DE CROSS der crossen op 31 december

Oudejaarsdag, de Silvestercross wordt weer gehouden. Na Linschoten had ik me ingeschreven en had er zin in. Ook Koos vindt dat deze wedstrijd erbij hoort op oudejaarsdag.

Het is wel even rijden na Soest, 1 uur en 11 minuten. Worden we naar een parkeerplaats gewezen die op 1 km lopen ligt vanaf de atletiekbaan. daar kon ik mijn startnummer ophalen. Opspelden en toen in draf na het passagepunt van de cross. Wilde Spas een keertje zien lopen maar dan moest ik wel opschieten. Ik was op tijd en ontspannen kwam Spas voorbij, zag er echt goed uit. Ik naar de tent en omkleden. Het was niet koud maar wel druilerig, beetje miezerregen, je wordt er wel nat van. Korte broek, singlet, armen en benen in het vet, broek en jasje eroverheen en snel inlopen. Nog even langs de WC, de darmen maken vandaag overuren, niet fijn. Het inlopen voelt goed en maak me niet ongerust over de darmen, ook de miezerregen was opgehouden. Voor de start nog een maal naar de wc, dan klaar voor de start. Jeetje, het was gewoon warm in vergelijking met voorgaande jaren. De start, zoals gewoonlijk waardeloos bij mij, kan alleen op souplesse door het losse zand, de rest gaat als een komeet weg. Eenmaal in het bos kan ik vaart maken en gok op hun te snelle start. het ging goed in het bos en haalde veel atleten in. Het nadeel was dat de maag tegen ging sputteren, ik was erg misselijk. Het tempo was oke maar voelde dat ik er niet nog een schepje boven op moest doen want dan zouden er meerdere schepjes uit mijn maag in het zand verdwijnen. De zandheuvel na 1 ronde ging goed. lekker op souplesse erdoorheen en dan het bos. Hup weer enkele meiden inhalen. daar zag ik Anne (MA) lopen en haalde haar in.

Op de zandheuvel, bij de splitsing finish of doorgaan, haalde ze me weer in en finishte. Ik mocht nog een rondje, vond het niet erg want dit tempo voelde goed en ik liep lekker ontspannen hard, beetje vliegend voelde het. Nu het minder druk was, was het omzeilen van wortels, afgezaagde boomstronkjes ed veel beter te zien en met meer snelheid kon ik er langs vliegen.

De afdaling ging lekker, de passage het duin op was even “ploeteren” maar als 1e V45+ passeerde ik de finish in 26.15. heel tevreden maar heel misselijk, brrrrrr.) Ondanks dat ik het warm had, snel wat kleding aangedaan, geen zin in kou op het podium.

Mooie huldiging, roos, beker en applaus. daarna gaan uitlopen voor een half uurtje. Kon ik de prominenten mannen aanmoedigen. De misselijkheid zakte iets en voelde me meteen een stuk beter. Het begon nu weer wat te regenen maar erg nat werd ik er gelukkig niet van. Daarna met Koos de hele km weer terug gewandeld naar de auto. Rond 16.30 uur waren we thuis, klaar voor het oudejaars/nieuwjaarsfeest. Als alles goed met de buik gaat morgen de nieuwjaarsduik in Monster. Heb een aantal buren zo gek kunnen krijgen, leuk.

Advertenties

KERSTCROSS 2011 HAAGATLETIEK

De cross die 2 jaar niet gehouden is door barre weersomstandigdheden. Het is een heerlijke cross zo op de tweede kerstdag. Blij dat ik dit jaar weer kon gaan rennen in de duinen. Op tijd uit bed xc2 en om 10.30uur zat ik op de fiets naar Haagatletiek. Een prachtige fietstocht in 11xc2xb0C, veel wind en een stralende zon. Na een startnummer gehaald te hebben, omkleden. Niet veel aan vandaag, kort broekje en singlet is meer dan genoeg. Inlopen en nam de ronde die ik tijdens het training geven hier bij Haag altijd liep in de zomer maanden. Eenmaal bij het veldje kwam ik veel bekende tegen en we xc2 kletste tot het startschot viel. Het was meteen heftig, de hoge heuvel xc2 met uitgesleten trap op. Eenmaal op het hoogste punt de afdaling die link was. Veel stenen, wortels en door het water leeggespoelde paden. Bijna beneden lagen metalen rijplaten, ze lagen daar erg ongelijk gerangschikt. Ging op een plaat staan die aan het einde omhoog stond. Voetje erop en daarna werd ik als een raket gelanceerd, mooi rechtop kwam ik in het zand terecht.

Het strand, bleven hoog net langs het prikkeldraad lopen, redelijk hard zand. Begon hier atleten in te halen, voelde me dansen over het zand.xc2

De strandopgang, pffff wat een zand en wat een klim, daarna heerlijk afdalen in het mulle zand.

Stukje redelijk vlak door de duinen om 200 meter verder in een klim te veranderen. Kleine pasjes omhoog, armen er goed bij gebruiken en voor je het weet ben je boven. Paardenpad op, met weer een beklimming. Daar is het laatste duin, kan je heerlijk doorheen crossen. Het was nu erg piegen door de scherpe zon. Hij stond recht voor me en ik moest veel moeite doen om het pad te volgen. Het grasveld met finish. xc2 Hoefde gelukkig nog niet te stoppen. De 8 km telde 3 van deze ronde en denderde over het gras naar de trap beklimming. Ook de 2e ronde haalde ik weer veel atleten in.

 

Door mijn heerlijke uithoudingsvermogen kon ik met weinig verval ook de 3e ronde uitlopen. Als 1e vrouw en dacht 8e overall kwam ik over de finish. Het was een genot geweest deze cross. Even kletsen met de gefinishte atleten, wat meer kleding aan doen en uit gaan lopen door de duinen. Na 3 km weer bij de baan en dook daar nog even de kantine in voor een bakkie en een snee kerstbrood. Om 15.30 uur was ik na een lekkere fietstocht weer thuis. Daar kon ik mij uitgaan leven op een echte Spaanse tapas maaltijd. Kan nu vertellen dat deze bijzonder goed geweest is, het gezin met aanhang hebben zitten smullen.

26 December 2011
Byxc2 xc2 on 22:03

Linschotenloop na jaren van afwezigheid

De marathon, Het NK cross en dan even een paar weken wedstrijd rust, herstellen is ook heel belangrijk. De 17e december, Linschoten, de mooie loop door het groene hart van Nederland. Daar moet je gelopen hebben om steeds weer terug te keren. met Marlies erheen en een drukte, ongelooflijk. Het ophalen van startnummer verliep niet soepeltjes en tot onze opluchting stelde ze de start 15 minuten uit. Lekker inlopen, omkleden en goed insmeren met vet. De wind was erg dun, extra bescherm laagje. De start ging lekker, geen geduw enzo. Heel ontspannen liep ik door de straten van Linschoten. Het oude dorp door om daarna tussen de weilanden te verdwijnen. Op 3 km keek in naar mijn tijd. 0.00, he indrukken van horloge mislukt. Een jongen zei dat we 11.30 liepen. Oke, nu wel ingedrukt en dan maar 11.30 erbij optellen onderweg. Het was wel iets sneller dan de geplande 4 minuten de km. Ach het voelde lekker. Groepjes atleten passeerde mij, ik bleef mijn eigen tempo lopen. Na 10 km vormde zich een stabiele groep. Rond de 12 km stapte een atleet mij achter op de hiel en kletterde zo tegen mijn achillespees aan, au uit mijn mond en sorry van zijn kant. Zo dat deed nijdig zeer maar ik was niet gevallen doordat hij mij aan mijn shirt vast hielt. Langs de boerderijen, wind nu in de rug en tempo maken. de km’s gingen naar 3.50 toe, zalig. Opeens schoot er een hond van het erf af, wilde er een in de kuiten bijten, wij schrokken met zijn vijfjes heel erg en vielen net niet om. Ook deze adrealine stoot overwon ik. In een gelijkmatig tempo vervolgde we de wedstrijd. Op het industrieterrein haakte 2 atleten af en met drie bleven we over. De laatste 5 km was tegen de wind in en kop over kop gingen we richting Linschoten. Kreeg koude armen en benen, wat een nare wind. De benen bleven super aanvoelen en de laatste km aangezet. Met een atleet van mijn groepje fel de laatste bocht door. Hij had zo’n vaart dat ik daardoor in de dranghekken geworpen werd, Net weer niet gevallen. Op naar de finish in een tijd van 1.23.19, super tevreden en 1e V45+, 2e overall. Marlies had ook goed gelopen op de 10 km. Beide hadden we het koud. Snel lange broek, trui, jasje aan en uit gaan lopen, vooral om warm te worden. Dat was erg prettig. De prijsuitreiking volgde snel na het uitlopen. Marlies 3e en ik op de 1e trede van het podium. Met een super gevoel reden we naar huis, zo het noodweer in terwijl het in Linschoten een strak blauwe lucht was, lucky us!!!!