Dat was even geleden.

Ja, toen ik dat op mijn vingertjes uitging tellen kwam ik op 2 mnd. Zolang is het geleden dat ik een "echte" wedstrijd gelopen had. Het was Schipluiden, daarna brak de vacantieperiode aan. Niet dat ik zolang vacantie heb ( zie vorige bericht) , meer  een wedstijdloze periode. Goed om even wat minder te lopen en andere sporten te gaan doen, meer tijd voor de mensen om je heen en lekker naar het strand gaan. Helaas heeft de zon het flink af laten weten, op het strand kwam ik veel maar mijn badlaken kon ik thuis laten. Vandaag was het dus zover, een wedstrijd. Ik begon meteen maar met een 10 EM, een goede voorbereiding op de halve van Rotterdam volgende week. Om 10.30 uur met de auto naar Voorschoten voor de Vlietloop. Bengt-Arne was eral, bij mij was de weg opgebroken en moest een andere route kiezen. Snel inschrijven en inlopen, in de regen. Twee voorgaande jaren was het bloedheet, dan is dit wel iets anders, wel lekkerder. Om 11.50 uur naar het startvak om om 12.00 uur weggeschoten te worden. Bengt en ik zouden de eerste 7 km samen lopen, op naar een goede 10 km. Het crossen door de straten de eerste 2 km ging goed, de jongens gingen wel heel snel 3.34 de km en ik koos mijn eigen tempo. 2 km achter de groep aangelopen maar eenmaal langs de korte vliet haalde ik ze weer bij. Vl_011 Bengt keek achterom, het geklepper van een nieuw soort "chip" liet horen dat ik het was. Dat was vreselijk trouwens, een chip met de maat van Een jampotdeksel in de schoenveters geregen. Van de 16 km heeft hij er 15 liggen klepperen. nee geef mij die gele chip maar, lekker rustig. Ondertussen liepen we met een man of 6 langs het water. De brug over en aan de andere kant van het water, met de wind vol tegen terug. Bij de volgende brug was de scheiding van de 10 en 16.1 km. Bengt-Arne succes gewenst en ieder zIjns weegs. Had een mannatje bij me maar ik had het idee dat hij mij niet naast en zeker niet voor zich duldde. Kwam ik langszij, ging hij versnellen, dan maar scheef erachter. Met de wind tegen was dat erg lekker. Na een rondje Vliet weer terug bij de kleine Vliet en over het gras naar de brug. Hier moest ik lossen van mijn enig over gebleven man. Vol de wind tegen met regen aan de laatste 5 km begonnen. Het was best lekker en de benen voelde goed. De laastse 3 km een fietser voor de eerste vrouw naast me. Hij riep naar het weinige publiek dat ik de eerste  rouw was, was best grappig. Daar doemde de kerk op en de finish kwam in zicht. Vl_023 Even leek de speaker mij niet in de gaten te hebben, tot hij de fietser zag en op het nippertje schreeuwede hij mij over de finish in een tijd van 1.02.18.  Voor het derde jaar gewonnen hier in Voorschoten. Bengt-Arne stond mij ook aan te moedigen langs de kant, heel lief want hij was ook doorweekt en zal het best koud gehad hebben. Een klein stukje samen uitgelopen, hij had veel verval gehad de laatste 3 km, toch een nette 38.32 op de 10 km gelopen. Hij omkleden en ik met droge kleding naar de prijsuitreiking. Blijven lopen tot ik het podium op mocht, bleef ik lekker warm. Een mooie plant en enveloppe + applaus van de weinig overgebleven mensen. Geef ze geen ongelijk. Het was een zalige wedstrijd. Weet je, regen is niet fijn maar je loopt wel het lekkerst in de regen, veel O2 in de lucht. Deze week lekker rustig doortrainen en focussen op volgende week.Vl08_092 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s