Sportvrouw van het Westland 2005

Zondag begint het feestgeruis. In het noord-hollandse Schoorl loop ik het Nederlands kampioenschap 10 km op de weg onder erbamelijke omstandigdheden ( 0.5 xc2xb0C en regen/sneeuw). Met 4 minuten voorsprong op de nummer twee win ik mijn 15e gouden medaille. Mijn grote doel was bij de eerste 15 dames overall te eindigen. De tijd van 36.21 was goed voor een 16e plaats, jammer net niet. Was wel super tevreden met het goud. Een perfecte prijsuitreiking in een volle gezellige zaal.
Dan gaat de gewone werkweek beginnen maar op donderdag wordt het allemaal alweer een beetje spannend.
Donderdagavond 16 februari is de avond , zal deze nooit meer vergeten.
Als genomineerde sportster van het Westland fietste ik rond 19.30 uur naar Poeldijk.
De gastvrouwen verwelkomde je bij de ingang, een zaal vol mensen kwam je tegemoet, alles wees op een goed georganiseerde feestelijke avond.
Met Koos mijn vader en moeder kregen we een plaats vlak voor het podium toegewezen.
Onder het genot van een kopje koffie kon de avond gaan beginnen. De gastvrouw deed de avond met een cabaretachtige invulling perfect verlopen.
Het moment van voorstellen van de genomineerde was aangebroken.
Een voor een werden we naar voren geroepen, onder begeleiding van passende muziek. Een foto van de sporter werd getoond en een kort verhaaltje werd verteld waarom je genomineerd was. Carla Ophorst mocht naar voren, een luid applaus mocht ik ontvangen en een beetje gespannen liep ik naar de trap. Een prachtige bos bloemen kreeg ik en met zijn allen werden we in het zonnetje gezet. Daarna terug naar de plaats, gelukkig maar want als je niet de sporter van 2005 wordt sta je daar toch een beetje verloren tussen.
Een leuke dansshow volgde en toen!!!!! Ja toen steeg de spanning echt. Vier gele enveloppen werden naar voren gedragen. Trommel geroffel, stilte en dan werd het sporttalent bekend gemaakt. De sportman werd op dezelfde manier naar voren geroepen.
Ja en dan is de sportvrouw aan de beurt. Kan me niet herinneren dat ik ooit zo zenuwachtig geweest ben. Dan plots klinkt jouw naam, ja echt ik was het en ik sprong een gat in de lucht. Onder luid applaus rende ik naar de trap. Eenmaal op het podium werden de emoties me teveel en de tranen stroomde over mijn wangen. Kon er niets aan doen maar ik was zo ontzettend blij. Het jury rapport werd voorgelezen en ik had steeds gedacht ” te oud” te zijn voor de titel, het tegendeel was waar. “Met het klimmen der jaren worden de meeste mensen langzamer, Carla Ophorst gaat echter steeds harder lopen “.
Een prachtig kunstwerk kreeg ik aangeboden uit handen van burgermeester van de Tak. Een oorkonde en het juryrapport werd me eveneens overhandigd. Daarna mocht ik even gaan zitten en kon bijkomen, dat was wel nodig.
Alle sporters van 2005 stonden uiteindelijk op het podium, een mooi lied over ons werd ten gehore gebracht, heel leuk. Foto’s werden er volop gemaakt, publiek was heel enthousiast.
Je staat daar, hoort alles aan, ziet al die mensen in de zaal en weet dat dat onder andere allemaal voor jou is. Hoe dat voelt is heerlijk, echt, het streelt je van top tot teen.
Dan van het podium af, felicitatie van Koos, pa en ma en daarna nog van heel veel mensen.
Vooral dat ze zeiden dat het me zo gegund was, was heel fijn om te horen.
Even naar een stil plekje om een interview met Leo Boon voor de WOS en Fred Vermeer voor de AD/Haagsche af te nemen. Kon even mijn hele hart luchten. Het thuis front gebeld en een aantal goede kennissen. Daarna terug naar de feestzaal en praten, zoenen, handen schudden en genieten, met volle teugen.
Rond 23.00 uur naar huis gegaan en met mijn oudste zoon de vlag van hardloopschoenen voorzien en buiten gehangen.
Iedereen mag het weten dat ik sportvrouw van 2005 ben.

Het is nu 2 dagen verder, de bloemen stromen binnen, kaarten vallen op de mat.
De volgende wedstrijd heb ik alweer gelopen. Van Oud Beijerland naar Barendrecht via de Heijnenoordtunnel, zwaar maar mooi. Zette er een tijd neer van 1.20.26 en weer de winnares.
Jeetje drie overwinningen in een week, te gek voor woorden.

Dit verhaal vertel ik heel vaak, geniet van al de belangstelling rond mijn persoontje.
Hoop nog wel een week op mijn vreugde wolk rond te zweven.

Carla

NK 10 kilometer op de weg

Nog nooit heb ik zo’n koude en natte wedstrijd meegemaakt. Met een temperatuur van 0.5 xc2xb0C, regen en een ZW windje verre, van aangenaam. Inlopen, veel kleding aan ( lange tight, shirt met lange mouwen en handschoenen) want het koud krijgen is iets wat niet moet gebeuren. De start ging veel beter dan in 2005. Had nu slechts 2 seconden nodig om de mat te passeren en kon mijn weg goed vinden. De eerste km ging hard in 3.21, daarna overgaand in een voor mij rexc3xable km tijd, 3.36. Het pad ging van vals plat naar licht dalend, tot 4 km. Asfalt maakte plaats voor schelpen en zand en vals plat tot 8,5 km. Door de regen kende het pad “zanderige blubber” werd er viezer van dan tijdens een cross. Lang leven mijn lange tight, kreeg nl geen koude benen door al het opspattende blubber water. Vanaf km 4 gelijk op gelopen met een jongen wat zalig ging. Het 5 km passeerde ik in 18.11, viel een beetje tegen omdat de 2e helft vaak een verval laat zien. Het vals plat maakte de wedstrijd zwaar tot 8,5 km, dan ga je dalen, alleen maar dalen. Heerlijk denderd naar de finish om daar als eerste vrouw 45+ aan te komen in een tijd van 36.21,( tweede 5 km zelfs sneller gelopen). Slecht 2 (jongere)veteranen vrouwen voor me en 16e in het totaal klassement ( jammer net geen 15e). Uitlopen en lang onder de douche gestaan om door en door warm te worden. In de Blinkerd een fantastische prijsuitreiking, zoals een Nederland kampioenschap hoort te hebben. Heerlijk in het zonnetje gezet. En weet je mijn 15e gouden medaile kent net zoveel glans als de eerste.

Biografie Carla

Ben geboren op 2 december 1958 in Delft, in het ziekenhuis. Ga mijn jeugd door met de naam Carla van Marrewijk. Woonde tot mijn 21e jaar aan de Marixc3xabndijk in Honselersdijk. Tot mijn38e jaar aan de Kraayesteyn in Honselersdijk. Heden ten dagen aan de Schoener in Honselersdijk. Dec 1962 – 1965 Kleuterschool. 1965 – 1971 Lagere school. 1971-1972 MAVO. 1972-1974 LHNO. 1974-1977 VHBO. 1977-1979 Medisch analiste, avondschool. 1977-1993 TNO (leerling)Analiste, leukemie en stamcell onderzoek. 1993-1997 Erasmus universiteit, Analiste, leukemie en stamcell onderzoek. 1997-heden Crucell NV, Senior technichian, influenza onderzoek. Tot Lex geboren werd werkte ik 40 uur per week, ging terug naar 24 uur. De kids zijn nu al zo groot en kon me permiteren om per maart 2005 een 32 uur per week aan " mijn hobby " in het laboratorium te kunnen besteden 09mei1980 Getrouwd met Koos Ophorst. 27jan1988 Zoon Lex wordt geboren. 28aug1989 Zoon Jim wordt geboren. 03aug1991 Dochter Joy wordt geboren. Mijn sport biografie. 1965-1970 – Turnen en zwom in de zomer 2 maal per dag (recreatief). 1970-1974 – Handballen. 1974-1978 – Beetje een sportloze periode, fietste wel 5 maal per week 30 km naar mijn school aan de van Diemenstraat in den Haag. 1978-1984 – Harlopen, fietsen en zwemmen, alles recreatief. 14juli1984 – Mijn hardloop carriere begint op deze dag. Door een weddenschap de 8 km cross in Honselersdijk gelopen en gewonnen. 28juli1984 – Mijn eerste echte 5 km wedstrijd, won in 16.51. Weddenschap verloren, liet zien dat ik bij de Nederlandse top behoorde, dat met 1 maal per week 5 km lopen. Aug 1984 – Lid geworden van Olympus 70, ging van 1 maal naar 5 xc3ยก 6 maal trainen per week. Trainde bij Bert Hoogerhout. Feb 1985 – Ekiden in Japan met Nederlandse top, mijn mooiste hardloop ervaring. 1984-1986 – Veel trainen, wedstrijden en blessures. Lid geworden van OLympia 48 te Den Haag, hoofdklasse vereniging. Mei 1986 – SI gewricht verdraaid, zenuwen geraakt en kon niet meer lopen. 1986-1987 – Herstelperiode van 1 jaar. trainer en atletiek vereniging gedag gezegd Fysio ( Walter Kuipers) heel dankbaar, heeft me weer leren lopen en volledig herstel. 1987-jan88 – Zwanger van Lex, trainen met een baby in je buik, mentaal sterk worden na de blessure. 1987-1991 – Drie zwangerschappen, Lex, Jim en Joy.tot 4 weken voor de bevalling blijven hardlopen, alles op eigen gevoel, ging perfect. 1991-1992 – Over met de zwangerschappen het lichaam weer helemaal van jezelf maken. Lid geworden van Oympus 70. voor mezelf 4 maal per week gelopen Vanaf 1992 – Bij Mart van Marrewijk aangeklopt, of hij me wilde trainen. Tot op de dag van vandaag mijn trainer. 02dec2003- 45 jaar geworden, Nederlandse records op mijn naam proberen te zetten. 06mei2004 – 5 km baan – 17.36.3 23sep2004 – 1 km baan – 3.09.8 22sep2005 – 1 km baan – 3.09.0 15oct2005 – 10kmbaan – 36.44.2 2005 – Een ontzettend goed jaar, alles lukte behalve de marathon. 9 westlandse records, zelfs vanaf V35+ verbroken. 2 Nederlandse records. 2 gouden medailles. >>>>Trainer coach B bij de KNAU afgesloten, diploma op zak. Dit resulteerde in: 16februari 2006; Gekozen tot sportvrouw van het Westland 2005. Wat een eer.