NK halve marathon te Den Haag

Het is zaterdag, het NK staat voor de deur. De temperatuur is hoog in tegenstelling tot Reeuwijk, een kleine 14 xc2xb0C meer. Voor het menselijk lichaam wat moet rennen is dat veel maar we moeten het ermee doen. Tijdens het inlopen wordt de lucht steeds blauwer en als ik even stil sta om te kletsen, soms sta ik meer stil dan dat ik inloop, zweet ik me de rambam. De gekozen wedstrijdkleding wordt minder en minder om uiteindelijk in top en korte broek voor de startstreep plaats te nemen. Wachten op het kanon, nou die bleef mooi stil voor een minuut of 25. Een auto rijdt 14 hardloopkilometers verder tegen een lantaarnpaal. Wij mogen niet eerder weg eer die lantaarnpaal weg is. Weet je dat de eerste loper er toch een slordige 45 minuten over doet om op de plek des onheils te komen. Een klein rekensommetje laat de loper na 25 minuten vertraging nog niet op de boulevard zien. Het schot zet de verkleumde menigte in beweging om er bij mij meteen een eerste km van 3.31 uit te stampen, beetje hard Car. Lekker kadans van de benen maar een ademhaling die “te hijgerig” is om goed in het ritme te komen. De groep om me heen heeft er ook een beetje last van maar dan meer van het loopritme. Dan gaan ze hard hard en ze lopen bij me weg, iets zachter en ik loop weer in de groep. Op de boulevard met een fikse tegenwind loopt de groep goed samen. Neem nog even de kop over een hou de wind tegen voor een jongen waarbij ik ongeveer tot navelhoogte reik, zal hij veel profijt van gehad hebben. Het keerpunt, de jongens slaken een zucht van verlichting, wind in de rug en alsof je een warm deken inloopt. Mijn kuiten beginnen te protesteren en laat de groep, die door een wesp gestoken lijkt te zijn, gaan. Kan het tempo in mijn uppie redelijk hoog houden maar voel me wel een beetje een houten klaas. Mensen langs de kant roepen het tegendeel, ze vinden het er allemaal zo mooi uitzien, ze moesten eens weten. 20 km, de finish komt met rasse schreden naderbij en in een tijd van 1.21.11 stop ik op het sfeervolle korte voorhout. Goud bij de masters 45+, allereerste master en ook nog een 5e Nederlandse vrouw, niet slecht. De prijsuitreiking zou spoedig volgen en sta uit te zweten van de inspanningen. Het zweet koelt af en ik begin ook nijdig af te koelen. Laat de organisatie voor wat het is en trek mijn eigen plan. Kleding heb ik nodig en baan me een weg naar de tent. Heerlijk wat warms aan en dan de weg terug, door de net gefinishte atleten. Wat een berg zijn dat er zeg. Ja sorry hoor maar ik moest tegen de stroom in om uiteindelijk weer op mijn plek terug te keren. De prijsuitreiking liet uiteindelijk een kleine 40 minuten op zich wachten en dan weet je hoe blij ik was met mijn warme trui en broek. Met gouden medaillle en mooie oranje bloemen naar het ministerie van Koos om daar te verkleden en te kletsen over de wedstrijd. Rond 18.00 uur op de fiets om nog een slordige 15 km uit te trappen en me daarna op een overheerlijke pizza te storten. Joy had ze na mijn telefoontje alvast in de oven gezet. Kan je vertellen dat het erg lekker was, mijn kampioens maaltijd..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s