50e Warandeloop

Vandaag werd voor de 50e maal de Warandeloop gehouden. Jeetje, dacht ik vanavond tijdens het eten, een week voor ik geboren werd was de eerste editie, raar idee. Het begin van de zondag was erg vroeg. 7.15 uur stond ik naast mijn bed, om 8.00 uur zat ik in de auto met een broodje en bidon thee. Bij de Hoornbrug, Ellen, liesbeth en Sebas opgepikt. Via de A13, ipv de A20 naar Tilburg. Lekker rustig op de weg, een keertje  200 meter verkeerd gereden, maar om 9.10 uur stopte ik bij de universiteit aan de warande. Het was koud, slechts 0xc2xb0C. Alle vier gingen we bibberend ons nummer ophalen, plassen en naar de tentom om te kunnen kleden. In de tent was het zalig warm. 2003_wollebrand(Cross 2005) Mijn wedstrijdoutfit aan, nummer opspelden, laag vet op armen en benen, makkelijk uit te trekken kleding aan en naar buiten. de eerste pasjes waren koud, naarmate ik langer aan het inlopen was werd ik warmer. Een rondje parcours verkenning, mooie vlakke stukken, de berenkuil en aan het einde van de gele ronde vele kleine pittige heuveltjes met een steile afgrond. De tijd ging erg snel en weldra stond ik in korte bloek en hempje aan de start. Hup weg, veel te koud. Het was een bliksemstart en lag halverwege het veld. Na 300 meter nam ik de vierde positie in. De vrouw vlak bij me bleek een Belgische, die moest ik als eerste zien kwijt te raken. In de heuveltjes was ze erg sterk, op het lange stuk liep ik bij haar weg en na de eerste ronde was ik haar kwijt. Petra Sloots kreeg ik als volgende in het vizier. Bij mij gaat de wedstrijd lekkerer lopen naarmate hij vordert. De tweede ronde liep ik sterk op Petra in en bij  het ingaan van ronde drie ging ik over haar heen. Even nog hoorde ik haar hijgen, al snel werd dat geluid minder, je weet het, ze is eraf. Ronde drie ging lekker, ging harder door de bochten (op gewone schoenen, heb(wil)  nl geen spikes!!!!). Strandcross_2006 (Cross 2006)Marlien van Beek was te ver weg en ik moest genoegen nemen met een tweede plaats overall, 1e V45+. Leuk was dat de speaker mij als, V45 en een beetje, klasse loopster aankondigde. Nee dacht ik V50 min een weekje. de 5600 meter liep ik in 22.46, met een goed gevoel over de wedstrijd. Mocht meteen het podium op, mooie bloemen, schilt en een enveloppe. daarna gauw naar mijn kleding en alles wat ik bij me had aangedaan. Sebas was zich aan het opmaken voor de wedstrijd, 4 gele ronde. Hij liep lekker, regelmatig en ontspannen hard.  Finishte als 44e in 30’02”. Voor mij was dit lekker, uitlopen, coachen en warm blijven. Alleen de handen werden koud en een bakkie gaan doen. De meiden gingen vast inlopen, korte cross 2000 meter. Na 2 uur in de kou gezeten te hebben, heb je een goede warming-up nodig. 20 minuten voor de start zagen ze weer roze en waren klaar voor de strijd. Ze waren beide goed weg. Bij het ingaan van de 2e ronde was ik Ellen kwijt, Liesbeth liep sterk.  Ze finishte als 25e in 7.24, heel mooi. Op zoek naar Ellen, gevonden in de kleedruimte. Ze had na 200 meter blubber in haar oog gekregen, met harde lenzen is dat een ramp. Ze zag niets meer en moest  uit de wedstrijd. Baalde vreselijk en ik leefde erg met haar mee. Zo vroeg je bed uit, zolang in de kou en dan gooit blubber roet in het eten!!!!!!!!!!!! De eerste sneeuwvlokken vielen na de meidencross naar beneden, met zijn vieren hadden we een doel! naar huis. Al naar gelang de reis vorderde, nam ook de hoeveelheid sneeuw toe. In een aangepast tempo van 90 km/uur, op de rechterbaannaar tram 4, daar heb ik ze veilig  afgezet. Zonder glibberen en glijen ben ook ik  thuis gekomen. Het was een gezellige en mooie dag, heb genoten.  !!!Had nog geen foto’s van deze wedstrijd, even was "oude"   plaatjes toegevoegd.

Advertenties

Zeven heuvels op een rijtje

Dat klinkt als…. Nijmegen. Vandaag 16 november 2008, stond Nijmegen op mijn lijstje om weer eens te doen. 2005 eenmalig gedaan, vond het toen een heerlijke wedstrijd, liep 55.22l, 3 jaar geleden alweer. Nu zo vlak voor Sara’s leeftijd, wat zit er nog in??? De auto buiten Nijmegen neergezet en met de fiets verder. Het is een stad die klopt, ik had de plaats van bestemming in een keer bereikt. Was gevraagd mee te doen aan een fysiologisch onderzoek naar; wat oververhitting ( >40 xc2xb0C na de wedstrijd) doet met de vocht- zouthuishouding van het menselijk lichaam. In de school formulieren inleveren, de temperatuur probe had ik om 8.00 uur al ingeslikt, konden zo bij je buik  electronisch de temperatuur meten, 36.5 xc2xb0C  en woog 53.6 kg. Daarna omkleden en inlopend mijn mooie t-shirt ophalen (25e editie).  15 minuten voor de wedstrijd naar het startvak. Mijn temperatuur was nog 36.5 xc2xb0C. Een minuut voor aanvang T-shirt uit en in topje, ging nog net, van start. Opvallend is dat net als in 2005, iedereen je de eerste 3 km voorbij rent.  Eigen Carla tempo de 1e heuvel op, daarna de 2e, jeetje het leek wel of ze deze verlengd hadden met een hele km, er kwam geen eind aan. 5 km in 19.16, bagger tijd. Rond de 6 km kwam eerst Pim me voorbij en liep lekker door, toen Mike. Laatst genoemde zakte snel in en bleef even bij me lopen. Daarna niet meer gezien. De heuvels op en af, echt meer en langer waren ze dan dat mijn herinnering vertelde. 10 km  in 38.38, ook deze tijd stemde me niet tevreden. Startnummer_oke Na 10 km alleen nog heuvel af. Nee, nee, nee, vanaf 12 km was het pas alleen naar beneden.  Ben echt zo’n diesel want ook vandaag ging ik naarmate de race vorderde, lekkerder lopen. Loop op het moment wel echt voor mezelf, heb een beetje moeite om bij iemand aan te haken en met hem/haar mee te gaan.  Ach ook dat zijn fase’s in je leven, ik wordt er niet ongelukkig van, blijf enorm van het lopen genieten. Moest de laatste 5 km wel even wat goed maken om een 57-er te kunnen lopen. De laatste km ging het gebeuren, kick down aan en banen. prettig is dat elke 250 meter aangegeven staat. de eerste 250 meter 56sec, tweede 54 sec, derde 55 sec en de laatste 55 seconden. Mooi een laatste km van  3.40. Eindtijd 57.48. Had vooraf gezegd met een 57-er tevreden te zijn, ben dus ook tevreden. Alleen jammer dat het parcours niet meer was van wat ik al die tijd gedacht had. Werd naar de kant gehaald om mijn temperatuur te meten. Nou was niet oververhit, 35.5 xc2xb0C gaf de meter aan. Gauw naar de school, eerst wegen, 52.4 kg en de temperatuur was alweer 36.0 xc2xb0C. Opvallend veel mensen zaten al op de stoel om bloed te prikken en urine in te leveren. Boven de 40 xc2xb0C moest dat. Ik kon gauw naar binnen, T-sthirt aan en uitlopen. De hele stad stond vast met auto’s, blij op mijn fiets de stad ingereden te zijn. Na uitlopen, omkleden en naar de fiets. Scheurde echt overal doorheen en zat om 15.10 uur in de auto. Halverwege mijn auto wat brandstof gegeven en mezelf eerst een volle beker koffie, even wat warms (om mijn temperatuur weer boven de 37 xc2xb0C krijgen). Thuis was ik weer tot menselijke  normale temeratuur opgeklommen en heerlijk warm.  Kon meteen achter de potten en pannen, Risotto vandaag, goede pan atleten voer wat de rest van de familie ook erg lekker vindt. Nijmegen! je was niet meer van wat ik  me van je herinnerde maar, 2009 weer, kijken hoe ik er dan over denk. Enkele van mijn, tot 2009, atleten liepen als volgt; Pim was de sterkste, kent het parcour op zijn duimpje, 56.35, Albert-Jan  56.49,  Arjen 58.55, Bengt-Arne 1.01.39, Monique 1.01.49.

Zandhappen

De tweede zaterdag in november, ben er 2 jaar niet geweest, in Monster. Een circuitloper moet een bepaald aantal wedstrijden  gelopen hebben, anders tel hij/zij niet meer mee. Het Topreiscircuit heb ik dit jaar gelaten voor wat het is, even wat andere wedstrijden en niet vastzitten aan.  Zandhappen dus vandaag. Terheijden  Op de fiets erheen, het waaide een beetje, ach lekker uit het zuiden, houden de duinen de ergste wind wel tegen, zeiden we tegen elkaar. Inschrijven in de sporthal, waar vele atleten aanwezig waren. Als seniore ingeschreven, ogen achter de inschrijftafel vertonen vraagtekens. Zo’n grijze postduif seniore, die is gek zullen ze wel gedacht hebben. Omkleden en kletsen, beetje te lang gekletst. Besloot om in wedstrijd outfit met extra t-shirt aan in te lopen naar het dorpsplein.  Kwam daar nog meer bekende tegen, maar doordat ik reeds  in wedstrijdoutfit  was, had ik tijd "over". 10 minuten voor de race T-shirt uit en achter de streep opstellen. jammer dat er vele voor de streep stonden, werd het de 10e rij ipv de 1e. Start en het rondje om de kerk begon. Na 1,5 km kom je langs start (U onvangt geen 200 euro!!!), had het  al warm en mikte mijn wedstrijdshirt in de jurywagen, of ze even op wilde passen. In topje verder, oh heerlijk.  Na 3 km kom je op het fietspad door  de duinen naar Kijkduin,  met de windje en zon  in de rug. Liepen netjes op schema zag ik bij 5 km, 18.58 stond erop de klok. Na 8 km draai je het strand op, liep gelukkig met 1 jongen, en we ploeterde naar de vloedlijn. Gauw zijn rug opgezocht, een voor een op kop lopen met een  fikse wind tegen. De groep groeide tot 4 man, 1 vrouw. Het was een zalige goede waaier lopende groep.  Het was laag water en goed te lopen zand. Bij het Schelpenpad kwamen we in de voetstappen van de 11 km lopers. Dat was goed uitkijken met al die stapjes in en door elkaar. De wind nam alleen maar toe. Op een gegeven moment was het gewoon een lage zandverstuiving. Weet je dat ik dat best lekker vind, tegen de wind in beuken en met elkaar het tempo hoog proberen te houden. De 11 km lopers waren er bij het Arendsduin weer afgegaan, prachtige strakke zandmassa strektte zich voor me uit. Dan Vluchtenburg in het zicht, klimmen,16_km_carry 16_km2_carry_2 16_km_4_carry   klauteren afzien door het mulle zand, vol bandensporen naar de top, De top van de duinen. Dan komt het meest tekenende punt van de wedstrijd. Je zandbenen kunnen de overgang naar het asfalt wel dan niet aan. Heb jaren gehad dat ik volledig vastliep, dan zijn de laatste 4 km erg lang. Vandaag ging het wel oke. Voelde dat ik  niet nog even alles uit de kast moest gaan halen maar gewoon ontspannen hard verder. Wind in de rug, op de afdaling bij het Arendsduin na, werd zowat weggeblazen. Dan zie je de kerktoren en weet, ik ben er bijna, 20 km in 1.22 hoog. De dorpstraat, het publiek, de speaker, de finish, jeeeeh 1.27.13. Mooie tijd met deze wind. Was de tweede vrouw achter een klein Keniaans meisje. Hoef me niet te schamen met een leefdijdverschil  van een kleine 30 jaar. Finish_met_peter_fieret_carry Een kort interview voor de WOS televisie over de wedstrijd, stoppen als trainer bij Haag en Sara die erg dichtbij komt. Daarna uitlopen, niet onder douche omdat het koud water was. Ga mijn lijf niet pesten met koud water, thuis hebbe we ook een lekkere douche. De prijsuitreiking met mooie bloemen ed. Op het fietsje naar huis, met de wind in de rug. Daar een zalige pizza in de oven gedaan, ik had me daar toch een honger. Eten koken vind ik leuk maar even makkelijk na zo’n wedstrijd een zaligheid.  Prijsuitreiking_carry

Het is een feit

Twee jaar plezier, 4 mnd plezier met een flinke donkere wolk boven mijn hoofd. De wolk werd elke week weer wat dikker, de last werd steeds zwaarder. Het probleem was dat ik het allemaal zo leuk vond, training geven aan de Haagst groep.  In juli gebeurde er iets waardoor alles veranderde. Kreeg steeds meer het gevoel dat de vrijheid in training geven beperkter werd. Het was niet alleen een gevoel, het was een feit. Hoe meer je erover nadenkt en praat met mensen, hoe duidelijker het beeld werd. Druk doende waren we aan het zoeken naar een oplossing, het leek dichtbij maar steeds ongrijpbaar. Vanaf 30 october zelf de knoop doorgehakt en overschrijving aangevraagd van Haag atletiek naar mijn oude cluppie, Olympus 70. Deze actie heeft mij veel lucht gegeven. Hoe spijtig het ook is, hoe jammer ik en veel van mijn atleten het vinden, het is over.  Probeer 2008 netjes af te sluiten, de groep nog naar Linschoten en de Silverstercross te  trainen, daar nog eenmaal te laten pieken. In 2009 een nieuwe start maken. Hoe het precies gaat lopen weet ik niet exact. Ga in ieder geval met de atleten die bij mij willen trainen beginnen onder de naam (T)Ophorst-runners. Heerlijk mijn eigen visie volledig tot zijn recht laten komen.