Sprintcross Breda.

De sprintcross, daar heb ik goede herinneringen aan. In 1985 werd ik tijdens deze cross geselecteerd voor de ekiden in Yokahama, Japan. Een van de mooiste atletiek ervaringen is dat geweest.
Nu 21 jaar later sta ik er weer, tussen de meisjes B, meisjes A en de seniore. Door de langere afstand en 14.50 uur als starttijd was het aantrekkelijker om tussen de “jonge garde” te lopen.
De start was heftig, te weten dat er 3 verschillende afstanden gelopen werden, evenzoveel verschillende snelheden, voor iedereen een bliksemstart.
Zat achter in het veld maar dat vind ik niets, al die benen voor je, je ziet niets van de blubber, kuilen en boomstronken voor je. Even de versnelling aan en opgeschoven naar voren, langzaam in mijn goede ritme komende.
De kleine en de eerste grote ronde werd door iedereen gelopen, de meisjes B gingen daarna richting finish. De meisje A liepen nog 1 grote ronde mee om daarna van het parkoers te verdwijnen.
Jammer dat het veld steeds dunner werd, het werd stil in het mastbos.
Het is weliswaar een stuk moeilijker maar alleen ben ik redelijk in staat het tempo hoog te houden.
De laatste twee ronde ben ik vooral met mezelf aan het strijden geweest. Dacht ik dat mijn tempo zakte moesten de benen wat harder gaan werken.
Het gevoel was heel goed, de benen voelde lekker tot aan de finish. Mijn eindtijd was 25.45, waar ik heel tevreden mee mag zijn. Als twaalfde in het totale, vooral internationale veld en dat als 47 jarige.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s