de laatste 12 doorgedrongen (Joy was gescout op de NHTV waar ze studeert en ze is sinds oktober een Brabantse, heeft nl een kamer in Breda, ingeschreven als inwoonster van de stad Breda). Ik begon hierdoor een beetje gebroken aan de nieuwe week. Te weinig slaap gehad of genomen in het weekend. Het weekend is er voor mij toch echt voor om een slaapbuffer op te bouwen. Gelukkig had ik de hele week veel laboratorium werk, weinig achter de computer. Dinsdag, woensdag en donderdag lekker hard trainen, dan ben je zo weer het mannetje. Donderdag deed ik de laatste 7 km tempo training. Van de 7 km gingen de laatste 3,5 km iets harder dan dat ik wilde. Pluspunt, ik liep wel erg lekker en ontspannen. Vrijdag is kwa lopen een rustdag. In de avond een etentje met pa en ma Ophorst (56 jaar getrouwd). Dit was op tijd afgelopen en om 23.30 uur stapte ik in mijn bed. Zaterdag een 15 km wedstrijd, wil je toch goede benen hebben en slapen doet wonderen. Ik sliep heel erg goed en fris sprong ik om 8 uur uit mijn bed . Boodschappen doen voor de hele week, fiets ophalen bij de fietsenmaker, lentebeurt gehad, oa de winterbanden voor de gewone banden wisselen, nieuwe remmen, die waren echt op en wordt een beetje gevaarlijk. Eventjes 12 km “los fietsen”, bakkie doen met Koos en een Italiaanse bol als vroege lunch gegeten. Hardloopkleding opzoeken, tas inpakken, omkleden, om precies 12.00 uur reed ik de Schoener uit, richting Reeuwijk. De plassenloop, hele mooie wedstrijd die ik in 1985 al eens gelopen heb :-). Het was een beetje druk bij het parkeerterrein maar zette de auto uiteindelijk pal naast de dames kleedruimte (dit was een tent). Startnummer halen, omkleden en met Carin ingelopen, voelde dat ik goede benen had. De 10 minuten voor de start plas dacht ik even tussen de bomen te doen. Haal ik mijn arm open aan een bramenstruik, bloeden, niet normaal. Het wilde niet stoppen en de EHBO mensen om verbandspray gevraagd. Hadden ze helaas niet, ze wikkelde een verband om mijn arm, dit zou het bloed tegen houden en door het zweten niet loslaten. Hup naar de start, voelde me wel een beetje lopen met dat verband :-(. Start was erg druk maar ik ging hard, wilde weg van al die benen. De eerste km in 3.40 minuut, mooi tempo. Voelde me een beetje uit balans (door het verband). Na 2 km ging het irriteren en haalde het eraf. Was redelijk droog bloed en rond de 4 km gooide ik het verband in een prullenbak, zo de wedstrijd kon beginnen. 5 km in 19.05, best snel. Liep nu alleen met Leon, leuk, hij deed gelijk met mij de trainer coach B curcus op Papendal. Steeds komen we elkaar bij een wedstrijd tegen, nu liep hij naast me. Het voelde bij mij niet net als in Leiden, toen voelde ik me een tijger, nu een welpje. Tussen het riet liepen we, aan beide kanten het grote water, wat genoot ik van de natuur. 8 km, hier wat tegen wind en ik kroop achter Leon. Merkte dat hij het moeilijk had en voelde me schuldig. Ging op kop lopen, kon hij lekker in het zuigie!!!!! Vanaf dat moment ging ik lekker draaien, weer die kracht die ik voel als de mannen achter me lopen “te zwoegen”. Heerlijk om ze naar een goede tijd te helpen. De km’s gingen gemiddeld rond de 3.55 per minuut, 10 km ging in 38.41. Sneller dan Leiden, zou een Westlands record vandaag mogelijk zijn? Riet kragen, water, vogels vlogen over ons heen, ze waren elkaar geloof ik aan het verleiden. Daar krijg je toch een lente gevoel van, ikke in ieder geval wel. Even wat bochten werk bij een houten vlonder, om de weg te vervolgen naar een stukje bos. In dat bos staat het bordje van 14 km wist ik van voorgaande edities. Daar zag ik het bordje opduiken, wat laat het horloge zien, 54.23, nou dan moet ik wel erg hard gaan om het record nog te kunnen halen. Trok door, Leon ging mee en zij aan zij vlogen we op de finish af. 3.40 minuut de km geeft een eindtijd van 58.03. Het Westlands record aangescherp met 5 seconden, 1e vrouw overall, Leon helemaal door dolle met zijn tijd, wat wil je nog meer? Even napraten en dan snel meer kleding aan gaan doen, brrr werd een beetje koud. Carin en Jan gingen op hetzelfde moment uitlopen, de hele Rotterdam groep dicht achter ons aan. was gezellig, lekker uitlopen en kletsen. Na 2 km uitgelopen te hebben richting de prijsuitreiking. Deze was super snel. Heerlijk, even het podium op, de huldiging, foto. Mooi moment, steeds weer. Daarna snel de auto in, naar huis, voelde me een beetje zout door al het opgedroogde zweet. Zonder douche na de wedstrijd krijg ik het ook koud. Thuis meteen onder de warme douche, deze prachtige wedstrijd met al zijn zout door het zweten, door de afvoerput laten lopen, alleen het zout, de gedachten blijven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s