Jantje lacht, Jantje huilt

Goed geslapen, fris weer op en met een glimlach de boodschappen gedaan. Ik had zin in deze dag.

Lente De dag van de halve door mijn geboorte- woongebied. Na de koffie nog even snel op de fiets naar Naaldwijk, al mijn hardloopsokken waren tot 1 sok gereduceerd, tijd voor veel nieuwe. Met 3 paar nieuwe sokken weer naar huis. Wat doen we aan, het leek me, gezien de koude wind, verstandig om een singlet aan te doen. Het mooie OphorstRunnerspak aan, nog wat drinken en daar was Josxc3xa9. Samen fietste we naar de sporthal in Naaldwijk. Alle ateleten waren aanwezig en na wat kleding aan of uitgedaan te hebben, was het tijd om  een stukje in te gaan lopen. 15 minuutjes gelopen, oefeningen doen en versnellingen.

Groep We waren er helemaal klaar voor. Bij de start moest ik toch echt nog even plassen. 5 Minuten voor het startschot, waar moet ik heen. Echt onder het bijna toeziend oog van oom agent heb ik een plasje  gedaan, schande maar je moet maar moeten. Het startschot en de hele atleten menigte schoot er als een raket vandoor, ook ik, zag bij 1 km 3.35 staan. Ho rem erop, dit is iets teveel van het goede.  Veel mensen langs de kant en heel veel aanmoedigingen. Zag Marlies nog staan met haar mooie zwangere buik, luid aanmoedigend. Op de grote Woerdlaan, wind in de rug, zon in het gezicht voelde ik me niet echt lekker.

6_km Had het warm en benauwd. De hooikoorts heeft mij de hele week al doen niezen (vanmorgen op de fiets niesde ik zo hard dat de vrouw die bij het stoplicht stond te wachten zich een hoedje schrok, bijna haar fiets liet vallen. Daarna kon ze er wel  om lachen) met slechte longen. Teleurgesteld was ik in mijn lijf, juist nu in het Westland laat hij het afweten. Tot de Monsterse weg hadden we de wind in de rug, mijn singlet tot topje gevouwen, verkoeling via de buik. Toen kregen we de wind tegen en mijn longen vonden dat heerlijk. Met 3 jongens lekker waaier lopen, wat heel goed ging en kreeg weer macht over mijn ademhaling. Op de Meloenlaan vol de wind tegen maar het deerde mij niet, het ging goed. Tot!!!!!! het moment dat de wind niet meer tegen is, de ademhaling gaat zwaarder.

12_km Ondertussen reed Jan al lang naast mij (eerste vrouw) kreeg gezelschap van een agent op de fiets, deze hield Jan in de gaten, of hij mij niet uit de wind hield. Eenmaal terug op de Zwartedijk kreeg ik een beetje zere kuiten en voelde ik  mij een beetje erg op. Met de motor van de WOS, agent op de motor, Jan op de fiets, agent op de fiets en later ook de reporter op de motor, dit allemaal naast mij en ikke die mij zo "op" voelde. Mocht  gewoon niet leeg en moe  zijn met zoveel aandacht. Zo goed als zo kwaad mogelijk was liep ik mijn laatste kilometers.

19_km_1

19_km_2 Langs de sporthal veel applaus. De Koningsstraat met zijn ontzettend ongelijke wegdek was een ramp voor mijn kuiten, gelukkig was  er een stoep met mooie vierkante tegels, deze genomen. Dan draai je, met al die motoren het Wilhelminaplein op, net of je een wereldster bent, over de (in mijn verbeelding) rode loper, onder luid applaus richting finish. Jeetje ik mocht stoppen, wat een genot. Mijn stem was hees, gevolg van alle pollen, mijn kuiten waren stijf maar!!! ik had wel gewonnen in mhhhhh, 1.25.50. Niet slecht voor een 51 jarige, of ik me er tevreden onder voelde is een ander verhaal. Naar de resultaten en tijden van de atleten luisteren, Josxc3xa9 "troosten"  het zit hem niet mee dit jaar. Al snel moest ik even voor de TV en radio komen, daarna ook de huldiging op het plein, het was net een feestje.  Kreeg het een beetje koud en met Vincent, Spas, Sabina een stukje gaan uitlopen. Hun drieexc3xabn dag gezegd en zelf nog 10 minuten langer uitlopen, nu met Jan van der Hoeven. Eenmaal terug in de sporthal geen tijd om te douchen. Een razend snelle prijsuitreiking dit jaar en ik mocht de hoogste trede beklimmen, toch wel erg leuk. Nog even napraten, daarna met Josxc3xa9 uitfietsen. Dat ging wel goed bij hem en heb hem thuis gebracht. Vond het zo lekker, even ontspannen te fietsen. Tegen wind naar huis en toen…. was er een douche en lekker warm eten, dat had ik wel eventje nodig.

Close_up

Zo zie je, de ene week loop je lachend een wedstijd, de andere week is hij om te huilen. Winnen of lekker lopen?  liever allebei 🙂     Dit zijn de foto’s van Koos. Van Carry komen nog (prijsuitreiking) 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s