Een mooie koude zaterdag begin januari

Zaterdag 9 januari, een snijdende koude wind buiten, sneeuw op de grond en ijs op de sloten, echt winter. Op kou kan je je kleden, met de goede hardloopkeding aan ging ik naar de fartlektraining. Helaas had ik  door verschillende omstandighedenvandaag alleen Sabina op de training. Maakt niet uit, een 1 op 1 training is voor de atleet en de trainer ook wel eens goed. Vier verschillende parcours stonden op het programma, de ondergrond was steeds redelijk tot goed te be(rennen). Ik deed alles mee en na 1,5 uur keken we tevreden terug  op deze training. Gauw meer kleding aan en naar huis. Rekken, douchen en naar de buren. Ik was door de training wat laat maar er was nog voldoende over van de verjaardagslunch. Was erg gezellig met allemaal heerlijke broodjes ed. Weer thuis nog wat klusjes doen en rond de klok van 16.30 uur naar de Sosefhal met Lex, mijn oudste zoon.

Lex_ophorstrunner We hadden allebei een spinningfiets voor 3 uur, fietsen voor het goede doel, de Wollebrandcross  is begonnen. De hal stond vol met een fiets of 400, waanzinnig gezicht. Wij hadden fiets 158 en 159. Even op de juiste hoogte instellen, handdoek, water en dan beginnen met in fietsen. Het is 3 * 1 uur, 3 verschillende instructeurs, verschillende soorten muziek en slechts een minuut of 5 om te wisselen. Het 1e uur was lekker, veel staan op de pendalen.

Beginnen Het 2e uur met live muziekinstrumenten en meer klimmen in het zadel.

Lex_en_carla_mooi Het 3e uur is altijd het leukste uur. Met Roel als leraar en Mickel Boogaard op het podium, No comment voor de muziek, Koos Secreve die de laatste 4 nummers zong. 12 nummers in totaal en we deden een  beklimming en afdaling door de alpen. Alles klopte en het uur vloog voorbij. Bij mij ging het soepel en had geen centje pijn. Zoon lief kreeg het het laatste uur zwaar, zag eventjes flink af maar hij deed het, klasse man, bent trots op je.

Lex_ziet_af Na de bekendmaking van het geldbedrag xe2x82xac76.000,00 (xe2x82xac6.000,00 meer dan in 2009) nog een feestnummer, lekker uitfietsen. Daarna afstappen, fiets aan de kant zetten en douchen, dat was wel nodig. Lex kon bijna niet meer lopen, hij voelde zich als een man van 80 jaar (ik vrees met grote vreze voor "the day after"). Opgefrist naar de kantine waar een heerlijke pasta maaltijd werd geserveerd. Het was druk en gezellig, iedereen had volgens mij mega veel endorfines aangemaakt de afgelopen 3 uur. Beste lezers, jullie zouden voor de gein eens bij dit spectacel moeten zijn, het is zoiets moois, dat wij met zijn allen zo’n bedrag bij elkaar fietsen. Alle Westlanders slaan de handen ineen en doen het gewoon. Crisis of niet, het gebeurd, fantastisch.

2xophorstrunner

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s