En er stond 36 voor!!!!

Het zijn wat veel wedstrijden, dat geef ik toe, deze kon ik niet laten "lopen". De Maasstadloop, een 10 kilometer in het kralingsebos, lekker snel parcours. Heb dit jaar nog niet een maal een 36’er op de 10 km gelopen, het zou  erg fijn zijn als me dat weer een keertje lukt. ( nou ja Delft was 36.58, beetje gelukt dan).Rond de klok van 12.30 in de auto naar PAC, de organiserende vereniging.  Bij de inschrijftafel was Jan de Vos verbaast dat ik nog niet ingeschreven stond, doe ik eigenlijk nooit, beetje bijgelovig!!!!  Een zogehete Na-Inschrijving gedaan, mooi nummer gekregen en mezelf gaan verkleden. Niet heel veel dames waren er in de kleedkamer, ach het was best vroeg. Heerlijk in de zon gaan inlopen en daar kwam ik vele bekenden ( oa Westlanders)tegen. Het ritueel voor de wedstrijd gedaan, inclusief de plas 10 minuten voor de wedstijd en het pakje groene Wicky. De start is op de baan, we lopen 2 rondes en dan duiken we het bos in. De eerste km gaat in 3.36, heel mooi want ik weet wat mijn doelstelling voor vandaag is. Ik loop zalig en de volgende km ook weer in 3.36. Rond 3 km zie ik en schaduw op de grond, daarin een schaduwpersoon met lange haren. Een man met lang haar of loopt er en vrouw achter me. De 3e km ook weer netjes in 3.36 en de schaduw loopt naast me, het is een jong meisje en ze loopt heel makkelijk. We zijn erg aan elkaar gewaagd, dan zij op kop,  dan ik op kop. De km’s vliegen onder de voeten door en de 5 km klok geeft 18.06 aan. Mooi en ik ben tevreden over de 5 gelopen km’s, nu vasthouden. Het meisje loopt wat bij me vandaan, ik vind het wel even goed. Het even goed  vinden duurt anderhalve kilometer. De afstand wordt niet groter, zij loopt met een jongen en ik alleen. Alleen lopen vind ik niet leuk, wordt erg boos op mezelf en geef een tussensprint. Snel ben ik erbij. De jongen moet lossen en gezamelijk gaan we de strijd weer aan. Kop over kop. Ik probeer op tijd een gaatje te slaan omdat ik in die 23 jaar hardlopen weet dat er geen eindschot inzit, hoe ik ook mijn best doe. Het gaatje slaan lukt niet. 9 km geeft 33.08, jeetje als ik een 36’er wil zien zal er aandig doorgelopen moeten worden. Ik geef gas en het meisje geeft gas. Naast elkaar stieren we op de baan af. In de bocht geeft ze iets meer gas dan  ik en word met 5 seconden verschil verslagen. Jammer maar het mooist aan deze wedstrijd is dat de eindtijd 36.47 aangeeft, doelstelling gehaald. Het meisje komt me bedanken voor de goede wedstrijd, alleen zou ze het nooit gered hebben. Heerlijk toch dat je iemand die je dochter kan zijn zo kan helpen. Als alle bekende gefinished zijn gaan we met alle Westlandse meiden uitlopen, douchen en de prijsuitreiking volgt snel. Een tevreden Carla keert rond 16.00 uur naar het Westland terug. Toch die 36 in de boeken in het jaar 2007. Ze kunnen nog niet zingen na deze prestatie; "je wordt ouder mama, geef het maar toe".  Nee!!!!!!!                             Prijsuitreikinggroter 

4 gedachten over “En er stond 36 voor!!!!

  1. Hoi Carla,

    Heel knap gedaan! Het ‘meisje’is Marisa Hopmans (jaja, ze heeft een naam) , zij is geboren in 1979 dus wellicht niet zo jong als je denkt…Ga zo door, je bent een prachtig voorbeeld voor alle masters van Nederland.

    groetjes van Barbie, coach van Marisa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s