Voor de 11e maal 1e in Maassluis

Het was nog even spannend, kan ik wel of niet meedoen in Maasluis. Op de een of ander manier hangt er een vloek voor mij op deze wedstrijd, vaak kan of mag ik niet voluit lopen. Door een val vd trap, val met de fiets, uitglijden op de brug en meer van dit soort “lompe” dingen. Nu heb ik een rare beweging gemaakt met mijn knie tijdens de loopscholing, irritant plekje. De fysio vond geen dingen die kapot waren, irritatie en mocht lopen van hem mits het ontspannen was. Oke, daar gaan we dan, op deze vroege zondagmorgen naar Maassluis op de fiets, prachtig weer, beetje frisjes. Alle (bijna) OphorstRunners waren in de sporthal en we gingen gezellig met zijn alle inlopen. Daarna omkleden, singlet, korte broek en veel vet op de armen en benen tegen de kou. Naar het startvak waar we zo dicht op elkaar stonden, je kon geen kou krijgen. De start was even vreselijk druk maar viel niet. Hoorde Romy me bij bocht 1 al aanmoedigen, leuk. Het eerste stuk, beetje wind tegen, ging zo soepel. Vele vroegen aan mij welke tijd ik wilde lopen. Ontspannen was mijn enige antwoord. Bij Maasland onder de A20 door en langs de snelweg en polder lekker voor de wind rennen. Marieke liep voor me, was goed, eigen tempo blijven lopen, de wedstrijd duurt nog lang. Tunnel onderdoor en daar de scheiding van de 10 km en 21.1 km. 2 mannen bleven bij me lopen, een heerlijk groepje De ene had nooit sneller dan 1.28 gelopen. Zei mee te gaan tot hij zou “sterven”, hoop het niet voor hem. Mijn eigen Westland in, veel mensen langs de kant, echt leuk als ze je naam noemen. De groep was aardig groter geworden en Marieke zat ver achter me, liep eerste vrouw. Tot mijn verbazing en opluchting liepen we tussen de kassen door terug naar Maassluis. Waar voelt een Westlandse zich beter thuis dan tussen de kassen? Tevens was de wind hier nauwelijks voelbaar. Vele snellere mannen haalde we hier in. De jongen naast me vond het sneu voor de atleten die stuk zaten en wij ontspannen voorbij liepen. Ik zei dat ik dat wel een lekker moment van de wedstrijd vindt, weten dat je nog goed zit. Dan, tussen 19 en 20 km, hoog op de dijk, tegen wind en een koude wind. De groep was zo goed en werkte zonder een woord te zeggen goed samen. Om en om liepen we op kop, perfect mannen. Dan de Maasdijk en nog 1 km te gaan. Dijkje op en af, het deerde me niets, zo soepel ging het. Kon ook nog steeds kletsen, wat ik veel gedaan heb onderweg πŸ™‚ Op naar de finish. De speaker kreeg me in de gaten en zei dat ik voor de 11e keer hier in Maassluis als eerste vrouw over de finish kwam. 1.23.24, niet slecht op een ontspannen gelopen wedstrijd. Journalist AD meteen op me af, kort gesprek. Atleten vragen naar hoe het ging en toen kreeg ik het koud, zo koud. Snel naar de sporthal en lange broek ed aan. Ruim 2 km uitgelopen met een aantal OphorstRunners, opgewarmd kwamen we de hal binnen. Douchen, prijsuitreiking, napraten over de race. Om 17.00 uur stapte ik op de fiets en met een heel goed gevoel over deze wedstrijd, niet alleen die van mij, zeker ook de goede prestaties van de OphorstRunners, zo fietste ik terug naar het Westland. En de knie? goed gegaan, kijken wat de fysio ervan vindt morgen πŸ™‚

Advertenties

2 gedachten over “Voor de 11e maal 1e in Maassluis

  1. Maar niet de eerste Westlandse crosskampioen…..???
    Gelukkig heeft Koos vastgelegd dat ik de glibberbaan wel genomen heb.
    Groetjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s