Na 7 mnd weer een halve marathon.

Het weekend had een zwaar begin, de begrafenis van mijn oom ( mijn 2e vader) hakte er aardig in. Dit zijn de minder leuke dingen van het leven, het hoort er helaas wel bij. Als je 83 jaar bent en een mooi leven hebt gehad is het goed. Maar ja afscheid nemen is nu eenmaal niet mijn sterkste ding.  Vanmorgen stond ik op, niet echt te trappelen om te gaan rennen, regen buiten, ontbijt was eigenlijk te vroeg, 4 uur voor de race, wat moet je daarmee. Gewoon gewoon gedaan, dan maar langere tijd geen eten. Veel kleding in mijn tas, voor de regen, wolken en de zon. Om 12.45 uur met de auto naar Dordrecht, Koos mee, gezellig. Spas zou met de trein gaan. Op 15 minuten lopen de auto gezet. Het werd een ware zoektocht naar het Statenplein. Door het winkelend publiek ging het wandelen ook niet echt snel. Had mijn startnummer gelukkig al en voelde me niet opgejaagd. Relaí kwamen we dan toch daar waar we moesten zijn. Koos ging alvast de omgeving verkennen voor een paar prachtige foto's. Ik omkleden, de zon kwam en gekozen voor korte broek en topje. Nog even 500 meter inlopen, meer tijd was er niet over. Achter de startlijn en 14.30 uur schoten ze ons weg. Het was even dringen en duwen, het ging gelukkig goed. De vrouw voor mij haalde ik al snel in, het voelde goed. Het ging wel weer een wedstrijd worden met de rem erop. 21,1 km na 7 mnd en een blessure, aan de conditie twijfel ik niet maar  hoe de bil dat gaat vinden?????. gokte op 4 minuten de km.

Close up 
De eeste brug was een heftige en moest wel wat seconden inleveren, maakte me niet veel uit. Lekker met mezelf en 2 fietsers van de organisatie een gezellige wedstrijd gelopen. Het tempo ging met grote regelmaat, de bil voelde goed , de mentale kant daardoor ook. Brug twee kwam eraan, het werd weer lekker klimmen en secondes verliezen. Het klimmen ging wel met een mooi klein stapje omhoog, soepeltjes. Op 10 km ging de mannelijke meefietser even checken hoever de volgende vrouw achter mij zat, 1.37 minuut, dat gaf een goed gevoel. Km 15 was boven op de brug van Papendrecht, daar deed de fietser weer een check en nu was de afstand met nummer twee 1,55 minuut, groeide dus. De laatste brug was de zwaarste maar voelde bij mij heel soepeltjes aan.

20 km 
Met nog 6 km te gaan, geen moeie benen en ik ging gestaagd door, het gevoel iets te versnellen. Bij km 19 ging ik een kleine prikplek in de bil voelen, schrok er een beetje van maar liep zo ontspannen mogelijk door. Mensen met leuke aanmoedigingen langs de kant. Naarmate de finish dichterbij kwam, werd  het publiek ook meer en meer.

21km 
Leuk hoor om zo als eerste vrouw in het mooie centrum van Dordrecht te mogen finishen. 1.26.37 stond er op mijn klok en was zeer zeker niet moe, beetje stijf in de bil dat wel.

Na de race 
De Dordtse TV was mij aan het filmen, moest uithijgen, vertelde hem dat ik helemaal niet moe was, hij keek mij nogal glazig aan, zo van die is niet wijs 🙂 Spas was al binnen in 1.24.55, netjes hoor. Samen uit gaan lopen, stijf maar niet vervelend gevoel in de bibs, Mooi. De prijsuitreiking was snel na de wedstrijd, had het wel koud nu, was niet de enige. Mocht twee maal het podium op,

Overall 
1e vrouw overall en 1e V50+, gaaf he. 

V50+ 
Nog een interview voor televisie Dordrecht, eentje voor Het AD.  Daarna snel rennen naar de auto, Met Spas, hij ging naar de trein. Koos deed het in wandeltempo maar was snel ter plaatse.  Het was al donker toen wij thuis kwamen, dat heb je met het verzetten van de tijd, brrrr 18.00 uur en het licht moet in huis alweer aan. Kan met een heel tevreden gevoel op vandaag terug kijken. heerlijk.

Solo prijsuitreiking 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s