De halve van het Westland

Onder het gezang van Shirley Bassey – this is my life- even een nabaschouwing op de wedsrijd van gisteren. Schrijft trouwens wel erg lekker met goede harde muziek op de achtergrond. De grote verrassing gisteren was toch wel dat de tempertuur vreselijk laag bleef en de zon zich niet heeft laten zien. Jammer voor het publiek, gelukkig voor de atleten. De keuze van kleding kwam nu ook heel goed uit, kon ik mooi het nieuwe setje wat ik vrijdag bij Michel de Maat opgehaald had aan. Even de voor de wedstrijd rituelen afwerken, inlopen, rekken, plassen, drinken om uiteindelijk in het startvak te gaan staan. Heb nog even laten zien dat het met die dunne benen van mij best meevalt door naast die Keniaan te gaan lopen, wat een luciferbeentjes hebben die zeg.
De start leek even op die van de CPC, de weg werd niet vrij gegeven. Zei tegen Rut dat klappen zou helpen en begon met klappen, al snel deden vele atleten mee. Het hielp want binnen 1 minuut werden we weggeschoten. Megasnel ging het peleton ervan door, je moet altijd een beetje allert zijn omdat de 10 km lopers er ook tussen zitten, ja en die hoeven maar de helft.
Eigen race, eigen tempo. Op 2 km stond Jan Zuidema de eerste vrouw op te wachten, nee niet weer ik. Was blij dat hij het hele eind met me mee mocht fietsen, heb je nog een kwekkie. Het probleem was, vond ik, dat ik op 2 km al helemaal alleen liep en daar vind ik niets aan want een wedstrijd loop je met en tegen atleten, niet alleen. Liep dus een beetje te balen en voelde dat me dat niet ten goede kwam. Als een verlossing uit de hemel liep Han vd Weck ineens naast me met een jonge atleet uit Aalsmeer (stond op zijn shirt).

Heerlijk ik bloeide helemaal op en de strijd kon gaan beginnen. Voelde me elke km sterker worden en we bleven lekker met zijn driexc3xabn bij elkaar. Moet zeggen dat Han de meeste wind tegengehouden heeft, dank daarvoor. Voor de wind had ik vleugeltjes dat was voor het eerst op de Zwartedijk. Op de parallelweg in s’Gravenzande kwamen de vleugeltjes terug en bleven, ook met wind tegen. Deed op de Baakwoning en Rijnsburgerweg het kopwerk omdat ik merkte dat de mannen het moeilijk kregen. Eenmaal op de Zwartedijk ging ik los, voelde me zo krachtig met vleugeltjes, dat moest goed gaan. Eerst de jongen uit Aalsmeer en toen moest Han lossen. De enorme lus die je moet maken bij het passeren van de nieuwe rotondes, bochie om en dan de Pijletuinenweg. Daar kwam neef Ad van Marrewijk nog een kleine km met me meelopen, zo heeft hij met zijn zus, broer en ook zijn nicht meegelopen, gezellig hoor. De laatse km gaat in, het gepruttel van de WOS moter achter je, dan een fiets naast je die aangeeft dat de eerste vrouw eraan komt, die entousiaste speakers uit Delft welke met veel bombarie je aankomst bekend maken. De bocht om, dan het publiek, een enorm applaus kwam er op me af en met 40 lagen kippenvel op mijn hoofd passeerde ik de finishstreep. Wat een binnenkomst zeg, voelde me bijzonder vereerd. Met mijn tijd was ik bijzonder tevreden, Han heeft niet veel op me toe hoeven geven, een kleine 10 seconden, hij werd 3e in zijn nieuwe leeftijdsklasse, van harte. De jongen uit Aalsmeer (Remco Metselaar) een 40 seconden. Interview voor de WOS, felicitaties van menigeen. Huldiging in een nieuwe modecreatie ‘antikou’ mooie bloemen en toen gauw uitlopen, het was toch wel heel erg koud.
Publiek wat heb ik van jullie genoten, waar ik mijn passen zetten hoorde ik mijn naam. Moet zeggen daar waar erg veel mensen stonden werd mijn naam uit zoveel monden tengehore gebracht dat het kippenvel wederom op mijn bolletjetje verscheen. Heb het onderweg ook vaak “kippenvel koud” gehad, het was een heerlijke kou.
Vind het altijd prettig dat ik in mijn eigen streek kan en mag laten zien wat ik in mijn mars heb.

4 gedachten over “De halve van het Westland

  1. Ik vond het weer toppie van je, vooral wanneer ik zie dat jij helemaal niet moe wordt en de mannen 1 voor 1 afvallen.
    het drinken dat je bewust of onbewust hebt gemist, heb ik graag voor je aangegeven.
    Nogmaals, petje af.

  2. Hoi Carla,
    Leuk om zo’n enthousiast verhaal van je te lezen. Daar doen we het uiteindelijk als organisatie voor, een wedstrijd organiseren waar atleten het naar hun zin hebben.
    Moniek

  3. Hoi Carla

    Via het olympusprikbord kwam ik op je website.
    En als ik je verhalen zo leest valt het me op dat je zoveel fiets.
    Doe je dit puur voor ontspanning, of heeft het een hele goede invloed op het hardlopen?

    groeten ed van der wilk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s